Back to Languages

    Albanian - Chapter 75

    Translation by Feti Mehdiu

    Verse 1

    Betohem, seriozisht, në Ditën e Kijametit

    Verse 2

    Dhe betohem, seriozisht, në shpirtin që veten e qorton

    Verse 3

    A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij

    Verse 4

    Po, si jo! Ne kemi mundësi të rikrijojmë eedhe majet e thonjve të gishtërinjve të tij

    Verse 5

    Por njeriu dëshiron të gabojë në jetë

    Verse 6

    Ai pyet: “Kur do të bëhet kijameti”

    Verse 7

    Por kur t’i shtanget shikimi

    Verse 8

    Edhe hëna të errësohet

    Verse 9

    Dhe Dielli me hënë të bashkohet

    Verse 10

    Atë ditë njeriu do të thotë: “Kah të iket?!”

    Verse 11

    Askund! Nuk ka strehim

    Verse 12

    Atë ditë cakur është te Zoti yt

    Verse 13

    Atë ditë njeriu do të informohet për atë që e ka shpejtuar ose e ka vonuar

    Verse 14

    Por njeriu është dëshmitarë kundër vetes

    Verse 15

    Edhe pse përpiqet të sjellë arsyetimet e tij

    Verse 16

    Atë (Kur’anin) mos e shqipto me gjuhë për ta shpejtuar

    Verse 17

    Ne kemi detyrë tubimin dhe leximin e tij

    Verse 18

    E kur e lexojmë, ti përcille leximin e tij

    Verse 19

    E pastaj, është detyrë e jona ta shkoqisim

    Verse 20

    Por ani! Ju e dashuroni këtë jetë të kalueshme

    Verse 21

    Dhe e leni pas shpine atë tjetrën

    Verse 22

    Atë ditë disa fytyra do të shkelqejnë

    Verse 23

    E disa fytyra atë ditë do të jenë të ngrysura

    Verse 24

    Zotin e vet do ta shikojnë

    Verse 25

    Duke menduar se do t’i godit fatkeqësi

    Verse 26

    Po, si jo! Kur (shpirti) depërton në eshtrat kyqe

    Verse 27

    dhe të thuhet, “Kush është shërues”

    Verse 28

    Dhe mendoi se është momenti i ndarjes

    Verse 29

    Dhe këmba me këmbë ndërlidhet

    Verse 30

    Te Zoti yt do të sillen atë ditë

    Verse 31

    “Dhe nuk ka besuar as e ka kryer faljen

    Verse 32

    por ka kthyer shpinën dhe ka përgënjeshtruar

    Verse 33

    E pastaj shkon tek të vetët, mendjemadh”

    Verse 34

    I mjeri ti! I mjeri ti

    Verse 35

    Dhe prapë, i mjeri ti! I mjeri ti

    Verse 36

    A mendon njeriu se do të lihet në vullnet të vetin, pa përgjegjësi

    Verse 37

    A nuk ka qenë një pikë fare që hudhet

    Verse 38

    Pastaj ka qenë gjak i trashur dhe e ka krijuar në formën e përsosur, të fundit

    Verse 39

    Dhe prej atij bëri dy qifte, mashkull dhe femër

    Verse 40

    Po a nuk ka Ai mundësi të ngjallë të vdekurin