Back to Languages

    Macedonian - Chapter 21

    Translation by Macedonian Scholars

    Verse 1

    На луѓето им се ближи Часот на полагањето на нивната сметка, а тие безгрижни, не внимаваат на тоа

    Verse 2

    И не им доаѓа ниту една нова опомена од Господарот нивен на која, слушајќи ја, не ѝ се потсмеваат

    Verse 3

    со расеани срца. А злосторниците шепотат: „Дали е овој нешто друго освен човек како и вие? Зарем ќе ја следите магијата, а гледате дека е?!“

    Verse 4

    „Господарот мој знае,“ - рече тој- „што се зборува на небото и на Земјата; Тој сè слуша и сè знае!“

    Verse 5

    Тие дури и велат: „Тоа се само збунети соништа; тој го измислува (Куранот); тој е поет; нека ни донесе некакво чудо како и претходните Пратеници!“

    Verse 6

    Ниту еден град кој Ние пред нив сме го уништиле не поверува во чудо, па зарем овие ќе поверуваат

    Verse 7

    И пред тебе само луѓе праќавме на коишто им објавуваме, затоа прашајте ги учените луѓе ако вие не знаете

    Verse 8

    Ние не сме ги создале како тела кои живеат без храна, ниту пак тие беа бесмртни

    Verse 9

    Потоа ветувањето им го исполнувавме, и нив, и тие кои сакавме, ги спасувавме, а тие што негираа ги уништувавме

    Verse 10

    Ние ви ја објавуваме Книгата во којашто е славата ваша, па зошто не се опаметите

    Verse 11

    А колку насилнички населби имаше кои Ние ги уништивме и по кои други народи подигнавме

    Verse 12

    И штом силата Наша ќе ја почувствуваа, од нив ќе се разбегаа

    Verse 13

    „Не бегајте, вратете се на уживањата ваши и на домовите ваши, можеби некој нешто ќе ве праша.“

    Verse 14

    „Тешко нам,“ - ќе велеа - „ние, навистина, бевме насилници“

    Verse 15

    И ќе лелекаа така сè додека не ги направевме, како жито пожнеано, неподвижни

    Verse 16

    Ние не ги создадовме небото и Земјата и тоа што е меѓу нив, за забава

    Verse 17

    Да сакавме да се забавуваме, ќе се забавувавме така како што Ни доликува, но Ние тоа не го правиме

    Verse 18

    туку со вистината ја потиснуваме лагата, вистината ја гуши и лагата исчезнува; а тешко вам поради тоа што за Него го изнесувате

    Verse 19

    Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! А тие176 што се кај Него не одбиваат да Му бидат покорни, и не се заморуваат

    Verse 20

    Го слават и ноќе и дење, не се истоштуваат

    Verse 21

    Зарем киповите, кои тие од земја ги прават, ќе ги оживеат мртвите

    Verse 22

    Да управуваа други богови со Земјата и небесата, а не Аллах, ќе се побркаа. Па нека е возвишен Аллах, Господарот на Аршот, од тоа што Му го припишуваат

    Verse 23

    Тој нема да биде прашан за тоа што го прави, а тие ќе бидат прашани

    Verse 24

    Зарем покрај Него да земаат други богови?! Кажи: „Дајте го вашиот доказ!“ Овој Куран е опомена, а и претходните Книги се опомена за тие што биле пред мене. Меѓутоа, повеќето од нив не ја знаат Вистината, па се вртат

    Verse 25

    Пред тебе ниту еден Пратеник не испративме, а да не му објавевме: „Нема бог освен Мене, затоа Мене обожувајте Ме!“

    Verse 26

    Тие велат: „Семилосниот си зелдете!“ Возвишен нека е Тој! Амелеците се само робови почитувани

    Verse 27

    Тие не зборуваат сè додека Тој не им одобри и постапуваат така како што Тој ќе им нареди

    Verse 28

    Тој знае што правеле и што ќе прават, и тие ќе се заземаат само за тој од кого Тој ќе биде задоволен, а и тие самите, од страв кон Него, се плашат

    Verse 29

    А ако некој од нив би рекол: „Јас сум, освен Него, бог!“, би го казниле со џехеннем, бидејќи Ние така ги казнуваме насилниците

    Verse 30

    Зарем не знаат неверниците дека небесата и Земјата беа една целина, па Ние ги распарчивме, и дека Ние од вода сè живо создаваме? Па зарем нема да веруваат

    Verse 31

    Ние по Земјата неподвижни планини разместивме за таа да не ги потресува, па по нив премини и патеки направивме за тие да стигнуваат каде што сакаат

    Verse 32

    А небото го направивме заштитен свод, а тие од Неговите знаци се вртат

    Verse 33

    И Тој е Тој што ги создаде ноќта и денот, и Сонцето и Месечината, и сите тие во вселената пловат

    Verse 34

    И Ние ниту на еден човек пред тебе не му дадовме вечност; ако ти умреш, зарем тие довека ќе живеат

    Verse 35

    Секое живо суштество смртта ќе ја вскуси! Ние ве ставаме на искушение и во добро и во зло и Нам ќе ни се вратите

    Verse 36

    Кога неверниците ќе те здогледаат, само те исмејуваат: „Дали е тоа тој што вашите божества ги хули?“

    Verse 37

    Човекот е создаден да брза.177 Ќе ви ги покажам Јас вам доказите Свои, затоа Не ме брзајте

    Verse 38

    Тие велат: „Кога веќе еднаш ќе биде тоа ветување, ако вистината ја говорите?“

    Verse 39

    А да знаат неверниците дека тогаш нема да можат да го оттргнат Огнот од лицата свои и грбовите свои, и дека никој нема да може да им пружи помош

    Verse 40

    туку дека ненадејно ќе им дојде и ќе ги изненади, и дека нема да можат да го спречат и дека нема време да им се даде

    Verse 41

    И пред тебе Пратениците ги исмеваа, па тие кои им се исмејуваа ги стигна токму тоа за што се исмејуваа

    Verse 42

    Кажи: „Кој, освен Семилосниот, ноќе и дење ќе ве штити? Никој!“ Но сепак тие од Опомената на Господарот свој се вртат

    Verse 43

    Зарем нивните божества, а не Ние, ќе ги одбранат? Та тие самите себеси не можат да си помогнат, и никој од Нашата казна не ќе може под закрила да ги земе

    Verse 44

    Ние на овие, а и на предците нивни, им дадовме да уживаат сè додека животите им траеја. А зарем тие не гледаат дека Ние во земјата нивна доаѓаме и дека од краевите нивни ја намалуваме, па како тие би биле победници

    Verse 45

    Кажи: „Јас веопоменувам со Објавата!“ - но, глувите не слушаат повик кога биваат опоменувани

    Verse 46

    А само делче од казната на Господарот твој ги допре, сигурно ќе повикаат: „Тешко нас, навистина самите на себеси неправда си сторивме!“

    Verse 47

    Ние на Судниот ден терезиите178 на правдата ќе ги поставиме, па никому неправда нема да му биде направена: ако нешто биде тешко дури и колку зрно синап, Ние за тоа ќе казниме или ќе наградиме. А доста е тоа што Ние за сметките ќе испрашуваме

    Verse 48

    Ние на Муса и на Харун им дадовме Фуркан179, светло и опомена за богобојазните

    Verse 49

    за тие кои од Господарот свој ќе стравуваат и кога никој не ги гледа, и кои од Часот на оживувањето ќе стравуваат

    Verse 50

    И ова е благословената Опомена која ја објавуваме, па зарем вие да ја негирате

    Verse 51

    Ние уште претходно на Ибрахим разумност му дадовме и добро го познававме

    Verse 52

    Кога тој на својот татко и на својот народ им рече: „Какви се овие кипови кои дење и ноќе ги обожувате?“

    Verse 53

    тие одговорија: „И нашите предци ги обожуваа.“

    Verse 54

    „И вие сте, а и предците ваши беа, во очигледна заблуда.“ - рече

    Verse 55

    „Го зборуваш ли ти тоа сериозно или само се шегуваш?“ - запрашаа тие

    Verse 56

    „Не,“ - рече - „Господарот ваш е Господар на небесата и на Земјата. Тој нив ги создал, и јас сум ви сведок за тоа

    Verse 57

    Се колнам во Аллах, јас навистина на вашите кипови ќе им наштетам откако ќе се оддалечите.“

    Verse 58

    И тој ги испокрши во парчиња, освен најголемиот, за нему да му се обратат

    Verse 59

    „Кој им гостори ованабоговите наши?“ - повикаа тие - „Тој навистина е насилник.“

    Verse 60

    „Чувме едно момче како зборува против нив,“ - рекоа - „името му е Ибрахим.“

    Verse 61

    „Донесете го, луѓето да го видат,“ - рекоа - „за да посведочат.“

    Verse 62

    „Дали ти го стори ова со боговите наши, о, Ибрахиме?“ – запрашаа

    Verse 63

    „Тоа го стори најголемиот од нив; прашајте ги ако знаат да зборуваат.“ - рече тој

    Verse 64

    И тие се прибраа, пасамите си рекоа: „Вие сте, навистина, насилници!“

    Verse 65

    Потоа главите ги наведнаа и рекоа: „Ти знаеш дека тие не зборуваат!“

    Verse 66

    „Па зошто тогаш, наместо Аллах, ги обожувате тие кои не можат да ви користат ниту од вас некаква штета да отстранат?“ - запраша тој

    Verse 67

    „Тешко вам и на тие кои, наместо Аллах, ги обожувате! Зошто не се опаметите?“

    Verse 68

    „Запалете го и на боговите ваши помогнете им, ако сакате тоа да го направите!“ - повикаа

    Verse 69

    „О, огну!“ - раковме Ние - „Стани ладен и спас за Ибрахим!“

    Verse 70

    И сакаа да му сковаат завера, но Ние ги направивме најголеми губитници

    Verse 71

    И го спасивме и него и Лут, во земјата која за луѓето ја благословивме

    Verse 72

    и му го подаривме Исхак, и Јакуб како внук, и сите ги направивме добри

    Verse 73

    и ги направивме водачи за да упатуваат според заповедта Наша, и им објавивме да прават добри дела, и намаз (молитва) да извршуваат, и зекат да даваат, и само Нас нè обожуваа

    Verse 74

    И на Лут мудрост и знаење му дадовме, и од градот, во кој жителите негови одвратни работи правеа, го изведовме, тоа навистина беше народ развратен и зол

    Verse 75

    и во милоста Наша го внесовме; тој е навистина од добрите

    Verse 76

    И спомни го Нух– когаво дамнешно време повика, па Мусеодѕвавме, и него и неговото семејство од голема казна ги спасивме

    Verse 77

    и од народот, кој невистинити ги сметаше доказите Наши, го заштитивме. Тоа беа лоши луѓе, па сите ги потопивме

    Verse 78

    И спомни ги Давуд и Сулејман, кога судеа за посевот што во ноќта нечии овци го испасле, и Ние бевме сведоци на судењето нивно

    Verse 79

    и направивме Сулејман да проникне во тоа, а на двајцата мудрост и знаење им дадовме. И ги потчинивме планините и птиците за со Давуд, на Аллах да Му заблагодаруваат: Ние бевме кадарни тоа да го направиме

    Verse 80

    И го научивме да изработува панцири за вас, за да ве штитат во борбата со непријателот, па зошто не сте благодарни

    Verse 81

    А на Сулејман, силен ветер му потчинивме, по негова заповед дуваше кон земјата која ја благословивме; а Ние сè добро знаеме

    Verse 82

    и шејтани некои, заради него да нуркаат, а правеа и други работи, и над нив Ние бдеевме

    Verse 83

    И на Ејјуб, кога Господарот свој Го повика: „Мене неволја ме снајде, а Ти си од милостивите, Најмилостивиот“

    Verse 84

    му се одѕвавме и неволјата која го снајде му ја тргнавме, и му го вративме, со милоста Наша, семејството негово, и со нив уште толку, и да им биде поука на тие што Нам ни се покорни

    Verse 85

    И спомни ги Исмаил и Идрис и Зулкифл180, а сите тие беа трпеливи

    Verse 86

    И ги внесовме во милоста Наша, тие навистина беа меѓу добрите

    Verse 87

    И спомни го Зуннун181, кога гневен отиде и помисли дека нема да го усмртиме, па потоа во темнините тажно замоли: „Нема бог освен Тебе, Славен си! Јас, навистина, бев од тие што си сторија насилство!“

    Verse 88

    Па му се одѕвавме и од тешкотијата го спасивме; ета така Ние ги спасуваме верниците

    Verse 89

    И (спомни го) Зекеријја, кога Го повика Господарот свој: „Господару мој, не оставај ме сам, а Ти си Најдобриот Наследник!“ Па ние му се одѕвавме и му го подаривме Јахја и му ја излечивме жената

    Verse 90

    Тие се трудеа што повеќе добри дела да направат и Ни се молеа и во надеж и во страв, и кон Нас беа понизни

    Verse 91

    А (спомни ја) и таа182 што ја сочува девственоста своја, во неа живот вдахнавме, и неа и синот нејзин доказ за светот ги направивме

    Verse 92

    Навистина оваа ваша вера е една вера, а Јас Сум ваш Господар, па Мене обожувајте Ме

    Verse 93

    И тие меѓу себе во верата се разделија, а сите Нам ќе ни се вратат

    Verse 94

    Кој ќе прави добри дела, а при тоа ќе биде и верник, трудот нема да му биде лишен од награда, бидејќи Ние сигурно сме го забележале

    Verse 95

    А не е допуштено жителите на кој било град, кој Ние сме го уништиле, да се вратат

    Verse 96

    И кога ќе се отворат Јеџуџ и Меџуџ и кога низ сите стрмнини итајќи ќе се спуштаат

    Verse 97

    и ќе се приближи Вистинската закана, тогаш погледите на неверниците ќе се вкочанат. „Тешко нас, ние кон ова рамнодушни бевме, ние самите себеси неправда си сторивме!“

    Verse 98

    И вие и тие кои, покрај Аллах, ги обожувате, ќе бидат гориво во џехеннемот, а во него навистина ќе влезете

    Verse 99

    Тие да се богови, не би влегле во него, и сите во него вечно ќе престојуваат

    Verse 100

    Во него пригушено ќе издишуваат, во него ништо радосно нема да чујат

    Verse 101

    А на тие на кои уште претходно убава награда им ветивме, тие од него далеку ќе бидат

    Verse 102

    Бучењето негово нема да го чујат, и вечно во тоа што душите им го посакуваат ќе уживаат

    Verse 103

    нема да ги загрижува најголемиот ужас, туку мелеците ќе ги дочекаат: „Еве, ова е вашиот Ден, ветен на вас!“

    Verse 104

    Тој Ден, кога ќе ги свиткаме небесата како што се свиткува лист хартија, така како што првиот патод ништо создадовме, така повторно од ништо ќе создадеме, тоа е ветувањето Наше, Ние навистина тоа ќе го сториме

    Verse 105

    Ние во Зебурот, по Опомената, напишавме дека Земјата Моите добри робови ќе ја наследат

    Verse 106

    Во ова, навистина, има порака за луѓето кои го обожуваат Аллах

    Verse 107

    а тебе само како милост на световите те пративме

    Verse 108

    Кажи: „Мене ми се објавува дека вашиот Бог е Еден Бог, па само Нему бидете Му предани!“

    Verse 109

    А ако тие се свртат, ти кажи: „Јас сите вас, без разлика, ве опоменав, а не знам дали е блиску или далеку Тоа што ви се ветува

    Verse 110

    Тој ги знае гласно изговорените зборови, го знае и тоа што го криете

    Verse 111

    а јас не знам да не ви е тоа искушение и пружање уживање уште за извесно време

    Verse 112

    Господару мој, пресуди така како што заслужиле!“ - рече тој - „А Господарот наш, Семилосниот, е Тој кај Кого треба да се бара помош против тоа што вие го изнесувате.“