Back to Languages

    Albanian - Chapter 50

    Translation by Feti Mehdiu

    Verse 1

    Kaf. Pasha Kur’anin e madherishem

    Verse 2

    Ata u habiten qe u erdhi nje qortues nga mesi i tyre t’u terhee verejtjen, prandaj mosbesimtaret thone: “Kjo eshte dicka shume e cuditshme

    Verse 3

    A thua kur te vdesim e te behemi dhe? Ai eshte kthim i larget”

    Verse 4

    Ne e dime se tokes nuk i mbet gje mangut per ata. Te Ne eshte Libri ne te cilin ruhet cdo gje

    Verse 5

    Mirepo ata mohojne te verteten e u ka ardhur dhe ne kete ceshtje jane te habitur

    Verse 6

    A nuk e shohin qiellin permbi vete! Se e kemi ngritur dhe stolisur, dhe aty nuk ka asnje plasaritje

    Verse 7

    Kurse token e kemi shtruar dhe neper te kemi shperndare kodrat, dhe beme qe ne te te mbijne cifte bimesh te bukura

    Verse 8

    Per t’i pare me sy dhe te mendoje secili qe i drejtohet Zotit te vet

    Verse 9

    Ne leshojme uje nga qielli si bekim dhe me te bejme te kultivohen kopshte dhe drithera per te korrur

    Verse 10

    Edhe lisa te larte me fryte te grumbulluara njerin mbi tjetrin

    Verse 11

    Per ushqim njerezve dhe Ne me te ngjallim truallin e vdekur; ashtu do te jete edhe (ri) ngjallja

    Verse 12

    Para tyre pergenjeshtruan populli i Nuhit dhe banroet e Resit e Themudit

    Verse 13

    Edhe A, edhe Faraoni, edhe njerezit e Lutit

    Verse 14

    Edhe banoret e Ejkes dhe populli Tubba; te gjithe ata pergenjeshtruan profetet dhe merituan denimin tim

    Verse 15

    Valle, a u lodhem me rastin e krijimit te pare? Jo, por ata dyshojne (pa arsye) ne krijimin e serishem

    Verse 16

    Ne e krijuam njeriun dhe e dime se cka i deshiron shpirti i tij, sepse Ne te ai jemi me i afert se damari i qafes

    Verse 17

    Kur takohen dy pale dhe ulen njeri nga e djathta e tjetri nga e majta

    Verse 18

    Ai nuk belbezon asnje fjale e te mos jete afer tij vigjilenti i gatshem

    Verse 19

    Dhe vjen tronditja e vdekjes, me te vertete, ajo eshte dic qe nuk mund t’i ikesh

    Verse 20

    Dhe i fryhet surit – ajo eshte dite kercenimi

    Verse 21

    Dhe secili do te vije e bashke me te edhe deshmitari dhe ai qe i sjell (cobani)

    Verse 22

    Ti nuk i vure vesh kesaj, prandaj ta hoqem mbulesen, e sot e ke shikimin te shtangur

    Verse 23

    Kurse shoku i tij do te thote: “Ky qe eshte prane meje, eshte gati”

    Verse 24

    Ju te dy hudhni ne xhehennem, cdo bukeshkele e kokeforte

    Verse 25

    I cili ka penguar te behen vepra te mira dhe qe ka qene mizor dhe i dyshimte

    Verse 26

    I cili pervec All-llahut ka pranuar tjeter zot – andaj hudhne ne mundimin me te rende!”

    Verse 27

    Shoku i tij do te thote: “Zoti yne, une nuk e kam terhequr me dhune, por vete ka pas humbur keq”

    Verse 28

    “Mos ngrindeni para Meje”! – do t’u thote Ai, - “u jam kercenuar me heret

    Verse 29

    Tek une nuk nderrohet fjala dhe Une nuk jam mizor ndaj krijesave te mia”

    Verse 30

    Ate dite kur ta pyesim xhehennemin, “A je mbushur?”, ai do te pergjigjet: “A ka akoma?”

    Verse 31

    Kurse xhenneti u afrohet te devotshmeve, shume afer

    Verse 32

    Kjo eshte ajo qe i eshte premtuar secilit qe eshte penduar dhe eshte ruajtur (prej mekatesh)

    Verse 33

    I cili i eshte frikesuar te Meshirshmit ne mosprezence (pa e pare) dhe ka ardhur zemerbardhe

    Verse 34

    Hyni ne te te qete! Kjo eshte Dita e amshueshme

    Verse 35

    Aty do te kene cka deshirojne – se tek Ne ka edhe me teper

    Verse 36

    Sa brezni para tyre kemi shfarosur, dhe ata kane qene me te forte se keta, andaj kerkuan strehim neper bote, por a ka tjeter rrugedalje

    Verse 37

    ketu ka, njemend, argumente per ata qe kane zemer dhe ia kap veshi (kupton) edhe eshte deshmitar

    Verse 38

    Ne kemi krijuar qiejt dhe token edhe gjithcka ka ndermjet tyre, per gjashte dite, dhe as qe na preku lodhja

    Verse 39

    Prandaj, perballoi me durim asaj qe flasin ata dhe madhero Zotin tend, dhe falenderoju para se te lind dielli edhe para se te perendoje

    Verse 40

    Madheroje naten edhe pas namazit

    Verse 41

    Dhe hap veshet e degjo! Atehere kur thirresi te therrase nga vendi i afert

    Verse 42

    Diten kur ata do te degjojne me arsye kelithitjen – ajo do te jete Dita e ringjalljes

    Verse 43

    Ne, me te vertete, i ngjallim dhe i vdesim, por edhe te Ne do te kthehen

    Verse 44

    Ate dite kur te plase toka prej tyre me shpejtesi, ai tubim per Ne eshte krejt i lehte

    Verse 45

    Ne e dime me mire se c’flasin ata; Ti ata nuk mund t’i detyrosh, por perkujtoje me Kur’an ate qe i frikesohet (dhe i ruhet) kercenimit