Albanian - Chapter 12

Alif Lam Ra. Ato jane ajete te librit te qarte

E shpallim Kur’an ne gjuhen arabe qe ta kuptoni

Ne ty te rrefejme, duke te shpallur kete Kur’an, me te bukurin rrefim, edhe pse perpara tij ke qene indiferent

Kur i tha Jusufi babes se vet: “O babai im, kam pare ne enderr njembedhjete yje, edhe Diellin edhe Henen e kam pare, si me benin sexhde mua”

Ai tha: “O biri im, mos ua rrefe endrren tende vellezerve tu, sepse do te bejne ndonje kurthe; djalli, s’ka dyshim, eshte armik i hapet i njeriut

Dhe ja, ashtu Zoti yt ty te zgjodh dhe po ta meson komentimin e enderrave, dhe ty edhe familjes se Jakubit u jep dhuntine e vet, sic ua ka dhene me pare te pareve te tu: Ibrahimit dhe Is-hakut. Zoti yt, njemend, eshte i dijshem, i urte”

Te Jusufi dhe vellezerit e tij ka argumente per ata qe pyesin

Kur ata thane: “Jusufi dhe vellau i tij jane me te dashur per baben tone se sa ne, kurse ne jemi grup i forte. Babai yne, me te vertete, po gabon haptazi

Mbyteni Jusufin ose shpjerne dikung larg e babai juaj do t’u kthehet juve, e pastaj ju do te beheni njerez te mire”

Njeri nga ata tha: “Nese keni vendosur qe ta beni kete, atehere mos e mbytni Jusufin, por leshojeni ne fund te ndonje bunari qe ta marre ndonje karavan”

“O baba yne, - thane ata, - c’eshte me ty qe nuk ke besim te ne per Jusufin? Ne me siguri e keshillojme

Dergoje neser le te vije me ne te zbavitet e te luaj, ne me siguri do ta ruajme”

Do te me vij, keq tha ai, nese e merrni, dhe frikesohem mos po e han ujku kur t’i shmanget kujdesit tuaj”

“Si behet ta haje ujku, shih ne se cfare grupi jemi?! – i thane ata, ne atehere me mire mos qofshim

Pasi qe e moren dhe e vendosen ta hudhin ne fund te bunarit, ne i shpallem: “Ti do t’i informosh per kete veper te tyre, e ata nuk do ta hetojne”

Dhe ne mbremje erdhe te babai i vet duke qare

“O baba yne, - thane, - patem shkuar te vrapojme ne gara dhe Jusufin e lam te rrobat tona, por ate e henger ujku. Ti nuk do te besosh, edhe pse ne te themi te verteten”

Dhe ia sollen kemishen e tij me gjak te rrejshem. “Jo, - tha ai, - ne kete pune u kane shtyre epshet tuaja. Une kam durim te mire. Prej All-llahut kerkohet ndihme ndaj asaj si po e pershkruani”

Dhe erdh nje karavan, dhe e derguan ujebartesin e tyre dhe e leshoi koven e vet. “Sihariq”, bertiti ai, “ky eshte nje djalosh!” dhe ata e fshehen ne rrobat e tyre, por All-llahu e dinte mire se cka benin

Dhe e shiten krejt lire, per disa grosh, mezi pritnin ta shmangin

Ai i cili e pat blere, ishte nga Egjipti, i tha gruas se vet: “Beni qendrim te kendshem ketu se ndoshta na behet i dobishem, ose do ta bejme si djale”. Dhe ja, ashtu ne e vendosem Jusufin mire ne toke, per t’ia mesuar komentimin e enderrave. All-llahu eshte ngadhnjimtar ne punen e vet, por shumica e njerezve nuk e dine

Dhe kur arriti pjekurine, ne e pajisem me urtesi e dituri, ashtu ne shperblejme ata te cilet bejne vepra te mira

Dhe ajo, ne shtepine e se ciles ishte, u mashtrua, prandaj ia mbylli dyert dhe i tha: “Eja!” “Ruaj o Zot”, - tha ai, “zoteriu im ka treguar kujdes ndaj meje dhe me siguri te padrejtet nuk do te shpetojne”

Ajo e pat deshiruar ate, edhe ai ate sikur te mos e kishte pare argumentin e Zotit te vet. Ashtu u be qe nga ai te largojme te keqen dhe amoralitetin, sepse ai me te vertete eshte nga roberit tane te sinqerte

Dhe ata te dy vrapuan kah dera, prandaj ajo ia grisi kemishen nga shpina – dhe afer deres e hasi burrin e vet: “Cfare denimi meriton ai i cili deshiron t’i beje keq familjes tende”, - tha ajo, - “ne mos burgosje a denim te dhembshem”

Ai tha: “Ajo provoi te me hedhe ne mekat”. Nje deshmitar nga te afermit e saj shtoi: “Nese kemisha e tij, eshte e shkyer prej anes se parme atehere ajo flet te verteten, kurse ai te paverteten

Po ne qofte se kemisha e tij eshte e shkyer nga prapa, atehere ajo genjen kurse ai eshte i drejte”

Dhe kur ai e pa se kemisha e tij eshte e shkyer nga prapa ai tha: “Kjo eshte nje dredhi e jotja, dredhia jote eshte me te vertete e madhe!”

“Ti, o Jusuf, lere kete, kurse ti, i tha asaj, kerko falje per mekatin tend se me te vertete ti ke qene gabimtare

Edhe grate e qytetit filluan te flasin: “Gruaja e atij funksionarit (Azizit) ka dashur ta mashtroje ate djaloshin sherbetor, eshte dashuruar marrezisht! Ne mendojme se ajo eshte ne humbje flagrante”

Dhe ajo kur degjoi pergojimet e tyre, dergoi e i thirri dhe u pergatiti nje gosti (ndeje) dhe seciles prej tyre i dha nga nje thike dhe tha: “Dil perpara tyre!” dhe kur ato e pane kete (Jusufin) u shashtrisen dhe i prene e coptuan duart e veta, dhe thane: “O Zot! O Zot! Ky nuk qenka njeri, ky qenka nje engjull fisnik!”

“Ja, kjo eshte per cka me keni qortuar – tha ajo. Pernjemend desha ta mashtroj, por ai kundershtoi. Nese nuk e bene ate cka i urdheroj une atij, pa dyshim, do te burgoset dhe do te jete i poshteruar”

“O Zoti im, - tha ai, - me teper e deshiroj burgun se sa ate ku me shpiejne ato! Dhe nese ti nuk me largon dredhine e tyre une mund te ndiej simpati ndaj tyre e te behem injorant”

Dhe Zoti i tij e pranoi lutjen e tij dhe e shpetoi nga kurthat e tyre. Ai, me te vertete, degjon dhe di shume

Pastaj u ra ndermjend, edhe pse i pane argumentet, qe per nje kohe te caktuar ta burgosin me cdo kusht

Bashke me te, ne burg rane edhe dy djelmosha. Njeri prej tyre dyve i tha: “Kam pare nje enderr sikur po shtrydhja rrushin”, kurse tjetri tha: “Une kam pare nje enderr se isha duke bartur mbi krye nje buke nga e cila hanin zogjte. Na e komento kete, ne e shohim se ti njemend je njeri i mire”

“Asnje shujte e ushqimit nuk do t’u sillet e une te mos di t’ju them, me pare, se cka do te merrni, u tha Jusufi. Kjo eshte vetem nje pjese nga ajo qe ma ka mesuar Zoti im, une e kam leshuar rrugen e nje populli, i cili nuk i beson All-llahut, ata edhe boten tjeter e mohojne

Dhe kam pasur fene e te pareve te mi, Ibrahimit dhe Is-hakut edhe Jakubit; neve nuk na ka hije t’i bejme shok All-llahut. Cka do qofte ajo, shte miresi e All-llahut ndaj nesh dhe njerezve te tjere, por shumica e njerezve nuk jane mirenjohes

O shoket e mi te burgut! A jane zoterat e llojllojshem me te mire apo All-llahu, i vetmi ngadhnjimtar

Ata qe i adhuroni ne vend te All-llahut jane vetem emra me cka i keni emertuar ju dhe baballaret tuaj, All-llahu nuk u ka shpallur kurrfare argumenti. Gjykimi i takon vetem Alllahut, Ai ka urdheruar te mos adhuroni aske pervec Atij. Ajo eshte e vetmja fe e qendrueshme, por shumica e njerezve nuk e dine

O shoket e mi te burgut! Njeri prej jush do t’i jape te pije vere zoteriut te vet, kurse tjetri do te jete i gozhduar dhe shpendet do te hane nga koka e tij. Tani eshte e qarte ceshtja per te cilen ju te dy kerkuat interpretim”

Dhe atij nga ata te dy, per te cilin mendonte se do te shpetoje, i tha, lajmeroje zoteriun tend per mua. Mirepo djalli ia mori mendjen dhe ky harroi ta permend tek zoteriu i vet dhe ai (Jusufi) mbeti ne burg disa vjet

Dhe kur mbreti i tha: “Kam pare enderr se shtate lope te dobeta i hanin shtate lope te majme, dhe shtate kallinj te njome dhe po aq te tjere te thare (te pjekur); “O pari, nese dini te komentoni enderrat, ma komentoni enderren time!”

Endrra te nderlikuara, i thane ata. Ne nuk dime te komentojme endrra

dhe atehere, pas aq vjetesh, njeri qe shpetoi nga ata dy, u kujtua dhe tha: “Une do t’u komentoj endrren, vetem se te me lejoni te shkoj (te Jusufi)”

“O miku Jusuf, shpjegona c’do te thote shtate lope te dobeta i hanin shtate te majme; dhe shtate kallinj te njome dhe shtate te tjere te thare, - dhe te kthehem te njerezit qe edhe ata ta dine kete”

Ai i tha: “Do te mbillni shtate vjet me radhe, dhe ate cka e korrni e lini ne kallinj (ne depo), pervec asaj pakice qe e hani

Sepse pas asaj do te vijne shtate vjet te veshtira qe do ta hane ate cka keni pergatitur per te, pervec asaj pakice qe do ta ruani

Pastaj, pas asaj, do te vijne vite kur njerezit do te jene te ngime me shi dhe do te marrin lengje”

Dhe mbreti tha: “Ma sillni ate”! Dhe kur i erdh ketij (Jusufit) i deleguari, ai i tha: “Kthehu te zotriu yt dhe pyete: cka u be me ato grate qe i paten pre duart e veta. Zoti im i di mire kurthat e atyre”

U tha: “Cka po thuani ju qe deshet ta shpjerni Jusufin ne mekat?” Ruana Zot, - thane ato – ne nuk dime kurrgje te keqe per te! “Tani do te dale ne shesh e verteta, - tha gruaja e funksionarit (Azizit). Une kam pas dashur ta mashtroj, kurse ai njemend eshte i sinqerte

Ashtu ai le ta dije se une nuk e kam tradhtuar, ne mosprezence, dhe All-llahu nuk u hap udhe kurthave te qellimkeqijve

Unenuk e arsyetoj veten sepse epshi anon ne te keqe, pervec asaj cka meshiron Zoti im. Zoti im njemend fal dhe eshte meshireplote”

Dhe sunduesi tha: “Ma sillni, do ta liroj e ta marr ne suiten time”, dhe pasi bisedoi me te i tha: “Prej sot ti do te jesh te ne njeri me pozite te besueshme”

“Me ben, - tha, - pergjegjes te depove ne vend, une jam me te vertete roje e stervitur”

Dhe ashtu ne i mundesuam Jusufit te qendroje ne vend, kudo qe te deshiroje. Me meshiren tone mbulojme ke duam dhe nuk lejojme te humbe shperblimi per bemiresit

Kurse shperblimi i botes tjeter eshte me i mire per ata qe kane besuar dhe ruhen e frikesohen

Dhe vellezerit e Jusufit erdhen dhe hyne tek ai, e ai i njofti, por ata nuk e njohen fare kete

Dhe pasi i furnizoi me ushqim te nevojshem, u tha: “Te ma sillni njerin prej vellezerve tuaj qe e keni prej babe! A nuk e shihni se ia jap tere shuajten dhe jam nikoqiri me i mire

Ne qofte se nuk ma sillni ate, te une nuk keni me shujte ushqimi dhe mos eni!”

“Do te bejme cmos, - thane ata, - qe ta largojme disi nga babai i tij dhe do ta bejme kete”

Kurse Jusufi u tha sherbetoreve te vet: “Ngarkoni barret e tyre ne kafshet e tyre, ata kur do te kthehen te familja e vet do t’i njohin dhe ndoshta do te kthehen perseri”

Dhe kur u kthyen te baba i vet thane, “O baba i yne, nuk na jep me ushqim, andaj dergoje me ne vellaun tone qe te marrim ushqim, dhe ne me siguri do ta ruajme”

“A t’u besoj, - tha ai, - sic ua besova me pare vellaun e tij? Dhe All-llahu eshte ruajtesi me i mire dhe Ai eshte me i meshirshmi i meshireploteve!”

Dhe kur i hapen barret e veta i gjeten sendet e tyre qe u ishin kthyer, thane: “O baba i yne c’te bejme? Ja, keto jane rrobet tona, na jane kthyer prapa. Edhe me ushqim do te furnizojme familjen tone edhe vellaun tone do ta ruajme, aq me mire do te shtojme me teper nje barre deveje ushqim, ajo eshte krejt lehte”

“Une, - tha, - nuk do ta dergoj me ju deri sa te me jepni besen e All-llahut seriozisht se me te vertete do te ma sillni prape, gjithsesi nese nuk pesoni ndonje te papritur. “dhe pasi qe ata iu besatuan, tha: “All-llahu eshte dorezane per kete cka themi!”

O bijte e mi, - u tha, - mos hyni vetem per nje dere, por hyni ne dyer te ndryshme! Une nuk mund t’ju shpetoj prej All-llahut aspak. Gjykimi i takon vetem All-llahut! Une jam mbeshtetur te Ai dhe te Ai le te mbeshteten ata qeduan te mbeshteten!”

Dher kur hyne ashtu sic u kishte urdheruar babai i tyre, ajo nuk u ndihmoi aspak nga ajo qe kishte caktuar All-llahu, pervec nevojes personale te Jakubit, qe e realizoi, sepse ai me te vertete ka qene dijetar i madh, ne ate cka e kemi mesuar, mirepo shumica e njerezve nuk e dine

Dhe kur hyne te Jusufi, ai e uli afer vetes vellaun e vet dhe i tha: “Une jam me te vertete vellau yt, dhe mos u pikello per ate cka kane bere!”

Dhe pasi qe i furnizoi me ushqim te nevojshem, ne barren e vellaut te vet futi nje gote e pastaj nje lajmetar filloi te bertiste: “O karavan, ju, njemend, paskeshit vjedhur!”

I thane, dhe iu qasen. “Cka keni humbur

Thane, “Kemi humbur goten e mbretit, dhe kush e sjell ate do te fitoje nje barre deveje me ushqim. Per kete une garantoj”

Per All-llahun! – thane ata, - ju e dini se ne nuk kemi ardhe te bejme turbullira ne vend, dhe ne nuk jemi vjedhes”

Ata u thane: “Po cfare denimi ka nese genjeni?”

“Denimi i atij ne barren e te cilit gjendet – u pergjigjen – eshte vete ai. Ja, ashtu i denojme mizoret!”

Dhe ua filloi thaseve te tyre, se pari thesin e vellaut te vet dhe e nxori goten nga thesii vellaut te vet. Keshtu ne e mesuam Jusufin te veproje. Ai sipas ligjit te mbretit te vet nuk mund ta ndalte vellaun e vet, pervec me deshire te All-llahut. Ne lartesojme ate qe duam dhe mbi cdo dijetar ka edhe nje dijetar (me te dijshem)

“Nese ka vjedhur, thane ata, po edhe vellau i tij, me heret, pat vjedhur!” Mirepo Jusufi edhe kete e fshehu, nuk e hetuan”. Ju, - u tha, - jeni ne pozite me te keqe, dhe All-llahu e di mire ate cka e shfaqni dhe pershkruani ju”

I thane: “O i nderuar (Aziz), ai ka nje babe shume plak, prandaj merre njerin nga ne ne vend te atij! Ne e shohim si ti je njeri bamires”

“Zoti na ruajte! – tha ai, - si te marrim tjeter ne vend te atij ku e gjetem goten tone?! Atehere ne jemi mizore!”

pasi qe i humben tera shpresat, u konsulltuan ne nje ane, dhe me i vjetri nder ata tha: “A nuk e dini se babes tuaj ia keni dhene besen e All-llahut, e me heret cka bete me Jusufin? Une nuk e leshoj dot kete vend derisa te ma lejoje kete babai im ose All-llahu te me gjykoje, dhe ai eshte me i miri gjykates”

Kthehuni te babai juaj dhe thuani: “O baba i yne, yt bir ka vjedhur; dhe ne nuk deshmojme tjeter pervec asaj cka e dime dhe ne nuk kemi mundur t’i ruhemi te padukshmes

Pyete qytetin ku kemi qendruar dhe karavanin me te cilin kemi ardhur! Ne, pa dyshim, flasim te verteten”

“Jo, - tha (Jakubi), - po juve ne kete veper u ka shty epshi, andaj durim te mire! Ndoshta All-llahu te gjitha do te m’i ktheje. Me te vertete Ai eshte shume i dijshem, i urte!”

U kthye prej atyre dhe tha: “O mjeri une per Jusufin!” dhe syte iu paten zbardhur nga pikellimi, ka qene shume i pikelluar

“Per All-llahun! Thane ata, - ti aq e permend Jusufin sa qe eshte dro se do te semuresh rend dhe do te shkaterrohesh”

“Une, - tha ai, - dhembjen dhe pikellimin tim i shpreh te All-llahu dhe nga All-llahu di dicka qe ju nuk e dini”

“O bijt e mi, shkoni dhe interesohuni per Jusufin dhe vellaun e tij, dhe mos e humbni shpresen ne meshiren e All-llahut. Vetem mosbesimtaret e humbin shpresen ne meshiren e All-llahut”

Dhe kur hyne tek ai thane: “O i denji funksionar (Aziz), neve dhe familjen tone na ka goditur e keqja e madhe, kemi sjelle ca gjera, e ti na ploteson shujten tone dhe jepna lemoshe, sepse All-llahu, njemend, i shperblen ata qe japin lemoshe”

“A e dini, - u tha, - cka keni pas bere me Jusufin dhe vellaun e tij, kur ishit injorante?”

“A ti je, njemend, Jusufi?” – thirren ata. “Une jam Jusufi, - tha, - dhe ky eshte vellau im! Neve na ka meshiruar All-llahu. Kush i frikesohet All-llahut dhe duron, pa dyshim, All-llahu nuk lejon te humbe shperblimi i bemiresave”

“Per All-llahun! – thane ata, - All-llahu te ka lartesuar mbi ne, kurse ne me te vertete kemi gabuar”

“Une, - tha ai, - sot nuk kame qortim per ju, All-llahu do t’ju fale, Ai eshte i meshirshmi meshireplote

Cojeni kete kemishe timen dhe venia babes tim ne fytyre, atij do t’i vijne syte (i kthehet te pamurit), dhe ma sillni tere familjen tuaj!”

dhe kur karavani u largua (nga Egjipti), babai i tyre tha, “Une, njemend, po ndiej eren e Jusufit, ne mos me konsiderofshi tematufosur ose te rralluar (nga pleqeria).”

“Per All-llahun! – thane ata, - ti je njemend ne humbjen e vjeter”

Por kur arriti pergezuesi (sihariqdhenesi) ia vuri ate (kemishen) ne fytyren e tij dhe ai filloi te shohe. “A nuk ju thash – tha – se une e di nga All-llahu ate cka ju nuk e dini?”

“O baba i yne, - thane ata, - lutu te na falen mekatet tona, ne, me te vertete, jemi mekatare”

“Do ta lus, - tha, - Zotin tim t’jua fale. Ai fal dhe eshte meshireplote”

Dhe kur hyne te Jusufi, ai u hodh ne perqafim te prinderve te vet dhe tha: “Hyni ne Egjipt, ne dashte All-llahu, te sigurt, pa dro!”

Dhe ai i vendosi prinderit e vet ne rezidence dhe ata te gjithe iu perulen (bene sexhde) dhe ai tha: “O baba im, ky eshte komentimi i endrres time te dikurshme, qe Zoti im e beri realitet dhe me plot bamiresi kur me nxorri nga burgu dhe juve u ka sjelle ketu nga shkretetira, pasi qe djalli pat kurdisur kurtha ndermjet meje dhe vellezerve te mi; Zoti im eshte, me te vertete, mireberes ndaj atij qe do, Ai me siguri eshte i dijshem, i urte!”

“O Zoti im, ti me ke dhene pushtet dhe me ke mesuar te komentoj endrra. Krijues i qiejve dhe i tokes, ti jembrojtes imi edhe ne kete bote edhe ne boten tjeter. Merrma shpirtin si musliman dhe me shoqero me punemiret!”

Ja, keto jane nga lajmet e panjohura qe ne po t’i shpalojme ty, dhe ti nuk ke qene me ata kur kane vendosur per punen e tyre, sepse ata benin kurtha

Kurse shumica e njerezve, edhe pse ti deshiron, nuk jane besimtare

Ti nuk kerkon prej ketyre shperblim per ate (Kur’anin) ai eshte keshille per te gjitha boterat

Po sa argumente ka ne qiej dhe ne toke prane te cileve kalojne, e ata u kthejne shpinen atyre

Shumica prej tyre nuk i besojne All-llahut, ata jane politeiste

A jane te sigurt se nuk do t’i mbuloje denimi i All-llahut ose se momenti i fundit nuk do t’iu vije papritur, e ata hiq nuk do te hetojne

Thuaj: “Kjo eshte rruga ime, une therras te All-llahu, haptazi, une dhe kush me pason mua. Pra, qofte lavderuar All-llahu, se une nuk jam politeist!”

Ne as perpara teje nuk kemi derguar tjeter, pervec njerez nga qytetaret, te cileve u kemi derguar shpallje. A nuk ecin ata neper bote e te shohin si kane perfunduar ata perpara tyre, ndersa ajo bote eshte njemend me e mire per ata, te cilet po i drojne (All-llahut), a nuk do te mblidhni mend

Derisa kur profetet gati e humbenin shpresen dhe mendonin se do t’i shpallnin rrenacake, u arrinte ndihma jone dhe shpetonim ke donim, dhe denimi yne nuk zmbrapset nga populli mekatar

Ne tregimet e tyre ka mesime per ata qe kane mendjen! Dhe nuk eshete bisede e trilluar (Kur’ani), por perforcim i asaj qe ishte para kesaj si edhe sqarim i cdo sendi, udherrefim e meshire per popullin qe beson