Back to Languages

Macedonian - Chapter 21 - Al-Anbiya

Translation by Sheikh Hassan Gilo — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Anbiya 21:1

За луѓето се приближува. пресметката нивна, а тие се безгрижни и рамнодушни кон неа

Verse 2 — Surah Al-Anbiya 21:2

Опомената од Господарот НИВНИ не им дојде а да не ја сослушаат и со неа да не се изигруваат

Verse 3 — Surah Al-Anbiya 21:3

Срцата нивни се расфрлани; тајно си мшепотат и си се доверуваат оние кои зулум направија: “Нели ова е човек вам сличен? Ќе се поведувате ли за волшебништвото а гледате дека тоа е така

Verse 4 — Surah Al-Anbiya 21:4

Рече:“ТГосподарот мој го знае говорот и на небо и на Земја. Он е Слушач и Зналец

Verse 5 — Surah Al-Anbiya 21:5

Но, не! Само велат: “Тоа се само сништа нејасни; тоа е само лага. Тој е поет, па ни дојде со знамение како што беа дошле одамнешните

Verse 6 — Surah Al-Anbiya 21:6

Градот пред нив што Ние го уништивме не веруваше. Па, ќе веруваат ли тие

Verse 7 — Surah Al-Anbiya 21:7

И пред тебе Ние испраќавме луѓе на кои им објавивме. Па, прашај ги Следбениците на Опомената ако вие, навистина, не знаете

Verse 8 — Surah Al-Anbiya 21:8

И Ние не ги направивме тела, кои не јадат храна и кои би биле вечни

Verse 9 — Surah Al-Anbiya 21:9

Потоа се овистини ветувањето; тогаш Ние ги избегнавме оние кои сакавме, а расипаните ги уништивме

Verse 10 — Surah Al-Anbiya 21:10

Ние, секако, ти објавивме Книга во која има опомена за вас. Нема ли да се вразумите

Verse 11 — Surah Al-Anbiya 21:11

колку градови Ние ги снемавме кои беа зулумќари и по нив создадовме други луѓе

Verse 12 — Surah Al-Anbiya 21:12

И бидејќи ја усетија строгоста Наша веднаш од градот избегаа

Verse 13 — Surah Al-Anbiya 21:13

Не бегајте, вратете се онаму каде што живеевте удобен живот, и во огништата ваши, бидејќи ќе бидете одговорни

Verse 14 — Surah Al-Anbiya 21:14

Рекоа: “Тешко нам! Ние, навистина, бевме зулумќари

Verse 15 — Surah Al-Anbiya 21:15

И тоа нивно довикување не престануваше се додека Ние не ги направивме жито пожнеано

Verse 16 — Surah Al-Anbiya 21:16

Ние не ги создадовме небесата и Земјата и она што е меѓу нив за да си играме

Verse 17 — Surah Al-Anbiya 21:17

Кога би посакале да се забавуваме со тоа Ние не би зеле ништо од Нас, но тоа Ние не го правиме

Verse 18 — Surah Al-Anbiya 21:18

Ноне! Туку Ние невистината ја потискуваме со вистината и, така, невистината е спречена и исчезнува. Тешко вам за она што му го припишувате на Аллаќ

Verse 19 — Surah Al-Anbiya 21:19

И се што е на небесата и на Земјата е - Аллахово! А оние кои се во близината Негова не престануваат во ибадетот кон Него и не се заморат

Verse 20 — Surah Al-Anbiya 21:20

деноноќно Го величат; лаги не измислуваат

Verse 21 — Surah Al-Anbiya 21:21

Или, земаат ли од земјата божества некакви што ќе можат да оживуваат

Verse 22 — Surah Al-Anbiya 21:22

кога би имало „на небесата и на Земјата друго божество освен Аллах - би пропаднале, сигурно! Па, нека биде славен Аллах, Господарот на Аршот, од она што Му го припишуваат

Verse 23 — Surah Al-Anbiya 21:23

И не ќе биде прашан за она што го прави, а тие ќе бидат прашани

Verse 24 — Surah Al-Anbiya 21:24

Или, пак, покрај Аллах оние земаат божество? Кажи: “Донесете, тогаш, доказ ваш. Оваа Опомена е за оној што е со мене и Опомена е за оној што е пред мене. Но, мнозинството од нив не ја знаат вистината: ете, рамнодушни се

Verse 25 — Surah Al-Anbiya 21:25

И Ние не испративме ниеден пејгамбер пред тебе а да не му објавивме дека нема друг бог освен Него; па, тогаш, само Мене обожавајте ме

Verse 26 — Surah Al-Anbiya 21:26

И зборуваа: “Милостивиот си присвои дете." Славен нека биде Он! Но, робовите се само благородни

Verse 27 — Surah Al-Anbiya 21:27

ои не претекнуваат во зборувањето, туку се однесуваат според наредбата Негова

Verse 28 — Surah Al-Anbiya 21:28

Он го знае и она што е пред НИВ И она што е по нив; тие ќе посредуваат само за оној со кого е Он задоволен. Оние, бидејќи се плашат од Него, се чувствителНИ

Verse 29 — Surah Al-Anbiya 21:29

А оној меѓу нив кој вели: “Да, јас сум бог покрај Него" - ќе го казниме со Џехеннемот. И ете, така Ние ги казнуваме неверниците

Verse 30 — Surah Al-Anbiya 21:30

Не гледаат ли оние кои не веруваат дека и небесата и Земјата беа, навистина, една целина па Ние ја раздвоивме. И се што е живо Ние од вода го создадовме. Не веруваат ли

Verse 31 — Surah Al-Anbiya 21:31

по земјата Ние подигнавме планини без таа да ги стресе И создадовме патишта широки меѓу планините, патеки, за да се управуваат по нив

Verse 32 — Surah Al-Anbiya 21:32

И Ние небото го создадовме како покрив сигурен. Но, оние се рамнодушни кон знаменијата Наши

Verse 33 — Surah Al-Anbiya 21:33

Он ги создаде ноќта и денот, Сонцето и Месечината. И се во вселената плови

Verse 34 — Surah Al-Anbiya 21:34

И Ние човекот пред тебе не го создадовме вечен. Е, па, ако ти умреш, вечни ли ќе бидат тие

Verse 35 — Surah Al-Anbiya 21:35

Секој човек ќе ја вкуси смртта. Ние ќе ве испробаме и со добро и со зло искушение. И нам ќе ни се вратите

Verse 36 — Surah Al-Anbiya 21:36

ако те видат оние кои не веруваат, само те исмеваат: “Тој ли е овој кој ги споменува 93 божествата "ваши? Тоа се, токму, оние кои не веруваат во Опомената на Милостивиот

Verse 37 — Surah Al-Anbiya 21:37

Човекот е создаден набрзина. Ке ви ги покажам знаменијата Мои, па не барајте со Мене да брзате

Verse 38 — Surah Al-Anbiya 21:38

И велат: “Што е со ветувањето ако сте искрени

Verse 39 — Surah Al-Anbiya 21:39

Или кога неверниците би знаеле кога ќе се оствари, огнот НИ од лицата НИВНИ НИ ОД плеќите нивни не би можеле да го отстранат а ниту, пак, би им се помогнало

Verse 40 — Surah Al-Anbiya 21:40

уку би им дошло одненадеж, вчудоневидувајќи ги, и не ќе можат да го отстранат и тогаш не ќе бидат здогледани

Verse 41 — Surah Al-Anbiya 21:41

Беа исмевани и пејгамберите пред тебе, секако! Па, кај оние од нив кои се исмеваа им се оствари она за што, токму, се исмеваа

Verse 42 — Surah Al-Anbiya 21:42

Кажи: “Кој Ќе ве штити деноноќно од Милостивиот?" Тие се кон Опомената на Господарот свој рамнодушни

Verse 43 — Surah Al-Anbiya 21:43

Или, пак, ќе ги поддржиш божествата а не Нас? Оние не можат себеси да си помогнат, а ниту пак од Нас да ги придружуваат

Verse 44 — Surah Al-Anbiya 21:44

Но, за нив и предците нивни Ние одредивме да уживаат се додека времето не им се продолжи. Не гледаат ли дека Ние, навистина, ја стеснуваме земјата од краиштата нејзини? И оние ли се победници

Verse 45 — Surah Al-Anbiya 21:45

Кажи: “Јас ве опоменувам, навистина, со објавата." Но, глувите не го слушаат повикот кога ќе бидат опоменати

Verse 46 — Surah Al-Anbiya 21:46

И кога би ги допрел само еден замав од казната на Господарот твој сигурно би рекле: “Тешко нам! Ние, навистина, бевме зулумќари!“

Verse 47 — Surah Al-Anbiya 21:47

а Денот суден Ние ќе ги поставиме мерилата на правдата И тогаш не ќе биде оштетен. И ако нешто биде ситно колку една голушка ќе му го дадеме. Доста е тоа што Ние ќе пресметуваме

Verse 48 — Surah Al-Anbiya 21:48

ие веќе и на Муса и на Харун им дадовме Разделувач на вистината од невистината, и Светлина и Опомена за богобојазливите

Verse 49 — Surah Al-Anbiya 21:49

кои се плашат од ГосподарОТ свој во тајност И кои го предвидуваат Часот определен

Verse 50 — Surah Al-Anbiya 21:50

А овој Кур"ан е благословеОпомена која Ние ја објавуваме.Зошто, тогаш, го пренебрегнувате

Verse 51 — Surah Al-Anbiya 21:51

на Ибрахим Ние му го дадовме показот негов и порано. И Ние добро го познававме

Verse 52 — Surah Al-Anbiya 21:52

Кога му рече на бабо муи на народот свој: “Какви се овие контури кон кои вие се оддавате

Verse 53 — Surah Al-Anbiya 21:53

Рекоа:“Ги најдовме предците наши како ги обожаваат

Verse 54 — Surah Al-Anbiya 21:54

Рече: “Вие и предците ваши веќе скршнавте во заблуда очигледна

Verse 55 — Surah Al-Anbiya 21:55

Рекоа:“Ни дојде ли со вистина или, пак, си играш

Verse 56 — Surah Al-Anbiya 21:56

Рече:“Но, не! Господарот ваш е Господарот на небесата и на Земјата; Он нив, токму, ги создаде. Јас сум ваш сведок

Verse 57 — Surah Al-Anbiya 21:57

И се колнам во Аллах дека, штом ќе се оддалечите, сигурно ќе ги скршам киповите ваши

Verse 58 — Surah Al-Anbiya 21:58

сушност, ги здроби во парчиња, освен големиот за да му се обратат

Verse 59 — Surah Al-Anbiya 21:59

Рекоа: “Кој го направи ова со божествата наши? Тој, навистина, е зулумќар

Verse 60 — Surah Al-Anbiya 21:60

Рекоа: “Слушнавме за едно момче кое го споменуваат; го викаат Ибрахим

Verse 61 — Surah Al-Anbiya 21:61

Рекоа: “Доведете го пред очите на луѓето за да посведочат!“

Verse 62 — Surah Al-Anbiya 21:62

Рекоа: “О Ибрахим, ти ли го направи ова со божествата наши

Verse 63 — Surah Al-Anbiya 21:63

Рече: “Не, тоа го направи најголемиот од нив: ете, прашајте го! Ако зборуваат?“

Verse 64 — Surah Al-Anbiya 21:64

Па се присобраа и рекоа: “Вие сте, навистина, зулумќари

Verse 65 — Surah Al-Anbiya 21:65

Потоа ги наведнаа главите свои и рекоа: “Знаеш ли дека тие не зборуваат

Verse 66 — Surah Al-Anbiya 21:66

Рече: “Е па, ќе обожавате ли други богови освен Аллах КОИ во ништо не можат да ви користат и да ви наштетат

Verse 67 — Surah Al-Anbiya 21:67

Тешко и вам и на оние кои ги обожавате, освен МАллаќ! Нема ли да се вразумите

Verse 68 — Surah Al-Anbiya 21:68

Рекоа: “Запалете го и помогнете ги божествата ваши, ако сакате тоа за нив да го направите

Verse 69 — Surah Al-Anbiya 21:69

Ние на глас рековме: “О оган, стани ладен и спасоносен за Ибрахим

Verse 70 — Surah Al-Anbiya 21:70

посакаа да му стават стапица, но Ние ги поразивме

Verse 71 — Surah Al-Anbiya 21:71

Ние го спасивме него И Лута на земјата која ја благословивме за световите

Verse 72 — Surah Al-Anbiya 21:72

И Ние го подаривме Исхака, а и Јакуба како внук. И Ние одредивме двајцата да бидат добри

Verse 73 — Surah Al-Anbiya 21:73

Ние ги одредивме да бидат водачи кои ќе упатуваат по наредбата Наша и им вдахнавме да работат добрини, да извршуваат намаз и да даваат зекат. Нас не обожаваа

Verse 74 — Surah Al-Anbiya 21:74

И на Лут Ние му дадовме и мудрост и знаење и го избавивме ОД градот во кој беа присутни ЛОШИ навики. Злодејци беа, навистина, сограѓаните негови... расипани

Verse 75 — Surah Al-Anbiya 21:75

И Ние го воведовме во милоста Наша; беше, навистина, меѓу добрите луѓе

Verse 76 — Surah Al-Anbiya 21:76

И на Нух, кога порано повика, му се о5вавме: Ние го избавивме него и семејството негово од несреќата голема

Verse 77 — Surah Al-Anbiya 21:77

Ние го заштитивме од луѓето негови кои ги сметаа за лажни ајетите Наши. Злодејци беа, навистина, па сите заедно ги потопивме

Verse 78 — Surah Al-Anbiya 21:78

Давуд и Сулејман кога судеа за посевот што ноќе го пасеа овци од некои луѓе... Бевме сведоци за судењето нивно

Verse 79 — Surah Al-Anbiya 21:79

И Ние тогаш одредивме Сулејман да проникне во тоа. И на двајцата им дадовме мудрост И знаење. И Ние ги потчинивме и планините и птиците, заедно со Давуд, да оддаваат слава; ете, тоа го направивме

Verse 80 — Surah Al-Anbiya 21:80

И Ние го научивме да прави штитови за вас, да ве штитат од непријателот ваш. Е па, ќе бидете ли благодарни

Verse 81 — Surah Al-Anbiya 21:81

на Сулејман му дојде силен ветар, кој дуваше по наредбата негова, по земјата што ја Мблагословивме... ШНВНие постојано ги знаеме сите нешта

Verse 82 — Surah Al-Anbiya 21:82

и шејтаните, исто така, кои за него длабеа и кои работеаи други работи освен тоа; Ние постојано бдеевме врз нив

Verse 83 — Surah Al-Anbiya 21:83

Ејуб кога го повика Господарот свој: “Мене, навистина, зло ме обзеде, а Ти си меѓу милостивите Најмилостивиот

Verse 84 — Surah Al-Anbiya 21:84

Па Ние му се озвавме и го отстранивме злото што беше врз него; му ги вративме со милоста " Наша семејството негово и оние кои беа слични на него - се тоа како опомена за побожните

Verse 85 — Surah Al-Anbiya 21:85

Исмаил и Идриз и ЗулКифл... сите беа меѓу трпеливите

Verse 86 — Surah Al-Anbiya 21:86

Ние ги воведовме Во милоста Наша... сите беа добри, навистина

Verse 87 — Surah Al-Anbiya 21:87

И Зунун кога замина намуртен... Па, помисли дека нема да го казниме, но во темниците повика: “Нема друг бог освен Тебе; славен биди Ти, јас сум, навистина, меѓу зулумќарите!“

Verse 88 — Surah Al-Anbiya 21:88

И Ние му се озвавме и го избавивме од тешкотијата. И ете, така Ние ги избавуваме верниците

Verse 89 — Surah Al-Anbiya 21:89

И Зекерија, исто така, кога го повика Господарот свој: “Господаре мој, не оставај ме сам, Ти си, навистина, меѓу наследниците Најдобриот

Verse 90 — Surah Al-Anbiya 21:90

И тогаш Ние му се о5вавме И му го подаривме Јахја, а жена му ја подобривме. Да, тие брзаа во добрини и Не повикуваа и во желба и во страв; постојано ни беа потчинети

Verse 91 — Surah Al-Anbiya 21:91

таа која ја сочува девственоста. И во неа тогаш Ние вдахнавме од духот, творот Наш, и одредивме да биде,таа и синот нејзин, знамение за световите

Verse 92 — Surah Al-Anbiya 21:92

Оваа ваша заедница, навистина, е единствена заедница, а Јас сум, навистина, Господарот ваш - та, обожавајте Ме

Verse 93 — Surah Al-Anbiya 21:93

И тие меѓусебно се разединија во наредбата нивна. Нам сите ќе ни се вратат

Verse 94 — Surah Al-Anbiya 21:94

Па, кој работи добри дела а е верник... ќе му се признае трудот негов; тоа Ние, навистина, го забележавме

Verse 95 — Surah Al-Anbiya 21:95

Недозволено е за жителите на градот кои ги уништивме да не ни се вратат, навистина

Verse 96 — Surah Al-Anbiya 21:96

Кога ќе се отворат Јеџуџи Меџуџ и кога сите луѓе низ стрмнина ќе се спуштаат

Verse 97 — Surah Al-Anbiya 21:97

и кога ќе се приближи ветувањето вистинско И кога очите на оние кои не веруваа ќе им се скаменат: “О тешко нам, бевме рамнодушни кон ова, бевме неверници

Verse 98 — Surah Al-Anbiya 21:98

Вие и оние кои ги обожававте освен Аллах, навистина, ќе бидете гориво џехеннемско: во него за навек ќе престојувате

Verse 99 — Surah Al-Anbiya 21:99

Д тие да се богови не би влегле во него; И сите во него за навек ќе останат

Verse 100 — Surah Al-Anbiya 21:100

тие во него ќе дишат тешко И ништо не ќе слушаат

Verse 101 — Surah Al-Anbiya 21:101

На оние кои претходеа, навистина, Ние им дадовме од доброто Наше: оние од него се оддалечија

Verse 102 — Surah Al-Anbiya 21:102

Вревата негова не ќе ја слушнат: ќе бидат во она кон Што им стремат душите нивни, постојано

Verse 103 — Surah Al-Anbiya 21:103

Не ќе ги вознемирува најголемиот ужас; ќе се среќаваат со мелеките: “Ова е Денот ваш што ви беше ветен

Verse 104 — Surah Al-Anbiya 21:104

На Денот во кој Ние ќе ги свиткаме небесата како што се витка хартија за пишување. Како што почнавме со првото создавање исто така тоа и ќе го возобновиме. Ветувањето е обврска Наша. Ние сме, токму, Извршител на тоа

Verse 105 — Surah Al-Anbiya 21:105

Ние веќе и во ХЗебур запишавме, по Теврат, дека земјата ќе ја наследат добрите робови Мои

Verse 106 — Surah Al-Anbiya 21:106

Во ова има, навистина, порака за луѓето кои се побожни

Verse 107 — Surah Al-Anbiya 21:107

И Ние те испративме само како милост на световите

Verse 108 — Surah Al-Anbiya 21:108

Кажи: “Ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па, ќе бидете ли, тогаш, Послушни?“

Verse 109 — Surah Al-Anbiya 21:109

А ако, пак, ги свртат плеќите, кажи: “Јас веќе ве опоменав за злото, иако не знам дали е блиску или далеку она што ви е ветено

Verse 110 — Surah Al-Anbiya 21:110

Он го знае, навистина, изговореното на глас и ОН го знае, при вас, скриеното. ШЦТ.И јас не знам: тоа е можеби искушение за вас и уживање до време одредено

Verse 111 — Surah Al-Anbiya 21:111

И јас не знам; можеби тоа е проба за вас и уживање за некое време

Verse 112 — Surah Al-Anbiya 21:112

Рече:“Господаре мој, пресуди вистински! Господарот наш, Милостивиот, е Оној од кого се бара помош против она што го опишувате