Back to Languages

    Kendayan - Chapter 11

    Translation by Unknown

    Verse 1

    Alif lâm râ’ (nianlah) kitab nang ayat-ayat nya disusun mang rapi kemudian dijalasatn secara taparinci.392 (nang diturunan) dari sisi (Allah) nang maha bijaksana, maha teliti

    Verse 2

    Agar kao nana’ manyambah selain Allah. Sabatolnya aku (Muhammad) ialah mare’ paringatatn man maba barita suka darinya nto’nya nyu

    Verse 3

    Man hendak lalal kao mamohon ampunan ka’ tuhan nyu man batobat ka’Nya. Niscaya ia akan mari’ kenikmatan nang edo’ ka’ kao sampe watu nang udah ditantukan. Man jika kao bapaling maka sungguh aku gali’ kao akan ditimpa sesa pada ari nang aya’ (kiamat)

    Verse 4

    Kapada Allah lah kao kambali (atakng), Ia Maha Kuasa atas sagala sasuatu

    Verse 5

    Ingatlah, sabatolnya iaka’koa (urakng- urakng munafiq) muang (mamalingkan) dada nto’ nosok kating diri dari ia (Muhammad)393 ingatlah, waktu iaka’koa ngubu’i diri’nya mang kain, Allah nuan ahe nang iaka’koa nosok katn man ahe iaka’koa nyatakan, sungguh, Allah Maha Nau’an (sagala) isi ati

    Verse 6

    Man nana’ sote’pun makluk bagarale (banyawa) dibumi malainkan samuanya dijamin Allah rezekinya. Ia nu’an tampat kediamannya man tampat man tampat panyimpanannya,394 samua (tatulis) dalapm kitab nang nyata (Lauh Mahfûdz)

    Verse 7

    Man ia lah nang manciptakan langit man bumi dalapm enam masa man ‘Arsy-nya. Di atas air, agar ia manguji sae ke’ ka’ antara kao nang labih edo’ amalnya tika kao bakata “(ka’ panduduk Mekah), sabatolnya kao akan dibangkitkan udah mati, ”niscaya urakng kapir koa akan bakata. ”Nian hanya seher nang nyata

    Verse 8

    Man sungguh, kade’ (jika) kami tangguhatn sesa ka’iaka’koa sampe waktu nang ditantukan. Niscaya iaka’koa iaka’koa akan bakata, ”ahe ke’nang manghalanginya nu’an lah waktu sesa koa atakng ka’ iaka’koa, nana’lah bias diela’ating oleh iaka’koa, iaka’koa dikapong oleh (sesa) nang de’e iaka’koa mampaolok’-oloknya

    Verse 9

    Man kade’ kami bare’atn rahmat kami ka’talino, kamudian (rahmat koa)kami cabut kambali (agi’) pastilah ia manjadi putus asa man nana’ ba tarima kasih

    Verse 10

    Man kade’ (jika) barcatn kabahagian ka’ nya sasudah ditimpa bancana nang manimpa’nya, niscaya ia akan bakata”udah ilang bancana koa dariku, sabatolnya ia (marasa) miah suka man bangga

    Verse 11

    Kacoali urakng–urakng nang sabar, man ngurajaatn kabajikan, iaka’koa namu ampu nan man pahala nang aya’

    Verse 12

    Maka boleh jadi kao (Muhammad) hendak ningalatn sabagian Dari ahe nang diwahyukan ka’ kao man ka’ dadanyu sampit karananya, karana iaka’koa akan ngomong” ngahe nana’ ka’nya harta (kakayaan) ato atakng basamanya mala’ekat, sungguh, kao nggelah seurakng mare’ paringatatn man Allah pangingu sagala sasuatu

    Verse 13

    Bahkan iaka’koa ngomong, “ia (Muhammad) udah mambuat–buat al-Quran koa”, ngomong lah, “(kalo’ lekoa) atanganlah sapuluh surah samisal iaka’koa nya (al-Quran) nang dibuat- buat, man babalah sae ja’ diantara kao nang sanggup salain Allah, jika kao urakng- urakng nang banar.”

    Verse 14

    Maka jika iaka’koa nana’ mamanuhi tantangan mu maka (kataatnlah), ”katahuilahbahoa’ (al-Quran) itu diturunan mang ilmu Allah man bahoa’ nana’ ada tuhan selain Allah maka mao ke’ kao basarah diri (masuk islam)

    Verse 15

    Sae ma’an menghendaki kehidupan dunia man parhiasannya pasti kami bare’atn (balasan) binsi atas pakarajaatn iaka’koa ka’ dunia (mang sampurna) man iaka’koa ka’ dunia nana’ akan dirugiatn

    Verse 16

    Koalah urakng nang nana’ namu (sasuatu) dinaherat kacoali naraka, man sia-sialah dinaung ahe nang udah iaka’koa usahakan (ka dunia) man tahapuslah ahe nang iaka’koa karajaatn

    Verse 17

    Maka ahe ke’ (urakng – urakng kapir koa sama mang) urakng nang udah mampunyai’ bukti nang nyata (al-Quran) dari tuhannya, man diikuti oleh saksi, 395 darinya man sanapenya udah ada pula kita’ musa man manjadi padoman man rahmat? Iaka’koa baiman ka’nya (al-Quran), sae ma’an mangingakarinya, (al-Quran) ka’ antara sakalompok (urakng Quraisy) maka narakalah tampat diancamkan bagi ia, karana koa amelah kao ragu tarhadap (al- Quran) sungguh, al-Quran koa banar-banar dari tuhannyu, tatapi kamanyakatn talino nana’ baiman

    Verse 18

    Man sae ke’ nang labih zalim daripada urakng nang mangada-ngadaatn sasuatu nang alok-alok tahadap Allah. Iaka’koa koa akan dihadapkan ka’ tuhan iaka’koa. man para saksi, 396 akan ngomong, urakng- urakng nian lah nang udah pangalok ta hadap tuhan iaka’koa”ingatlah, laknat Allah (di timpaatn) ka’urakng nang zalim

    Verse 19

    (yaitu) iaka’koa nang manghalangi dari maraga Allah man menghendaki agar maraga koa bengkok.397 man iaka’koa koalah urakng nang nana’ pucaya’ adanya ari naherat

    Verse 20

    Iaka’koa nana’ mampu manghalagi (siksaan Allah) ka’ bumi, man nana’ aka nada bagi iaka’koa panolong salain Allah. sesa koa dilipat gandakan ka’ iaka’koa nana’ mampu nangar marugiatn dirinya babaro, man lanyaplah dari iaka’koa ahe nang salalu iaka’koa ada-ada kan

    Verse 21

    Iaka’koa koalah nang marugiatkan dirinya babaro, man lanyaplah dari iaka’koa ahe nang salalu iaka’koa ada-ada kan

    Verse 22

    Pasti iaka’koa koa (jadi) urakng nang paling rugi ka’naherat

    Verse 23

    Sabatolnya urakng-urakng nang baiman man ngarajaatn kebajikan man marandahkan diri ka’ tuhan, iaka’koa koa panghuni surge, man kakal ka’ dalapmnya

    Verse 24

    Parumpaan kadua golongan (urakng kapir man mukmin) ka’ urakng buta man tuli’ mang urakng nang nana’ bias nagar. Sama ke’k kadua golongan koa? maka nana’ ke’kao naap palajaran

    Verse 25

    Man sungguh kami udah mangutus nuh. Ka’kaumnya, (ia bakata)”sungguh, aku nia ialah mare’ paringatatn nang nyata bagi kao

    Verse 26

    Agar kao nana’ manyambah salain Allah, aku banar-banar kawatir, kao akan ditimpa sesa (pada) ari nang miah padih

    Verse 27

    Maka bakatalah para pamuka nang kapir dari kaumnya, kami nana’ nele’ kao, malainkan nggelah seurakng talino (biasa) iea kami, man kami nana’ nele’ urakng nang ikut kao, malainkan urakng nang hina, dina ka’ antara kami nang capat pucaya’. Kami nana’ nele’ kao, punya suatu kalabihan ahe pun atas kami, bahkan kami nganggap kao ialah urakng pandusta

    Verse 28

    Ia (Nuh) bakata, ”wahe kaum ku, ahe pandatnya nyu kade’ aku, ada bukti nang nyata, dari tuhan ku, man aku dibare’ rahmat dari sisinya, sadangkan (rahmat koa) disamarkan nto’nyu. Ahe kami akan mamaksa kao nto’ narimanya, padahal kao nana’ suka

    Verse 29

    Man wahe kaum ku, aku nana’ minta harta ka’ kao, (sabage imbalan) atas seruan ku. Imbalanku hanya dari Allah man aku sakali- kali nana akan ngusir urakng udah baiman. Sungguh, iaka’koa akan batamu mang tuhannya man sebaliknya aku nele’ kao sabage kaum nang bodoh

    Verse 30

    Man wahe kaum ku, ’ sae ke’nang akan nolong aku dari sesa (Allah) kalo’ aku iaka’koa?, nana ‘ke’ kao naap palajaran

    Verse 31

    Man aku nana’ ngomong ka’ kao bahoa’ ada gudang-gudang rajaki man kakayaan dari Allah, man aku nana’ nuan nang gaib, man nana’ (pula) ngomong bahoa’ sabatolnya aku ialah mala’ekat, man aku nana (uga) ngomong ka’urakng nang ditele ‘hina oleh pancle’atn nyu, ”bahoa’ Allah nana’ akan mare’atn kabaikan ka’iaka’koa, Allah labih nuan ahe nang ada ka’ iri iaka’koa, sungguh, kade’ lekoa aku banar-banar ta masok urakng–urakng nang zalim

    Verse 32

    Iaka’koa bakata, ”wahe Nuh! sungguh kao udah mabantah mang kami, man kao udah mamparpanjang, bantahan nyu ka’ kami maka atakng lah ka’ kami sesa nang kao ancamkan, kade’ kao ta masok urakng nang banar

    Verse 33

    Ya (Nuh) nyawap, ”Hanya Allah nang akan ngatangan sesa ka’ kao kade’tuhan manghendaki, man kao nana’ akan bisa malapas’ng diri. ’

    Verse 34

    Man nasehatku nana’ akan bamanpa’at baginyu sakalian aku ingin mare’nasehat ka’kao, kalo’ Allah mao manyasatatn kao, ya ialah tuhannyuman ka’nya lah kao dipulangan (kambali)

    Verse 35

    Bahkan iaka’koa (urakng kapir) bakata “ya cuma mangada-ngada ja’, “kataatnlah (Muhammad), “kade’ aku mangada-ngada, aku lah nang akan mamikul dosanya, man aku bebas dari dosa nang kao pabuat

    Verse 36

    Man diwahyukan ka’ Nuh, ”Nua’anlah, ”nana’ akan baiman diantara kaum nyu, kecuali urakng-urakng nang banar-banar baiman, (ja’), karana koa amelah kao basadih ati, tantang ahe nang iaka’koa pabuat

    Verse 37

    Man buatlah kapal koa mang pangawasan man patunjuk wahyu kami, man amelah kao ngomong mang aku tangtang urakng-urakng nang zalim. Sabatolnya iaka’koa koa pasti tinyalaman

    Verse 38

    Man ampuslah ia (Nuh) mamuat kapal satiap kali pamimpin kaumnya bajalatnngalaluinya, iaka’koa ngoloknya, ia (Nuh) bakata, ”jika kao ngolo’ kami maka kami (pun) akan ngolo’, salemae kao ngolo’ kami

    Verse 39

    Maka nae kao akan nu’an sae nang akan ditimpa sesa nang manghinakan man (sae) nang akan ditimpa sesa yang kakal

    Verse 40

    Hingga ahe bila parintah kami atakng man tanur (dapur) udah mancaratn ai’ “Kami bapirman, “muatkanlah ka’ dalapmnya, (kapal koa) dari masing-masing (binatang) sapasang laki-laki man bini, man (uga’) keluarganyu, kecuali urakng nang udah takana katatapatn nang dee (dolo’) man (muat kan pula) urakng nang baiman “tanyata urakng-urakng nang baiman, nang sama-sama mang Nuh hanya sabebet. 11. H®

    Verse 41

    Man ia bakata, ”naiklah kao samua ka’ dalapmnya (kapal) mang manyabut, dama Allah pada waktu balayar man balabuhnya. Sabatolnya tuhan ku, maha pengampun, Maha Panyayang

    Verse 42

    Man kapal koa balayar, maba iaka’koa ka’dalapm galombang laksana gunung- gunung man Nuh nyaru’ anaknya, 398 waktu ia (anak koa) barada ka’ tampat nang jauh tapancil, Wahe Anakku! naiklah (ka’kapal) sama-sama kami man amelah kao sama- sama urakng-urakng kapir

    Verse 43

    Ia (anaknya) nyawap. ”aku akan ngago’ palindungan ka’ gunung nang bias ngindaratn aku dari air bah!”(Nuh) bakata, ”nanak ada nang malindungi dari siksaan Allah pada ari nian salain Allah nang Maha Panyayang. ”man galombang manjadi panghalang anatar kaduanya maka ia (anak koa) tamasok urakng nang tangalaman

    Verse 44

    Man dipirmankan, wahe bumi! Talatn lah ai’nyu, man”wahe langit, (ujatn) barantilah, man ai’pun disurutatn, man parintahpun salaseatn399 man kapal koa pun, balabuh di atas gunung Judi. 400 Nuan diomongkan, binasalah urakng-urakng zalim

    Verse 45

    Man Nuh mamohon ka’tuhannya barage ngomong, ”ya tuhan ku, sabatolnya anak ku, ialah tamasuk kaluargaku, man janji mu itu pasti banar, engkau ialah hakim nang paling adil

    Verse 46

    Ia (Allah) bapirman, ”wahe Nuh! sabatolnya ia buke lah tamasok kaluarganyu, karana parbuatannya sungguh nana’ baik, sabab ame kao mamohon, ka’ ku, sasuatu nang nana’ kao nu’an (hakikatnya) aku manasehatinyu agar (kao) nana’ tamasok urakng nang bodoh

    Verse 47

    Ia (Nuh) bakata, ”ya, tuhan ku, sabatolnya aku balindung ka’ mu, nto’ mamohon ka’ mu, sasuatu nang aku nana’ nau’an (hakikatnya), kalo’ kao nana’ mangampuni- ku, (nana’) manaruh balas kasian ka’aku niscahaya, aku ta masok urakng nang rugi

    Verse 48

    Dipirmankan, ”Wahe Nuh! Turutn lah mang salamat sajahtera man panuh kabarkahan dari kami, baginyu man bagi samua umut (muk- min) nang man kao man ada umat-umat nang kami bare’ kasanangan (dalapm) kahidupatn dunia)kamudian iaka’koa akan ditimpa sesa kami nang padih

    Verse 49

    Koalah sabagian dari barita-barita gaib nang kami wahyukan ka’ kao (Muhammad) nana’ parnah (suah) kao nu’annya, man nana’ pula kaumnyu, sanape’ nian maka barsabarlah, sungguh, kasudahan (nang baik) ialah bagi urakng nang bataqwa

    Verse 50

    Man ka’ kaum ‘Ad (kami utus) kamarkapala nyaka’koa, Hud, dia bakata, ”wahe kaum ku! Sambahlah Allah, nana ada tuhan baginyu, salain ya. (salama nian) kao ialah mangada-ngada

    Verse 51

    Wahe kaum ku! aku nana’ minta imbalan ka’ kao atas (seruanku) nian. Imbalan ku hanya dari Allah nang udah manciptakan ku, nan’lah kao ngarati

    Verse 52

    Man (Hud bakata), ”wahe kaum ku! Mohonlah ampunan ka’ tuhannyu lalu batobatlah ka’nya. Niscaya ya nurunan ujatn nang daras, ya akan manambah kakuatan di atas kakuatannyu. Man amelah kao bapaling manjadi urakng nang badosa

    Verse 53

    Iaka’koa kaum Ad bakata, ”wahe Hud! kao nana’ ngatangan suatu bukti nang nyata ka’ kami, man kami, nana’ akan ningalatn sasambahan kami karana pakataan nyu, man kami nana akan pucaya’, ka’ kao

    Verse 54

    Kami hanya ngomong bahoa’ sabagian sasambahan kami udah nimpaatn panyakit gila atas dirinyu. ”dia (Hud) menjawab, ”sabatolnya aku basaksi ka’ Allah man saksikanlah bahoa’, aku ngalapasatn diri dari ahe nang kao pasakutukan

    Verse 55

    Mang nang lain, sabab koa jalatn kanlah samua tipu daya nyu tahadap ku man ame kao tunda agi’ 11. H®D

    Verse 56

    Sabatolnya aku tawakal ka’ Allah tuhan ku man tuhannyu. Nan’ sote’ pun mahluk baga- rak (banyawa) malainkan ya lah nang nyingi’ ubutn-ubutn nya (manguasai), sungguh, juabata ku ha’ maraga nang lurus (Adil)

    Verse 57

    Maka kade’ kao bapaling maka sungguh, aku udah nyampaetn ka’ kao, ahe nang manjadi tugas ku, sabagian rasul ka’ kao, man tuhan ku akan mangganti kao iaka’koa kaum nang lain, sadangkan kao nana’ bias ngatangan mudarat ka’nya sabebet pun, sabatolnya tuhan ku maha pangingu sagala sasuatu

    Verse 58

    Man waktu sesa kami atakng, kami salamat- atn Hud man urakng-urakng nang baiman sama-sama ia kami salamat’atn (pula) iaka’koa (dinaherat) dari sesa nang barat

    Verse 59

    Man kaolah (kisah) kaum ‘Ad nang mangingkari tanda-tanda (kakuasaan) tuhan iaka’koa mandurhakai rasul-rasulnya man manurut parintah samua panguasa nang sawenang-wenang agi’ durhaka

    Verse 60

    Man iaka’koa salalu diikuti mang laknat ka’ dunia nian man (lekoa pula) ka’ari kiamat, ingatlah kaum ‘Ad koa ingkar ka’tuhan iaka’koa, sungguh, binasalah kaum ‘Ad, umat Hud koa

    Verse 61

    Man ka’ kaum Tsamud (kami utus) kamarkapala nyaka’koa Saleh. Dia bakata”wahe kaum ku! Sambahlah Allah, nana’ ada tuhan bagi nyu salain ja. Ya udah manciptakan nyu dari bumi (tanah) nang nyadiatn nyu pamakmurnya, 401 karana koa mohonlah ampunan ka’-Nya, kamudian batobatlah ka’-Nya, sasungguhya tuhanku miah samak (rahmat-Nya) man mamparke- nankan (doa hamba-Nya)

    Verse 62

    Iaka’koa (kaum Samud) bakata, ”wahe saleh! Sungguh, kao sanape nian barada ka’ tangah- tangah kami marupakan urakng nang diarap- atn, ngahe kao ngalarang kami manyambah ahe nang disambah oleh nenek-moyang kami? Sungguh, kami banar-banar dalapm karaguan man kagalisahatn tahadap ahe (agama) nang kao serukan ka’kami

    Verse 63

    Ia (Saleh) bakata, ”Wahe kaum ku! tarangkan ka’ aku kalao aku ada bukti nang nyata dari tuhanku, man dibare’ Nya aku rahmat (kenabian)dariNya maka sae nang akan manolong ku, dari sesa Allah jika aku mandurhakai Nya? maka kao hanya akan nambah karugiatn ka’aku

    Verse 64

    Man wahe kaumku! nianlah unta nang bini dari Allah, sabagian mukzizat nto’ nyu. Sabab koa biarlah ia makatn ka’ bumi Allah, man amelah kao nunggunya mang gangguan ahe pun nang akan manyababkan kao capat ditimpa (sesa)

    Verse 65

    Maka iaka’koa nyambaleh unta koa, kamudian ia (Shaleh) bakata, ”basanang- sananglah kita’ samua ka’rumah kita’ salama tiga ari402 koa ialah janji nang nana’ bisa didustaatn

    Verse 66

    Maka waktu keputusan kami atakng, kami salamatatn Saleh man urakng-urakng nang baiman, sama-sama nya mang rahmat kami man (kami salamat’atn) dari kahinaan pada ari-ari koa, sungguh, tuhan-nyu, nang Maha Kuat, Maha Pakasa

    Verse 67

    Kamudian suara yang mangguntur nimpa urakng-urakng nang zalim koa, sahingga iaka’koa mati bagalimpangan ka’ rumah nyaka’koa

    Verse 68

    Saolah-olah iaka’koa nana’ suah tinggal (badiapm)403 ka’ tampat koa, ingatlah kaum samud, mangingkari tuhan iaka’koa, ingatlah, binasalah kaum samud

    Verse 69

    Man para utusan kami (para mala’ekat) udah atakng ka’ Ibrahim mang maba kabar gambira, iaka’koa mangucapatn”salamat”, ia (Ibrahim) nyawap, ”salamat (atas kao). ”maka nana’ lama kamudian nyuguhatn dageng anak sapi nang dipanggang. 11. H®

    Verse 70

    Maka waktu ditele’nya kokot iaka’koa nana’ malapasnya ia (Ibrahim)mancurigai iaka’koa, man marasa gali’ ka’ iaka’koa, iaka’koa (mala’ekat) bakata, ”Ame gali’ sabatolnya kami diutus ka’ kaum Luth

    Verse 71

    Man bininya badiri lalu ia tasanyum maka kami sampeatn ka’nya kabar gambira tantang (maranekatn) ishak man udah ishak (akan lahir) Yakub

    Verse 72

    Ia (bininya) bakata, ”sungguh ajaib, mungkin ke’ aku akan baranak. Padahal aku udah tuha, man laki ku pun (nia) udah miah tuha? Nian banar-banar sasuatu nang ajaib

    Verse 73

    Iaka’koa (para mala’ekat) bakata, ”ngahe kao marasa heran tantang katatapan Allah? (koa ialah) rahmat man barkah Allah, dicurahatn ka’ kao ahlul bait! Sabatolnya Allah maha tartpuji, Maha Pangasih

    Verse 74

    Maka katika rasa gali’ ilang dari Ibrahim, man kabar gambira udah atakng ka’ nya, iapun basoal jawap mang (para mala’ekat) kami tantang kaum Lut

    Verse 75

    Ibrahim sungguh panyantun, lamut ati man suka kambali (kepada Allah)

    Verse 76

    Wahe Ibrahim, tingalatn (pabincangan) koa, sungguh katatapatn tuhan nyu, udah atakng man iaka’koa koa akan ditimpa sesa nang nana bisa ditolak

    Verse 77

    Man waktu para utusan kami (para mala’ekat) koa atatn ka’ Lut, ya marasa curiga man dadanya marasa sampit karana (kadatangan) nya ya (Lut) bakata bakata nian ari nang miah sulit

    Verse 78

    Man kaumnya capat atakng ka’nya, man dari de’e iaka’koa salalu ngalakuatn pabuatan keji, Lut bakata, ”Wahe kaumku nianlah putrid-putri (nagari) ku iaka’koa labih suci bagi nyu maka batawakal lah ka’ Allah, man amelah kao, man camarkan dama ku ta hadap tamu ku nia. Nana’ ada ke’ ka’ antara nyu, urakng nang pane

    Verse 79

    Iaka’koa nyawap, ”sabatolnya kao pasti nuan bahoa’ nana’ ada kainginan (syahwat) tahadap putrid-putri nyu, man kao tantu nu’an ahe nang (sabanarnya) kami kahandaki

    Verse 80

    Ia (Lut) bakata, ”sakiranya aku ada kakuatan (nto’ manolaknyu) ato aku bisa balindung ka’ kaluarga nang kuat (tantu aku lakukan)

    Verse 81

    Iaka’koa, (para mala’ekat) bakata, ”wahe Lut! Sabatolnya kami ialah para utusan tuhannyu maka nana’ akan bisa mangganggu kao, sabab koa ampuslah barsama kaluarga- nyu pada akhir malapm man ame ada seko’ (seurakng) urakng pun ka’ antara kao nang nele’ ka’ balakang, kecuali bininyu, sabatolnya ia (uga’) akan ditimpa (siksaan) nang manimpa iaka’koa, sabatolnya saat tajadinya siksaan nto’ iaka’koa koa, pada waktu subuh buke’ ke subuh koa udah samak

    Verse 82

    Maka waktukaputusan kami atakng, kami mengjungkir balikatn nagari kaum Lut man kami ujatn ni ‘ iaka’koa batubi-tubi mang batu dari tanah nang tabakar

    Verse 83

    Nang dibare’ tanda oleh tuhannyu, man siksaan koa nana’lah jauh dari urakng nang zalim

    Verse 84

    Mana ka’ (panduduk) Madyan (kami utus) kamarkapala nyaka’koa, Syu’aib ya bakata, ”Wahe kaum ku, sambahlah Allah, nana’ ada tuhan baginyu salain dalapm kaadaan nang edo’ (makmur), man sabatolnya aku kawatir kao akan ditimpa sesa pada ari nang mambinasakan (kiamat)

    Verse 85

    Man wahe kaum ku! bisi’atn takaran man timbangan mang adil, man amelah kao ngarugiatn, tatino tahadap hak-hak iaka’koa man mae kao mambuat kajahatatn ka’ bumi mang babuat karusakan

    Verse 86

    Sisa (nang halal) dari Allah ialah labih baik, bagi nyu kade’ kao urakng nang baiman . man aku bukalah, seko’ urakng, panjaga atas dirinyu. 11. H®

    Verse 87

    Iaka’koa, bakata, ”wahe syu’ib! ahe ke’ agama nyu nang nyuruhnyu agar kao ningalatn ahe nang disambah nenek moyang kami, ato malarang kami mangalola harta kami, manurut cara nang kami kahendaki? sabatolnya kao banar-banar urakng nang miah panyantun man pane

    Verse 88

    Ia (syu’aib) bakata, ”Wahe kaum ku! Tarangkan ka’ aku jika aku ada bukti nang nyata dari tuhan ku man aku dianugrahinya rajaki nang edo’ (pantas ke’ aku nyalahi parintahnya)? aku nana’ bamaksud manya- lahi kao, tahadap ahe nang aku larang darinya. Aku hanya bamaksud (ngatangan) pabaikan salama aku masih sanggup. Man patunjuk nang aku ikuti hanya dari Allah. ka’nya aku batawakal man ka’nya (pula) aku kambali

    Verse 89

    Man wahe kaum ku! amelah patantangan antara aku (mang kao) manyababkan kao babuat dosa, sahingga kao ditimpa siksaan saparati’ nang manimpa kaum Nuh. Kaum Hud, Kaum Saleh, sadang kaum Lut nana’ jauh dari kaum (kao)

    Verse 90

    Man mohonlah ampunan ka’ tuhannyu, kamudian batobatlah ka’nya sungguh tuhanku Maha Panyayang, Maha Pangasih

    Verse 91

    Iaka’koa bakata, ”wahe syu’aib! kami nana’ manyak ngarati tantang ahe nang kao omongan koa, sadangkan kanyataannya kami nele’ kao seurakng (urakng) nang ramah di

    Verse 92

    Ia (Syu’aib) nyawap! wahe kaum ku! Ahe ke’ kaluargaku labih tahormat manurut pandangan-nyu daripada Allah, bahkan Ia kao tampatatn ka’ balakangnyu (diabaikan)? Nau’anlah (pangatahuan) Tuhanku maliputi ahe nang kao karajaatn

    Verse 93

    Man wahe kaum ku! babuatlah manurut kamampuannyu, sabatolnya aku pun babuat (pula), nea kao akan nu’an sae nang akan ditimpa sesa nang manghinakan man sae nang badusta. Man tunggulah! sungguhnya aku man kao ialah urakng nang manunggu

    Verse 94

    Maka waktu kaputusan kami atakng, kami salamat’atn Syu’aib man urakng-urakng nang baiman basamanya mang rahmat kam sadangkan urakng nang zalim dibinasaatn oleh suara nang manggunturm, sahingga iaka’koa mati bagalimpangan ka’ rumahny

    Verse 95

    Saolah-olah iaka’koa nana suah diap’m ka tampat koa, ingatlah, binasalah panduduk madyan sabage mae panduduk samud (uga udah binasa)

    Verse 96

    Man sungguh, kami udah mangutus musa mang tanda-tanda (kakusaan), kami man bukti nang nyata

    Verse 97

    Kapada Pir’aun man para pamuka kaumny tapi iaka’koa ngikuti’ parintah Pir’aun, padahal parintah Pir’aun, buke’lah (parintah) nang banar

    Verse 98

    Ia (Pir’aun) bajalatn ka’ dapan kaumnya k ari kiamat, lalu maba iaka’koa masok ka’ dalapm naraka. Naraka koa saburuk-buruk tampat nang ditama’i

    Verse 99

    Man iaka’koa diikuti mang laknat ka’ dian (dunia man lekoa uga’) pada ari kiamat (laknat) koa saburuk-buruk pamareatn nan dibare’

    Verse 100

    Koalah, sangahe barita tantang nagari- nagari (nang udah dibinasakan) nang kami caritaatn ka’ kao (Muhammad). Ka’ antara nagari-nagari koa sabagian masih ada bakas-bakasnya man ada (pula) nang udah musnah

    Verse 101

    Man kami nana’ manzalimi iaka’koa, tatap iaka’koa lah manzalami diri iaka’koa babaro, karana koa nana’ bamanpa’at sabebetpun bagi iaka’koa sasambahan nan iaka’koa sambah salain Allah, karana siksaan tuhannya atakng sasambahan koa hanya manambah kabinasaan bagi iaka’ko

    Verse 102

    Man lekoa lah sesa tuhannyu ahe bila ya manyiksa (panduduk) nagari-nagari nang babuat zalim. Sungguh, siksanya miah padih, miah barat. 11. H®

    Verse 103

    Sabatolnya, pada nang lekoa pasti ada palajaran bagi urakng-urakng nang gali’ ka’sesa naherat. Koalah ari, waktu samua talino dikumpulatn (nto’ dihisab), man koalah ari nang disaksikan (oleh samua makluk)

    Verse 104

    Man kami nana’ akan manunda, kacoali sampe’ waktu nang udah ditantukan

    Verse 105

    Waktu ari koa atakng, nana’ seurakng pun nang ngomong, kacoali mang ijinNya maka ka’ antara iaka’koa ada nang sangsara ada nang nyaman

    Verse 106

    Maka adapun urakng-urakng nang sangsara maka (tampat)nya ka’ dalapm naraka, ka’ naung iaka’koa mangaluaratn man manarik nafas mang marintih

    Verse 107

    Iaka’koa kakal ka’ dalapm nya salama ada langit man bumi, 406 kacoali jika tuhannyu manghandaki (nang lain) sungguh, tuhannyu, maha palaksana tahadap ahe nang ya kahandaki

    Verse 108

    Man adapun urakng-urakng nang bahagia maka (tampatnya) ka’ dalapm surge, iaka’koa kakal ka’dalapmnya salama ada langit man bumi, kacoali jika tuhannyu manghandaki (nang lain), sabage karunia nang nana’ ada putusnya

    Verse 109

    Maka amelah kao (Muhammad) ragu-ragu tantang ahe nang iaka’koa sambah. Iaka’koa manyambah, lemae nenek moyang iaka’koa de’e manyambah. Kami pasti akan manyampurnakan pambalasan (tahadap) iaka’koa tanpa dikurangi sabebet pun

    Verse 110

    Man sungguh, kami udah mare’atn kitab (taurat) ka’ musa lalu diparselisihkannya man kalo’ nana’ ada katatapan nang terdahulu (dolo’) dari tuhannyu, niscaya udah dilaksanakan hukuman ka’ antara iaka’koa. 407 Sungguh, iaka’koa urakng (kapir makah), banar-banar dalapm kabimbangan man karaguatn tahadap (Al- Qua’an)

    Verse 111

    Man sabatolnya ka’ masing-masing (nang basalisih koa) pasti tuhannyu akan mare’ balasan sacara panuh, atas pabuatan iaka’koa, sungguh yam aha teliti ta hadap ahe nang iaka’koa karajaatn

    Verse 112

    Maka tataplah kao (Muhammad) ka’ marage nang banar, salemae udah diparintahatn ka’ kao man (uga) urakng nang batobat man kao, man amelah kao ngalampoi’ batas, sungguh, Ia Maha Nele’ ahe nang kao karajaatn

    Verse 113

    Man amelah kao cendrung ka’ urakng nang zalim nang manyababkan kao disantuh api naraka, sadangkan kao nana’ ade seurakng panolong pun salain Allah sahingga kao nana’ akan dibare’ patolongan

    Verse 114

    Man laksanakan salat pada kadua ujukng siakng (alap’m man gumare) man pada bagian pamulaan malapm pabuatan- pabuatan baek koa manghapus kasalahan- kasalahan, koalah paringatatn bagi urakng nang salalu ngingat (Allah)

    Verse 115

    Man basabarlah karana sabatolnya Allah nana’ manyia-nyiakan pahala urakng nang babuat kabaikan

    Verse 116

    Maka nguhe nana’ ada ka’ antara umat-umat sanape’ kao urakng nang ada hautamaan nang malarang (babuat) karusakatn bumi kacoali, sabagian enek ka’ antara urakng nang udah kami salamat’atn, man urakng nang zalim hanya mamantingkan kanikmatan man kamewahan, man iaka’koa ialah urakng-urakng nang badosa

    Verse 117

    Man tuhan nyu nana’ akan mambinasakan nagri-nagri sacara zalim salama panduduknya urakng-urakng nang babuat kabaikan

    Verse 118

    Man jika tuhannyu manghendaki, tantu jadiatn talino umat nang sote’ tatapi iaka’koa sanantiasa basalisih (pandapat)

    Verse 119

    Kacoali urakng nang dibare’ rahmat oleh tuhan (tuhan) nyu. Man nto’ koalah Allah manciptakan iaka’koa kalimat (kaputusan) tuhan nyu udah tatap. ”aku pasti akan mamanuhi naraka jahanam iaka’koa jin man talino (nang durhaka) samuanya

    Verse 120

    Man samu kisah rasul-rasul, kami caritaatn ka’ kao (muhammad) agar mang kisah koa kami taguh ati nyu man ka’ dalapm nya udah dibare at’ ng ka’ kao (sagala) kabana- ratn nasehat man paringatatn bagi urakng nang baiman

    Verse 121

    Man kataatnlah (Muhammad) ka’ urakng nana’ baiman, ”babuat manurut kadudukan- nya, kami pun banar-banar akan babuat

    Verse 122

    Man tunggulah sabatolnya kami pun tamasok nang manunggu

    Verse 123

    Man nu’ Allah maliputi rahasia langit man bumi ka’ Nya sagala urusan dipulangkan. Maka sambahlah ya man batawakalah ka’ Nya. Man tuhan nyu nana’ akan lengah tahadap ahe nang kao karajaatn. (Barakatnyabut) dama Allah nang Maha Pangasih, Maha Panyayang