Burmese - Chapter 54 - Al-Qamar

၁။ အချိန်နာရီတော်ကြီးသည် နီးကပ်လာပြီ၊ လလည်း နှစ်စိတ်နှစ်ဖြာကွဲခဲ့လေပြီ။

၂။ ထို့အပြင် မယုံကြည်သူတို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာတော်တစ်ပါးပါးကို မြင်ရသောအခါ ကျောခိုင်းသွားကြ၏၊ ဤအရာကား အလွန်ထက်မြက်သောမျက်လှည့်အတတ်ပေတည်းဟု ဆိုကြ၏။

၃။ ထိုသူတို့သည် တရားတော်ကို ငြင်းဆန်ကြ၏၊ မိမိတို့၏ ကိလေသာတဏှာဆွဲငင်ရာသို့ တကောက်ကောက် လိုက်ကြ၏၊ သို့သော် အမှုအခင်းတိုင်းသည် အဆုံးအဖြတ်ခံရမည်သာတည်း။

၄။ ထို့အပြင်သူတို့ထံသို့ သတင်းစကားအမှန်အကန်ကျရောက်လာပြီ၊ ထိုသတင်းသည် သူတို့အား မကောင်းမှုမှ တားဆီးအပ်၏။

၅။ ထိုသတင်းစကားသည် နက်နဲသောပညာအလင်းရောင်ဖြစ်၏၊ သို့သော်သတိပေးဆုံးမစကားများသည် သူတို့ အပေါ်တွင် အချည်းနှီးဖြစ်၏။

၆။ ထို့ကြောင့် အို-တမန်တော်၊ ဆင့်ခေါ်ရသောကောင်းကင်တမန်တော်သည် လူသားတို့အား အလွန်နာကျင်ဖွယ် သောအရာထဲသို့ ခေါ်ငင်သောနေ့တော်ကြီး၌ သင်သည် ထိုသူမိုက်တို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားလော့။

၇။ ထိုအခါသူတို့သည် မျက်စိအောက်သို့ စိုက်လျက် သချုႋင်းများမှ ကစဉ့်ကလျားလွင့်ပါး၍လာသောနှံကောင်များ ကဲ့သို့ ထွက်လာကြလတ့ံ။

၈။ ယင်းသို့ထွက်လာပြီးနောက် ကြွေးကြော်ဆင့်ခေါ်သူရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာပြေးလာပြီးလျှင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့က ဤနေ့ကား ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်လှပေတကားဟု ညည်းညူကြ၏။

၉။ ထိုသူတို့အလျင် တမန်တော်နူဟို၏ လူများသည် ငြင်းပယ်ကြ၏၊ သူတို့သည် ငါ၏ ကျေးကျွန်တော်ကြီးကို ပယ်ရှားကြ၏၊ ဤသူကား အရူးသာတည်းဟု ဆိုကြကုန်၏၊ သူ့ကို နှင်ထုတ်ကြ၏။

၁ဝ။ ထို့ကြောင့်သူသည် မိမိအရှင်သခင်အထံတော်၌ အို-အရှင်မြတ်၊ အကျွနု်ပ်သည် အရေးမလှဆုံးရှုံးပါပြီ၊ အကျွနု်ပ် အား စောင်မတော်မူပါဟု ငိုကြွေးတောင်းပန်၏။

၁၁။ ထိုအခါငါသည် ကောင်းကင်တံခါးများကို ဖွင့်၍ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းစေတော်မူ၏။

၁၂။ ထို့အပြင် ငါသည် မြေကြီးမှ စမ်းရေများစီးထွက်လာစေတော်မူ၏၊ ထိုအခါရေအပေါင်းတို့သည် ငါပြဌာန်းတော်မူ သည့်ကိစ္စအတွက် စုပေါင်းတွေ့ဆုံကြလေ၏။

၁၃။ ထို့အပြင်ငါသည် တမန်တော်နူဟိုကို ပျဉ်ချပ်များ၊ သံမှုများနှင့်ပြုအပ်သောအရာပေါ်တွင် ချီဆောင်ထားတော်မူ၏။

၁၄။ ထိုအရာသည် ငါ၏မျက်မှောက်ဝယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပြေးနေ၏၊ ဤကဲ့သို့စီရင်တော်မူခြင်းသည် မကြည်ညို ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသောတမန်တော်အတွက် ဆုလာဘ်တော်ဖြစ်၏။

၁၅။ ငါသည် ဤကြောင်းရာထုပ္ပတ်ကို နိမိတ်လက္ခဏာ မဟာရာဇဝင်ကြီးတစ်ပါးဖြစ်စေတော်မူ၏၊ သို့သော်သတိရသူ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိသလော။

၁၆။ အို-လူသားတို့၊ ငါ၏ သတိပေးတရားတော်များရောက်လာပြီးသည့်နောက် ငါ၏ အပြစ်ဒဏ်တော်သည် မည်ရွေ့ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ကြည့်ကြလော့။

၁၇။ ငါသည် ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်ကို လွယ်လင့်တကူမှတ်သားနိုင်စိမ့်သောငှာ စီရင်ထားတော်မူ၏၊ သို့သော်ဤ ကျမ်းတော်မြတ်ကို အာရုံပြုသူတစ်စုံတစ်ယောက်ရှိသလော။

၁၈။ အားဒ်လူတို့သည် အဆုံးအမဒေသနာတော်များကို လက်မခံကြ၊ ငါသတိပေးဆုံးမသွန်သင်တော်မူပြီးသည့်နောက် ငါ၏ အပြစ်ဒဏ်သည် မည်ရွေ့မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း။

၁၉။ ကြည့်ရှုကြလော့၊ ငါသည် ထိုသူတို့အပေါ် အလွန်ဆိုးသွမ်းသောဒုက္ခနေ့တွင် အလွန်ပြင်းထန်သောလေပြင်း မုန်တိုင်းကို မုချဧကန် စေလွှတ်တော်မူ၏။

၂ဝ။ ထိုလေဆိုးကြီးသည် စွန်ပလွံပင်များကို မြစ်ရင်းမကျန် နှုတ်လှန်တိုက်ခတ်ပစ်သကဲ့သို့ အားဒ်လူမျိုးကို သုတ်သင် ပယ်ရှင်းပစ်၏။

၂၂။ ငါသည် ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်ကို လွယ်လင့်တကူမှတ်သားနိုင်စိမ့်သောငှာ စီရင်ထားတော်မူ၏၊ သို့သော်ဤ ကျမ်းတော်ကို အာရုံပြုသူတစ်စုံတစ်ယောက်ရှိသလော။

၂၃။ စမုဒ်အမျိုးသားတို့လည်း အဆုံးအမတရားတော်ကို မယုံကြည်ငြင်းဆန်ကြ၏။

၂၄။ အကြောင်းမူကား သူတို့က ဤသို့ဆိုကြ၏၊ ငါတို့သည် မိမိအထဲမှဖြစ်သော သေမျိုးတစ်ယောက်ကို လိုက်နာ ရမည်လော၊ ထိုသို့လိုက်နာဆောင်ရွက်လျှင် ငါတို့သည် မုချဧကန်အမှားနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းသို့ ဆိုက်ရောက်ရ တော့မည်။

၂၅။ ငါတို့အနက် သူ့ကိုသာ ဗျာဒိတ်ချပေးတော်မူသလော၊ မဟုတ်ချေ၊ သို့သော်သူသည် မာနကြီးသောမုသားကောင် တည်း။

၂၆။ ထိုသူတို့၏ တမန်တော်အား ဤသို့မိန့်တော်မူ၏၊ အို-တမန်တော်၊ မိုးသောက်နံနက်တွင် အဘယ်သူသည် မာနကြီးသောမုသားကောင်ဖြစ်သည်ကို သူတို့သိကြရလတ့ံ။

၂၇။ မှတ်သားလော့၊ ငါသည် သူတို့ကို စုံစမ်းဖို့ငှာ သူတို့ထံသို့ ကုလားအုတ်မတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏၊ ထို့ကြောင့်သူတို့ကို စောင့်ကြည့်လော၊ သည်းခံခြင်းတရားရှိလော့။

၂၈။ ထို့အပြင် သူတို့အား ရေကို သူတို့နှင့် ကုလားအုတ်မတို့ ဝေသောက်ရမည်ဟု ပြောလော့၊ ရေသောက်ခြင်း ကို ကြည့်ရှုတော်မူလိမ့်မည်။

၂၉။ သို့သော် ထိုသူတို့သည် သူတို့အဆွေခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို ခေါ်၏၊ ထိုသူသည် ကုလားအုတ်မ၏ ဒူးကောက် ကြောကို လှီးဖြတ်၏။

၃ဝ။ ငါသည် ပညတ်တရားတော်ကို ချပေးသနားတော်မူပြီးမှ တပ်ရိုက်သောအပြစ်ဒဏ်တော်သည် မည်ရွေ့မည်မျှ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ကြည့်ရှုကြလော့။

၃၁။ မှတ်သားလော့၊ ငါသည် ထိုသူညစ်တို့ထံသို့ အလွန်ကြီးသောအသံတစ်ခုကို စေလွှတ်တော်မူလိုက်ရာ သူတို့သည် ကျွဲနွာတိရိစ္ဆာန်တဲကို ဆောက်လုပ်သူ လွှင့်ပစ်ချသည့်သစ်မြစ်ခြောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြ၏။

၃၂။ ငါသည် ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်ကို လွယ်လင့်တကူမှတ်သားနိုင်ရန် အမှန်စီရင်တော်မူ၏၊ လွဒ်၏ လူတို့သည်လည်း အဆုံးအမဒေသနာတော်ကို မယုံကြည်ငြင်းပယ်ကြ၏။

၃၃။ တမန်တော်လွဒ်၏ လူတို့သည်လည်း အဆုံးအမဒေသနာတော်ကို မယုံကြည်ငြင်းပယ်ကြ၏။

၃၄။ မှတ်သားလော့၊ ငါသည် တမန်တော်လွဒ်၏ အိမ်သူအိမ်သားမှတပါး အခြားသူတို့အပေါ်၌ ကျောက်ခဲမိုးအတိ ရွာသွန်းစေသောလေပြင်းမုန်တိုင်းကို စေလွှတ်တော်မူ၏၊ တမန်တော်၏ အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို နံနက်မိုးသောက် ကျရောက်လာသောအခါ ထိုဘေးဆိုးကြီးမှ ကယ်နှုတ်တော်မူ၏။

၃၅။ ယင်းသို့ ကယ်နှုတ်တော်မူခြင်းမှာ ငါ၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်ကြီးဖြစ်၏၊ ငါသည် ငါ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ချီးကျုးသူအား ယင်းကဲ့သို့အောင်ဆုမင်္ဂလာချပေးသနားတော်မူ၏။

၃၆။ ထို့အပြင် တမန်တော်လွဒ်သည် ထိုသူယုတ်မာတို့အား ငါ၏အပြစ်ဒဏ်တော်အကြောင်းကို သတိပေး၏၊ သို့သော် ထိုသူတို့သည် သူ၏ ဒေသနာတော်ကို ယုံမှားသံသယရှိကြ၏။

၃၇။ ထိုသူတို့သည် သူ၏ဧည့်သည်အာဂန္တုများကို မတရားကျင့်ဖို့ရာ တောင်းသေး၏၊ ထိုအခါငါသည် ထိုသူမိုက် တို့အား မျက်စိကန်းစေတော်မူ၏၊ ထို့နောက်ငါခြိမ်းခြောက်ထားတော်မူသော အပြစ်ဒဏ်တော်၏ အရသာကို မြည်းကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။

၃၈။ အမှန်မှာ ငါပြဌာန်းထားတော်မူသောအပြစ်ဒဏ်သည် သူတို့အပေါ်သို့ နံနက်အာရုဏ်တက်တွင် ကျရောက်၏။

၃၉။ ယခုငါခြိမ်းခြောက်ထားတော်မူသောအပြစ်ဒဏ်၏ အရသာကို မြည်းကြလော့။

၄ဝ။ မုချဧကန် ငါသည် ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်ကို လွယ်လင့်တကူမှတ်သားနိုင်ရန် စီရင်ထားတော်မူ၏၊ သို့သော်ဤ ကျမ်းတော်ကို အာရုံပြုသူတစ်စုံတစ်ယောက်ရှိသလော။

၄၁။ ထို့အပြင်ဖွာရော၏ လူများထံသို့ သတိပေးအဆုံးအမတရားတော်ကျရောက်လာ၏။

၄၂။ သူတို့အားလုံးပင် တရားတော်ကို မကြည်ညိုငြင်းပယ်ကြ၏၊ ထို့ကြောင့်ငါသည် သူတို့ကို အလွန်ကြီးမားပြင်းပြ သောဖမ်းဆီးခြင်းအားဖြင့် ဖမ်းဆီးကွပ်မျက်တော်မူ၏။

၄၃။ အို-ကြားနာရသူအပေါင်းတို့၊ သင်တို့အနက် မယုံကြည်သူသည် ငါဖျက်ဆီးကွပ်မျက်တော်မူပြီးသော ရှေးလူ ဟောင်းများထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သလော၊ သို့မဟုတ် သင်တို့သည် တရားတော်ပါအပြစ်ဒဏ်များမှ လွတ်ငြိမ်း ချမ်းသာခွင့်ရရှိကြသလော။

၄၄။ သို့မဟုတ် ငါတို့သည် အောင်ပွဲဆင်ပြီးသောစစ်တပ်ကြီးဖြစ်သည်ဟု သူတို့ဆိုကြသလော။

၄၅။ ထိုစစ်တပ်ကြီးသည် စစ်လှန်ခြင်းခံရလတ့ံ၊ ဗရမ်းဗတာထွက်ပြေးရလတံ့။

၄၆။ ပျက်စီးရမည့်အချိန်တော်သည် သူတို့အတွက် ချိန်းချက်ထားသောအချိန်နာရီတော်ကြီးဖြစ်၏၊ ထိုအချိန်တော်ကြီး သည် သူတို့အား သူတို့လောကတွင် မအောင်မြင်ဆုံးရှုံးမှုထက် သာလွန်ဆုံးရှုံးနစ်နာစေမည်။

၄၇။ မှတ်သားကြလော့၊ အပြစ်ကျုးလွန်သူတို့သည် အမှားနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေကြ၏။

၄၈။ ထိုသူယုတ်မာတို့ကို မျက်နှာမှောက်ခုံထား၍ ငရဲမီးထဲသို့ ဆွဲငင်ပစ်ချသောနေ့တော်ကြီး၌ သူတို့အား ငရဲမီးကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြလော့ဟု မိန့်တော်မူလတံ့။

၄၉။ မှတ်သားကြလော့၊ ငါသည် အရာခပ်သိမ်းတို့ကို အချိန်အဆအတိုင်းအထွာအားဖြင့် သင့်တင့်လျောက်ပတ်အောင် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၅ဝ။ ထို့အပြင် ငါ၏အမိန့်ဗျာဒိတ်တော်သည် တစ်ချက်လွှတ်အမိန့်တော်ဖြစ်၏၊ မျက်စိတမှိတ်လျှပ်တပြက်တွင် ဖြစ် ပေါ်လာ၏။

၅၁။ အို-မိစ္ဆာမိုက်တို့၊ ငါသည် နင်တို့ကဲ့သို့သောအယူလွဲသူတို့ကို အမှန်အကန်အထက်ထက်ကပင် ဖျက်ဆီးတော် မူလေပြီ၊ သို့ဖြစ်၍ နင်တို့အနက် တရားသံဝေဂရရှိသူတစ်စုံတစ်ယောက်ရှိသလော။

၅၂။ လူသားအပေါင်းတို့ပြုကျင့်သမျှအားလုံးကို ကြီးငယ်မဟူရေးတင်မှတ်သားပြီးဖြစ်၏။

၅၃။ ထိုစာအုပ်တော်ကြီးတွင် ပြုကျင့်သမျှအားလုံးကို ကြီးငယ်မဟူရေးတင်မှတ်သားပြီးဖြစ်၏။

၅၄။ မှတ်သားကြလော့၊ တရားသဖြင့် ကျင့်သောသူတော်စင်သူတော်မြတ်တို့သည် ဥယျာဉ်တော်များ၊ မြစ်ချောင်းများ အလယ်တွင် စံစားနေထိုင်ကြရလတ့ံ။

၅၅။ ထိုသူမြတ်တို့သည် အနန္တတန်ခိုးရှိသောဘုရင်မင်းမြတ်အထံတော်၌ မျက်နှာကောင်းစွာရသောသူတို့ဖြစ်ကြ၏။