Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Malayalam - Chapter 21 - Al-Anbiya
Translation by Abdul Hameed Madani And Kunhi Mohammed — Permalink
Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1
janaṅṅaḷkk avaruṭe vicāraṇa āsannamāyirikkunnu. avarākaṭṭe aśrad'dhayilāyikkeāṇṭ tiriññukaḷayunnavarākunnu
Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2
avaruṭe rakṣitāviṅkal ninn pututāyi ēteāru ulbēādhanaṁ avarkk vannettiyāluṁ kaḷiyākkunnavarāyikkeāṇṭ mātramē avarat kēḷkkukayuḷḷū
Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3
hr̥dayaṅṅaḷ aśrad'dhamāyikkeāṇṭ (avarile) akramikaḷ an'yēān'yaṁ rahasyamāyi iprakāraṁ mantriccu; niṅṅaḷeppēāleyuḷḷa oru manuṣyan mātramallē it? enniṭṭ niṅṅaḷ kaṇṭaṟiññ keāṇṭ tanne ī jālavidyayuṭe aṭuttēkk cellukayāṇēā
Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4
addēhaṁ (nabi) paṟaññu: enṟe rakṣitāv ākāśattuṁ bhūmiyiluṁ paṟayappeṭunnatellāṁ aṟiyunnu. avanāṇ ellāṁ kēḷkkunnavanuṁ aṟiyunnavanuṁ
Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5
ennāl avar paṟaññu: pāḻkināvukaḷ kaṇṭa vivaramāṇ (muham'mad paṟayunnat) (maṟṟeārikkal avar paṟaññu:) alla, atavan keṭṭiccamaccuṇṭākkiyatāṇ. (maṟṟeārikkal avar paṟaññu:) alla; avaneāru kaviyāṇ. ennāl (avan pravācakanāṇeṅkil) mun pravācakanmār ēteāru dr̥ṣṭāntavumāyāṇēā ayakkappeṭṭat atupēāleānn avan namukk keāṇṭ vannu kāṇikkaṭṭe
Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6
ivaruṭe mump nāṁ naśippicca oru nāṭṭukāruṁ viśvasikkukayuṇṭāyilla. ennirikke ivar viśvasikkumēā
Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7
ninakk mump puruṣanmāre (āḷukaḷe) yallāte nāṁ dūtanmārāyi niyēāgicciṭṭilla. avarkk nāṁ bēādhanaṁ nalkunnu. niṅṅaḷ (ī kāryaṁ) aṟiyāttavarāṇeṅkil vēdakkārēāṭ cēādicc nēākkuka
Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8
avare (pravācakanmāre) nāṁ bhakṣaṇaṁ kaḻikkātta śarīraṅṅaḷākkiyiṭṭilla. avar nityajīvikaḷāyirunnatumilla
Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9
anantaraṁ avarēāṭuḷḷa vāgdānattil nāṁ satyasandhata pāliccu. aṅṅane avareyuṁ nāṁ uddēśikkunnavareyuṁ nāṁ rakṣappeṭutti. atirukaviññavare nāṁ naśippikkukayuṁ ceytu
Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10
tīrccayāyuṁ niṅṅaḷkk nāṁ oru granthaṁ avatarippicc tanniṭṭuṇṭ. niṅṅaḷkkuḷḷa ulbēādhanaṁ atiluṇṭ. enniṭṭuṁ niṅṅaḷ cintikkunnillē
Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11
akramattil ērpeṭṭirunna etra nāṭukaḷe nāṁ niśśēṣaṁ takarttukaḷayukayuṁ, atin śēṣaṁ nāṁ maṟṟeāru janavibhāgatte vaḷarttiyeṭukkukayuṁ ceytiṭṭuṇṭ
Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12
aṅṅane nam'muṭe śikṣa avarkk anubhavappeṭṭappēāḷ avaratā aviṭeninn ōṭirakṣappeṭān nēākkunnu
Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13
(appēāḷ avarēāṭ paṟayappeṭṭu.) niṅṅaḷ ōṭippēākēṇṭa. niṅṅaḷkk nalkappeṭṭa sukhāḍambaraṅṅaḷilēkkuṁ, niṅṅaḷuṭe vasatikaḷilēkkuṁ niṅṅaḷ tiriccupēāyikkeāḷḷuka. niṅṅaḷkk valla apēkṣayuṁ nalkappeṭānuṇṭāyēkkāṁ
Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14
avar paṟaññu: ayyēā; ñaṅṅaḷkk nāśaṁ! tīrccayāyuṁ ñaṅṅaḷ akramikaḷāyippēāyi
Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15
aṅṅane avare nāṁ keāytiṭṭa viḷa pēāle calanamaṟṟa nilayilākkittīrkkuvēāḷaṁ avaruṭe muṟaviḷi atu tanneyāyikkeāṇṭirunnu
Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16
ākāśatteyuṁ, bhūmiyeyuṁ, ava raṇṭinumiṭayiluḷḷatineyuṁ nāṁ kaḷiyāyikkeāṇṭ sr̥ṣṭiccatalla
Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17
nāṁ oru vinēādamuṇṭākkān uddēśiccirunnuveṅkil nam'muṭe aṭukkal ninnu tanne nāmat uṇṭākkumāyirunnu. (ennāl) nāṁ (at) ceyyunnatalla
Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18
ennāl nāṁ satyatte eṭutt asatyattinṟe nērkk eṟiyunnu. aṅṅane asatyatte at takartt kaḷayunnu. atēāṭe asatyaṁ nāśamaṭayukayāyi. niṅṅaḷ (allāhuveppaṟṟi) paṟaññuṇṭākkunnat nimittaṁ niṅṅaḷkk nāśaṁ
Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19
avanṟētākunnu ākāśaṅṅaḷiluṁ, bhūmiyiyuṁ uḷḷavarellāṁ. avanṟe aṭukkaluḷḷavar (malakkukaḷ) avane ārādhikkunnat viṭṭ ahaṅkarikkukayilla. avarkk kṣīṇaṁ tēānnukayumilla
Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20
avar rāvuṁ pakaluṁ (allāhuvinṟe pariśud'dhiye) prakīrtticcu keāṇṭirikkunnu. avar taḷarukayilla
Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21
atalla, avar bhūmiyil ninnutanne (mariccavare) jīvippikkān kaḻivuḷḷa valla daivaṅṅaḷeyuṁ svīkariccirikkukayāṇēā
Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22
ākāśabhūmikaḷil allāhuvallātta valla daivaṅṅaḷumuṇṭāyirunnuveṅkil at raṇṭuṁ takarāṟākumāyirunnu. appēāḷ sinhāsanattinṟe nāthanāya allāhu, avar paṟaññuṇṭākkunnatil ninnellāṁ etra pariśud'dhanākunnu
Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23
avan pravarttikkunnatineppaṟṟi cēādyaṁ ceyyappeṭukayilla. avarākaṭṭe cēādyaṁ ceyyappeṭunnatumāṇ
Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24
atalla, avann puṟame avar daivaṅṅaḷe svīkariccirikkukayāṇēā? paṟayuka: eṅkil niṅṅaḷkkatinuḷḷa pramāṇaṁ keāṇṭ varika. itu tanneyākunnu enṟe kūṭeyuḷḷavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ enṟe mumpuḷḷavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ. pakṣe, avaril adhikapēruṁ satyaṁ aṟiyunnilla. atināl avar tiriññukaḷayukayākunnu
Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25
ñānallāte yāteāru daivavumilla. atināl enne niṅṅaḷ ārādhikkū enn bēādhanaṁ nalkikkeāṇṭallāte ninakk mump oru dūtaneyuṁ nāṁ ayacciṭṭilla
Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26
paramakāruṇikan santānatte svīkariccirikkunnu ennavar paṟaññu.avan etra pariśud'dhan! ennāl (avar - malakkukaḷ) avanṟe ādaraṇīyarāya dāsanmār mātramākunnu
Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27
avar avane maṟikaṭannu sansārikkukayilla. avanṟe kalpanayanusaricc mātraṁ avar pravarttikkunnu
Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28
avaruṭe mumpiluḷḷatuṁ pinniluḷḷatuṁ avan aṟiyunnu. avan tr̥ptippeṭṭavarkkallāte avar śupārśa ceyyukayilla. avarākaṭṭe, avaneppaṟṟiyuḷḷa bhayattāl naṭuṅṅunnavarākunnu
Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29
avaruṭe kūṭṭattil āreṅkiluṁ ñān avann (allāhuvin) puṟameyuḷḷa daivamāṇenn paṟayunna pakṣaṁ avann nāṁ narakaṁ pratiphalamāyi nalkunnatāṇ. aprakāramatre akramikaḷkk nāṁ pratiphalaṁ nalkunnat
Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30
ākāśaṅṅaḷuṁ bhūmiyuṁ oṭṭiccērnnatāyirunnu vennuṁ, enniṭṭ nāṁ avaye vērpeṭuttukayāṇuṇṭāyatennuṁ satyaniṣēdhikaḷ kaṇṭillē? veḷḷattil ninn ellā jīvavastukkaḷuṁ nāṁ uṇṭākkukayuṁ ceytu. enniṭṭuṁ avar viśvasikkunnillē
Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31
bhūmi avareyuṁ keāṇṭ iḷakātirikkuvānāyi atil nāṁ uṟaccunilkkunna parvvataṅṅaḷuṇṭākkukayuṁ ceytirikkunnu. avar vaḻi kaṇṭettēṇṭatināyi avayil (parvvataṅṅaḷil) nāṁ viśālamāya pātakaḷ ērpeṭuttukayuṁ ceytirikkunnu
Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32
ākāśatte nāṁ sanrakṣitamāya oru mēlpurayākkiyiṭṭumuṇṭ. avarākaṭṭe atile (ākāśattile) dr̥ṣṭāntaṅṅaḷ śrad'dhikkāte tiriññukaḷayunnavarākunnu
Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33
avanatre rātri, pakal, sūryan, candran ennivaye sr̥ṣṭiccat. ōrēānnuṁ ōrēā bhramaṇapathattilūṭe nīnti (sañcariccu) kkeāṇṭirikkunnu
Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34
(nabiyē,) ninakk mump oru manuṣyannuṁ nāṁ anaśvarata nalkiyiṭṭilla. ennirikke nī maricceṅkil avar nityajīvikaḷāyirikkumēā
Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35
ōrēā vyaktiyuṁ maraṇaṁ āsvadikkukatanne ceyyuṁ. oru parīkṣaṇaṁ enna nilayil tinma nalkikkeāṇṭuṁ nanma nalkikkeāṇṭuṁ niṅṅaḷe nāṁ pariśēādhikkunnatāṇ. nam'muṭe aṭuttēkk tanne niṅṅaḷ maṭakkappeṭukayuṁ ceyyuṁ
Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36
satyaniṣēdhikaḷ ninne kaṇṭāl, ivanāṇēā niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe ākṣēpicc sansārikkunnavan enn paṟaññ keāṇṭ ninne tamāśayākkuka mātramāyirikkuṁ ceyyunnat. avar tanneyāṇ paramakāruṇikanṟe ulbēādhanattil aviśvasikkunnavar
Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37
dhr̥tikūṭṭunnavanāyiṭṭākunnu manuṣyan sr̥ṣṭikkappeṭṭiṭṭuḷḷat. enṟe dr̥ṣṭāntaṅṅaḷ vaḻiye ñān niṅṅaḷkk kāṇiccutarunnatāṇ. atināl niṅṅaḷ ennēāṭ dhr̥tikūṭṭarut
Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38
avar cēādikkunnu; niṅṅaḷ satyavānmārāṇeṅkil ī vāgdānaṁ eppēāḻāṇ (pularuka) enn
Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39
ā aviśvāsikaḷ, avarkk taṅṅaḷuṭe mukhaṅṅaḷil ninnuṁ mutukukaḷil ninnuṁ narakāgniye taṭukkānāvātta, avarkk oru sahāyavuṁ sid'dhikkātta oru sandarbhatteppaṟṟi manas'silākkiyirunneṅkil
Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40
alla, peṭṭannāyirikkuṁ at (antyasamayaṁ) avarkk vannettunnat . aṅṅane atavare amparappicc kaḷayuṁ. atine taṭutt nirttān avarkk sādhikkukayilla. avarkk iṭakeāṭukkappeṭukayumilla
Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41
ninakk mump pala daivadūtanmāruṁ parihasikkappeṭṭiṭṭuṇṭ. enniṭṭ avare pucchicc taḷḷiyavarkk taṅṅaḷ parihasicc keāṇṭirunnat (śikṣa) vannettuka tanne ceytu
Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42
(nabiyē,) paṟayuka: paramakāruṇikanil ninn rātriyuṁ pakaluṁ niṅṅaḷkk rakṣanalkānāruṇṭ? alla, avar (janaṅṅaḷ) taṅṅaḷuṭe rakṣitāvinṟe ulbēādhanattil ninn tiriññukaḷayunnavarākunnu
Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43
atalla, namukk puṟame avare sanrakṣikkunna valla daivaṅṅaḷuṁ avarkkuṇṭēā? svadēhaṅṅaḷkk tanne sahāyaṁ ceyyān avarkk (daivaṅṅaḷkk) sādhikkukayilla. nam'muṭe bhāgatt ninnuṁ avar tuṇakkappeṭukayumilla
Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44
alla, ivarkkuṁ ivaruṭe pitākkaḷkkuṁ nāṁ jīvitasukhaṁ nalki. aṅṅane avar dīrghakālaṁ jīviccu. ennāl ā bhūpradēśatte atinṟe nānā bhāgaṅṅaḷil ninnuṁ nāṁ curukkikkeāṇṭ varunnat ivar kāṇunnillē? enniṭṭuṁ ivar tanneyāṇēā vijayaṁ prāpikkunnavar
Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45
(nabiyē,) paṟayuka: divyasandēśa prakāraṁ mātramāṇ ñān niṅṅaḷkk tākkīt nalkunnat. tākkīt nalkappeṭumpēāḷ badhiranmār ā viḷikēḷkkukayilla
Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46
ninṟe rakṣitāvinṟe śikṣayil ninn oru nēriya kāṟṟ avare sparśikkunna pakṣaṁ tīrccayāyuṁ avar paṟayuṁ: ñaṅṅaḷuṭe nāśamē! tīrccayāyuṁ ñaṅṅaḷ akramikaḷāyippēāyallēā
Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47
uyirtteḻunnēlpinṟe nāḷil nītipūrṇṇamāya tulāsukaḷ nāṁ sthāpikkunnatāṇ. appēāḷ orāḷēāṭuṁ oṭṭuṁ anīti kāṇikkappeṭukayilla. at (karm'maṁ) oru kaṭukmaṇittūkkamuḷḷatāṇeṅkiluṁ nāmat keāṇṭ varunnatāṇ. kaṇakk nēākkuvān nāṁ tanne mati
Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48
mūsāykkuṁ hāṟūnnuṁ satyāsatyavivēcanattinuḷḷa pramāṇavuṁ, prakāśavuṁ, dharm'maniṣṭhapularttunnavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ nāṁ nalkiyiṭṭuṇṭ
Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49
taṅṅaḷuṭe rakṣitāvine adr̥śyāvasthayil bhayappeṭunnavaruṁ, antyanāḷineppaṟṟi ulkkaṇṭhayuḷḷavarumārēā (avarkkuḷḷa ulbēādhanaṁ)
Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50
it (khur'ān) nāṁ avatarippicca anugrahapūrṇṇamāya oru ulbēādhanamākunnu. ennirikke niṅṅaḷ atine niṣēdhikkukayāṇēā
Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51
mump ibrāhīmin tanṟetāya vivēkaṁ nāṁ nalkukayuṇṭāyi. addēhatte paṟṟi namukkaṟiyāmāyirunnu
Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52
tanṟe pitāvinēāṭuṁ tanṟe janaṅṅaḷēāṭuṁ addēhaṁ iprakāraṁ cēādicca sandarbhaṁ (śrad'dhēyamatre:) niṅṅaḷ pūjiccukeāṇēṭayirikkunna ī pratimakaḷ entākunnu
Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53
avar paṟaññu: ñaṅṅaḷuṭe pitākkaḷ ivaye ārādhicc varunnatāyiṭṭāṇ ñaṅṅaḷ kaṇṭat
Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54
addēhaṁ paṟaññu: tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ niṅṅaḷuṭe pitākkaḷuṁ vyaktamāya vaḻikēṭilāyirikkunnu
Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55
avar paṟaññu: nī ñaṅṅaḷuṭe aṭutt satyavuṁ keāṇṭ vannirikkukayāṇēā? atalla, nī kaḷipaṟayunnavaruṭe kūṭṭattilāṇēā
Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56
addēhaṁ paṟaññu: alla, niṅṅaḷuṭe rakṣitāv ākāśaṅṅaḷuṭeyuṁ bhūmiyuṭeyuṁ rakṣitāvākunnu. avaye sr̥ṣṭiccuṇṭākkiyavan. ñān atin sākṣyaṁ vahikkunnavaruṭe kūṭṭattilākunnu
Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57
allāhuve tanneyāṇa, tīrccayāyuṁ niṅṅaḷ pinniṭṭ pēāyatin śēṣaṁ ñān niṅṅaḷuṭe vigrahaṅṅaḷuṭe kāryattil oru tantraṁ prayēāgikkunnatāṇ
Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58
aṅṅane addēhaṁ avare (daivaṅṅaḷe) tuṇṭaṁ tuṇṭamākkikkaḷaññu. avaril orāḷe oḻike. avarkk (vivaramaṟiyānāyi) ayāḷuṭe aṭuttēkk tiriccucellāmallēā
Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59
avar paṟaññu: nam'muṭe daivaṅṅaḷekkeāṇṭ it ceytavan ārāṇ? tīrccayāyuṁ avan akramikaḷil peṭṭavan tanneyāṇ
Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60
cilar paṟaññu: ibrāhīṁ enn viḷikkappeṭunna oru ceṟuppakkāran ā daivaṅṅaḷeppaṟṟi parāmarśikkunnat ñaṅṅaḷ kēṭṭiṇṭ
Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61
avar paṟaññu: ennāl niṅṅaḷ avane janaṅṅaḷuṭe kaṇmumpil keāṇṭ varū. avar sākṣyaṁ vahiccēkkāṁ
Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62
avar cēādiccu: ibrāhīmē, nīyāṇēā ñaṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷekkeāṇṭ itu ceytat
Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63
addēhaṁ paṟaññu: ennāl avaruṭe kūṭṭattile ī valiyavanāṇ at ceytat. avar sansārikkumeṅkil niṅṅaḷ avarēāṭ cēādicc nēākkū
Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64
appēāḷ avar svamanas'sakaḷilēkk tanne maṭaṅṅi. enniṭṭavar (an'yēān'yaṁ) paṟaññu: tīrccayāyuṁ niṅṅaḷ tanneyāṇ akramakārikaḷ
Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65
pinne avar talakuttane maṟiññu. (avar paṟaññu:) ivar sansārikkukayillenn ninakkaṟiyāmallēā
Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66
addēhaṁ paṟaññu: appēāḷ niṅṅaḷkk yāteāru upakāramēā upadravamēā ceyyātta vastukkaḷe allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkukayāṇēā
Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67
niṅṅaḷuṭeyuṁ, allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkunnavaruṭeyuṁ kāryaṁ apahāsyaṁ tanne. niṅṅaḷ cintikkunnillē
Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68
avar paṟaññu: niṅṅaḷkk (vallatuṁ) ceyyānākumeṅkil niṅṅaḷ ivane cuṭṭericc kaḷayukayuṁ, niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe sahāyikkukayuṁ ceyyuka
Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69
nāṁ paṟaññu: tīyē, nī ibrāhīmin taṇuppuṁ samādhānavumāyirikkuka
Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70
addēhattinṟe kāryattil oru tantraṁ prayēāgikkuvān avar uddēśiccu. ennāl avare ēṟṟavuṁ naṣṭaṁ paṟṟiyavarākkukayāṇ nāṁ ceytat
Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71
lēākarkk vēṇṭi nāṁ anugr̥hītamākkivecciṭṭuḷḷa oru bhūpradēśattēkk addēhattēyuṁ lūtvinēyuṁ nāṁ rakṣappeṭuttikkeāṇṭ pēākukayuṁ ceytu
Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72
addēhattin nāṁ iṣākhine pradānaṁ ceytu. puṟame (petran) ya'akhūbineyuṁ. avareyellāṁ nāṁ sadvr̥ttarākkiyirikkunnu
Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73
avare nāṁ nam'muṭe kalpanaprakāraṁ mārgadarśanaṁ nalkunna nētākkaḷākkukayuṁ ceytu. nalla kāryaṅṅaḷ ceyyaṇamennuṁ, namaskāraṁ muṟapēāle nirvahikkaṇamennuṁ, sakātt nalkaṇamennuṁ nāṁ avarkk bēādhanaṁ nalkukayuṁ ceytu. nam'meyāyirunnu avar ārādhiccirunnat
Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74
lūtvin nāṁ vidhikarttr̥tvavuṁ vijñānavuṁ nalkukayuṇṭāyi. durvr̥ttikaḷ ceytukeāṇṭirunna ā nāṭṭil ninn addēhatte nāṁ rakṣappeṭuttukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar (nāṭṭukār) dhikkārikaḷāya oru duṣicca janatayāyirunnu
Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75
nam'muṭe kāruṇyattil addēhatte nāṁ uḷpeṭuttukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ addēhaṁ sadvr̥ttaruṭe kūṭṭattilākunnu
Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76
nūhineyuṁ (ōrkkuka). mump addēhaṁ viḷicc prārt'thicca sandarbhaṁ. addēhattin nāṁ uttaraṁ nalki. aṅṅane addēhatteyuṁ, addēhattinṟe kuṭumbatteyuṁ nāṁ mahā duḥkhattil ninn rakṣappeṭutti
Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77
nam'muṭe dr̥ṣṭāntaṅṅaḷe niṣēdhiccu taḷḷiya janaṅṅaḷil ninn addēhattin nāṁ rakṣanalkukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar duṣicca oru janavibhāgamāyirunnu.atināl avare muḻuvan nāṁ mukki naśippiccu kaḷaññu
Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78
dāvūdineyuṁ (putran) sulaimāneyuṁ (ōrkkuka.) oru janavibhāgattinṟe āṭukaḷ viḷayil kaṭann mēñña praśnattil avar raṇṭ pēruṁ vidhikalpikkunna sandarbhaṁ. avaruṭe vidhikk nāṁ sākṣyaṁ vahikkunnuṇṭāyirinnu
Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79
appēāḷ sulaimānn nāṁ at (praśnaṁ) grahippiccu avar iruvarkkuṁ nāṁ vidhikarttr̥tvavuṁ vijñānavuṁ nalkiyirunnu. dāvūdinēāṭeāppaṁ kīrttanaṁ ceytukeāṇṭirikkunna nilayil parvvataṅṅaḷeyuṁ pakṣikaḷeyuṁ nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu. nāmāyirunnu (atellāṁ) naṭappākkikkeāṇṭirunnat
Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80
niṅṅaḷ nēriṭunna yud'dha vipattukaḷil ninn niṅṅaḷkk sanrakṣaṇaṁ nalkuvānāyi niṅṅaḷkk vēṇṭiyuḷḷa paṭayaṅkiyuṭe nirmāṇavuṁ addēhatte nāṁ paṭhippiccu. enniṭṭ niṅṅaḷ nandiyuḷḷavarāṇēā
Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81
sulaimānn śaktiyāyi vīśunna kāṟṟineyuṁ (nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu.) nāṁ anugrahaṁ nalkiyiṭṭuḷḷa bhūpradēśattēkk addēhattinṟe kalpanaprakāraṁ at (kāṟṟ) sañcaricc keāṇṭirunnu. ellākāryattepaṟṟiyuṁ nāṁ aṟivuḷḷavanākunnu
Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82
piśācukkaḷuṭe kūṭṭattil ninn addēhattin vēṇṭi (kaṭalil) muṅṅunna cilareyuṁ (nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu.) atu kūṭāte maṟṟu cila pravr̥ttikaḷuṁ avar ceytirunnu. nāmāyirunnu avare kāttusūkṣicc keāṇṭirunnat
Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83
ayyūbineyuṁ (ōrkkuka.) tanṟe rakṣitāvine viḷicc keāṇṭ addēhaṁ iprakāraṁ prārt'thicca sandarbhaṁ: enikkitā kaṣṭappāṭ bādhiccirikkunnu. nī kāruṇikaril vecc ēṟṟavuṁ karuṇayuḷḷavanāṇallēā
Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84
appēāḷ addēhattin nāṁ uttaraṁ nalkukayuṁ, addēhattin nēriṭṭa kaṣṭappāṭ nāṁ akaṟṟikkaḷayukayuṁ ceytu. addēhattinṟe kuṭumbāṅgaṅṅaḷeyuṁ, avarēāṭeāppaṁ avaruṭe atrayuṁ pēre vēṟeyuṁ nāṁ addēhattin nalkukayuṁ ceytu. nam'muṭe pakkal ninnuḷḷa oru kāruṇyavuṁ, ārādhanāniratarāyiṭṭuḷḷavarkk oru smaraṇayumāṇat
Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85
ismā'īlineyuṁ, idrīsineyuṁ, dulkiphlineyuṁ (ōrkkuka) avarellāṁ kṣamāśīlaruṭe kūṭṭattilākunnu
Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86
avare nāṁ nam'muṭe kāruṇyattil uḷpeṭuttukayuṁ ceytirikkunnu. tīrccayāyuṁ avar sadvr̥ttaruṭe kūṭṭattilākunnu
Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87
dunnūnineyuṁ (ōrkkuka.) addēhaṁ kupitanāyi pēāyikkaḷañña sandarbhaṁ. nāṁ orikkaluṁ addēhattin ñerukkamuṇṭākkukayillenn addēhaṁ dhariccu. anantaraṁ iruṭṭukaḷkkuḷḷil ninn addēhaṁ viḷiccupaṟaññu: nīyallāte yāteāru daivavumilla. nī etra pariśud'dhan! tīrccayāyuṁ ñān akramikaḷuṭe kūṭṭattil peṭṭavanāyirikkunnu
Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88
appēāḷ nāṁ addēhattin uttaraṁ nalkukayuṁ duḥkhattil ninn addēhatte nāṁ rakṣappeṭuttukayuṁ ceytu. satyaviśvāsikaḷe aprakāraṁ nāṁ rakṣikkunnu
Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89
sakariyyāyeyuṁ (ōrkkuka.) addēhaṁ tanṟe rakṣitāvine viḷicc iprakāraṁ prārt'thicca sandarbhaṁ: enṟe rakṣitāvē, nī enne ēkanāyi (pintuṭarccakkārillāte) viṭarutē. nīyāṇallēā anantarāvakāśameṭukkunnavaril ēṟṟavuṁ uttaman
Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90
appēāḷ nāṁ addēhattin uttaraṁ nalkukayuṁ, addēhattin (makan) yahyāye nāṁ pradānaṁ ceyyukayuṁ, addēhattinṟe bhāryaye nāṁ (garbhadhāraṇattin) prāptayākkukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar (pravācakanmār) uttamakāryaṅṅaḷkk dhr̥tikāṇikkukayuṁ, āśicc keāṇṭuṁ, pēṭiccukeāṇṭuṁ nam'mēāṭ prārt'thikkukayuṁ ceyyunnavarāyirunnu. avar nam'mēāṭ tāḻma kāṇikkunnavarumāyirunnu
Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91
tanṟe guhyasthānaṁ sūkṣicca oruvaḷe (maryaṁ) yuṁ ōrkkuka. aṅṅane avaḷil nam'muṭe ātmāvil ninn nāṁ ūtukayuṁ, avaḷeyuṁ avaḷuṭe makaneyuṁ nāṁ lēākarkk dr̥ṣṭāntamākkukayuṁ ceytu
Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92
(manuṣyarē,) tīrccayāyuṁ itāṇ niṅṅaḷuṭe samudāyaṁ. ēkasamudāyaṁ. ñān niṅṅaḷuṭe rakṣitāvuṁ. atināl niṅṅaḷ enne ārādhikkuvin
Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93
ennāl avarkkiṭayil avaruṭe kāryaṁ avar śithilamākkikkaḷaññirikkayāṇ. ellāvaruṁ nam'muṭe aṭuttēkk tanne maṭaṅṅivarunnavaratre
Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94
vallavanuṁ satyaviśvāsiyāyikkeāṇṭ salkarm'maṅṅaḷil vallatuṁ ceyyunna pakṣaṁ avanṟe prayatnattinṟe phalaṁ niṣēdhikkappeṭukayēyilla. tīrccayāyuṁ nāṁ at eḻutivekkunnatāṇ
Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95
nāṁ naśippicc kaḷaññiṭṭuḷḷa ēteāru nāṭṭukāre sambandhicciṭattēāḷavuṁ avar nam'muṭe aṭuttēkk tiriccuvarātirikkuka ennat asambhavyamākunnu
Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96
aṅṅane ya'ajūj - ma'ajūj janavibhāgaṅṅaḷ tuṟannuviṭappeṭukayuṁ, avar ellā kunnukaḷil ninnuṁ kuticciṟaṅṅi varikayuṁ
Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97
ā satyavāgdānaṁ āsannamākukayuṁ ceytāl appēāḻatā aviśvasiccavaruṭe kaṇṇukaḷ imaveṭṭāte ninnu pēākannu. ñaṅṅaḷuṭe nāśamē! ñaṅṅaḷ ī kāryatteppaṟṟi aśrad'dhayilāyippēāyallēā. alla; ñaṅṅaḷ akramakārikaḷāyippēāyallēā (ennāyirikkuṁ avar paṟayunnat)
Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98
tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkunnavayuṁ narakattile indhanamākunnu. niṅṅaḷ atilēkk vannucēruka tanne ceyyunnatāṇ
Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99
ikkūṭṭar daivaṅṅaḷāyirunnuveṅkil ivar atil (narakattil) vannucērukayillāyirunnu. avarellāṁ atil nityavāsikaḷāyirikkuṁ
Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100
avarkk aviṭe oru tēṅṅaluṇṭāyirikkuṁ. avar atil vecc (yāteānnuṁ) kēḷkkukayumilla
Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101
tīrccayāyuṁ nam'muṭe pakkal ninnu mumpē nanma labhiccavarārēā avar atil (narakattil) ninn akaṟṟinirttappeṭunnavarākunnu
Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102
atinṟe nēriya śabdaṁ pēāluṁ avar kēḷkkukayilla. taṅṅaḷuṭe manas'sukaḷkk iṣṭappeṭṭa sukhānubhavaṅṅaḷil avar nityavāsikaḷāyirikkuṁ
Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103
ēṟṟavuṁ valiya ā sambhramaṁ avarkk duḥkhamuṇṭākkukayilla. niṅṅaḷkk vāgdānaṁ ceyyappeṭṭirunna niṅṅaḷuṭētāya divasamāṇit enn paṟaññ keāṇṭ malakkukaḷ avare svāgataṁ ceyyunnatāṇ
Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104
granthaṅṅaḷuṭe ēṭukaḷ curuṭṭunna prakāraṁ ākāśatte nāṁ curuṭṭikkaḷayunna divasaṁ! ādyamāyi sr̥ṣṭi ārambhiccat pēālettanne nāṁ at āvarttikkunnatumāṇ. nāṁ bādhyatayēṟṟa oru vāgdānamatre at. nāṁ (at) naṭappilākkuka tanne ceyyunnatāṇ
Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105
bhūmiyuṭe anantarāvakāśameṭukkunnat enṟe sadvr̥ttarāya dāsanmārāyirikkuṁ enn ulbēādhanattin śēṣaṁ nāṁ sabūṟil rēkhappeṭuttiyiṭṭuṇṭ
Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106
tīrccayāyuṁ itil ārādhanā niratarāya āḷukaḷkk oru sandēśamuṇṭ
Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107
lēākarkk kāruṇyamāyikkeāṇṭallāte ninne nāṁ ayacciṭṭilla
Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108
paṟayuka: niṅṅaḷuṭe daivaṁ ēkadaivaṁ mātramāṇ ennatre enikk bēādhanaṁ nalkappeṭunnat. atināl niṅṅaḷ musliṅkaḷākunnuṇṭēā
Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109
enniṭṭ avar tiriññukaḷayukayāṇeṅkil nī paṟayuka: niṅṅaḷēāṭ ñān prakhyāpicciṭṭuḷḷat tulyamāya vidhattilākunnu. niṅṅaḷēāṭ vāgdānaṁ ceyyappeṭunna kāryaṁ āsannamāṇēā atalla vidūramāṇēā ennenikkaṟiññ kūṭā
Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110
tīrccayāyuṁ sansārattil ninn parasyamāyiṭṭuḷḷat avan aṟiyuṁ. niṅṅaḷ oḷicc vekkunnatuṁ avan aṟiyuṁ
Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111
enikkaṟiññ kūṭā, it oru vēḷa niṅṅaḷkkeāru parīkṣaṇavuṁ, alpasamayattēkk mātramuḷḷa oru sukhānubhavavuṁ āyēkkāṁ
Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112
addēhaṁ (nabi) paṟaññu: enṟe rakṣitāvē, nī yāthārt'thyamanusaricc vidhikalpikkēṇamē. nam'muṭe rakṣitāv paramakāruṇikanuṁ niṅṅaḷ paṟaññuṇṭākkunnatinetiril sahāyamart'thikkappeṭāvunnavanumatre