Back to Languages

Albanian - Chapter 18 - Al-Kahf

Translation by Feti Mehdiu — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Kahf 18:1

Falenderimi qofte per All-llahun i cili i shpalli Librin robit te vet, dhe nuk e ka bere te shtremberuar

Verse 2 — Surah Al-Kahf 18:2

Te drejte e stabil, qe te terheq verejtjen per denim te rende nga ana e tij, kurse besimtaret te cilet bejne vepra te mira, t’i pergezoje se i pret dhurate e bukur

Verse 3 — Surah Al-Kahf 18:3

Ku do te kenaqen pergjithmone

Verse 4 — Surah Al-Kahf 18:4

Dhe t’i qortoje ata qe thone se All-llahu ka femije

Verse 5 — Surah Al-Kahf 18:5

Ata nuk dine asgje per kete, e as baballaret e tyre. Sa fjale e madhe po del nga gojet e tyre! Nuk flasin gje tjeter pervec te pavertetes

Verse 6 — Surah Al-Kahf 18:6

Epo, ti mos do te pelcasish nga brengosja, nese ata nuk i besojne kesaj fjale

Verse 7 — Surah Al-Kahf 18:7

Gjithe cka ka ne toke Ne e kemi krijuar si zbukurim per te, qe t’i sprovojme cili prej tyre ben vepra mete mira

Verse 8 — Surah Al-Kahf 18:8

Dhe Ne do ta bejme edhe ate cka gjendet aty, te zhveshur

Verse 9 — Surah Al-Kahf 18:9

A ke menduar ti se banoret e shpelles edhe “rekimi” (emrat e te cileve jane te shkruar ne pllake) kane qene nga mrekullite tona te rralla

Verse 10 — Surah Al-Kahf 18:10

Kur djelmoshat u strehuan ne shpelle dhe thane: “O Zoti yne, na dhuro meshiren tende dhe afrona ne kete veprim tonin ne perudhje”

Verse 11 — Surah Al-Kahf 18:11

Prandaj, ne ua mbyllem veshet (i vumene gjume te gjate) ne shpelle per shume vite

Verse 12 — Surah Al-Kahf 18:12

Pastaj i zgjuam per te mesuar cili nga dy grupet do ta vleresoje me mire sa kohe

Verse 13 — Surah Al-Kahf 18:13

Ty po ta rrefejme historine e tyre besnikerisht. Ata ishin djelmosha qe besonin ne Zotin e tyre, dhe Ne ua shtuam edhe me teper bindjen

Verse 14 — Surah Al-Kahf 18:14

I patem forcuar zemrat e tyre kur u ngriten dhe i thane: “Zoti yne eshte Zot i qiejve dhe i tokes, ne nuk i lutemi asnje zoti tjeter pervec Atij, sepse atehere do te flisnim gjepura

Verse 15 — Surah Al-Kahf 18:15

Ky populli yne ne vend te Atij, ka pranuar zot tjeter, perse nuk u solli argument te qarte atyre. A ka me kriminel se ai i cili shpif te paverteta per All-llahun?”

Verse 16 — Surah Al-Kahf 18:16

Kur i patet lenen ata edhe ato, te cileve u falen ata, ne vend te All-llahut, strehonu pra ne shpelle. Zoti juaj do t’iu mbuloje me meshiren e vet dhe do t’iu pergatise ate cka eshte e dobishme per ju

Verse 17 — Surah Al-Kahf 18:17

Dhe ke mund ta shohesh se si dielli, kur lind, i kalon shpelles se tyre nga ana e djathte, e kur perendon, i kalon kah ana e majte, ndersa ata kane qendruar ne mjedis te saj. Ai eshte nga argumentet e All-llahut! Ate qe e perudhe All-llahu, ai eshte i perudhur, e cilin e le ne humbje, ti nuk mund t’i gjeshe mbrojtes qe dirigjon

Verse 18 — Surah Al-Kahf 18:18

Dhe do te mendoje se jane te zgjuar, por ata jane ne gjume dhe ne i rrotullojme ne te djathte dhe ne ate te majte, ndersa qeni i tyre qendronte i shtrire, si ne prite me kembet e para te shtrira perpara. Sikur t’i kishe pare do te kishe ikur prej tyre e do te kish kapluar frika

Verse 19 — Surah Al-Kahf 18:19

Dhe ashtu ne i zgjuam qe ta pyesin njeri-tjetrin: “Sa keni ndejur ketu?” pyeti njeri prej tyre. – “Kemi ndejur nje dite ose nje pjese te dites”, u pergjigjen. Zoti juaj e di me se miri sa keni ndejur, thane, por dergone njerin nga ju me keta metelike tuaj deri ne qytet, e le te shoh ku eshte ushqimi me i paster dhe prej aty le t’iu sjelle ushqim dhe le te kete miresine, dhe kurrsesi le te mos i flas askujt per ju

Verse 20 — Surah Al-Kahf 18:20

Sepse, nese ata marrin vesh per ju, do te ju vrasin me gur ose me dhune do te ju kthejne ne fene e tyre; e atehere kurre nuk do te shpetoni

Verse 21 — Surah Al-Kahf 18:21

Ne, gjithashtu, beme qe ata te marrin vesh per keta, per te marre vesh se premtimi i All-llahut eshte i vertete dhe se per momentin e ringjalljes nuk ka aspak dyshim, kur ata diskutonin ndermjet veti per ta, dhe thonin: “Ndertonu atyre perpara nje ndertese, Zoti i tyre i di me se miri ata”. E pastaj ata, fjala e te cileve ishte me me ndikim, thane: “Do te ejme ne hyrje te saj nje xhami!”

Verse 22 — Surah Al-Kahf 18:22

Disa do te thone: “Ishin tre, i katerti ishte qeni i tyre” e disa do te thone: “Kane qene pese, i gjashti ishte qeni i tyre”, duke u perzie keshtu ne fshehtesi; kurse disa do te thone: “Kane qene shtate, kurse qeni ishte i teti”. Thuaju: “Zoti im e di me se miri numrin e tyre, pak kush e di kete. Prandaj, mos polemizo per keto, pervec se siperfaqesisht, dhe mos pyet per kete aske prej tyre”

Verse 23 — Surah Al-Kahf 18:23

Dhe kurrsesi, perckado qofte mos thuaj: “Do ta beje kete neser!”

Verse 24 — Surah Al-Kahf 18:24

E te mos shtosh, “Nese do All-llahu!” Dhe kur te harrosh, perkujtoje Zotin tend dhe thuaj: “Zoti im do te me udhezoje kah ajo qe eshte me mire dhe me e dobishme nga kjo”

Verse 25 — Surah Al-Kahf 18:25

E ata kane mbetur ne shpellen e vet treqind e nente vjet

Verse 26 — Surah Al-Kahf 18:26

Thuaj: “All-llahu e di me se miri sa kane ndejtur. Atij i takojne fshehtesite e qiejve dhe te tokes. Sa mire i sheh Ai dhe i degjon te gjitha! Ata nuk kane tjeter mbrojtes pervec Atij, dhe Ai nuk ka nevoje per asnje bashkepunetor per vendimet e veta

Verse 27 — Surah Al-Kahf 18:27

Lexo nga Libri i Zotit tend ate cka te shpallet. Askush nukmundet t’i zevendesoje fjalet e Tij, e as ti, nk do te gjesh strehim tjeter pervec se tek Ai

Verse 28 — Surah Al-Kahf 18:28

Jij vendosmerisht ne anen e tyre te cilet i luten Zotit te vet, ne mengjes dhe ne mbremje, me deshire qe te meritojne simpatine e Tij, dhe mos hiq syte tuaj prej atyre, duke deshiruar bukurine e jetes se kesaj bote, dhe mos iu nenshtro atij zemren e te cilit e kemi lene te papergatitur ndaj nesh, dhe pason epshin e vet, sepse puna e tij ka mbaruar

Verse 29 — Surah Al-Kahf 18:29

Dhe thuaj: “E verteta eshte nga Zoti juaj, prandaj, kush te doje – le te besoje, kush te doje le te mos besoje”. Ne kemi pergatitur permosbesimtaret nje zjarr, tymi i te cilit do t’i perfshije nga te gjitha anet; nese luten per ndihme do t’u jepet ndihme me nje fare uji sikur lend rreshire qe ua djeg fytyren. Sa pije dhe vendbanim i tmerrshem qe eshte

Verse 30 — Surah Al-Kahf 18:30

Ata qe besojne dhe bejne vepra te mira – Ne me te vertete nuk lejojme t’i shkaterrohet shperblimi atij qe bene vepra te mira

Verse 31 — Surah Al-Kahf 18:31

Ata i presin, pa dyshim, kopshte te Adenit ku do te rrjedhin lumenj, aty do te stolisen me rradhe te arte dore dhe do te vishen me rrobe te gjelberta nga mendafshi i llojllojshem, mbeshtetur ne kanape. Sa vendbanim dhe shperblim i bukur eshte

Verse 32 — Surah Al-Kahf 18:32

Dhe sillu si ate shembullin e dy njerezve, njerit prej te cileve i dhame dy kopshte te mbjellur me hardhi dhe te veshura me lisa e ndermjet tyre beme ara

Verse 33 — Surah Al-Kahf 18:33

Te dy kopshtet dhane frutin e vet, kurrfare demi nuk iu be dhe permes tyre shpiem nje lum

Verse 34 — Surah Al-Kahf 18:34

Ai kishte edhe tjeter pasuri. Dhe i tha shokut te vet, derisa po bisedonte me te, “Kam me shume pasuri se ti, a edhe fis me te forte!”

Verse 35 — Surah Al-Kahf 18:35

Dhe hyri ne kopshtin e vet, i rrembyer nga mendjemadhesia, duke thene: “Nuk mendoj se kjo do te shkaterrohet ndonjehere”

Verse 36 — Surah Al-Kahf 18:36

dhe nuk ma merr mendja se ka per te ardhur ndonjehere dita e kijametit, por edhe nese kthehem te Zoti, me siguri per kompensim do te gjeje dicka me mire se kjo”

Verse 37 — Surah Al-Kahf 18:37

shoku i tij, deri sa po flisnin, i tha: “A e mohon ate i cili te ka krijuar nga dheu, e pastaj nga pika e fares, e me ne fund te beri njeri te plote?”

Verse 38 — Surah Al-Kahf 18:38

Sa per mua, Ai eshte All-llahu, Zoti im dhe une nuk i bej shok aske Zotit tim

Verse 39 — Surah Al-Kahf 18:39

E pse nuk the, kur hyre ne kopshtin tend, “MashAll-llah”! Nuk ka force pervec asaj te All-llahut? Nese me shikon mua, une kam me pak pasuri dhe femije

Verse 40 — Surah Al-Kahf 18:40

Por – Zoti im, ndoshta me jep kopsht me te mire se yti, e ne ate (tendin) te dergoje rremuje nga qielli, e te gedhije krejt rrafsh, pa asgje

Verse 41 — Surah Al-Kahf 18:41

Ose t’i thahet uji e te mos mundesh ta lypish kurre

Verse 42 — Surah Al-Kahf 18:42

Dhe u shkaterruan frutet e tij dhe ai filloi t’i thyej duart duke renkuar se c’kishte shpenzuar ne te – dhe hardhia ishte shtruar per drunj te vet – dhe thoshte: “Ku eshte ai fat te mos i kisha bere shok Zotit tim”

Verse 43 — Surah Al-Kahf 18:43

Dhe nuk pati kush t’i ndihmoje, pervec All-llahut; dhe nuk ishte aspak fitimtar

Verse 44 — Surah Al-Kahf 18:44

Aty mund t’i ndihmoje vetem All-llahu, i verteti, Ai jep shperblimin me te mire dhe cdo send e perfundon si eshte me mire

Verse 45 — Surah Al-Kahf 18:45

Sillja si shembull jeten e kesaj bote qe eshte sikur uji qe e leshojme ne nga qielli, me te cilin ushqehen bimet ne toke, e perseri thahet e teret dhe e derdhin ererat. E All-llahu ka mundesi per cdo send

Verse 46 — Surah Al-Kahf 18:46

Pasuria dhe djemte jane stoli e jetes se kesaj bote, por veprat e mira te vazhdueshme jane me te mira si shperblim nga Zoti yt dhe jane shpresa me e mire

Verse 47 — Surah Al-Kahf 18:47

Kurse ate dite kur t’i levizim malet, dhe te shohesh token e zhveshur, e ata do t’i kemi tubuar, aske prej tyre nuk e kemi lene anash

Verse 48 — Surah Al-Kahf 18:48

Para Zotit tend do te ekspozohen te radhitur. “Na keni ardhur ashtu sic ju kemi krijuar heren e pare, kurse ju keni deklaruar se nuk do t’ua caktojme diten e ringjalljes”

Verse 49 — Surah Al-Kahf 18:49

Edhe libri u hapet dhe do te shohesh mekataret te frikesuar per shkak te asaj qe gjenden ne te. Dhe do te thone: “Te mjeret ne, cfare eshte ky liber? Nuk i ka shpetuar as mekati i madh as mekati i vogel, te tera jane evidentuar”, dhe do ta gjejne te shkruar ate cka e kane bere. Zoti yt askujt nuk do t’i beje padrejtesi

Verse 50 — Surah Al-Kahf 18:50

Dhe kur u thame engjujve “Peruluni Ademit!” Te gjithe iu perulen, pervec Iblisit, ai ishte nga xhindet, andaj i ra ndesh urdherit te Zotit te vet. Po ju ate dhe kotillen e tij, duke qene Une, do ta merrni si mik e ata jane armiq tuaja? Cfare kembimi i keq eshte per mosbesimtaret

Verse 51 — Surah Al-Kahf 18:51

Une nuk i kam marre ata per deshmitare me rastin e krijimit te qiejve dhe te tokes e as per krijimin e vet atyre dhe nuk kam pasur nevoje per mbeshytetje ne mbrapshtane

Verse 52 — Surah Al-Kahf 18:52

Dhe ne diten kur Ai u thote: “Thirrni ata per te cilet keni pas deklaruar se jane bashkepunetoret e mij!”, dhe ata i thirren, por ata nuk iu pergjigjen sepse Ne ua shkaterruam lidhjet ndermjet veti

Verse 53 — Surah Al-Kahf 18:53

Dhe mekataret e shohin zjarrin dhe do te binden se kane per te rene ne te, dhe prej aty nuk kane shperblim

Verse 54 — Surah Al-Kahf 18:54

Ne kete Kur’an ne ua sqarojme ne menyre te ndryshme njerezve shembujt e llojllojshem, porse njeriu, per shume sende, kundervihet

Verse 55 — Surah Al-Kahf 18:55

Ndersa, njerezit, kur u vjen udhezimi, nuk i pengon tjeter send nga besimi dhe qe nga Zoti i tyre te kerkojne falje, pervecse ajo qe ata presin fatin e popujve te lashte ose t’i godase denimi ne sy te tere botes

Verse 56 — Surah Al-Kahf 18:56

Ne nuk i dergojme profetet per tjeter send, pervec se si pergezues dhe qortues. Ndersa mosbesimtaret polemizojne, duke u sherbyer me te paverteta, per ta mposhtur me te, te verteten, dhe tallen me argumentet e mia dhe qortimet e mia

Verse 57 — Surah Al-Kahf 18:57

Po a ka me kriminel se ai, i cili, kur i terhiqet verejtja me argumente te Zotit te vet, ia kthen shpinen dhe harron ate cka e ka bere vete? Ne ne zemrat e tyre vejme perde qe te mos e kuptojne ate (Kur’anin), dhe i bejme te shurdher. Dhe nese ti i therret ne rruge te drejte, ata kurre nuk do te nisen rruges se drejte

Verse 58 — Surah Al-Kahf 18:58

Zoti yt fal shume dhe ka shume meshire. Sikur Ai t’i denonte per ate cka e meritojne, do t’ua shpejtonte denimin. Por, ata i pret momenti i caktuar, prej te cilit nuk kane ku te shtrehohen

Verse 59 — Surah Al-Kahf 18:59

Kurse ato fshatra qe i kemi shkaterruar per shkak se kane bere krime dhe e kemi caktuar afatin per shkaterrimin e tyre

Verse 60 — Surah Al-Kahf 18:60

Dhe kur i tha Musa djaloshit te vet: “Do te shkoj deri sa te arij aty ku bashkohen dy dete, ose do te ec dhe vetem do te ec

Verse 61 — Surah Al-Kahf 18:61

Dhe kur ata dy arriten deri ne vendin ku ata dy duhet te bashkohen, e harruan peshkun e tyre, e ai u nis rruges se vet neper det

Verse 62 — Surah Al-Kahf 18:62

Po kur u largua, (Musa) i tha djaloshit te vet: “Na jep te hame mengjesin sepse, nga kjo rruge e jona jemi lodhur

Verse 63 — Surah Al-Kahf 18:63

A e sheh? i tha ky. Kur u patem ndalur ne ate breg e une e harrova peshkun, kete s’e ka bere tjeter kush perpos vete djallit, qe ta permendi ate. Ai pa tjeter do te jete zhytur ne det, per cudi

Verse 64 — Surah Al-Kahf 18:64

Tha: “Kjo eshte ajo qe na duhet”, dhe u kthyen te dy rruges prej nga kishin ardhur

Verse 65 — Surah Al-Kahf 18:65

Dhe e gjeten nje njeri nga roberit tane, te cilit i patem dhene meshire nga ana jone dhe i mesuam ate qe e dime vetem Ne

Verse 66 — Surah Al-Kahf 18:66

“A mundem te te bej shoqeri?” – i tha Musa. “Por te ma mesosh tere ate drejtesi qe e ke mesuar ti”

Verse 67 — Surah Al-Kahf 18:67

“Ti me siguri nuk do te mund te durosh me mua”, i tha ai

Verse 68 — Surah Al-Kahf 18:68

“Si do te durosh ate per cka nuk je i informuar?”

Verse 69 — Surah Al-Kahf 18:69

“Ke me pare se do te jem, ne dashte All-llahu, i durueshem, - i tha, - dhe nuk do te kundershtoj per asgje”

Verse 70 — Surah Al-Kahf 18:70

“Po nese me ben shoqeri, pra, tha ai, atehere te mos me pyesish per kurrgje derisa une vete te rrefej per ate”

Verse 71 — Surah Al-Kahf 18:71

Dhe ata dy u nisen, mirepo kur hipen ne anije, ai e zhbiroi ate. “A e zhbirove t’i mbysish ata qe po lundrojne me te? Ke bere, njemend, dicka per cudi!”

Verse 72 — Surah Al-Kahf 18:72

“A nuk te thash une – iu drejtua ai – se per njemend nuk mund te durosh te ecesh me mua?”

Verse 73 — Surah Al-Kahf 18:73

“Mos merr masa kunder meje per kete qe harrova, - tha, - dhe mos me ben pengese ne kete pune timen!”

Verse 74 — Surah Al-Kahf 18:74

dhe ata te dy vazhduan. Kur e takuan nje djalosh, ky ate e mbyti, e (Musa), i tha: “A e mbyte kete djale te pafajshem me kot? Pernjemend ke bere dicka shume te keqe”

Verse 75 — Surah Al-Kahf 18:75

“A nuk te thash une ty –i tha ai, - se ti njemend nuk mundesh te durosh me mua?”

Verse 76 — Surah Al-Kahf 18:76

“Nese te pyes edhe pas kesaj per dicka, i tha ky, atehere mos u shoqero me mua. Qe, pranoma arsyetimin”

Verse 77 — Surah Al-Kahf 18:77

Dhe te dy shkuan deri kur hasen ne disa fshatare dhe i luten banoret e ketij fshati qe t’u japin ushqim, por ata refuzuan t’i pranojne si musafire. Aty gjeten nje mur i cili ishte gati te rrezohet, por ai e rindertoi. Sikur te doje – i tha – (Musa) pate me marre shperblim per kete

Verse 78 — Surah Al-Kahf 18:78

“Tash une dhe ti po ndahemi! –tha ai – por te ta sqaroj perse nuk munde te me durosh

Verse 79 — Surah Al-Kahf 18:79

Sa i perket asaj anijes, ajo ishte prone e disa te varferve qe punojne ne det, dhe une ate desha ta demtoj, sepse prapa tyre ishte nje mbret i cili grabiste cdo anije te re

Verse 80 — Surah Al-Kahf 18:80

Sa i perket atij djaloshit, prinderit e tij jane besimtare, prandaj kishim frike mos me dhune po i kthen ne mosbesim

Verse 81 — Surah Al-Kahf 18:81

Dhe ne deshiruam qe Zoti i tyre, ne vend te tij, t’u jape nje me te mire dhe me afer meshires

Verse 82 — Surah Al-Kahf 18:82

E sa i perket ketij muri, ai eshte i dy femijeve bonjake nga qyteti, e nen te eshte thesari i atyre te dyve. Babai i tyre ka qene njeri i mire dhe Zoti yt deshiron, nga meshira e vet, qe ata te rriten dhe ta nxjerrin pasurine vet. Te tera keto nuk ka kam bere sipas mendjes sime. Ja, ky eshte shpjegimi per mosdurimin tend!”

Verse 83 — Surah Al-Kahf 18:83

Dhe te pyesin per Dhulkarnejnin, thuaj: “Per kete do t’iu rrefej disa lajme”

Verse 84 — Surah Al-Kahf 18:84

ne e kemi vendosur ate ne toke dhe i kemi dhene shkase per cdo send

Verse 85 — Surah Al-Kahf 18:85

Dhe ai i shfrytezoi keto

Verse 86 — Surah Al-Kahf 18:86

Derisa ariti ne vendin ku perendon dielli, kur iu duk se po perendon ne nje burim te turbullt dhe aty gjeti nje popull. O Dhulkarnejn, - i thame Ne, - ose do t’i denosh ose do te sillesh mire me ata?”

Verse 87 — Surah Al-Kahf 18:87

“Ai qe ben krim – tha – do ta denojme, e pastaj do t’i kethehet Zotit te vet, andaj edhe ai do ta denoje me denim te rende

Verse 88 — Surah Al-Kahf 18:88

Kurse ai i cili beson dhe ben vepra te mira – ka shperblimin e miresise, dhe atij do t’i afrojme lehtesi”

Verse 89 — Surah Al-Kahf 18:89

Verse 90 — Surah Al-Kahf 18:90

Derisa arriti atje ku lind dielli, dhe e pa se po lindte te nje popull, te cilit ne nuk i kemi dhene mundesi te mbulohet prej tij (diellit)

Verse 91 — Surah Al-Kahf 18:91

dhe ai u soll me ata ashtu sic u pat sjelle me ata perpara

Verse 92 — Surah Al-Kahf 18:92

Dhe ai prape vazhdoi

Verse 93 — Surah Al-Kahf 18:93

Derisa arriti ndermjet dy pendave, e ndermjet atyre gjeti nje popull, i cili gati nuk kuptonte asnje fjale

Verse 94 — Surah Al-Kahf 18:94

“O Dhulkarnejn – i thane ata, - Jexhuxh e maxhuxhet bejne turbullira ne toke, prandaj a po ngreh nje mur ndermjet nesh dhe atyre, apo, do te te shperblejme?”

Verse 95 — Surah Al-Kahf 18:95

“Me mire eshte ajo cka me ka dhene Zoti im – tha ai. Por, ju ndihmomeni mua sa me teper, qe te bej nje mur ndermjet jush dhe atyre

Verse 96 — Surah Al-Kahf 18:96

Me sillni copa te hekurit! Dhe kur ai i nivelizoi dy anet e malit u tha: “Ndizni”, dhe kur ia bene zjarrin tha: “Me sillni baker te shkrire ta lyej!”

Verse 97 — Surah Al-Kahf 18:97

Dhe ata nuk munden as t’i afrohen e lere me ta kapercejne

Verse 98 — Surah Al-Kahf 18:98

“Kjo eshte meshire e Zotit tim, - tha ai, - dhe kur erdhi premtimi i Zotit tim, do ta rrafshoje me toke, premtimi i Zotit tim eshte i vertete”

Verse 99 — Surah Al-Kahf 18:99

Dhe atehere do t’i leshojme qe ata sikur valet te perzihen njeri me tjetrin. Dhe do t’i fryhet surit dhe te gjithe ata do t’i tubojme

Verse 100 — Surah Al-Kahf 18:100

Dhe atehere do t’ua shfaqim haptazi mosbesimtareve xhehennemin

Verse 101 — Surah Al-Kahf 18:101

Atyre, syte e te cileve kane qene te mbuluar me perde, te mendojne per argumentet e mia, dhe qe nuk kane mund te degjojne asgje

Verse 102 — Surah Al-Kahf 18:102

A mendojne mosbesimtaret se munden te marrin per zoter, ne vend timin, roberit e mi? ne u kemi pergatitur, me siguri, mosbesimtareve xhehennemin si vendbanim

Verse 103 — Surah Al-Kahf 18:103

Thuaj: “A t’iu tregojme se veprat e kujt jane te shkaterruara

Verse 104 — Surah Al-Kahf 18:104

Mundim i kujt eshte i deshtuar, ne kete bote e ata mendojne se eshte mire ajo se cka punojne

Verse 105 — Surah Al-Kahf 18:105

Keta jane, ata te cilet nuk besojne ne argumentet e Zotit te vet dhe se do te dalin para Tij, prandaj mundi i tyre do te jete i kote dhe ne diten e kijametit nuk do t’u japim kurrfare rendesie

Verse 106 — Surah Al-Kahf 18:106

Ata jane shperblim i te cileve, per shkak te mosbesimit, eshte xhehennemi, deh jane tallur me argumentet dhe me profetet e mij”

Verse 107 — Surah Al-Kahf 18:107

Ata, te cilet besojne dhe bejne vepra te mira vendbanim do te kene parajsen Firdevs

Verse 108 — Surah Al-Kahf 18:108

Aty do te qendrojne pergjithmone dhe nuk lypin ta nderrojne me asgje tjeter

Verse 109 — Surah Al-Kahf 18:109

Thuaj: “Edhe sikur deti te ishte ngjyre per t’i shkruar fjalet e Zotit tim, me pare do te shterrej deti se sa fjalet e Zotit tim, madje edhe sikur te sillnim edhe nje det tjeter sikur ai”

Verse 110 — Surah Al-Kahf 18:110

Thuaj: “Une jam nje njeri sikur ju, qe po me shpallet se Zoti juaj eshte – Nje Zot. Kush mban shprese ne takimin me Zotin e vet, le te beje vepra te mira, pa i bere ne adhurim asnje shok Zotit te vet!”