Back to Languages

Malayalam - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Abdul Hameed Madani And Kunhi Mohammed — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

janaṅṅaḷkk avaruṭe vicāraṇa āsannamāyirikkunnu. avarākaṭṭe aśrad'dhayilāyikkeāṇṭ tiriññukaḷayunnavarākunnu

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

avaruṭe rakṣitāviṅkal ninn pututāyi ēteāru ulbēādhanaṁ avarkk vannettiyāluṁ kaḷiyākkunnavarāyikkeāṇṭ mātramē avarat kēḷkkukayuḷḷū

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

hr̥dayaṅṅaḷ aśrad'dhamāyikkeāṇṭ (avarile) akramikaḷ an'yēān'yaṁ rahasyamāyi iprakāraṁ mantriccu; niṅṅaḷeppēāleyuḷḷa oru manuṣyan mātramallē it‌? enniṭṭ niṅṅaḷ kaṇṭaṟiññ keāṇṭ tanne ī jālavidyayuṭe aṭuttēkk cellukayāṇēā

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

addēhaṁ (nabi) paṟaññu: enṟe rakṣitāv ākāśattuṁ bhūmiyiluṁ paṟayappeṭunnatellāṁ aṟiyunnu. avanāṇ ellāṁ kēḷkkunnavanuṁ aṟiyunnavanuṁ

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

ennāl avar paṟaññu: pāḻkināvukaḷ kaṇṭa vivaramāṇ (muham'mad paṟayunnat‌) (maṟṟeārikkal avar paṟaññu:) alla, atavan keṭṭiccamaccuṇṭākkiyatāṇ‌. (maṟṟeārikkal avar paṟaññu:) alla; avaneāru kaviyāṇ‌. ennāl (avan pravācakanāṇeṅkil) mun pravācakanmār ēteāru dr̥ṣṭāntavumāyāṇēā ayakkappeṭṭat atupēāleānn avan namukk keāṇṭ vannu kāṇikkaṭṭe

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

ivaruṭe mump nāṁ naśippicca oru nāṭṭukāruṁ viśvasikkukayuṇṭāyilla. ennirikke ivar viśvasikkumēā

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

ninakk mump puruṣanmāre (āḷukaḷe) yallāte nāṁ dūtanmārāyi niyēāgicciṭṭilla. avarkk nāṁ bēādhanaṁ nalkunnu. niṅṅaḷ (ī kāryaṁ) aṟiyāttavarāṇeṅkil vēdakkārēāṭ cēādicc nēākkuka

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

avare (pravācakanmāre) nāṁ bhakṣaṇaṁ kaḻikkātta śarīraṅṅaḷākkiyiṭṭilla. avar nityajīvikaḷāyirunnatumilla

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

anantaraṁ avarēāṭuḷḷa vāgdānattil nāṁ satyasandhata pāliccu. aṅṅane avareyuṁ nāṁ uddēśikkunnavareyuṁ nāṁ rakṣappeṭutti. atirukaviññavare nāṁ naśippikkukayuṁ ceytu

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

tīrccayāyuṁ niṅṅaḷkk nāṁ oru granthaṁ avatarippicc tanniṭṭuṇṭ‌. niṅṅaḷkkuḷḷa ulbēādhanaṁ atiluṇṭ‌. enniṭṭuṁ niṅṅaḷ cintikkunnillē

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

akramattil ērpeṭṭirunna etra nāṭukaḷe nāṁ niśśēṣaṁ takarttukaḷayukayuṁ, atin śēṣaṁ nāṁ maṟṟeāru janavibhāgatte vaḷarttiyeṭukkukayuṁ ceytiṭṭuṇṭ‌

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

aṅṅane nam'muṭe śikṣa avarkk anubhavappeṭṭappēāḷ avaratā aviṭeninn ōṭirakṣappeṭān nēākkunnu

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

(appēāḷ avarēāṭ paṟayappeṭṭu.) niṅṅaḷ ōṭippēākēṇṭa. niṅṅaḷkk nalkappeṭṭa sukhāḍambaraṅṅaḷilēkkuṁ, niṅṅaḷuṭe vasatikaḷilēkkuṁ niṅṅaḷ tiriccupēāyikkeāḷḷuka. niṅṅaḷkk valla apēkṣayuṁ nalkappeṭānuṇṭāyēkkāṁ

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

avar paṟaññu: ayyēā; ñaṅṅaḷkk nāśaṁ! tīrccayāyuṁ ñaṅṅaḷ akramikaḷāyippēāyi

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

aṅṅane avare nāṁ keāytiṭṭa viḷa pēāle calanamaṟṟa nilayilākkittīrkkuvēāḷaṁ avaruṭe muṟaviḷi atu tanneyāyikkeāṇṭirunnu

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

ākāśatteyuṁ, bhūmiyeyuṁ, ava raṇṭinumiṭayiluḷḷatineyuṁ nāṁ kaḷiyāyikkeāṇṭ sr̥ṣṭiccatalla

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

nāṁ oru vinēādamuṇṭākkān uddēśiccirunnuveṅkil nam'muṭe aṭukkal ninnu tanne nāmat uṇṭākkumāyirunnu. (ennāl) nāṁ (at‌) ceyyunnatalla

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

ennāl nāṁ satyatte eṭutt asatyattinṟe nērkk eṟiyunnu. aṅṅane asatyatte at takartt kaḷayunnu. atēāṭe asatyaṁ nāśamaṭayukayāyi. niṅṅaḷ (allāhuveppaṟṟi) paṟaññuṇṭākkunnat nimittaṁ niṅṅaḷkk nāśaṁ

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

avanṟētākunnu ākāśaṅṅaḷiluṁ, bhūmiyiyuṁ uḷḷavarellāṁ. avanṟe aṭukkaluḷḷavar (malakkukaḷ) avane ārādhikkunnat viṭṭ ahaṅkarikkukayilla. avarkk kṣīṇaṁ tēānnukayumilla

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

avar rāvuṁ pakaluṁ (allāhuvinṟe pariśud'dhiye) prakīrtticcu keāṇṭirikkunnu. avar taḷarukayilla

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

atalla, avar bhūmiyil ninnutanne (mariccavare) jīvippikkān kaḻivuḷḷa valla daivaṅṅaḷeyuṁ svīkariccirikkukayāṇēā

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

ākāśabhūmikaḷil allāhuvallātta valla daivaṅṅaḷumuṇṭāyirunnuveṅkil at raṇṭuṁ takarāṟākumāyirunnu. appēāḷ sinhāsanattinṟe nāthanāya allāhu, avar paṟaññuṇṭākkunnatil ninnellāṁ etra pariśud'dhanākunnu

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

avan pravarttikkunnatineppaṟṟi cēādyaṁ ceyyappeṭukayilla. avarākaṭṭe cēādyaṁ ceyyappeṭunnatumāṇ‌

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

atalla, avann puṟame avar daivaṅṅaḷe svīkariccirikkukayāṇēā? paṟayuka: eṅkil niṅṅaḷkkatinuḷḷa pramāṇaṁ keāṇṭ varika. itu tanneyākunnu enṟe kūṭeyuḷḷavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ enṟe mumpuḷḷavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ. pakṣe, avaril adhikapēruṁ satyaṁ aṟiyunnilla. atināl avar tiriññukaḷayukayākunnu

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

ñānallāte yāteāru daivavumilla. atināl enne niṅṅaḷ ārādhikkū enn bēādhanaṁ nalkikkeāṇṭallāte ninakk mump oru dūtaneyuṁ nāṁ ayacciṭṭilla

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

paramakāruṇikan santānatte svīkariccirikkunnu ennavar paṟaññu.avan etra pariśud'dhan! ennāl (avar - malakkukaḷ) avanṟe ādaraṇīyarāya dāsanmār mātramākunnu

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

avar avane maṟikaṭannu sansārikkukayilla. avanṟe kalpanayanusaricc mātraṁ avar pravarttikkunnu

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

avaruṭe mumpiluḷḷatuṁ pinniluḷḷatuṁ avan aṟiyunnu. avan tr̥ptippeṭṭavarkkallāte avar śupārśa ceyyukayilla. avarākaṭṭe, avaneppaṟṟiyuḷḷa bhayattāl naṭuṅṅunnavarākunnu

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

avaruṭe kūṭṭattil āreṅkiluṁ ñān avann (allāhuvin‌) puṟameyuḷḷa daivamāṇenn paṟayunna pakṣaṁ avann nāṁ narakaṁ pratiphalamāyi nalkunnatāṇ‌. aprakāramatre akramikaḷkk nāṁ pratiphalaṁ nalkunnat‌

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

ākāśaṅṅaḷuṁ bhūmiyuṁ oṭṭiccērnnatāyirunnu vennuṁ, enniṭṭ nāṁ avaye vērpeṭuttukayāṇuṇṭāyatennuṁ satyaniṣēdhikaḷ kaṇṭillē? veḷḷattil ninn ellā jīvavastukkaḷuṁ nāṁ uṇṭākkukayuṁ ceytu. enniṭṭuṁ avar viśvasikkunnillē

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

bhūmi avareyuṁ keāṇṭ iḷakātirikkuvānāyi atil nāṁ uṟaccunilkkunna parvvataṅṅaḷuṇṭākkukayuṁ ceytirikkunnu. avar vaḻi kaṇṭettēṇṭatināyi avayil (parvvataṅṅaḷil) nāṁ viśālamāya pātakaḷ ērpeṭuttukayuṁ ceytirikkunnu

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

ākāśatte nāṁ sanrakṣitamāya oru mēlpurayākkiyiṭṭumuṇṭ‌. avarākaṭṭe atile (ākāśattile) dr̥ṣṭāntaṅṅaḷ śrad'dhikkāte tiriññukaḷayunnavarākunnu

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

avanatre rātri, pakal, sūryan, candran ennivaye sr̥ṣṭiccat‌. ōrēānnuṁ ōrēā bhramaṇapathattilūṭe nīnti (sañcariccu) kkeāṇṭirikkunnu

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

(nabiyē,) ninakk mump oru manuṣyannuṁ nāṁ anaśvarata nalkiyiṭṭilla. ennirikke nī maricceṅkil avar nityajīvikaḷāyirikkumēā

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

ōrēā vyaktiyuṁ maraṇaṁ āsvadikkukatanne ceyyuṁ. oru parīkṣaṇaṁ enna nilayil tinma nalkikkeāṇṭuṁ nanma nalkikkeāṇṭuṁ niṅṅaḷe nāṁ pariśēādhikkunnatāṇ‌. nam'muṭe aṭuttēkk tanne niṅṅaḷ maṭakkappeṭukayuṁ ceyyuṁ

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

satyaniṣēdhikaḷ ninne kaṇṭāl, ivanāṇēā niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe ākṣēpicc sansārikkunnavan enn paṟaññ keāṇṭ ninne tamāśayākkuka mātramāyirikkuṁ ceyyunnat‌. avar tanneyāṇ paramakāruṇikanṟe ulbēādhanattil aviśvasikkunnavar

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

dhr̥tikūṭṭunnavanāyiṭṭākunnu manuṣyan sr̥ṣṭikkappeṭṭiṭṭuḷḷat‌. enṟe dr̥ṣṭāntaṅṅaḷ vaḻiye ñān niṅṅaḷkk kāṇiccutarunnatāṇ‌. atināl niṅṅaḷ ennēāṭ dhr̥tikūṭṭarut‌

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

avar cēādikkunnu; niṅṅaḷ satyavānmārāṇeṅkil ī vāgdānaṁ eppēāḻāṇ (pularuka) enn‌

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

ā aviśvāsikaḷ, avarkk taṅṅaḷuṭe mukhaṅṅaḷil ninnuṁ mutukukaḷil ninnuṁ narakāgniye taṭukkānāvātta, avarkk oru sahāyavuṁ sid'dhikkātta oru sandarbhatteppaṟṟi manas'silākkiyirunneṅkil

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

alla, peṭṭannāyirikkuṁ at (antyasamayaṁ) avarkk vannettunnat . aṅṅane atavare amparappicc kaḷayuṁ. atine taṭutt nirttān avarkk sādhikkukayilla. avarkk iṭakeāṭukkappeṭukayumilla

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

ninakk mump pala daivadūtanmāruṁ parihasikkappeṭṭiṭṭuṇṭ‌. enniṭṭ avare pucchicc taḷḷiyavarkk taṅṅaḷ parihasicc keāṇṭirunnat (śikṣa) vannettuka tanne ceytu

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

(nabiyē,) paṟayuka: paramakāruṇikanil ninn rātriyuṁ pakaluṁ niṅṅaḷkk rakṣanalkānāruṇṭ‌? alla, avar (janaṅṅaḷ) taṅṅaḷuṭe rakṣitāvinṟe ulbēādhanattil ninn tiriññukaḷayunnavarākunnu

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

atalla, namukk puṟame avare sanrakṣikkunna valla daivaṅṅaḷuṁ avarkkuṇṭēā? svadēhaṅṅaḷkk tanne sahāyaṁ ceyyān avarkk (daivaṅṅaḷkk‌) sādhikkukayilla. nam'muṭe bhāgatt ninnuṁ avar tuṇakkappeṭukayumilla

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

alla, ivarkkuṁ ivaruṭe pitākkaḷkkuṁ nāṁ jīvitasukhaṁ nalki. aṅṅane avar dīrghakālaṁ jīviccu. ennāl ā bhūpradēśatte atinṟe nānā bhāgaṅṅaḷil ninnuṁ nāṁ curukkikkeāṇṭ varunnat ivar kāṇunnillē? enniṭṭuṁ ivar tanneyāṇēā vijayaṁ prāpikkunnavar

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

(nabiyē,) paṟayuka: divyasandēśa prakāraṁ mātramāṇ ñān niṅṅaḷkk tākkīt nalkunnat‌. tākkīt nalkappeṭumpēāḷ badhiranmār ā viḷikēḷkkukayilla

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

ninṟe rakṣitāvinṟe śikṣayil ninn oru nēriya kāṟṟ avare sparśikkunna pakṣaṁ tīrccayāyuṁ avar paṟayuṁ: ñaṅṅaḷuṭe nāśamē! tīrccayāyuṁ ñaṅṅaḷ akramikaḷāyippēāyallēā

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

uyirtteḻunnēlpinṟe nāḷil nītipūrṇṇamāya tulāsukaḷ nāṁ sthāpikkunnatāṇ‌. appēāḷ orāḷēāṭuṁ oṭṭuṁ anīti kāṇikkappeṭukayilla. at (karm'maṁ) oru kaṭukmaṇittūkkamuḷḷatāṇeṅkiluṁ nāmat keāṇṭ varunnatāṇ‌. kaṇakk nēākkuvān nāṁ tanne mati

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

mūsāykkuṁ hāṟūnnuṁ satyāsatyavivēcanattinuḷḷa pramāṇavuṁ, prakāśavuṁ, dharm'maniṣṭhapularttunnavarkkuḷḷa ulbēādhanavuṁ nāṁ nalkiyiṭṭuṇṭ‌

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

taṅṅaḷuṭe rakṣitāvine adr̥śyāvasthayil bhayappeṭunnavaruṁ, antyanāḷineppaṟṟi ulkkaṇṭhayuḷḷavarumārēā (avarkkuḷḷa ulbēādhanaṁ)

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

it (khur'ān) nāṁ avatarippicca anugrahapūrṇṇamāya oru ulbēādhanamākunnu. ennirikke niṅṅaḷ atine niṣēdhikkukayāṇēā

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

mump ibrāhīmin tanṟetāya vivēkaṁ nāṁ nalkukayuṇṭāyi. addēhatte paṟṟi namukkaṟiyāmāyirunnu

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

tanṟe pitāvinēāṭuṁ tanṟe janaṅṅaḷēāṭuṁ addēhaṁ iprakāraṁ cēādicca sandarbhaṁ (śrad'dhēyamatre:) niṅṅaḷ pūjiccukeāṇēṭayirikkunna ī pratimakaḷ entākunnu

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

avar paṟaññu: ñaṅṅaḷuṭe pitākkaḷ ivaye ārādhicc varunnatāyiṭṭāṇ ñaṅṅaḷ kaṇṭat‌

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

addēhaṁ paṟaññu: tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ niṅṅaḷuṭe pitākkaḷuṁ vyaktamāya vaḻikēṭilāyirikkunnu

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

avar paṟaññu: nī ñaṅṅaḷuṭe aṭutt satyavuṁ keāṇṭ vannirikkukayāṇēā? atalla, nī kaḷipaṟayunnavaruṭe kūṭṭattilāṇēā

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

addēhaṁ paṟaññu: alla, niṅṅaḷuṭe rakṣitāv ākāśaṅṅaḷuṭeyuṁ bhūmiyuṭeyuṁ rakṣitāvākunnu. avaye sr̥ṣṭiccuṇṭākkiyavan. ñān atin sākṣyaṁ vahikkunnavaruṭe kūṭṭattilākunnu

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

allāhuve tanneyāṇa, tīrccayāyuṁ niṅṅaḷ pinniṭṭ pēāyatin śēṣaṁ ñān niṅṅaḷuṭe vigrahaṅṅaḷuṭe kāryattil oru tantraṁ prayēāgikkunnatāṇ‌

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

aṅṅane addēhaṁ avare (daivaṅṅaḷe) tuṇṭaṁ tuṇṭamākkikkaḷaññu. avaril orāḷe oḻike. avarkk (vivaramaṟiyānāyi) ayāḷuṭe aṭuttēkk tiriccucellāmallēā

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

avar paṟaññu: nam'muṭe daivaṅṅaḷekkeāṇṭ it ceytavan ārāṇ‌? tīrccayāyuṁ avan akramikaḷil peṭṭavan tanneyāṇ‌

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

cilar paṟaññu: ibrāhīṁ enn viḷikkappeṭunna oru ceṟuppakkāran ā daivaṅṅaḷeppaṟṟi parāmarśikkunnat ñaṅṅaḷ kēṭṭiṇṭ‌

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

avar paṟaññu: ennāl niṅṅaḷ avane janaṅṅaḷuṭe kaṇmumpil keāṇṭ varū. avar sākṣyaṁ vahiccēkkāṁ

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

avar cēādiccu: ibrāhīmē, nīyāṇēā ñaṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷekkeāṇṭ itu ceytat‌

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

addēhaṁ paṟaññu: ennāl avaruṭe kūṭṭattile ī valiyavanāṇ at ceytat‌. avar sansārikkumeṅkil niṅṅaḷ avarēāṭ cēādicc nēākkū

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

appēāḷ avar svamanas'sakaḷilēkk tanne maṭaṅṅi. enniṭṭavar (an'yēān'yaṁ) paṟaññu: tīrccayāyuṁ niṅṅaḷ tanneyāṇ akramakārikaḷ

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

pinne avar talakuttane maṟiññu. (avar paṟaññu:) ivar sansārikkukayillenn ninakkaṟiyāmallēā

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

addēhaṁ paṟaññu: appēāḷ niṅṅaḷkk yāteāru upakāramēā upadravamēā ceyyātta vastukkaḷe allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkukayāṇēā

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

niṅṅaḷuṭeyuṁ, allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkunnavaruṭeyuṁ kāryaṁ apahāsyaṁ tanne. niṅṅaḷ cintikkunnillē

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

avar paṟaññu: niṅṅaḷkk (vallatuṁ) ceyyānākumeṅkil niṅṅaḷ ivane cuṭṭericc kaḷayukayuṁ, niṅṅaḷuṭe daivaṅṅaḷe sahāyikkukayuṁ ceyyuka

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

nāṁ paṟaññu: tīyē, nī ibrāhīmin taṇuppuṁ samādhānavumāyirikkuka

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

addēhattinṟe kāryattil oru tantraṁ prayēāgikkuvān avar uddēśiccu. ennāl avare ēṟṟavuṁ naṣṭaṁ paṟṟiyavarākkukayāṇ nāṁ ceytat‌

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

lēākarkk vēṇṭi nāṁ anugr̥hītamākkivecciṭṭuḷḷa oru bhūpradēśattēkk addēhattēyuṁ lūtvinēyuṁ nāṁ rakṣappeṭuttikkeāṇṭ pēākukayuṁ ceytu

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

addēhattin nāṁ iṣākhine pradānaṁ ceytu. puṟame (petran) ya'akhūbineyuṁ. avareyellāṁ nāṁ sad‌vr̥ttarākkiyirikkunnu

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

avare nāṁ nam'muṭe kalpanaprakāraṁ mārgadarśanaṁ nalkunna nētākkaḷākkukayuṁ ceytu. nalla kāryaṅṅaḷ ceyyaṇamennuṁ, namaskāraṁ muṟapēāle nirvahikkaṇamennuṁ, sakātt nalkaṇamennuṁ nāṁ avarkk bēādhanaṁ nalkukayuṁ ceytu. nam'meyāyirunnu avar ārādhiccirunnat‌

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

lūtvin nāṁ vidhikarttr̥tvavuṁ vijñānavuṁ nalkukayuṇṭāyi. durvr̥ttikaḷ ceytukeāṇṭirunna ā nāṭṭil ninn addēhatte nāṁ rakṣappeṭuttukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar (nāṭṭukār) dhikkārikaḷāya oru duṣicca janatayāyirunnu

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

nam'muṭe kāruṇyattil addēhatte nāṁ uḷpeṭuttukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ addēhaṁ sad‌vr̥ttaruṭe kūṭṭattilākunnu

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

nūhineyuṁ (ōrkkuka). mump addēhaṁ viḷicc prārt'thicca sandarbhaṁ. addēhattin nāṁ uttaraṁ nalki. aṅṅane addēhatteyuṁ, addēhattinṟe kuṭumbatteyuṁ nāṁ mahā duḥkhattil ninn rakṣappeṭutti

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

nam'muṭe dr̥ṣṭāntaṅṅaḷe niṣēdhiccu taḷḷiya janaṅṅaḷil ninn addēhattin nāṁ rakṣanalkukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar duṣicca oru janavibhāgamāyirunnu.atināl avare muḻuvan nāṁ mukki naśippiccu kaḷaññu

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

dāvūdineyuṁ (putran) sulaimāneyuṁ (ōrkkuka.) oru janavibhāgattinṟe āṭukaḷ viḷayil kaṭann mēñña praśnattil avar raṇṭ pēruṁ vidhikalpikkunna sandarbhaṁ. avaruṭe vidhikk nāṁ sākṣyaṁ vahikkunnuṇṭāyirinnu

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

appēāḷ sulaimānn nāṁ at (praśnaṁ) grahippiccu avar iruvarkkuṁ nāṁ vidhikarttr̥tvavuṁ vijñānavuṁ nalkiyirunnu. dāvūdinēāṭeāppaṁ kīrttanaṁ ceytukeāṇṭirikkunna nilayil parvvataṅṅaḷeyuṁ pakṣikaḷeyuṁ nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu. nāmāyirunnu (atellāṁ) naṭappākkikkeāṇṭirunnat‌

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

niṅṅaḷ nēriṭunna yud'dha vipattukaḷil ninn niṅṅaḷkk sanrakṣaṇaṁ nalkuvānāyi niṅṅaḷkk vēṇṭiyuḷḷa paṭayaṅkiyuṭe nirmāṇavuṁ addēhatte nāṁ paṭhippiccu. enniṭṭ niṅṅaḷ nandiyuḷḷavarāṇēā

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

sulaimānn śaktiyāyi vīśunna kāṟṟineyuṁ (nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu.) nāṁ anugrahaṁ nalkiyiṭṭuḷḷa bhūpradēśattēkk addēhattinṟe kalpanaprakāraṁ at (kāṟṟ‌) sañcaricc keāṇṭirunnu. ellākāryattepaṟṟiyuṁ nāṁ aṟivuḷḷavanākunnu

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

piśācukkaḷuṭe kūṭṭattil ninn addēhattin vēṇṭi (kaṭalil) muṅṅunna cilareyuṁ (nāṁ kīḻpeṭuttikeāṭuttu.) atu kūṭāte maṟṟu cila pravr̥ttikaḷuṁ avar ceytirunnu. nāmāyirunnu avare kāttusūkṣicc keāṇṭirunnat‌

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

ayyūbineyuṁ (ōrkkuka.) tanṟe rakṣitāvine viḷicc keāṇṭ addēhaṁ iprakāraṁ prārt'thicca sandarbhaṁ: enikkitā kaṣṭappāṭ bādhiccirikkunnu. nī kāruṇikaril vecc ēṟṟavuṁ karuṇayuḷḷavanāṇallēā

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

appēāḷ addēhattin nāṁ uttaraṁ nalkukayuṁ, addēhattin nēriṭṭa kaṣṭappāṭ nāṁ akaṟṟikkaḷayukayuṁ ceytu. addēhattinṟe kuṭumbāṅgaṅṅaḷeyuṁ, avarēāṭeāppaṁ avaruṭe atrayuṁ pēre vēṟeyuṁ nāṁ addēhattin nalkukayuṁ ceytu. nam'muṭe pakkal ninnuḷḷa oru kāruṇyavuṁ, ārādhanāniratarāyiṭṭuḷḷavarkk oru smaraṇayumāṇat‌

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

ismā'īlineyuṁ, id‌rīsineyuṁ, dulkiphlineyuṁ (ōrkkuka) avarellāṁ kṣamāśīlaruṭe kūṭṭattilākunnu

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

avare nāṁ nam'muṭe kāruṇyattil uḷpeṭuttukayuṁ ceytirikkunnu. tīrccayāyuṁ avar sad‌vr̥ttaruṭe kūṭṭattilākunnu

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

dunnūnineyuṁ (ōrkkuka.) addēhaṁ kupitanāyi pēāyikkaḷañña sandarbhaṁ. nāṁ orikkaluṁ addēhattin ñerukkamuṇṭākkukayillenn addēhaṁ dhariccu. anantaraṁ iruṭṭukaḷkkuḷḷil ninn addēhaṁ viḷiccupaṟaññu: nīyallāte yāteāru daivavumilla. nī etra pariśud'dhan! tīrccayāyuṁ ñān akramikaḷuṭe kūṭṭattil peṭṭavanāyirikkunnu

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

appēāḷ nāṁ addēhattin uttaraṁ nalkukayuṁ duḥkhattil ninn addēhatte nāṁ rakṣappeṭuttukayuṁ ceytu. satyaviśvāsikaḷe aprakāraṁ nāṁ rakṣikkunnu

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

sakariyyāyeyuṁ (ōrkkuka.) addēhaṁ tanṟe rakṣitāvine viḷicc iprakāraṁ prārt'thicca sandarbhaṁ: enṟe rakṣitāvē, nī enne ēkanāyi (pintuṭarccakkārillāte) viṭarutē. nīyāṇallēā anantarāvakāśameṭukkunnavaril ēṟṟavuṁ uttaman

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

appēāḷ nāṁ addēhattin uttaraṁ nalkukayuṁ, addēhattin (makan) yah‌yāye nāṁ pradānaṁ ceyyukayuṁ, addēhattinṟe bhāryaye nāṁ (garbhadhāraṇattin‌) prāptayākkukayuṁ ceytu. tīrccayāyuṁ avar (pravācakanmār) uttamakāryaṅṅaḷkk dhr̥tikāṇikkukayuṁ, āśicc keāṇṭuṁ, pēṭiccukeāṇṭuṁ nam'mēāṭ prārt'thikkukayuṁ ceyyunnavarāyirunnu. avar nam'mēāṭ tāḻma kāṇikkunnavarumāyirunnu

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

tanṟe guhyasthānaṁ sūkṣicca oruvaḷe (maryaṁ) yuṁ ōrkkuka. aṅṅane avaḷil nam'muṭe ātmāvil ninn nāṁ ūtukayuṁ, avaḷeyuṁ avaḷuṭe makaneyuṁ nāṁ lēākarkk dr̥ṣṭāntamākkukayuṁ ceytu

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

(manuṣyarē,) tīrccayāyuṁ itāṇ niṅṅaḷuṭe samudāyaṁ. ēkasamudāyaṁ. ñān niṅṅaḷuṭe rakṣitāvuṁ. atināl niṅṅaḷ enne ārādhikkuvin

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

ennāl avarkkiṭayil avaruṭe kāryaṁ avar śithilamākkikkaḷaññirikkayāṇ‌. ellāvaruṁ nam'muṭe aṭuttēkk tanne maṭaṅṅivarunnavaratre

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

vallavanuṁ satyaviśvāsiyāyikkeāṇṭ salkarm'maṅṅaḷil vallatuṁ ceyyunna pakṣaṁ avanṟe prayatnattinṟe phalaṁ niṣēdhikkappeṭukayēyilla. tīrccayāyuṁ nāṁ at eḻutivekkunnatāṇ‌

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

nāṁ naśippicc kaḷaññiṭṭuḷḷa ēteāru nāṭṭukāre sambandhicciṭattēāḷavuṁ avar nam'muṭe aṭuttēkk tiriccuvarātirikkuka ennat asambhavyamākunnu

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

aṅṅane ya'ajūj - ma'ajūj janavibhāgaṅṅaḷ tuṟannuviṭappeṭukayuṁ, avar ellā kunnukaḷil ninnuṁ kuticciṟaṅṅi varikayuṁ

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

ā satyavāgdānaṁ āsannamākukayuṁ ceytāl appēāḻatā aviśvasiccavaruṭe kaṇṇukaḷ imaveṭṭāte ninnu pēākannu. ñaṅṅaḷuṭe nāśamē! ñaṅṅaḷ ī kāryatteppaṟṟi aśrad'dhayilāyippēāyallēā. alla; ñaṅṅaḷ akramakārikaḷāyippēāyallēā (ennāyirikkuṁ avar paṟayunnat‌)

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

tīrccayāyuṁ niṅṅaḷuṁ allāhuvin puṟame niṅṅaḷ ārādhikkunnavayuṁ narakattile indhanamākunnu. niṅṅaḷ atilēkk vannucēruka tanne ceyyunnatāṇ‌

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

ikkūṭṭar daivaṅṅaḷāyirunnuveṅkil ivar atil (narakattil) vannucērukayillāyirunnu. avarellāṁ atil nityavāsikaḷāyirikkuṁ

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

avarkk aviṭe oru tēṅṅaluṇṭāyirikkuṁ. avar atil vecc (yāteānnuṁ) kēḷkkukayumilla

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

tīrccayāyuṁ nam'muṭe pakkal ninnu mumpē nanma labhiccavarārēā avar atil (narakattil) ninn akaṟṟinirttappeṭunnavarākunnu

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

atinṟe nēriya śabdaṁ pēāluṁ avar kēḷkkukayilla. taṅṅaḷuṭe manas'sukaḷkk iṣṭappeṭṭa sukhānubhavaṅṅaḷil avar nityavāsikaḷāyirikkuṁ

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

ēṟṟavuṁ valiya ā sambhramaṁ avarkk duḥkhamuṇṭākkukayilla. niṅṅaḷkk vāgdānaṁ ceyyappeṭṭirunna niṅṅaḷuṭētāya divasamāṇit enn paṟaññ keāṇṭ malakkukaḷ avare svāgataṁ ceyyunnatāṇ‌

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

granthaṅṅaḷuṭe ēṭukaḷ curuṭṭunna prakāraṁ ākāśatte nāṁ curuṭṭikkaḷayunna divasaṁ! ādyamāyi sr̥ṣṭi ārambhiccat pēālettanne nāṁ at āvarttikkunnatumāṇ‌. nāṁ bādhyatayēṟṟa oru vāgdānamatre at‌. nāṁ (at‌) naṭappilākkuka tanne ceyyunnatāṇ‌

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

bhūmiyuṭe anantarāvakāśameṭukkunnat enṟe sad‌vr̥ttarāya dāsanmārāyirikkuṁ enn ulbēādhanattin śēṣaṁ nāṁ sabūṟil rēkhappeṭuttiyiṭṭuṇṭ‌

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

tīrccayāyuṁ itil ārādhanā niratarāya āḷukaḷkk oru sandēśamuṇṭ‌

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

lēākarkk kāruṇyamāyikkeāṇṭallāte ninne nāṁ ayacciṭṭilla

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

paṟayuka: niṅṅaḷuṭe daivaṁ ēkadaivaṁ mātramāṇ ennatre enikk bēādhanaṁ nalkappeṭunnat‌. atināl niṅṅaḷ musliṅkaḷākunnuṇṭēā

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

enniṭṭ avar tiriññukaḷayukayāṇeṅkil nī paṟayuka: niṅṅaḷēāṭ ñān prakhyāpicciṭṭuḷḷat tulyamāya vidhattilākunnu. niṅṅaḷēāṭ vāgdānaṁ ceyyappeṭunna kāryaṁ āsannamāṇēā atalla vidūramāṇēā ennenikkaṟiññ kūṭā

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

tīrccayāyuṁ sansārattil ninn parasyamāyiṭṭuḷḷat avan aṟiyuṁ. niṅṅaḷ oḷicc vekkunnatuṁ avan aṟiyuṁ

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

enikkaṟiññ kūṭā, it oru vēḷa niṅṅaḷkkeāru parīkṣaṇavuṁ, alpasamayattēkk mātramuḷḷa oru sukhānubhavavuṁ āyēkkāṁ

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

addēhaṁ (nabi) paṟaññu: enṟe rakṣitāvē, nī yāthārt'thyamanusaricc vidhikalpikkēṇamē. nam'muṭe rakṣitāv paramakāruṇikanuṁ niṅṅaḷ paṟaññuṇṭākkunnatinetiril sahāyamart'thikkappeṭāvunnavanumatre