Back to Languages
Dari - Chapter 3
Translation by Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani
Verse 1
الم. (معنای این حروف به الله معلوم است)
Verse 2
الله آن ذاتی است که هیچ معبودی بر حق جز او نیست، همیشه زنده و مدبر تمامی کائنات است
Verse 3
(الله) کتاب (قرآن) را به حق بر تو نازل کرد که (دارای احکام واقعی و) تصدیق کنندۀ آنچه که پیش از آن بوده میباشد، و تورات و انجیل را نازل کرد
Verse 4
پیش از این کتاب، برای هدایت مردم، و این کتاب را که فرق کنندۀ حق و باطل است (نیز برای هدایت) نازل کرد، يقينا آنان که به آیات الله كفر ورزیدند، آنها عذاب سخت در پیش دارند، و الله غالب (و) انتقام گیرنده است
Verse 5
بیگمان چیزی در زمین و در آسمان از الله پوشیده نمیماند
Verse 6
(الله) آن ذاتی است که شما را در رحمهای (مادران تان) هر طوری که بخواهد صورت میبخشد، هیچ معبودی برحق به جز او وجود ندارد (و او) غالب باحکمت است
Verse 7
(الله) آن ذاتی است که قرآن را بر تو نازل کرد که بعضی آن آیاتی محکم است که مفهوم آن واضح و روشن است، و آنها اصل قرآن است (که دیگر آیات در روشنی آن فهمیده میشود) و بعضی از آن «متشابهات» هستند (که مفهوم آن مشتبه و مخفی است و احتمال معانی دیگری هم دارند)، اما کسانی که در دلهایشان کجی است برای فتنه انگیزی و تاویل نادرست از آیات متشابه پیروی میکنند، در حالیکه مفهوم متشابه را به جز الله کسی نمیداند. و علمای راسخ در علم میگویند: به آن ایمان آوردیم (چون) همۀ قرآن (محکم و متشابه) از نزد پروردگارما است، و پند نمیگیرد (از تعلیمات قرآن) مگر صاحبان عقل و خرد
Verse 8
(علمای راسخ در علم میگویند که) ای پروردگار ما! بعد ازینکه ما را هدایت کردی دلهای ما را کج و منحرف مکن و از طرف خود به ما رحمتی ببخش، چون تو بسیار بخشش کنندهای
Verse 9
ای پروردگار ما! يقينا تو مردم را در روزی که در (حق بودن) آن شکی نیست، یکجا خواهی کرد، بیگمان الله در وعدۀ خود مخالفت نمیکند
Verse 10
بیگمان آنان که کافر شدهاند مالها و اولادشان آنها را هرگز از عذاب الله نجات نخواهد داد (بلکه) آنان هیزم (آتش افروز) دوزخاند
Verse 11
مانند شیوۀ (رفتار) آل فرعون و آنان که پیش از ایشان بودند آیات ما را تکذیب نمودند، پس الله آنها را به سبب گناهانشان گرفت، و الله سخت عذاب دهنده است
Verse 12
به کفار بگو که عنقریب (در دنیا) مغلوب خواهید شد و (در آخرت) به طرف دوزخ حشر خواهید شد و دوزخ بد جایگاهی است
Verse 13
(ای یهودیان) يقينا برای شما نشانه است (در شکست مشرکین و غلبۀ مسلمانان) در روبرو شدن دو گروه (در روز بدر)، یک گروه در راه الله میجنگید و گروه دیگر کافر بودند (و در عدد زیاد بودند و) مسلمانان را با چشمهای خود دو چند میدیدند. و الله به کمک خود هر کسی را که بخواهد تأیید میکند (قوت میبخشد)، يقيناً در این (شکست كفار) عبرتی است برای صاحبان بصیرت
Verse 14
برای مردم محبت شهوات (چیزهای مرغوب) از قبیل زنان و پسران و مالهای فراوان از (نوع) طلا و نقره و اسپهای نشان دار و چارپایان و کشتزارها، آراسته شده است (لیکن) آن (همه) وسائل زندگانی دنیا است، و سرانجام و بازگشت نیک به نزد الله میباشد
Verse 15
بگو: آیا شما را به چیزی که بهتر از متاع دنیا است خبر دهم؟ (آن خبر این است که) برای آنان که تقوا پیشه کردهاند نزد پروردگارشان باغهای است که از زیر درختهای آن جویها جاری است، آنها در آن (باغها) همیشه میباشند، و زنان پاکیزه و رضامندی الله را دارند، و الله به بندگان خود بیناست
Verse 16
کسانیاند که میگویند! ای پروردگار ما! يقينا ما ایمان آوردیم، پس گناهان ما را بیامرز و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار
Verse 17
(اینهااند که در سختیها) صبر کنندگاناند و (در اقوال و افعال خود) صادقانند و (به طاعت و نیکیها) مداومت کنندگاناند و (در راه الله) انفاق کنندگاناند و در سحرگاهان (از الله) آمرزش طلباناند
Verse 18
الله گواهی داد (به وسیله دلائل تکوینی و تشریعی) بر اینکه هیچ معبودی بر حق جز او تعالی نیست و (نیز گواهی داده اند) فرشتهها و صاحبان علم (بر توحيد او تعالی) در حالی که الله (مدبر امور مخلوقات) به عدل و انصاف است (پس) هیچ معبودی برحق جز او تعالی نیست، غالب (و) باحکمت است
Verse 19
بیگمان دین (معتبر) نزد الله اسلام است، و آنان که کتاب داده شدهاند (یهود و نصارا) اختلاف نکردند مگر بعد از اینکه آگاهی و علم (به حق بودن اسلام) به آنها آمد و (اختلاف نکردند مگر) به سبب سرکشی و حسدی که در میانشان وجود داشت، و هر کس به آيات الله كفر بورزد (و آنرا انکار کند)، پس (بداند که) الله زود حساب گیرنده است
Verse 20
پس اگر (کفار) با تو (دربارۀ دین حق) مجادله کردند، پس بگو من و هرکسی که از من پیروی میکند خود را برای الله منقاد و تسلیم ساختهایم، و از اهل کتاب (یهود و نصارا) و از ناخوانان (مشرکین عرب) بپرس که آیا شما به الله منقاد شدهاید؟ (یعنی کتاب و دین او را قبول کردهاید؟) پس اگر منقاد و تسلیم شدند، البته راهیاب شدهاند، و اگر رویگردان شدند پس تنها رسانیدن (تبلیغ) بر ذمۀ تو است، و الله به بندگان بینا است
Verse 21
البته آنان که به آیات الله کفر میورزند و پیغمبران را به ناحق میکشند، و کسانی از مردم را که به عدل و انصاف امر میکنند، میکشند پس آنها را به عذاب دردناکی مژده بده
Verse 22
این گروه آنانیاند که اعمالشان در دنیا و آخرت نابود و ضائع گردیده است، و برای آنها هیچ مددگاری نیست
Verse 23
آیا آنان را که حصۀ از علم (کتاب سماوی) داده شدهاند ندیدی که بهسوی كتاب الله فراخوانده میشوند تا میان آنها قضاوت کند، باز گروهی از آنها در حالی که اعراض کناناند رو میگرداند
Verse 24
(سبب روگردانی شان) به این خاطر است که گفتند آتش دوزخ به ما نخواهد رسید مگر چند روزی اندک، و افتراهایشان در دینشان آنان را فریب داد
Verse 25
(پس حال آنها چگونه خواهد بود وقتی که آنها را در روزی جمع کنیم که هیچ شکی در )آمدن( آن نیست، و به هر شخص (جزای) آنچه کرده است کاملا داده شود، و بر آنها ظلم نمیشود
Verse 26
بگو: ای پروردگار! تو متصرف و صاحب بادشاهی (جهان) هستی، بادشاهی را به هر کسی که بخواهی میدهی، و بادشاهی را از هر کسی که بخواهی سلب میکنی، و کسی را که تو بخواهی عزت میدهی، و کسی را که تو بخواهی ذلیل میکنی، تمامی نیکیها تنها به دست تو است، بیگمان تو بر هر چیز قدرت کامل داری
Verse 27
(یکی از علامات قدرت تو این است که) شب را در روز داخل میکنی، و روز را در شب داخل میکنی، و زنده را از مرده بیرون میکنی، و مرده را از زنده بیرون میآوری، و هر کسی را که بخواهی بیشمار روزی میدهی
Verse 28
نباید مؤمنان کافران را به جای مؤمنان به دوستی بگیرند، و هر کس این چنین کند پس در مقابل عهد الله در هیچ مرتبهای نیست، مگر اینکه خود را از ضرر آنها نگاه دارید، و الله شما را از (عظمت و جلال) خود میترساند، و بازگشت شما به طرف او است
Verse 29
بگو: اگر آنچه که در سینههای تان دارید، بپوشانید یا اظهار کنید (در هر دو صورت) الله آن را میداند و (بلکه) الله آنچه که در آسمانها و آنچه که در زمین است میداند، و (مانند علم خود) الله به هرچیز قدرت کامل دارد
Verse 30
روزی که هرشخص هر آنچه از نیکی و بدی انجام داده است، حاضر مییابد (در آن روز) دوست دارد (و آرزو میکند) که ای کاش در بین او و آنچه از بدی انجام داده است مسافۀ دور میبود (که بدیهای خود را نمیدید) و الله شما را از (عذاب) خود میترساند، و الله به بندگان خود مشفق و مهربان است
Verse 31
بگو: اگر شما الله را دوست دارید پس از من پیروی کنید تا الله شما را دوست بدارد، و گناهان شما را بیامرزد، والله آمرزندۀ مهربان است
Verse 32
بگو: از الله و رسول او اطاعت کنید، پس اگر (از اطاعت الله و رسول او) رویگردان شدند، پس (بدانند که کافر شدهاند و) الله کافران را دوست ندارد
Verse 33
بیگمان الله آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را (برای پیغامبری) برگزید (و بر دیگر اهل عالم برتری داد)
Verse 34
(در حالیکه همگی از یک نسلاند که) بعضی آنها از بعضی دیگر است، و الله شنوا و دانا است
Verse 35
(به یاد آور که) چون زن عمران گفت: ای پروردگارم، البته آنچه را که در شکم من است خاص به رضای تو نذر کردم (بر خود لازم کردم) تا (از کارهای دنیا) آزاد باشد، پس از من قبول کن، بیگمان تو شنوا و دانائی
Verse 36
پس چون آن را زائید گفت: ای رب من! من دختر زاده ام، و الله بر آنچه او زاده بود داناتر بود (و به طور حسرت گفت) و مرد مانند زن (کمزور) نمیباشد و من آن را مریم نام نهادم و او و اولاد او را از شر شیطان رانده شده در پناه تو میسپارم
Verse 37
پس پروردگارش (مریم) را قبول نیک کرد و او را نیک رویانید (بزرگ کرد)، و زکریا را سرپرست او ساخت، هرگاه زکریا داخل عبادتگاه میشد نزد او (مریم) خوردنی مییافت، زکریا گفت: ای مریم! این رزق به تو از کجا میآید؟ مریم گفت: این رزق از جانب الله میآید: بیگمان الله کسی را که بخواهد بدون حساب روزی میدهد (بدون زحمت و تکلیف)
Verse 38
در آنجا زکریا پروردگار خود را به دعا خواند (و) گفت: ای پروردگارم! برای من از نزد خود نسل پاکیزه ببخش؛ بیگمان تو شنوندۀ دعائی
Verse 39
در حالیکه او (زکریا) در عبادتگاه نماز میخواند فرشتهها او را صدا زدند که الله تو را (به پسری بنام) یحیی مژده میدهد، که تصدیق کنندۀ کلمه الله (عیسی) است، و سرور و پیشوا، و دور از گناهان، و پیغمبری از صالحان است
Verse 40
زکریا گفت: ای پروردگارم! چطور مرا پسر خواهد بود؟ در حالیکه به عمر پیری رسیده ام. و زنم نازای است، (الله) گفت: هم چنان است، الله چیزی که بخواهد انجام میدهد
Verse 41
(زکریا) گفت: ای پروردگارم! برای من نشانهای تعین کن (که از آن قرار گرفتن حمل را بدانم) الله گفت: نشانۀ تو این است که تا سه روز با مردم سخن نگویی، مگر به اشاره، و (به خاطر شکر) پروردگار خود را بسیار یاد کن و صبح و شام او را تسبیح بگو،
Verse 42
و (به یاد آور) هنگامی که فرشتهها گفتند: ای مریم! البته الله تو را برگزیده است (برای عبادت خود) و پاکیزه ات گردانیده و تو را بر دیگر زنان عالم برتری داده است
Verse 43
ای مریم! پروردگارت را باعاجزی و تواضع اطاعت و عبادت کن، و سجده کن و با رکوع کنندگان رکوع کن (با نماز خوانان نماز بخوان)
Verse 44
(این داستان مریم و زکریا) از خبرهای غیبی است که آن را به تو وحی میکنیم، و تو نزد آنها حاضر نبودی وقتی که قلمهای خویش را میانداختند تا کدامشان کفالت و سرپرستی مریم را به عهده گیرد، و تو نزد آنها نبودی وقتی (در مورد پرورش مریم) با یکدیگر مناقشه و کشمکش میکردند
Verse 45
(یاد آور شو) وقتی که فرشتهها گفتند: ای مریم! البته الله تو را به کلمه خود که نامش عیسی پسر مریم است مژده میدهد، که در دنیا و آخرت والا مقام، و از جملۀ مقربان (دربار الهی) است
Verse 46
(و از عجائب آن پسر این است که) با مردم در گهواره و در وقت بزرگ سالی (نیز) سخن میگوید، و از جملۀ صالحان است
Verse 47
مریم گفت: ای پروردگارم! چطور صاحب فرزند میشوم؟ در حالیکه دست هیچ انسانی به من نرسیده است؟ (جبرئیل) گفت: همچنین است، الله هر چیزی را که بخواهد بوجود میآرد (زیرا سنت الله این است که) چون آفریدن چیزی را فیصله کند میگوید: موجود شو پس فورا موجود میشود
Verse 48
(دیگر اوصاف آن پسر این است که الله) کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به او میآموزد
Verse 49
و او را (به حیث) پیغمبر بهسوی بنی اسرائیل میفرستد تا (به مردم بگوید) البته من با معجزهای از طرف پروردگارتان پیش شما آمده ام، (آن معجزه این است که) من از گل مانند شکل پرنده برای شما میسازم، باز در آن میدمم که به امر الله پرنده میشود، و کور مادر زاد و شخص مبتلا به مرض برص (پیس) را به امر الله علاج میکنم، و مرده را به امر الله زنده میکنم، و شما را از چیزی که (روزانه) میخورید و از چیزی که در خانههای خود (برای آینده) ذخیره میکنید خبر میدهم، يقينا درین (معجزهها) نشانهای (دلیل نبوت من) برای شما است اگر یقین کننده هستید
Verse 50
و (آمده ام تا) تصدیق کننده تورات باشم که پیش از من آمده بود، و (آمده ام) تا برای شما حلال گردانم بعضی چیزهای که در تورات بر شما حرام است، و به شما نشانه و دلیلی از نزد پروردگارتان آوردم، پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید
Verse 51
بیگمان الله (متصرف و) معبود من و (متصرف و) معبود شما است، پس او را عبادت کنید که همین راه راست است (نه که من و مادرم را بپرستید)
Verse 52
باز وقتی عیسی از آنها احساس کفر کرد گفت: کیست یاور من (در دعوت) بهسوی (دین) الله؟ اصحاب مخلص عیسی (حواریون) گفتند: ما یاوران (دین) الله هستیم (که) به الله ایمان آوردهایم، (لذا) گواه باش که ما مسلمانیم
Verse 53
ای پرودگار ما! ما به آنچه که تو نازل کردهای ایمان آوردیم و از این پیغمبر متابعت کردیم، پس ما را همراه گواهان (راه حق) بنویس
Verse 54
و (یهودیها برای کشتن عیسی) حیله و چاره کردند و الله (هم برای نجات عیسی) چاره جویی کرد و الله بهترین چاره جویان است
Verse 55
(به یادآور حيلۀ نجات عیسی را) وقتی که الله گفت: ای عیسی! البته (در آینده) تو را میمیرانم (ليكن فعلا) بهسوی خود بالا میبرم، و تو را از شر کافران پاک میکنم، و آنان را که از تو متابعت کردند بر آنان که کافر شدهاند بالاتر میگردانم، (و این فوقیت) تا روز قیامت (خواهد بود)، باز بازگشت شما به طرف من است، باز (در میان شما) در چیزی که با هم اختلاف میکردید فیصله خواهم کرد
Verse 56
پس کسانی که کفر ورزیدند آنها را در دنیا و آخرت عذاب سخت خواهم داد، و هیچ یار و مددگاری ندارند (که به آنان امیدی داشته باشند)
Verse 57
و اما آنان که ایمان آوردند و کارهای نیک کردند پس الله ثواب آنها را بطور کامل میدهد، و الله ظالمان را دوست ندارد
Verse 58
این کلام (قرآن) را بر تو تلاوت میکنیم (که این) از جملۀ آیات ربانی و سرشار از نصیحتهای حکیمانه است
Verse 59
يقينا مثال عیسی (در آفریدن بدون پدر) نزد الله مانند مثال آدم است که او را از خاک آفرید باز به او فرمود: باش، پس شد
Verse 60
این (سخن) حق (بنده و رسول بودن عیسی) از نزد پروردگار توست پس (تو ای مخاطب) از جملۀ شک کنندگان مباش
Verse 61
(پس هر کس در این باره پس از آنکه علم و دلیل قطعی به تو رسیده است با تو به مجادله پرداخت پس بگو )مخالفین را که( بیایید ما اولاد خود را، و شما اولاد خود را و ما زنان خود را و شما زنان خود را طلب کنیم و ما خود حاضر شویم و شما هم خود حاضر شوید پس دست دعا و عاجزی بهسوی الله دراز میکنیم و لعنت الله را بر دروغگویان قرار میدهیم)
Verse 62
يقينا همين است قصۀ راست (دربارۀ عیسی)، و هیچ معبودی برحق غیر از الله نیست، بیگمان الله غالب و باحکمت است
Verse 63
پس اگر روی گرداندند (از توحید، پرواه مکن چون) بیگمان الله به حال مفسدان دانا است
Verse 64
بگو: ای اهل کتاب بیایید بهسوی سخنی که بین ما و شما مشترک است (آن سخن این است) که غیر از الله کسی را عبادت نکنیم، و چیزی را شریک او نسازیم، و بعض ما بعض دیگر را بجز الله، رب (مالک تحریم و تحلیل) قرار ندهد، پس اگر (ازین دعوت) رویگردان شدند پس (ای اهل کتاب) گواه باشید که ما مسلمانیم (منقاد حكم اللهایم و بس)
Verse 65
ای اهل کتاب چرا دربارۀ ابراهيم مجادله میکنید؟ در حالیکه تورات و انجیل نازل نشده مگر بعد از ابراهیم، آیا نمیفهمید؟
Verse 66
آگاه باشید، شما همان گروهی هستید که دربارۀ چیزی که به آن علم داشتید مجادله کردید پس چرا دربارۀ چیزی که به آن علم ندارید مجادله میکنید؟ و الله (هرچیز را) میداند و شما نمیدانید
Verse 67
(حقیقت این است که) ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، و ليكن از شرک متنفر و تسلیم فرمان الله بود، و از جملۀ مشرکان نبود
Verse 68
يقينا نزدیکترین مردمان (در راه توحید) به ابراهیم کسانی بودند که از او پیروی کردند، و (نیز) این پیغمبر و آنان که به او ایمان آوردند و الله کارساز و مددگار مؤمنان است
Verse 69
گروهی از اهل کتاب آرزو داشتند که شما را گمراه سازند، و (در حقیقت) گمراه نمیسازند مگر خود را و (لیکن) نمیفهمند
Verse 70
ای اهل کتاب! چرا به آيات الله كفر میورزید (انکار میکنید؟) در حالیکه شما (نشانههای نبوت محمد ج را در کتب خودتان میبینید و در دل به حق بودن آن) گواهی میدهید
Verse 71
ای اهل کتاب، چرا حق را به باطل میپوشانید؟ و حق را (آگاهانه) کتمان میکنید؟ در حالیکه میدانید
Verse 72
و گروهی از اهل کتاب (به پیروان خود) گفتند: به آنچه بر مؤمنان نازل شده در اول روز ایمان آورید و در آخر روز به آن کفر ورزید (از ایمان خود برگردید)، تا شاید (این حال شما را دیده) از دین خود برگردند
Verse 73
(و میگویند) جز به کسی که از دین شما پیروی کند ایمان نیاورید، بگو: يقينا هدایت (صحیح) همان هدایت الله است (و نیز میگویند: ایمان نیاورید به) کسی که مثل آنچه به شما داده شده، داده شود، (یا اینکه کسی بتواند) با شما در نزد پروردگارتان مجادله کند، بگو: (ای پیغمبر)، فضل و رحمت بدست الله است، آن را به کسی که بخواهد میدهد، و الله دارای فضل گشاده (و) دانا است
Verse 74
و الله کسی را که بخواهد به رحمت خود مخصوص میگرداند، و الله دارای فضل بزرگ است
Verse 75
و از اهل کتاب کسی است که اگر بطور امانت مال بسیار به او بسپاری آن را به تو بر میگرداند، و از آنان کسی است که اگر بطور امانت یک دینار را به او بسپاری، آنرا دوباره به تو برنمیگرداند، مگر اینکه همیشه بالای سرش ایستاده باشی، این (خیانت) به سبب آن است که گفتند: ما در برابر بیسوادان مسئول نیستیم، و بر الله دروغ نسبت میدهند، در حالیکه آنان خود میدانند
Verse 76
بلی، هرکس به عهد خود وفا کند و پرهیزگار باشد (پس او نزد الله محبوب است و) بیگمان الله پرهیزگاران را دوست دارد
Verse 77
يقينا آنان که عهد و پیمان الله و سوگندهایشان را به بهای حقیر دنیا میفروشند این گروه در آخرت هیچ سهمی ندارند، و الله با آنها سخن نمیگوید، و در روز قیامت به طرف آنها نظر نمیکند، و آنها را (از کفر) پاک نمیسازد، و برای آنها عذاب دردناک است
Verse 78
و البته گروهی از اهل کتاب هست که زبانهای خود را در وقت خواندن کتاب (تورات) میپیچانند تا شما آن را از کتاب حساب کنید، حالیکه آن از تورات نیست، و میگویند: آن از جانب الله است، و در حقیقت از جانب الله نیست، و بر الله دروغ میبندند در حالیکه میدانند
Verse 79
(برای هیچ بشری مناسب نیست که الله به او کتاب و حکم و پیغامبری بدهد باز به مردم بگوید الله را گذاشته بندگان من شوید، و ليكن )مناسب است که بگوید( به سبب آنچه میآموزید و میخوانید بندگان الله باشید)
Verse 80
و به شما فرمان نمیدهد که فرشتهها و پیغامبران را متصرف و معبودان خود قرار دهید، آیا (معقول است که) شما را به کفر دستور دهد پس از اینکه شما مسلمان شدید؟
Verse 81
و یادآور شو وقتی را که الله از پیغمبران عهد محکم گرفت که هرگاه به شما کتاب و حکمت دادم باز پیغمبری که تصدیق کننده آنچه با شما است نزد شما آید، حتما به او ایمان آرید و او را مدد کنید، فرمود:آیا اقرار کردید (به این عهد) و عهد محکم مرا در باره آن قبول کردید؟ گفتند: اقرار کردیم، (الله) فرمود: پس گواه باشید (بر یکدیگر) و من هم با شما از جملۀ گواهان میباشم
Verse 82
پس هرکس پس از آن (از دین اسلام) روی گرداند پس ایشان فاسقاناند
Verse 83
آیا دینی غیر از دین الله را میخواهند؟ در حالیکه هر چه در آسمانها و زمین است به خوشی یا اجبار منقاد و تسلیم اواند، و بهسوی او بازگردانیده میشوند
Verse 84
بگو: (ما دینی غیر از دین الله را نمیخواهیم بلکه) به الله و به آنچه بر ما، و به آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نبیرههای یعقوب نازل شده، و آنچه به موسی و عیسی و دیگر پیغمبران از طرف پروردگارشان داده شده، ایمان آوردیم، بین هیچ یک از آنها (در ایمان آوردن) فرق نمیگذاریم، و ما تسلیم و منقاد الله هستیم و بس
Verse 85
و هرکه دینی غیر از اسلام اختیار کند، هرگز از او پذیرفته نمیشود و در آخرت از جملۀ زیان کاران خواهد بود
Verse 86
چگونه الله قومی را هدایت کند که بعد از ایمانشان کافر شدند (و بعد از اینکه) گواهی دادند که پیغمبر بر حق است (و بعد از اینکه) دلائل روشن به آنها آمد، و الله قوم ظالم را هدایت نمیکند (به منزل مقصود نمیرساند)
Verse 87
(این گروه) سزایشان این است که لعنت الله و فرشتهها و همه مردمان بر آنها است
Verse 88
(در حالیکه) در آن (لعنت) همیشهاند پس عذاب از آنها تخفیف نخواهد شد، و به آنها مهلت داده نشده (که از عذاب بیرون شوند)، و به آنان نگاه کرده نمیشود
Verse 89
مگر آنان که بعد از آن توبه کردند، و عمل خود را اصلاح کردند، پس (امید است که آنها بخشیده شوند) بیگمان الله آمرزندۀ مهربان است
Verse 90
البته آنان که بعد از ایمانشان کافر شدند، باز بر کفر خود افزودند، هرگز توبه آنها قبول نمیشود، و این گروه، گمراهاناند
Verse 91
البته آنان که کافر شدند و در حالت کفر مردند، اگر زمین را پر از طلا کنند و آن را به عنوان فديه بپردازند، هرگز از هیچ کسی از آنها قبول نمیشود، و برایشان عذاب دردناک است، و هیچ مدد گاری ندارند (که به آنها امید داشته باشند)
Verse 92
هرگز (مرتبۀ) نیکی را حاصل کرده نمیتوانید تا از مالی که دوست میدارید (در راه الله) انفاق کنید، و الله از آنچه (در راه او) انفاق میکنید باخبر است (و اجر آن را به شما میدهد)
Verse 93
(تمام خوردنیها برای بنی اسرائیل حلال بود، به جز آنچه يعقوب پیش از نازل شدن تورات بر خود ممنوع قرار داده بود، بگو: تورات را بیارید و آن را بخوانید؛ اگر راستگو هستید )که اینها در تورات حرام بوده است
Verse 94
پس هر کس بعد از این (تفصيل)، بر الله افترا ببندد، پس ایشان ظالماناند
Verse 95
بگو: الله راست گفته است، پس از دین ابراهیم که یگانه پرست و به حق مایل و از شرک بیزار بود، و از جمله مشرکان نبود، پیروی کنید
Verse 96
بیگمان اولین خانۀ (عبادتگاهی) که برای مردمان بنا نهاده شد خانهایست که در مکه قرار دارد، محل برکت و سبب هدایت برای عالميان است
Verse 97
در آن (خانه و گرد و پیش آن) علامتهای واضح است (که یکی از آن) جای ایستادن ابراهیم (در وقت اعمار بيت الله) است و (دیگر این که) هرکه در آن (و حدود آن) داخل شود، در امان است، و الله حج خانۀ کعبه را بر مردمانی که توانایی رفتن به آنجا را دارند واجب گردانیده است (توان رسیدن به آن جا از لحاظ مالی و جانی و وسائل راه را داشته باشند) و هر کس کفر بورزد (حج و دیگر احکام الله را انکار کند، ضرر و نقصانی بر او تعالی نیست) زیرا او تعالی بدون شک از تمام جهانیان بینیاز است
Verse 98
بگو: ای اهل کتاب! چرا به آیات الله كفر میورزید (احکام واضح الله را انکار میکنید؟) در حالیکه الله به آنچه میکنید گواه (و عالم) است
Verse 99
بگو: ای اهل کتاب! (يهود و نصارا) چرا کسی را که ایمان میآورد از راه الله (دین اسلام) منع میکنید، (و) آنرا کج و غلط معرفی میکنید، و شما (بر این کار خود) گواه هستید، و الله از آنچه میکنید غافل نیست
Verse 100
ای کسانی که ایمان آوردهاید! اگر از گروهی اهل کتاب اطاعت کنید، شما را بعد از ایمان تان به (حالت) كفر باز میگردانند
Verse 101
و چطور کفر میورزید (کفر را قبول میکنید) در حالیکه آيات الله (قرآن) بر شما تلاوت میشود (تعليم داده میشوید)، و رسول او (سنت پیغمبر) در میان شما است، و هر کس دین الله را محکم بگیرد، پس یقینا به راه راست هدایت شده است
Verse 102
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! از الله بترسید آن طور که سزاوار ترسیدن از اوست، و نباید بمیرید مگر آنکه مسلمان باشید (و تا سرحد مرگ به احکام اسلام پابند باشید)
Verse 103
وهمه یکجا به ریسمان (دین) الله چنگ بزنید (و آنرا محکم بگیرید) و متفرق نشوید و نعمتی را که الله بر شما انعام کرده بود، یاد کنید وقتی که دشمن یکدیگر بودید، پس الله میان دلهای شما الفت و محبت ایجاد کرد و به نعمت الله (با هم) برادر گشتید، در حالیکه بر کناره گودالی از دوزخ بودید، پس الله شما را از آن نجات بخشید، این چنین الله آیات خود را به شما بیان میکند تا راه یاب شوید
Verse 104
و باید از شما گروهی باشند که مردم را به نیکی دعوت دهند، و مردم را به کارهای نیک (و درست) دستور دهند و از کارهای بد (و خلاف شرع) منع کنند، و این جماعت کامیاباند
Verse 105
و ( شما مسلمانان) مانند کسانی مشوید که پراگنده شدند و اختلاف کردند بعد از اینکه دلائل واضح به آنها آمد، و (این گروه) برایشان عذاب بزرگ است
Verse 106
(آن عذاب در) روزی است که بعضی چهرهها سفید و درخشان میشود و چهرههای (دیگر) سیاه میشود، پس کسانی که چهرههایشان سیاه گردیده است (برایشان گفته میشود) آیا پس از ایمان تان (و آمدن دلائل روشن ) کافر شدید؟ پس به سبب اینکه کفر میورزیدید عذاب را بچشید
Verse 107
و اما کسانی که چهرههایشان سفید و درخشان گردیده است، پس آنها در رحمتی از جانب الله (جنت) هستند و آنان برای همیشه در آنجا میباشند
Verse 108
این آیات الله است که مشتمل بر حق و حقیقتاند، و آن را بر تو (ای پیغمبر) تلاوت میکنیم و الله هیچگونه ظلمی را برای مردمان عالم نمیخواهد
Verse 109
و (چگونه ظلم را بخواهد در حالیکه) هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است (از مخلوقات) تنها از الله است، و تمامی امور (معاملات بشر) به طرف الله باز گردانیده میشود
Verse 110
شما بهترین امتی هستید که برای (نفع) مردم آفریده شدهاید (مردم را) به کارهای نیک امر میکنید، و از کارهای بد (و ناجائز) منع میکنید، و به الله ایمان دارید، و اگر اهل کتاب (مثل شما) ایمان میآوردند برایشان خیر (و بهتر) بود (لیکن) تعداد (کمی) از آنها مؤمناند، و بیشترشان فاسقاند
Verse 111
(كفار اهل کتاب) ضرری به شما رسانیده نمیتوانند به جز آزار (اندک) و اگر با شما جنگ کنند به شما پشت میگردانند (هزیمت مییابند) باز مدد نمیشوند
Verse 112
هر جایی که باشند بر آنها مهر خواری و حقارت زده شده است، مگر اینکه در پناه الله یا در پناه مردم باشند (دین اسلام را قبول کنند، و یا از قومی مدد طلب کنند) و به غضبی از جانب الله رجوع نمودهاند، و مهر فقر و تنگدستی بر آنها زده شده است، این (همه) به سبب آن بود که به آيات الله كفر میورزیدند، و پیغمبران را به ناحق قتل میکردند، این (کفر و تجاوز بر پیغمبران) به سبب آن بود که (از دستورات الهی) نافرمانی مینمودند و از حد تجاوز میکردند
Verse 113
آنان همه (اهل کتاب با هم) برابر نیستند (بلکه) از اهل کتاب گروهی هست که (برای عبادت الله) ثابت قدم ایستاده میباشند، و در اوقات شب سجدہ کنان آيات الله را تلاوت میکنند، (در تهجد مشغول اند)
Verse 114
به الله و روز آخرت ایمان دارند، و (مردم را) به کارهای نیک دستور میدهند، و از کارهای بد (و خلاف شرع) منع میکنند، و در کارهای خیر شتاب میکنند، و این گروه (اهل کتاب) از جملۀ مردمان صالحاند
Verse 115
و هر آنچه از نیکی و کار خیر انجام دهند پس هرگز به هدر نخواهد رفت، و الله به پرهیزگاران داناست
Verse 116
البته آنان که کفر ورزیدند مال و اولادشان چیزی از عذاب الله را از آنها دفع نخواهد کرد، و ایشان یاران دوزخاند و در آن همیشه میباشند
Verse 117
مثال آنچه کفار در زندگانی دنیا انفاق میکنند، مثال بادی است که در آن سرمای سخت است که بر کشت و زراعت قومی که بر خود ظلم کردهاند برسد، پس آنرا نابود کند، و الله بر آنها ظلم نکرده است، و لیکن (خود آنها) به جانهای خویش ظلم میکنند
Verse 118
ای کسانی که ایمان آوردهاید! از غیر خود (از غیر مسلمانان) محرم راز نگیرید (مردم دیگر را) که (ایشان) از رساندن هیچگونه ضرر (و فساد انداختن در میان شما) کوتاهی نمیکنند، و دوست دارند که شما به هر رنج و مشقت گرفتار شوید، چون دشمنی از دهان ایشان ظاهر شده است، و آنچه (از دشمنی که) در سینههایشان پوشیده میدارند بزرگتر است، البته آیات را برای شما بیان کردیم اگر (عقل و خرد دارید) بیاندیشید
Verse 119
خبردار (ای مسلمانان) شما مردمی هستید که آنها را دوست دارید، و آنها شما را دوست ندارند (چون) شما به تمامی کتابهای الهی ایمان دارید، و هر وقت با شما روبرو شوند میگویند: ایمان آوردهایم، و چون در خلوت بروند از شدت قهر و غضب بر شما، انگشتان خود را با دندان میگزند، بگو: به (سبب) قهر و غضبی که دارید، بمیرید، بیگمان الله به راز سینهها داناست
Verse 120
اگر به شما خوبی و راحتی برسد غمگین میشوند و اگر بدی و ناراحتی به شما برسد از آن خوشحال میشوند، و اگر صبر کنید و پرهیزگاری پیشه کنید، فریب و حیلۀ آنها هیچ ضرری به شما رسانیده نمیتواند، (چون) بیگمان الله به آنچه میکنند احاطه دارد
Verse 121
و به یاد آور وقتی را که صبحگاهان از میان خانواده ات بیرون شدی و جای مؤمنان را (در سنگرها به قصد جهاد با مشرکین) مشخص کردی، و الله شنوا و دانا است
Verse 122
چون دو گروهی از شما خواستند سستی کنند، و الله کارسازشان بود (که آنها را از سستی نگاه داشت) و مؤمنان باید بر الله توکل کنند
Verse 123
البته الله شما را در (جنگ) بدر نصرت داد، در حالیکه (در نظر دشمن) کم و حقیر بودید، پس از الله بترسید تا شکر (او را) به جا آرید
Verse 124
وقتی به مؤمنان میگفتی: آیا برای شما کافی نیست که پروردگارتان به وسیله سه هزار فرشتۀ فرود آورده شده از آسمان، شما را کمک کند؟
Verse 125
بلی، اگر صبر کنید و پرهیزگار شوید و کفار (با جوش و خروش خود) به مقابله شما بیایند، الله شما را با پنج هزار فرشتۀ نشاندار، مدد خواهد کرد
Verse 126
و الله آن (نصرت) را جز بشارتی برای شما نگردانید، و تا دلهای تان با آن مطمئن شود؛ و نصرت و پیروزی (برای تان) نیست مگر از جانب الله غالب با حکمت (و اینکه نصرت الله به آمدن فرشتهها موقوف نیست)
Verse 127
(الله شما را مدد کرد) تا (به وسيلۀ شما) طائفۀ از کافران را نابود یا سرنگون و مغلوب سازد، و ناکام و شکست خورده (از میدان جنگ) باز گردند
Verse 128
(اختیار) هیچ کاری بدست تو نیست، (الله) یا توبۀ آنها را قبول میکند، و یا آنها را عذاب میدهد، چرا که آنان ظالماند
Verse 129
(قبول توبه یا عذاب به دست الله است زیرا) هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است (تنها) از الله است، هر کس را که بخواهد، عفو میکند، و هر کس را که بخواهد، عذاب میدهد، و الله آمرزندۀ مهربان است
Verse 130
ای کسانی که ایمان آوردهاید! سود (ربا) را چندین برابر مخورید، و از الله بترسید، تا کامیاب و رستگار گردید
Verse 131
و از آتشی که برای کفار آماده شده است بترسید
Verse 132
و از الله و رسول او اطاعت کنید تا مورد رحمت (الهی) قرار گیرید
Verse 133
و بشتابید (به وسیلۀ توبه) بهسوی مغفرت از جانب پروردگارتان و جنتی که پهنای آن ( برابر) آسمانها و زمین است، (و) برای پرهیزگاران آماده شده است
Verse 134
آنان که مالهایشان را در حال ثروتمندی و تنگدستی (در راه الله) انفاق میکنند، و غضب خود را فرو میبرند و از (اشتباهات) مردم میگذرند، و الله (اینچنین) خوبی کنندگان را دوست دارد
Verse 135
و آنان که چون عملی زشت (و گناهی) را مرتکب شوند یا بر خویش ظلم کنند، (فورا) الله را یاد میکنند پس برای (محو) گناهان خود (از الله) آمرزش میخواهند، و (میدانند که) چه کسی به جز الله میتواند گناهان مردم را بیامرزد؟ و به آنچه (از کردار بد) کردهاند اصرار (و مداومت) نمیورزند، در حالیکه (انجام بد آن را) میدانند
Verse 136
این گروه جزایشان آمرزشی از طرف پروردگارشان، و باغهای که در زیر درختان و قصرهای آن نهرها جاری است میباشد و در آن (باغها و قصرها) همیشه میباشند، و ثواب عمل کنندگان چه ثواب نیک و خوب است
Verse 137
پیش از شما سنتهای الهی (راجع به نصرت مؤمنان و عذاب کفار) گذشته است پس در زمین سفر کنید و ببینید که سرانجام تکذیب کنندگان چطور بود
Verse 138
این (قرآن) بیانگر (همان سنتها و بیان کنندۀ حقایق واقعی) است برای مردم، و هدایت و پندی برای پرهیزگاران است
Verse 139
و (شما ای مسلمانان) سست و غمگین مشويد؟ زیرا که غالب و برترید، اگر مؤمن باشید
Verse 140
اگر (در جنگ احد) به شما آسیب رسید (پریشان مشوید) چون به قوم کافر نیز مانند شما رسیده است، و این (حوادث) روزگار را در بین مردم میگردانیم (تا آنها را آزمایش کنیم) و تا الله مؤمنان (حقیقی) را مشخص سازد، و از شما شهیدانی بگیرد، و الله ظالمان را دوست ندارد
Verse 141
و تا الله مؤمنان را پاک و خالص گرداند (و ایشان را از منافقان متمایز سازد) و تا کافران را محو و نابود کند
Verse 142
آیا گمان دارید که به جنت میروید؟ در حالیکه الله (تا هنوز) مجاهدان و صابران شما را معلوم و مشخص نکرده است
Verse 143
والبته آرزوی موت (شهادت) را میکردید پیش از آنکه با آن روبرو شوید، پس آن (منظر موت) را دیدید، در حالیکه نگاه میکردید
Verse 144
و نیست محمد ج مگر پیغمبری که پیش از او پیغمبران (دیگر) گذشته است، پس آیا اگر وفات کند (به موت طبیعی) و یا کشته شود، پس به عقب باز میگردید (مرتد میشوید؟) و هرکس به عقب برگردد (مرتد شود) پس هرگز به الله ضرری رسانیده نمیتواند، و زود است که الله شکر گزاران را ثواب دهد
Verse 145
و (ممکن نیست) هیچکس جز به حكم الله نمیمیرد و (الله) اجل (وقت مرگ هرکس ) را نوشته و معین نموده است، و هرکه ثواب دنیا را بخواهد آنرا به او میدهیم، و هرکه ثواب آخرت را بخواهد آنرا به او میدهیم، و زودا ثواب شاکران را میدهیم
Verse 146
و چه بسا پیغمبرانی گذشتهاند که همراه آنها مردمان یکتاپرست بسیار (با کفار) قتال (جهاد) کردند، پس به سبب آنچه در راه الله به آنها رسید، سست و ناتوان نشدند، و (در مقابل دشمن) ذلیل نگشتند (و سر تسلیم خم نکردند بلکه صبر کردند) و الله صبر کنندگان را دوست دارد
Verse 147
وگفتار آنها جز این نبود که میگفتند: ای پروردگار ما! گناهان ما را بیامرز، و اسراف ما را معاف کن و قدمهای ما را (در جهاد با دشمن) ثابت گردان، و ما را بر قوم کافر پیروز گردان
Verse 148
پس الله ثواب دنيا (فتح) و ثواب نیک آخرت (مغفرت و رحمت) را به ایشان بخشید و الله نیکوکاران را دوست دارد
Verse 149
ای کسانی که ایمان آوردهاید! اگر از کسانیکه کافر شدند اطاعت کنید، شما را به عقب باز میگردانند (مرتد میسازند) پس به خسارت و زیانکاری باز خواهید گشت
Verse 150
(شما هیچ کارسازی ندارید) بلکه الله کارساز و مددگار شما است، و الله بهترین مددگاران است (لذا تنها او را اطاعت کنید)
Verse 151
به زودی در دلهای کافران ترس شما را خواهیم انداخت، به سبب اینکه چیزهایی را با الله شریک مقرر نمودند که هیچ دلیلی بر (صحت) آن نازل نکرده است، و جایگاه آنها دوزخ است، و جایگاه ستمگران چه بد جایگاهی است
Verse 152
و البته الله وعدۀ خود را (مبنی بر پیروزی شما در جنگ احد) محقق گرداند، وقتی که کفار را به حكم الله میکشتید تا آن که سست شدید و در مسأله (جنگ و تقسیم غنایم) نزاع کردید، و (از دستور پیغمبر) نافرمانی کردید، با آنکه به شما چیزی را نشان داد که دوست میداشتید آن را (نصرت و غنیمت را) و کسی از شما دنیا را میخواست، و از کسی از شما آخرت را میخواست، باز الله شما را از )تعقیب کردن( آنها منصرف ساخت تا شما را بیازماید، و البته الله (خطای شما) را معاف کرد، بیگمان الله بر مؤمنان منت و بخشش (و مهربانی) دارد
Verse 153
به یاد آورید هنگامی که (در جنگ احد در وقت فرار بر کوه) بالا میرفتید و به کسی توجه نمیکردید، (در حالیکه) پیغمبر شما را از پشت سر فریاد میکرد، پس الله (به سبب نافرمانی تان) غمی بر غمهای تان افزود و مجازات نمود (تا کوتاهی خود را بدانید، و) تا بر چیزی که از دست دادهاید (مال غنیمت) و بر آنچه (از آسیب و زخم و شکست) بر شما رسید؛ غمگین نشوید، و الله به آنچه میکنید آگاه است
Verse 154
باز بعد از (آن) غم و اندوه، خواب پینکی را برای آرامش شما فرود آورد که گروهی از شما را فراگرفت، و گروه دیگر تنها در فکر خود بودند و درباره الله گمان ناحق، مانند گمان جاهلیت میکردند و میگفتند: آیا ما در این امر (جنگ) اختیاری داریم؟ بگو: البته همه کار و اختیار به دست الله است، در دلهای خود چیزی را میپوشانند که آنرا به تو اظهار نمیکنند، میگویند: اگر در این کار چیزی اختیار داشتیم در اینجا کشته نمیشدیم، بگو: اگر در خانههای تان (هم) میبودید البته آنان که کشته شدن در موردشان نوشته شده است به رزمگاه و جای قتل خود بیرون میشدند و تا الله آنچه را که در سینههای تان بود بیازماید، و تا آنچه که در دلهای تان بود پاک و خالص کند، و الله به آنچه در سینهها است داناست
Verse 155
يقينا آنان که از میان شما در روز روبرو شدن دو گروه (مسلمانان و کفار) پشت گردانیدند (فرار کردند) جز این نیست که شیطان آنها را به سبب بعضی گناهانی که کرده بودند، لغزانید. البته الله آنها را عفو کرد، بیگمان الله آمرزنده بردبار است
Verse 156
ای کسانی که ایمان آوردهاید، مانند کسانی مشوید که کافر شدند و در باره برادرانشان که به سفر (تجارت) یا برای جهاد رفتند، گفتند: اگر آنها نزد ما (در خانه) بودند، نه میمردند و نه کشته میشدند، (چنین گفتند) تا الله این سخن را سبب حسرت و افسوس در دلهایشان گرداند، در حالیکه الله زنده میکند و میمیراند (زندگی و مرگ به دست الله است) و الله به آنچه میکنید بیناست
Verse 157
اگر در راه الله کشته شوید یا بمیرید، البته آمرزش و رحمت الله از آنچه (در زندگی خود) جمع میکنند، بهتر است
Verse 158
اگر بمیرید (به مرگ طبیعی) و یا کشته شوید، البته (در هر دو صورت) بهسوی الله باز گردانده و جمع خواهید شد
Verse 159
پس به سبب رحمت الله است که در مقابل آنها نرمی کردی، و اگر درشت خوی و سخت دل بودی، حتما (مسلمانان) از اطراف تو دور میشدند، پس آنها را (در مورد حق خود) عفو کن و برای آنها (در بارۀ حق الله) مغفرت بخواه و در کارها با آنان مشورت کن، پس چون (بر کاری) تصمیم گرفتی پس بر الله توکل کن؛ بیگمان الله توکل کنندگان را دوست دارد
Verse 160
اگر الله شما را یاری و مدد کند، پس هیچکس بر شما غالب نخواهد شد، و اگر شما را خوار و ترک کند، کیست که بعد از او شما را مدد کند؟ و مؤمنان باید بر الله توکل کنند
Verse 161
و برای هیچ پیغمبری شایسته نیست که در مال غنیمت خیانت کند (زیرا) هرکه در مال غنیمت خیانت کند، در روز قیامت با خیانت خود حاضر میشود، باز به هر کس جزای آنچه کرده است، بطور کامل داده میشود، و بر آنها ظلم نمیشود
Verse 162
آیا کسی که از رضای الله پیروی میکند، مانند کسی است که به قهر و خشم الله بازگشته است (و گرفتار شده است) و جای او دوزخ است؟! و دوزخ بد جای بازگشت است
Verse 163
آنها (پیروان رضای الله) مراتب و مقامهای مختلفی نزد الله دارند، و الله به آنچه میکنند، بیناست
Verse 164
به راستی که الله بر مؤمنان احسان نمود، آن وقت که در میان آنها پیغمبری از جنس خودشان فرستاد تا آيات الله را بر آنها تلاوت کند، و آنها را (از عقائد و اعمال باطل) پاک سازد و به ایشان (احکام) کتاب (قرآن) و حکمت (سنت) را تعلیم دهد، هرچند پیش از آن در گمراهی آشکارا واقع بودند
Verse 165
آیا وقتی که مصیبتی (در جنگ احد) به شما رسید، در حالیکه شما (در جنگ بدر) دوچند آن را (به دشمن تان) رسانیده بودید، (باز) گفتید: این مصیبت از کجا آمد؟ بگو: آن (مصیبت) از طرف خودتان است (وسبب آن خودتان هستید)، یقینا الله بر هرچیز قادر است
Verse 166
و هر چه (از مصائب) در روز روبرو شدن دو گروه (جنگ احد) به شما رسید، پس به حكم الله بود (تا شما را در برابر آن اجر دهد و) تا مؤمنان را مشخص سازد
Verse 167
و تا الله منافقان را آشکار و مشخص سازد، منافقانی که به آنها گفته شد: بیاید در راه الله بجنگید یا دشمن را (از خود) دفع کنید، (در جواب) گفتند: اگر میدانستیم این جنگی واقعی است حتما از شما پیروی میکردیم، آنان (منافقان) در آن روز، به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان، با دهان خویش سخنی را میگویند که در دلهایشان نیست، و الله به آنچه (در دلهای خود) میپوشانند داناتر است
Verse 168
آنان که به برادران خود گفتند: و (خودشان در خانهها) نشستند، اگر از ما اطاعت میکردند (و به جنگ نمیرفتند حالا) کشته نمیشدند، بگو: اگر در گفتۀ خود صادق هستید، پس مرگ را از خود دور کنید
Verse 169
و آنانی را که در راه الله کشته شدهاند مرده گمان نکنید، بلکه (در جهان برزخ) زندهاند، (و) نزد پروردگارشان روزی (ونعمتها) داده میشوند
Verse 170
آنان به آنچه که الله از فضل و کرم خود به آنها داده است، خوشحالاند، و به کسانی که بعد از آنان میآیند و (لیکن) هنوز با آنها یکجا نشدهاند، مژده میدهند (به این که) هیچ خوفی بر آنها نیست و نه غمگین میشوند
Verse 171
به نعمتهای الله و فضل او مژده میدهند (و ابراز خوشی میکنند)، و به اینکه الله ثواب مؤمنان را ضائع نمیکند
Verse 172
آنها ( آنانی اند) امر الله و پیغمبر را اجابت کردند؛ بعد از اینکه زخمها به آنها رسیده بود، برای کسانی از ایشان که نیکی کردند و تقوی پیشه نمودند، ثواب بس بزرگ است
Verse 173
آنانی که مردم به ایشان گفتند: یقینا مردم (کفار برای قتال شما سپاه) جمع کردهاند، پس از آنها بترسید، پس (این سخن) ایمان آنها را زیاد کرد، و گفتند: ما را الله بس است، و او بهترین کارساز است
Verse 174
پس آنان با نعمت و فضل الله بازگشتند و هیچ زیانی به آنها نرسید و جویای رضای الله بودند، و الله دارای فضل بزرگ است
Verse 175
جز این نیست که آن (خبر دهنده) شیطان است که (مسلمانان را) از دوستان خود (کفار) میترساند، پس از آنها مترسید، و از من بترسید، اگر مؤمن هستید
Verse 176
آنان که در قبول و نصرت کفر شتاب میکنند، تو را پریشان و غمگین نسازد، (چون) آنها هیچ ضرری به الله رسانده نمیتوانند، الله میخواهد در آخرت هیچ سهمی برای آنها قرار ندهد (بلکه) برای آنها عذاب بزرگ است
Verse 177
يقينا آنان که کفر را به عوض ایمان اختیار نمودند، هرگز به الله ضرری رسانده نمیتوانند، (بلکه) برایشان عذاب دردناک باشد
Verse 178
و کافران هرگز گمان نکنند که مهلت دادن ما به آنها به خیرشان است، (بلکه) جز این نیست که ما آنها را مهلت میدهم تا (به اختیار خود) به گناه خویش بیافزایند، و برای آنها عذاب اهانت آمیز (و رسواکننده) است
Verse 179
چنین نیست که الله مؤمنان را بر آن حالی که شما بر آن هستید بگذارد، تا آن که ناپاک (منافق و کافر) را از پاک (مؤمن) جدا سازد و چنین نیست که الله شما را از چیزهای پوشیده (از عقل و حواس) آگاه سازد، و لیکن الله (برای آگاه ساختن بعضی از امور غیبی) از پیغمبرانش هر که را بخواهد انتخاب میکند، پس به الله و به پیغمبران او ایمان بیاورید (ایمان خود را محکم بدارید)، و اگر ایمان بیاورید و پرهیزگاری کنید، پس برای شما ثواب بزرگ خواهد داد
Verse 180
و کسانی که الله از فضل خود به آنها داده است (و) بخل میکنند، گمان نبرند که آن بخل به خیر (و فائدۀ) آنها است، بلکه (آن بخل) به ضرر آنهاست، (چون) زود است که آن چه به آن بخل میورزیدند، در روز قیامت طوق گردن آنها خواهد شد، و میراث آسمانها و زمین تنها از الله است، و الله به هر آنچه میکنید، خبردار است
Verse 181
البته الله سخن کسانی را که گفتند: یقینا الله محتاج است، و ما غنى هستیم شنید، به زودی آنچه را گفتهاند مینویسیم، و قضیه به ناحق کشتن پیغمبران را (نیز مینویسیم)، و (به ایشان) خواهیم گفت: عذاب سوزان را بچشید
Verse 182
این (عذاب سوزان) به سبب آن اعمالی است که به دست خود پیش فرستادید و (گرنه) الله نسبت به بندگان خود ظالم نیست
Verse 183
(اینها) آنانیاند که (به دروغ) گفتند: البته الله با ما عهد بسته است که به هیچ پیغمبری ایمان نیاوریم تا آن که قربانی ای برای ما بیاورد که آتش آن را بسوزاند، بگو: البته پیش از من پیغمبرانی بودند که معجزههای آشکار را با آن چه که گفتید برایتان آوردند، پس چرا آنها را کشتید، اگر راستگو هستید
Verse 184
پس اگر تو را تکذیب کردند پس (پروا مكن و بدان که) چندین پیغمبر قبل از تو، معجزهها و صحیفهها و کتاب روشن آورده بودند، (لیکن) تکذیب شدند
Verse 185
هر نفسی (جاندار) چشندۀ مرگ است، و البته جزای اعمالتان در روز قیامت بطور کامل به شما داده میشود، پس هر کس از دوزخ دور کرده و وارد بهشت کرده شد، یقینا کامیاب شده است، و زندگانی دنیا نیست مگر متاع غرور (سبب نفع و فریب بنده است)
Verse 186
حتما در مالها و جانهایتان آزموده میشوید، و حتما از آنانی که پیش از شما کتاب داده شدهاند (یهود و نصاری) و از مشرکین سخنان اذیت کننده (تمسخر آمیز و طعن) بسیار خواهید شنید، ولی اگر (در این امتحان و اذیتها) صبر و تقوی اختیار کردید، پس یقینا این (خصلت) از چیزهای است که تصمیم را استوار و محکم میگرداند
Verse 187
و ياد کن وقتی را که الله از آنانی که کتاب داده شده بود پیمان محکم گرفت که حتما باید کتاب را برای مردم بیان کنید، و (احکام و دستورات) آن را نپوشانید، پس آنها عهد را پشت سر خود انداختند (و آن را پوشانیدند) و آنرا با متاع و عوض کم (و حقیر) فروختند، پس بد است آنچه خریدند
Verse 188
گمان مبر در مورد آنانی که به کرده خویش خرسند میشوند و دوست دارند بر آنچه که نکردهاند ستایش شوند، و گمان مبر که آنها از عذاب نجات مییابند (بلکه) آنها عذاب دردناکی در پیش دارند
Verse 189
بادشاهی آسمانها و زمین تنها از الله است، و الله بر هر چیزی توانا است
Verse 190
يقينا در آفریدن آسمانها و زمین (به هیئت خاص) و در اختلاف (پی در پی آمدن) شب و روز، دلائل واضح (به قدرت و وحدانیت الله) برای صاحبان خرد است
Verse 191
(خردمندان) آنانیاند که الله را (به حالت) ایستاده، و نشسته، و بر پهلو آرامیده یاد میکنند، و در (حکمت از) آفریدن آسمانها و زمین تفکر میکنند (و در دعای خود میگویند:) ای پرودگار ما! این (عالم و موجودات) را بیفائده نه آفریده ای، پاکی تو (از آنچه لایق شأن تو نیست) پس ما را از عذاب دوزخ نگاه دار
Verse 192
ای پروردگار ما! یقینا کسی را که تو در دوزخ در آوری پس يقينا رسوایش کرده ای، و برای ظالمان هیچ مددگاری نیست (تا آنها را از این رسوائی نجات دهد)
Verse 193
ای پروردگار ما! يقينا ما شنیدیم که دعوت دهندۀ (مردم را) بهسوی ایمان دعوت میدهد، (و میگوید:) که به پروردگارتان ایمان آرید، پس ما ایمان آوردیم، پس ای پروردگار ما! گناهان ما را بیامرز، و از ما بدیهای ما را دور کن، و ما را با نیکان بمیران
Verse 194
ای پروردگار ما! آنچه را که بر زبان پیغمبران خود (از نصرت در دنیا، و جنت در آخرت) به ما وعد کردهای عطا کن، و ما را در روز قیامت رسوا مکن (زیرا ما ایمان داریم که) يقينا تو وعدہ خلافی نمیکنی
Verse 195
پس پروردگارشان دعای آنها را قبول کرد (به این طور) که من عمل هیچ عمل کنندهای شما را؛ خواه مرد باشد و خواه زن، ضائع نمیکنم، شما از جنس یکدیگر هستید (که در ایمان و عمل، مرد و زن فرق ندارند، و یکی از آن اعمال هجرت است) پس آنان که هجرت کردند و از خانههایشان بیرون رانده شدند و در راه من (راه الله) اذیتها دیدند و (با كفار) جنگ کردند و کشته شدند، حتما گناهانشان را محو میکنیم و حتما آنها را در باغهای که در زیر درختان و قصرهای آن نهرها جاری است، داخل کنیم، این ثواب از جانب الله داده میشود، و ثواب نیکو و خوب نزد الله است
Verse 196
گشت و گذار کافران در شهرها تو را نفریبد
Verse 197
(این متاع) چند روزه و ناچیز است، باز جایگاهشان دوزخ است، و دوزخ (برای کافران) چه بد آرامگاهی است
Verse 198
لیكن آنانی که (تقوی پیشه کردند و) از پروردگار خود ترسیدند برای آنها باغهایی است که از زیر آن نهرها جاری میباشد، و در آن همیشهاند، (و این) مهمانی است از نزد الله، و آنچه نزد الله است، برای نیکوکاران (از هر چیزی) بهتر است
Verse 199
(همه اهل کتاب دوزخی نیستند) و يقينا از اهل کتاب کسانی هستند که به الله و به آنچه بر شما نازل شده و به آنچه بر خود آنها نازل شده است؛ در حالیکه در برابر الله متواضعاند، ایمان دارند، آیات (و احکام) الله را در برابر متاع حقیر (دنيا) عوض نمیکنند، این گروه است که نزد پروردگارشان اجر خود را دارند، بیگمان الله زود حساب گیرنده است
Verse 200
ای کسانی که ایمان آوردهاید، صبر پیشه کنید، (و در مقابل دشمن) پایداری ورزید و برای جهاد آماده باشید (در انتظار جهاد وسایل جنگی خود را مهیا کنید) و از الله بترسید تا که کامیاب شوید