Burmese - Chapter 67 - Al-Mulk

၁။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် မင်္ဂလာအဖြာဖြာနှင့်ပြည့်စုံတော်မူ၏၊ အရာခပ်သိမ်းကုန်တို့ကို စိုးပိုင်တော်မူ၏၊ အရာရာကို ပြုစွမ်းနိုင်တော်မူ၏။

၂။ အရှင်မြတ်သည် သင်တို့အနက် အဘယ်သူသည် ကောင်းမြတ်သောအကျင့်သီလကို ဆောက်တည်သနည်းဟု စုံစမ်းတော်မူရန်အလို့ငှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတို့ကို စီရင်တော်မူ၏၊ အရှင်မြတ်သည် အနန္တတန်ခိုးတော်သခင်၊ အဖန်တလဲလဲအပြစ်လွှတ်တော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

၃။ အရှင်မြတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံခုနစ်ထပ်ကို အဆင့်ဆင့်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ အို-တမန်တော်၊ သင်သည် မဟာကရုဏာတော်အရှင်၏ ဖန်ဆင်းတော်မြူခင်း ၌ ချွတ်ယွင်းချက်ကို မတွေ့မမြင်နိုင်ချေ၊ တဖန်ကြည့်ရြှုကလော့၊ ချွတ်ယွင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာကို သင်တွေ့မြင်နိုင်သလော။

၄။ တဖန်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလော့၊ ထပ်၍ ကြည့်လော့၊ သင်သည် မိမိမျက်စိညောင်ခြင်း၊ မောပန်းခြင်းသာ တွေ့ရ လတံ့။

၅။ ငါသည် ကမ္ဘာမြေပြင်နှင့် မိုးကောင်းကင်ကို မီးရှုးမီးတိုင်းတို့ဖြင့် တင့်တယ်သိုက်မြိုက်စွာတန်ဆာဆင်ယင်ထား တော်မူ၏၊ ထိုမီးရှုးမီးတိုင်တို့ကို ရှိုင်တန် မာရ်နတ်တို့ကို ပစ်ခတ်ရန် လက်နက်အဖြစ်နှင့် ဖန်ဆင်းထားတော်မူ၏၊ ငါသည် သူတို့အဖို့အရာ မီးလျှံဒဏ်ကို အသင့်စီရင်ထားတော်မူ၏။

၆။ မိမိတို့၏ အရှင်သခင်အား မယုံကြည်သူတို့အဖို့အရာ ယုတ်ညံ့ဆင်းရဲကြီးလှသော၊ ခရီးဆုံးဖြစ်သောအဝီစိငရဲ ဒဏ်တော်ရှိ၏။

၇။ သူတို့ကို ငရဲထဲသို့ ပစ်ချသောအခါ သူတို့သည် ငရဲမှ ပြင်းထန်စွာဆူပွက်ကြောက်မက်ဘွယ်သောအသံကို ကြားကြရလိမ့်မည်။

၈။ ငရဲမီး သည် အမျက်ချောင်းချောင်း ထကွ ်၍ ပေါက်ကွဲ လုမတတ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအသံကြီးဖြင့် မြည်ဟီးလိမ့်မည်၊ ငရဲမီးထဲသို့ ဒုစရိုက်ကောင်တစ်စုကို ပစ်ချသောအခါတိုင်း ငရဲမှုများက "ဟယ်-မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့၊ နင်တို့ထံသို့ သတိပေးသူမလာရောက်လား" ဟု မေးကြလိမ့်မည်။

၉။ ထိုအခါသူတို့က အို-ကောင်းကင်တမန်တော်တို့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ သတိပေးသူသည် အကျွနု်ပ်တို့ထံသို့ အမှန်ပင် လာရောက်ပါ၏၊ သို့သော် ကျွနု်ပ်တို့သည် သူ့ကို ငြင်း ပယ်ခဲ့ကြ၏၊ ထိုအပြင်အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် သင်အား တရားတော်ကို ချပေးတော်မမူချေ၊ သင်သည် မဟာအမှားကြီးမှားသူမှတပါး အခြားမဟုတ်ဟု သူ့အား ပြောဆိုမိပါ၏ဟု ပြန်ပြောကြသည်။

၁၀။ သူတို့က အကျွနု်ပ်တို့သည် တမန်တော်ကို နာခံခဲ့ပါသော်လည်းကောင်း၊ အသိဉာဏ်ရှိခဲ့ပါလျှင်သော်လည်း ကောင်း၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် မီးတောက်မီးလျှံများအတွင်း နေရသူများမဖြစ်ချေဟု ဆက်လက်ပြောဆိုကြသည်။

၁၂။ သို့သော် မိမိတို့၏အရှင်သခင်အား တိတ်တဆိတ်ကြောက်ရွံ့ရိုကျိုးသူတို့အဖို့မူကား အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကြီးမား သောဆုတော်တို့ရှိကြလိမ့်မည်။

၁၃။ သင်တို့သည် မိမိတို့အယူဝါဒကို တိတ်တဆိတ်ထားသော်လည်းကောင်း၊ ကြေငြာသော်လည်းကောင်း၊ အရှင် မြတ်သည် လူတို့စိတ်နှလုံးများအတွင်းရှိသမျှတို့ကို အကြွင်းမဲ့သိတော်မူ၏။

၁၄။ အရှင်မြတ်သည် မိမိဖန်ဆင်းတော်မူသောအရာများကို သိတော်မူအပ်သည်မဟုတ်လော၊ အရှင်မြတ်သည် နက်နဲသိမ်မွေ့တော်မူသောအရှင်၊ အကြွင်းမဲ့သိတော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၁၅။ အရှင်မြတ်သည် ဤကမ္ဘာမြေပြင်ကို သင်တို့၏ ဩဇာခံဖြစ်စေတော်မူ၏၊ ထို့ကြောင့်သင်တို့သည် ထိုမြေပေါ်သို့ လှည့်ပတ်သွားကြလော့၊ ထို့အပြင်အရှင်မြတ်ပေးသနားတော်မူသောအာဟာရများကို စားသုံမှီဝဲကြလော့၊ သေသူ တို့သည် အရှင်မြတ်ထံ ပြန်ရှင်လာကြရမည်။

၁၆။ ကမ္ဘာမြေကြီးသည် သွက်သွက်ချာချာ တုန်လှုပ်သောအခါ သင်တို့ကို မြေမျိုစေတော်မူလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သင်တို့ သည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ အရှင်မြတ်ထံမှ အာမခံယူထားပြီးပြီလော။

၁၇။ ထို့အပြင် သင်တို့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်လှသော လေသင်တုံးကို တိုက်ခတ်စေတော်မူမည် မဟုတ်ဟု သင်တို့သည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ အရှင်မြတ်ထံမှ အာမခံယူပြီးပြီလော၊ သို့သော် သင်တို့သည် ငါပေးတော်မူသောသတိသည် အသို့ဖြစ်သည်ကို သိကြရလိမ့်မည်။

၁၈။ သို့သော် သူတို့အထက်အဆက်ဆက်သောသူတို့သည် ဧကန်အမှန်မယုံကြည်ကြချေ၊ ထို့ကြောင့်ငါသည် သူတို့ကို မည်သို့အမျက်ရှတော်မူသည်ကို ကြည့်ရှုကြလော့။

၁၉။ သူတို့သည် အထက်ကောင်းကင်၌ လူးလာပျံသန်းသွားလာကြသောအတောင်ရှိ ငှက်တိရိစ္ဆာန်များကို မကြည့်ရှု ကြသလော၊ မဟာကရုဏာတော်အရှင်မှတပါး မည်သူမျှ ထိုငှက်တိရိစ္ဆာန်များကို လေထဲတွင် မထားချေ၊ စင်စစ်အားဖြင့် အရှင်မြတ်သည် အရာခပ်သိမ်းတို့ကို အကြွင်းမဲ့မြင်တော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၂၀။ သို့မဟုတ် မဟာကရုဏာတော်ရှင်မှတပါး မည်သူသည် သင်တို့ကို ကူညီစောင်မမည့်စစ်တပ်ဖြစ်သနည်း၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည် မှောက်မှားခြင်းမှတပါး မည်သည်မျှ၌ မရှိချေ။

၂၁။ သို့မဟုတ် အရှင်မြတ်သည် ရိက္ခာတော်ကို ရပ်တန့်ထားတော်မူလျှင် သင်တို့ကို အဘယ်သူသည် ရိက္ခာပေး မည်နည်း၊ အမှန်မှာ သူတို့သည် မာန်တက်၍ တရားတော်ကို ကျူးလွန်သူများဖြစ်ကြ၏။

၂၂။ မိမိမျက်နှာကို မြေမှာ မှောက်ခုံထားလျက် ဦးစိုက်သွားသူသည် လမ်းမှန်ကို ညွှန်ပြခြင်းခံရသလော၊ သို့မဟုတ် လမ်းမကြီးကိုသာ ဖြောင့်မတ်စွာလျှောက်သွားသူသာ လမ်းမှန်ပြသခြင်းခံရသလော။

၂၃။ အို-တမန်တော်၊ ၄င်းတို့အား ဟယ်-အချင်းတို့၊ အရှင်မြတ်သည် သင်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ နား၊မျက်စိ၊ စိတ်နှလုံးများကို ပေးသနားတော်မူ၏၊ သို့သော်သင်တို့သည် ကျေးဇူးတော်ကို မသိကြချေဟု ဟောပြောလော့။

၂၄။ ထို့အပြင် ဟယ်-အချင်းတို့၊ အရှင်မြတ်သည် သင်တို့ကို ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပွားမျာစေတော်မူ၏၊ သင်တို့သည် အရှင်မြတ်အထံတော်၌ စုဝေးကြရမည်သာတည်းဟုလည်း သင်ဟောပြောလော့။

၂၅။ ထိုအပြင်သူတို့က သင်မှန်ရာကို ဟောပြောပါလျှင် ဤကတိသစ္စာတော်သည် အဘယ်အခါမှာ ပြည့်စုံမည်နည်း ဟု မေးမြန်းကြ၏။

၂၆။ သင်ဟောပြောလော့၊ ထိုအကြောင်းကို အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာလျှင် သိတော်မူ၏၊ အကျွနု်ပ်မှာမူကား သတိ ပေးသူရိုးရိုးသာဖြစ်၏။

၂၇။ သို့သော် ထိုသူတို့သည် ထိုနေ့တော်ကြီးကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်ရသောအခါ သူတို့၏မျက်စိမျက်နှာပျက်ကြလတံ့၊ ၄င်းတို့အား ဤနေ့သည် နင်တို့အလျင်စလိုတောင်းဆိုကြသောနေ့တည်းဟု ဆိုကြလတံ့။

၂၈။ အို-တမန်တော်၊ ဟောပြောလော့၊ အို-သူယုတ်မာတို့၊ သင်တို့စဉ်းစားပြီးပြီလော၊ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် အကျွနု်ပ်နှင့် အကျွနု်ပ်၏ အဖော်အပေါင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပေးသနား တော်မူသည်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့အား အလွန်ပြင်းပြနာကျင်ဖွယ်သောအပြစ်ဒဏ်တော်မှ အဘယ်သူသည် ကယ် နှုတ်လိမ့်မည်နည်း။

၂၉။ အို-တမန်တော်၊ ဟောပြောလော့၊ အရှင်မြတ်သည် မဟာကရုဏာတော်အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် အရှင်မြတ်အားသာလျှင် ယုံကြည်ကြ၏၊ အရှင်မြတ်အားသာလျှင် ကိုးစားကြ၏၊ အဘယ်သူတို့သည် ထင်ရှား သောအမှားတွင် တည်ရှိသည်ကို သင်တို့ကာလမကြာမြင့်မီ သိကြရလိမ့်မည်။

၃၀။ အို-တမန်တော်၊ ဟောပြောလော့၊ သင်တို့ဆင်ခြင်ပြီးပြီလော၊ သင်တို့၏ ချောင်းမြောင်းသည် အလိုအလျောက် မြေတွင်ပျောက်၍ ခန်းခြောက်သွားလျှင် အယဉ်အထွေထွေစီးဆင်းနေသောရေကို သင်တို့အား အဘယ်သူပေး နိုင်အံ့နည်း။