Burmese - Chapter 70 - Al-Maarij

၁။ အို-တမန်တော်၊ မေးမြန်းသူတစ်ယောက်သည် သင့်အား ဆိုက်ရောက်လာမည့်အပြစ်ဒဏ်အကြောင်းကို စုံစမ်း မေးမြန်း၏။

၂။ ထိုအပြစ်ဒဏ်ကို မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့ခံစားရမည်သာတည်း၊ ထိုအပြစ်ဒဏ်ကို မည်သူမှ မတွန်းလှန်နိုင်ချေ။

၃။ ထိုအပြစ်ဒဏ်သည် တက်ရာလမ်းမြတ်များတို့၏ အရှင်သခင် အလ္လာဟ်အထံတော်မှ ဖြစ်၏။

၄။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်တကွ ကောင်းကင်တမန်မင်းကြီး ဂျီဗရာအီလ်သည် အရှင်မြတ်အထံတော်သို့ နေ့ချင်း ပေါက်တက်သွားကြ၏၊ ထိုနေ့၏ ပမာဏမူကား လောကီနှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းနှင့်တူ၏။

၅။ သို့ဖြစ်၍ အေ-တမန်တော်၊ သင်သည် ချီးမွမ်းလောက်သောသည်းခံခြင်းဖြင့် သည်းခံလော့။

၆။ စင်စစ်အားဖြင့် သူတို့က ထိုနေ့တော်ကြီးသည် ဝေးကွာလှသေး၏ဟု ထင်ကြ၏။

၇။ သို့သော်ငါသည်ကား ထိုနေ့သည် နီးကပ်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

၈။ မိုးကောင်းကင်သည် အရည်ကျိုထားသောကြေးနီကဲ့သို့ ဖြစ်မည့်နေ့တော်ကြီး။

၉။ တောင်များသည် ဝါဂွမ်းလွှာများကဲ့သို့ ဖြစ်မည့်နေ့တော်ကြီး။

၁၀။ ပွန်းတီးသောအဆွေခင်ပွန်းသည် မိမိမိတ်ဆွေအကြောင်းကို မမေးသောနေ့တော်ကြီး။

၁၁။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်မြင်ရသော်လည်း မမေးသောနေ့တော်ကြီး၊ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ အပြစ်ထိုက်သူသည် ထိုနေ့တော်ကြီး၏ အပြစ်ဒဏ်တော်မှ လွတ်ရအောင် မိမိ၏ သားသမီးများ။

၁၂။ မိမိ၏ မယားမိန်းမညီရင်းအစ်ကိုများ။

၁၄။ ထိုမျှမက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိရှိသမျှတို့ကို ပေး၍ မိမိကိုယ်ကို ရွေးယူနိုင်ခွင့်ကို တောင့်တ၏။

၁၅။ သူသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မှ မလွတ်နိုင်ချေ၊ ထိုအပြစ်ဒဏ်သည် ငရဲမီးဖြစ်၏။

၁၆။ ထိုငရဲမီးသည် သူ့ကို မီးမြှိုက်ချင်ဇောကြီး၏။

၁၇။ ထိုမီးတောက်မီးလျှံသည် သမ္မာတရားတော်ကို ကျောခိုင်းထွက်ပြေးသူတို့အား မိမိအထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်၏။

၁၈။ ထိုသူသည် စီးပွားဥစ္စာများကို မသုံးရက်၊ မစွဲရက်သိမ်းဆည်းထား၏။

၁၉။ အမှန်မှာ လူသားကို စိုးရိမ်ကြောင့်ကျတတ်သောစိတ်နှင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၂၀။ လူသားသည် ဘေးဒုက္ခနှင့်တွေ့ကြံုသောအခါ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်တတ်၏။

၂၁။ သို့သော် ချမ်းသာသုခရရှိသောအခါ စေးနဲတတ်၏။

၂၂။ သို့ရာတွင် အရှင်မြတ်အား ကိုးကွယ်သောသူတို့မူကား ယင်းသို့မဟုတ်ချေ။

၂၃။ ထိုသူတို့သည် ဆွလားသ်ကို တည်မြဲကြ၏။

၂၄၊၂၅။ ထို့အပြင်ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ဥစ္စာပစ္စည်းများ၌ သူတောင်းစားနှင့် သူဆင်းရဲတို့အတွက် ဝန်ခံထားသောအခွင့်အရေးရှိ၏။

၂၄၊၂၅။ ထို့အပြင်ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ဥစ္စာပစ္စည်းများ၌ သူတောင်းစားနှင့် သူဆင်းရဲတို့အတွက် ဝန်ခံထားသောအခွင့်အရေးရှိ၏။

၂၆။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် တရားစီရင်တော်မူသောနေ့တော်ကြီးကို ယုံကြည်ကြ၏။

၂၇။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် မိမိတို့၏အရှင်သခင်၏ အပြစ်ဒဏ်တော်ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

၂၈။ အကြောင်းမူကား သူတို့အရှင်သခင်၏ အပြစ်ဒဏ်တော်မှ မည်သူမျှလုံခြံုသည်ဟု မမှတ်နိုင်ချေ။

၂၉။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် မတရားကာမအညစ်အကြေးမှ ကင်းစင်အောင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းကြ၏။

၃၀။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့လက်ထပ်မယား၊ အမြှောင်မယားတို့နှင့်သာ မွေ့လျော်ကြသည်၊ ထို့ကြောင့်သူတို့ကိုအပြစ်မတင်ထိုက်ချေ။

၃၁။ သို့သော်အကြင်သူတို့သည် ထိုထက်များသောပျော်ပါးမှုကို ရှာအံ့၊ ထိုသူတို့သည် တရားတော်ကို ကျူးလွန်သူများဖြစ်ကြ၏။

၃၂။ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ထံ အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းနှင့် မိမိတို့ ပဋိညာဉ်ခံချက်များကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းကြ၏။

၃၃။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်စွာသက်သေခံကြ၏။

၃၄။ ထို့အပြင် ထိုသူတို့သည် မိမိတို့၏ဆွလားသ်ကို ကောင်းစွာစောင့်ရှောက်ကြ၏။

၃၅။ ဤသူတို့သည် နိဗ္ဗာန်ဥယျာဉ်တော်များတွင် ဂုဏ်ရှိစွာနေကြရအံ့။

၃၆။ အေ-တမန်တော်၊ မယုံကြည်သူတို့သည် သင့်အား ပြူးပြဲသောမျက်စိနှင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏၊ သူတို့သည် ဘာဖြစ်ကြသနည်း။

၃၇။ သင်၏ ဝဲယာရှေ့နောက်က အစုလိုက်အစုလိုက်ဝန်းဝိုင်း၍ နေကြ၏။

၃၈။ ထိုသူမိုက်တို့အနက် လူတိုင်းပင်လျှင် သုခဥယျာဉ်တော်သို့ ဝင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သလော။

၃၉။ အမှန်ကိုဆိုသော် မဝင်ရချေ၊ ငါသည် သူတို့ကို သူတို့သိသောဝတ္ထုမှ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၄၀၊၄၁။ ငါသည် ထိုသူတို့ကို သူတို့ထက်သာသောသူများဖြင့် အစားထိုးနိုင်တော်မူကြောင်းကို ငါသည် နေထွက်ရာအရပ်များနှင့် နေဝင်ရာအရပ်များ၏ အရှင်သခင်အား တိုင်တည်၍ မိန့်တော်မူ၏၊ ငါ့ဆီမှ ပြေး၍ မလွတ်နိုင်ချေ။

၄၀၊၄၁။ ငါသည် ထိုသူတို့ကို သူတို့ထက်သာသောသူများဖြင့် အစားထိုးနိုင်တော်မူကြောင်းကို ငါသည် နေထွက်ရာအရပ်များနှင့် နေဝင်ရာအရပ်များ၏ အရှင်သခင်အား တိုင်တည်၍ မိန့်တော်မူ၏၊ ငါ့ဆီမှ ပြေး၍ မလွတ်နိုင်ချေ။

၄၂။ ထို့ကြောင့်သူတို့သည် ကတိထားတော်မူသောနေ့တိုင်အောင် သူတို့တီးတိုးစကားပြောစေကုန်၊ ကစားစေကုန်။

၄၃။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ ထိုသူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုသောပန်းတိုင်သို့ လျှင်မြန်စွာရောက်အောင်ပြေးသကဲ့သို့ သချႋုင်း များမှ ပြေးထွက်လာကြလိမ့်မည်။

၄၄။ ထိုနေ့တော်ကြီး၌ ထိုသူတို့သည် မျက်နှာအောက်စိုက်ခေါင်းငိုက်စိုက်နေကြလျက် ဂုဏ်အသရေပျက်ခြင်းတရားကထိုသူတို့ကို မိန်းမောတွေဝေစေလိမ့်မည်ဖြစ်၏၊ သူတို့အား ကတိထားတော်မူသောနေ့တော်ကြီးကား ယင်းသို့ဖြစ်၏။