Kurmanji - Chapter 70 - Al-Maarij

Yekê pirsa wê şapata (bi serê wan da) tê, kirîye

(Gava eva şapata were) ji bona filan ra qe tu parisvan tuneye

Ewa (şapata) ji Yezdan ê xwedîyê pay e

Ferişten û can di royeke wekî pêncî hezar sal dirêj (li bal Yezdan da) bilind dibin

Îdî (Muhemmed! Tu di hemberê wan da) rind hev bike

Loma bi rastî ewan (ewê aşîtê) dûr dibînin

Lê em jî, ewê nêzîk dibînin

Di wê rojê da ezman wekî sifrê bahatî dibe

Çîyan jî, wekî hirî ya jenî dibe

Tu pismamek (ji temtêla) pismaman napirs e

Ewan (gunehkaran) hevdu didine nîşanê hev (lê her kes ketîye derdê xwe, hevdu ne nîyasin) di wê rojê da nusîtemkar hez dike, heke ji wê şapatê ferişte bibe, zarê xwe ji bona xwe ra bixe gerew

Hevalê xweyê (jînê) û birayê xwe jî

Ewan malîne, ku di nava wan da jî ye û di nava wan da mezin bûye hemû

Û hemû heyîne di zemîn da (di gerewa xwe da) bide, hey bi tenê fereste be

Na! (ewa fereste nabe) lê bi rastî ewa agirê hilopît e

Bi sedema bahatinê çermê (wan) diçirîn e

(Ewa agira) gazî wanê jê rev û paş da çûyan (hemûyan) dike

Ewî mal berav kirîye, îdî qe ji bona xezana ra nedaye

Bi rastî meriv, tirsonek û bê zar hatîye afirandinê

Gava sikatîk pê da were, zarîn dike

Gava qencîyek pê da were, (ji hewcan ra nade) hişk digire

Ewan (nimêjkeran) li ser nimêj kirina xwe peywestene

Di malê wan da (ji bona wan ra) pareke xwuyaî heye

Ji bona xwastî û ne xwastîyan ra

(Ewan nimêjkeran) roja xelat û celatan rast didêrînin

Ewanan ji şapata Xuda yê xwe disilikînin

Loma bi rastî şapata Xuda yê wan, ewletî çê nabe

Ewan ji bona doxîna xwe ra parisvan in

Ji pêştirê zo û yan jî (hevala) bi ked û malê xwe hildaye binê destê xwe, îdî (doxîn vekirin) ji bona van herduyan ra jî bi tilf e

Îdî kîjan ji van pêştir bivê, ewanan îdî ji tuxûb diborin

Ewanê (nimêjker) emanet (hildane paradan-ragirtin bo danewe) û peymana xwe pêk tînin

Ewana nihrewanî ya xwe pêk tînin (qe venaşerin)

Ewanan bi xweber jî,parisvanê nimêja xwe ne

Ewanan di behiştan da bi mexzûvanî rûmetkar in

Îdî gelo ji bona wanê file ra çibûye, sitûyê xwe dirêj kirine li bal te da direnin

Ji rast û çep da destê deste tên

Qey her yek ji divên, ku bikevine behişta xarinan

Na! (tiştekî wusa tuneye) bi rastî me ewan ji wê (ava) ku pê dizanin afirandîye

Ho! Îdî bi Xuda yê rojhilat û rojava sond dixum, ku em bi şîn e

Em dikarin di şûna wan da (mirovên) ji çêtir bînin, qe ewan nikarin pêşîya me bigirin (ku em di şûna wan da ji wan çêtir neynin)

Îdî (Muhemmed!) tu dest ji wan berde, bila ewan heya wê rojê, ku ji wan ra hatîye peymandanê noqî tinaz û leyîstika bin

Di wê rojê da ewan ji gora xwe li lez derdikevin, tu dibê qey li bal kêlê xwene çikandî da direvin

Çavê wan ji (riswabûnê) berjêr ketine, alotîyê ewan som kirîye. Ewa roja, ku ji bona wan ra hatîye peymandinê, eva ye