Back to Languages

    Albanian - Chapter 51

    Translation by Feti Mehdiu

    Verse 1

    Pasha erërat që ngrejnë shumë pluhur

    Verse 2

    Dhe ata që bartin peshë

    Verse 3

    Dhe ata të cilët notojnë lehtë

    Verse 4

    Dhe përndajnë urdhëra

    Verse 5

    Ajo që u premtohet, njëmend është e vërtetë

    Verse 6

    Shpërblimi e dënimi do të ndodhin me siguri

    Verse 7

    pasha qiellin me rrugë yjesh

    Verse 8

    Ju nuk i keni fjalët më një

    Verse 9

    Nga ai (besimi) është larguar kush është larguar

    Verse 10

    U shkatërrofshin (lakmuesit)

    Verse 11

    Të cilët janë mbytur në injorancë

    Verse 12

    Pyesin: “Kur do të vijë dita e gjykimit?”

    Verse 13

    Atë ditë kur do të digjen në zjarr

    Verse 14

    Shijone dëniminnnn tuaj – kjo është ajo që e keni kërkuar më shpejt

    Verse 15

    Të devotshmit, me siguri, do të vendosen në kopshte dhe burime

    Verse 16

    Do të marrin atë çka do t’u dhurojë Zoti i tyre, sepse ata më parë kanë qenë mirëbërës

    Verse 17

    Vetëm pak, natën, kanë fjetur

    Verse 18

    Kurse në agim janë lutur për falje të mëkateve

    Verse 19

    Kurse në pasurinë e tyre kanë pjesë edhe ata që lypin edhe ata që nuk lypin

    Verse 20

    Argumentet në tokë janë për të bindurit

    Verse 21

    Si edhe në vet ju, a nuk e shihni

    Verse 22

    Kurse në qiell keni furnizimin dhe atë që u premtohet

    Verse 23

    Pasha Zotin e qiellit dhe të tokës, kjo është e vërtetë, ashtu siç është e vërtetë se ju flisni

    Verse 24

    A të ka arritur rrëfimi për musafirët e nderuar të Ibrahimit

    Verse 25

    Kur hynë dhe thanë: “Paqe!” Dhe ai u tha: “Paqe, o njerëz të panjohur!”

    Verse 26

    Dhe ai shkoi, pa u hutuar, te familja e vet dhe solli një viç të majmë

    Verse 27

    Ua afroi dhe u tha: “A nuk hani?”

    Verse 28

    Dhe u dridh nga frika prej tyre “Mos u frikëso!”, i thanë, dhe e përgëzuan me një djalosh të dijshëm

    Verse 29

    Kurse gruaja e tij u paraqit duke klithur e gërvishur fytyrën, “Vallë, a unë – tha një plakë shterpë!”

    Verse 30

    “Ashtu ka thënë Zoti yt, ithanë ata, Ai është i urtë dhe i gjithëdijshëm”

    Verse 31

    “Po çka thuani ju o të deleguar?” – u tha (Ibrahimi)

    Verse 32

    “Ne jemi dërguar te një popull mizor” i thanë ata

    Verse 33

    T’i mbulojmë ata me gurë – topa dheu

    Verse 34

    I shenjuar te Zoti yt si teprues në të këqia”

    Verse 35

    Dhe Ne, kush qe aty nga besimtarët, i nxorrëm

    Verse 36

    Por aty gjetëm vetëm një shtëpi muslimane

    Verse 37

    Dhe aty kemi lënë shenj për ata që frikësohen nga dënimi i padurueshëm

    Verse 38

    Edhe te Musa, kur e dërguam te Faraoni me argumente të qarta

    Verse 39

    E ai, duke shpresuar në forcën e vet, i ktheu shpinën dhe tha: “Është magjistar ose i marrë”

    Verse 40

    Dhe e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe i hudhëm në det. Ai e pat merituar

    Verse 41

    Edhe te Ad-i, kur mbi ta lëshuam erën shkatërruese

    Verse 42

    Pranë çfarëdo sendi që kaloi, asgjë nuk kurseu, të gjithë i shndërroi në kalbësirë

    Verse 43

    Edhe te Themudi, kur iu tha: “kënaquni edhe një kohë!”

    Verse 44

    Dhe u treguan kryelartë ndaj urdhërit të Zotit të vet, prandaj i përfshiu vetëtima që e panë me sytë e tyre

    Verse 45

    Dhe nuk mundën as të ngrihen e as të mbrohen

    Verse 46

    Edhe populli i Nuhit, shumë kohë më parë, ai, njëmend ishte një popull i mbrapsht

    Verse 47

    Ne kemi ngritur qiellin me forcën tonë, por me të vërtetë mundemi edhe më tepër

    Verse 48

    Edhe tokën e kemi shtruar – çfarë shtruesi i mirë

    Verse 49

    Dhe prej çdo sendi kemi krijuar nga një çift, ndoshta do të mendoni

    Verse 50

    “Prandaj, shpejtoni te All-llahu, unë nga ai jam (i dërguar) t’iu tërheq vërejtjen haptazi

    Verse 51

    Dhe mos bëni tjetër Zot me All-llahun, unë jam nga ana e Tij t’iu tërheq vërejtjen haptazi!”

    Verse 52

    Dhe ashtu, as atyre më përpara nuk u ka ardhur asnjë profet e të mos thonë: “Është magjistar ose i marrë!”

    Verse 53

    Ose ia linin njëri-tjetrit me porosi. Jo, por ata janë njerëz që e kanë tepruar

    Verse 54

    Prandaj hiqu sish se nuk do të qortohesh

    Verse 55

    Dhe vazhdo e këshillo, se këshillimi, me të vërtetë, u bën dobi besimtarëve

    Verse 56

    Kurse exhinët dhe njerëzit nuk i kam krijuar për tjetër vetëm se të më adhurojnë

    Verse 57

    Nuk kërkoj prej tyre furnizim as që dëshiroj të më ushqejnë

    Verse 58

    All-llahu është me të vërtetë furnizuesi më i madh, i fortë i pathyeshëm

    Verse 59

    Ata të cilët kanë bërë mizori e kanë dënimin siç u takon shokëve të tyre, andaj le të mos më ngutin

    Verse 60

    Të mjerët ata mosbesimtarë për atë ditë që u premtohet