Kurmanji - Chapter 96 - Al-Alaq

(Muhemmed!) tu bi navê Xuda yê teyê, ku tu afirandîyî bi xûne

Ewî meriv ji zûryan afirandîye

Tu bi xûne! Û Xuda yê te pir rûmetdare

Ewî (bi merivan nivîsandina) bi gilîgo û nivîsdarokî daye hînkirinê

Tişta, ku merivan nizanbûye ewî bi wan daye hînkirinê

Na! (di hemberê van qencîyan da) bi rastî meriv ji avarû derketîye

Ji ber, ku ewa (meriva) xwe ne hewce dîtîye

Bi rastî para zıvirandin hey li bal Xuda yê te dane (wê hijmara kirinê wan bibîne)

Qey tu ewê, ku paradanê dike nabînî

Gava bendek nimej dike (ewî dide para da na hêle nimej bike)

Tu dibînî; heke;ewa (bendê nimêj; dike) li ser rêya rast be

Tu di binî; heke ewa (bendê paradanê dike) pişta xwe bide (van şîretan û) bide derewdêrandine? (wê gavê ewê bizane ka wê çi bê serê wî)

Maqey ewa nizane, ku bi rastî Yezdan bi hemû kirinê wî (dizane û) dibîne

Na! heke ewa (ji wan kirinê xwe poşman nebe) parada nefitile, bi rastî emê bi tûncika wî bigirin (ewî li bal dojê da) bi kişînin

Bi tûndcika wî virekê gunehkar (bigirin)

Îdî bi ra ewa (here) gazî hemnişînê xwe bike

Emê jî gazî feriştene xwene (parisvznê dojê bi navê) zabanî bikin

Na! (Muhemmed!) qe tu bi gotina wî (gunahkarî) neke ü tu (ji bona Xuda yê xwe ra) kunde bihere û nezîkê wî (Xuda yê xwe be)