O besimtare! Kur merrni hua njeri nga tjetri per afat te caktuar shkruane! Dhe nje shkrues nga ju le te shkruaje drejt dhe le te mos ngurroje te shkruaj ashtu si e ka mesuar All-llahu. Ai le te shkruaje, kurse ai qe ka obligim (borshin) le t’i diktoje dhe le t’i frikesohet All-llahut, Zotit te vet, dhe asgje le te mos lere mangut prej asaj. Po ai qe ka obligim nese eshte mendjemanget (i marre) ose i dobet, ose nese nuk eshte ne gjendje te diktoje, atehere le te diktoje kujdestari i tij, por drejt, me besnikeri. Dhe sillni dy deshmitare, dy meshkuj nga ju, e nese nuk ka dy meshkuj, atehere nje mashkulle dy femra me deshmine e te cilave jeni te kenaqur. Nese njera prej atyre harron le ta perkujtoje tjetra. Deshmitaret duhet te pergjegjen ne cdo thirrje. Gjithashtu mos keni droje qe ta detajizoni me shkrim; qofte pak ose shume, me shenim te afatit per kthim. Ajo eshte me e drejte te All-llahu dhe me e forte per te deshmuar, dhe ka me pak mundesi per te dyshuar, pervecse nese eshte tregti e dites – me sende qe i perflitni dore me dore – atehere nuk keni mekat edhe nese nuk i shenoni. Merrni deshmitare kur lidhni kontrata te shitblerjes dhe te mos jete i demtuar as shkruesi as deshmitari. Por nese e beni ate, (e demtoni ndonjerin prej tyre) ajo eshte me siguri gabim nga ana juaj. Frikesohuni All-llahut, All-llahu ju meson, All-llahu per cdo send di