Back to Languages

Albanian - Chapter 23 - Al-Muminun

Translation by Unknown — Permalink

Verse 1 — Surah Al-Muminun 23:1

Është e sigurt se kanë shpëtuar besimtarët

Verse 2 — Surah Al-Muminun 23:2

ata të cilët janë të përulur dhe të kujdesshëm gjatë faljes së namazit

Verse 3 — Surah Al-Muminun 23:3

ata të cilët i shmangen të kotës (fjalë a punë)

Verse 4 — Surah Al-Muminun 23:4

dhe ata të cilët rregullisht e japin zeqatin

Verse 5 — Surah Al-Muminun 23:5

dhe ata të cilët e ruajnë nderin e vet (sa i përket jetës intime)

Verse 6 — Surah Al-Muminun 23:6

me përjashtim ndaj grave të veta (me kurorë) dhe ndaj atyre (robëreshave) që i kanë në pronësinë e vet, për të cilat nuk janë të qortuar

Verse 7 — Surah Al-Muminun 23:7

e kush kërkon përtej tyre (dëfrim nga të ndaluarat), të tillët janë ata që kanë shkelë normat e caktuara

Verse 8 — Surah Al-Muminun 23:8

dhe ata të cilët me kujdes i ruajnë ato që u janë besuar (sende ose fjalë), e ruajnë edhe premtimin e dhënë

Verse 9 — Surah Al-Muminun 23:9

dhe ata të cilët i kushtojnë kujdes kohës së namazit të tyre

Verse 10 — Surah Al-Muminun 23:10

Të tillët janë mu ata trashëgimtarët

Verse 11 — Surah Al-Muminun 23:11

të cilët e trashëgojnë Firdevsin dhe aty ata janë përgjithmonë

Verse 12 — Surah Al-Muminun 23:12

Për All-llahun, Ne e krijuam njeriun prej një ajke (lëngu), e një balte

Verse 13 — Surah Al-Muminun 23:13

Pastaj atë (ajkë - baltë) e bëmë (e shndërruam) pikë uji (farë) në një vend të sigurt

Verse 14 — Surah Al-Muminun 23:14

Më pas, atë pikë uji e bëmë copë gjaku, e atë gjak të ngurtë e bëmë copë mishi, e atë copë mishi e shndërruam në eshtra, edhe eshtrave ua veshëm mishin, pastaj atë e bëmë krijesë tjetër (me shpirt). I lartë është All-llahu, më i miri Krijues

Verse 15 — Surah Al-Muminun 23:15

Mandej, pas kësaj (krijese) ju do të vdisni

Verse 16 — Surah Al-Muminun 23:16

E në ditën e kijametit ringjalleni

Verse 17 — Surah Al-Muminun 23:17

Ne krijuam mbi ju shtatë palë (qiej) dhe nuk jemi të pakujdesshëm ndaj asaj që krijuam

Verse 18 — Surah Al-Muminun 23:18

Ne lëshuam me masë ujë nga qielli dhe atë e përqëndrojmë në tokë. Po Ne kemi mundësi edhe ta humbim atë (ujin)

Verse 19 — Surah Al-Muminun 23:19

Dhe me anën e tij Ne mundësuam për ju kopshte hurmash e rrushi, që në to keni shumë pemë dhe hani prej tyre

Verse 20 — Surah Al-Muminun 23:20

Dhe (krijuam) trupa drunjsh që mbijnë në kodrën Sina e që japin vajëra dhe mëlmesa për ngrënësit

Verse 21 — Surah Al-Muminun 23:21

Ju edhe nga kafshët keni një mësim, ngase ju freskojmë me lëng prej barqeve të tyre dhe keni shumë dobi prej tyre, e edhe prej tyre ushqeheni

Verse 22 — Surah Al-Muminun 23:22

Dhe mbi to e mbi anije bartni (hipni)

Verse 23 — Surah Al-Muminun 23:23

Ne e patëm dërguar Nuhun te populli i tij, e ai u tha: "O populli im, adhurojeni vetëm All-llahun, se nuk ka zot tjetër pos Tij; a nuk i frikësoheni (dënimit)

Verse 24 — Surah Al-Muminun 23:24

E paria e atij populli që nuk besuan thanë: "Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, po dëshiron të jetë më i lartë se ju. Po të dëshironte All-llahu do të dërgonte engjëj; ne një gjë të tillë nuk e kemi dëgjuar as nga të parët tanë

Verse 25 — Surah Al-Muminun 23:25

Ai nuk është tjetër pos një njeri i sëmurë mentalisht, andaj pritni (kini durim) edhe për një kohë

Verse 26 — Surah Al-Muminun 23:26

Ai (Nuhu) tha: "Zoti im, më ndihmo për atë që më përgënjeshtrojnë

Verse 27 — Surah Al-Muminun 23:27

E Ne i shpallëm: "Ndërto anijen nën mbikëqyrjen Tonë dhe sipas urdhrit Tonë, e kur të vijë urdhri Ynë dhe të ashpërsohet gjendja, atëherë ti ngarko në të prej secilit lloj nga një çift (palë), e edhe familjen tënde, me përjashtim të atij ndaj të cilit ka

Verse 28 — Surah Al-Muminun 23:28

E kur të vendosesh ti dhe kush është me ty në anije, atëherë thuaj: "Falënderuar qoftë All-llahu, i cili na shpëtoi prej popullit të prishur

Verse 29 — Surah Al-Muminun 23:29

Dhe thuaj: "Zoti im, më zbarko në një vend të bekuar, e Ti je më i miri i atyre që bëjnë vendosjen

Verse 30 — Surah Al-Muminun 23:30

Nuk ka dyshim se në këto (ngjarje të popujve) ekzistojnë fakte bindëse. Në të vërtetë Ne i vëmë në sprovë

Verse 31 — Surah Al-Muminun 23:31

Mandej pas tyre Ne sollëm popull tjetër

Verse 32 — Surah Al-Muminun 23:32

Edhe atyre u dërguam pejgamber nga mesi i tyre (që u tha): "Adhuroni All-llahun, ju nuk keni zot tjetër pos Tij, a nuk frikësoheni

Verse 33 — Surah Al-Muminun 23:33

Edhe paria nga populli i tij e cila nuk besoi dhe e mohoi jetën tjetër dhe të cilëve Ne u patëm mundësuar rehati e begati në jetën e kësaj bote, thanë: "Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, ha ashtu si hani ju dhe pi ashtu si pini ju

Verse 34 — Surah Al-Muminun 23:34

E nëse i përuleni një njeriu që është si ju, vërtet, atëherë do të jeni të humbur e të mashtruar

Verse 35 — Surah Al-Muminun 23:35

Mos vallë ai po ju premton se pasi që të vdisni, të bëheni dhé e eshtra (të kalbur), do të nxirreni të gjallë

Verse 36 — Surah Al-Muminun 23:36

Sa larg e larg është sendërtimi i asaj që premtoheni

Verse 37 — Surah Al-Muminun 23:37

Nuk ka tjetër, pos jetës sonë të kësaj bote, vdesim, lindim dhe ne nuk do të ngjallemi

Verse 38 — Surah Al-Muminun 23:38

E ai (Hudi) nuk është tjetër pos njeri që trillon gënjeshtra ndaj All-llahut, po ne nuk i besojmë atij

Verse 39 — Surah Al-Muminun 23:39

Ai (Hudi) tha "Zoti im, më ndihmo se ata po më përgënjeshtrojnë

Verse 40 — Surah Al-Muminun 23:40

E Ai (Zoti) tha: "Së shpejti do të dëshpërohen ata

Verse 41 — Surah Al-Muminun 23:41

Atëherë me të drejtë ata i zuri ushtima (dënimi) dhe ashtu i bëmë sikur të ishin hedhurina (mbeturina). Larg qoftë prej mëshirës së Zotit populli zullumqarë

Verse 42 — Surah Al-Muminun 23:42

Mandej pas tyre Ne sollëm brezni të reja

Verse 43 — Surah Al-Muminun 23:43

Asnjë nga popujt (e shkatërruar) nuk mundi ta shpejtojë e as ta vonojë afatin e vet të caktuar

Verse 44 — Surah Al-Muminun 23:44

Ne më pas i dërguam pejgamberët tanë një pas një, mirëpo çdoherë që një populli i erdhi i dërguari i vet, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj Ne i përcollëm ata (me dënim) njërin pas tjetrit dhe i bëmë që të përmenden në tregime. I shkatërruar qoftë popull

Verse 45 — Surah Al-Muminun 23:45

Më pas Ne dërguam Musain dhe vëllain e tij Harunin me mrekulli dhe argumentet tona të qarta

Verse 46 — Surah Al-Muminun 23:46

te faraoni dhe rrethi i tij, po ata u treguan kryelartë, sepse ishin popull mendjemadh

Verse 47 — Surah Al-Muminun 23:47

Dhe thanë: "Si t´u besojmë dy njerëzve që janë si ne, kur populli i tyre është në shërbimin tonë

Verse 48 — Surah Al-Muminun 23:48

Kështu, ata i përgënjeshruan që të dy, andaj me të drejtë i shkatërruam

Verse 49 — Surah Al-Muminun 23:49

Ne Musait i dhamë librin (pas shkatërrimit të faraonit) në mënyrë që ata (populli israilit) të gjejnë rrugën e drejtë

Verse 50 — Surah Al-Muminun 23:50

Edhe të birin e Merjemes dhe nënën e tij i paraqitëm si argumente (mrekulli) dhe i vendosëm që të dy në një rrafshnaltë dhe me ujë rrjedhës

Verse 51 — Surah Al-Muminun 23:51

(Ne u patëm thënë): "O ju të dërguar, hani atë që është e lejuar dhe e mirë dhe bëni vepra të mira se Unë e di atë që ju veproni

Verse 52 — Surah Al-Muminun 23:52

Kjo feja juaj është e vetmja fé e Unë jam Zoti juaj, ruajuni dënimit Tim

Verse 53 — Surah Al-Muminun 23:53

E ata më vonë u ndanë në grupe sipas çështjes së fesë dhe secili grup krenohej me atë që kishte përvetësuar për vete

Verse 54 — Surah Al-Muminun 23:54

Andaj, ti (Muhammed) lëri ata edhe një kohë në atë mashtrimin e tyre

Verse 55 — Surah Al-Muminun 23:55

A mos mendojnë ata se me atë që jemi duke u dhënë atyre nga pasuria dhe fëmijët

Verse 56 — Surah Al-Muminun 23:56

nxitojmë t´ua ofrojmë atyre të mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk janë kah e kuptojnë

Verse 57 — Surah Al-Muminun 23:57

Vërtet, ata të cilët ndaj madhërisë së Zotit të tyre kanë frikë

Verse 58 — Surah Al-Muminun 23:58

ata, të cilët u besojnë argumenteve të Zotit të vet

Verse 59 — Surah Al-Muminun 23:59

dhe ata, të cilët nuk i përshkruajnë shok Zotit të vet

Verse 60 — Surah Al-Muminun 23:60

dhe,ata të cilët japin (sadaka-zeqatë) nga ajo që u është dhënë, pse dinë se do të kthehen te Zoti i tyre, andaj zemrat e tyre i kanë të frikësuara

Verse 61 — Surah Al-Muminun 23:61

Të tillët janë duke nxituar drejt të mirave dhe të parët do t´i arrijnë ato

Verse 62 — Surah Al-Muminun 23:62

Ne nuk e obligojmë asnjë njeri përtej mundësive të tij dhe te Ne është libri (i shënimeve) që i shënon saktësisht (veprat) dhe atyre nuk u bëhet padrejt

Verse 63 — Surah Al-Muminun 23:63

Por zemrat e tyre (mohuesve) janë të verbëruara nga ky (libër), e përveç kësaj, ata vazhdojnë të bëjnë vepra të këqija

Verse 64 — Surah Al-Muminun 23:64

Ndërkaq, kur t´i kapim me dënim ata që kanë bërë jetë të shfrenuar, atëherë ata me britmë bëjnë lutje (duke kërkuar ndihmë)

Verse 65 — Surah Al-Muminun 23:65

Mos e ngreni zërin tash, se ju nuk keni ndihmën Tonë

Verse 66 — Surah Al-Muminun 23:66

Sepse, juve u lexoheshin ajetet e Mia, e ju zbrapseshit

Verse 67 — Surah Al-Muminun 23:67

Si arrogantë ndaj tij (ndaj Kur´anit, ose ndaj Qabes), e me fyerje kundër tij natën bisedoshit

Verse 68 — Surah Al-Muminun 23:68

A nuk e menduan ata thellë fjalën (Kur´anin), apo mos u erdhi atyre diçka, që të parëve të tyre të lashtë nuk u pat ardhur

Verse 69 — Surah Al-Muminun 23:69

apo mos nuk e njohin të dërguarin e vet (Muhammedin), prandaj ata e refuzojnë atë

Verse 70 — Surah Al-Muminun 23:70

Apo mos thanë për të se është i çmendur? Jo, por ai ka ardhur me të vërtetën, e shumica e tyre e urrejnë të vërtetën

Verse 71 — Surah Al-Muminun 23:71

E sikur të përputhej e vërteta me dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e toka dhe çdo gjë që gjendet në to. E megjithate që Ne atyre u sollëm (me këtë Kur´an) famën e tyre, ata u zbrapsën ndaj përkujtimit të vet

Verse 72 — Surah Al-Muminun 23:72

A mos u kërkon ti atyre ndonjë shpërblim? Po shpërblimi i Zotit tënd është më i miri, pse Ai është furnizuesi më i mirë

Verse 73 — Surah Al-Muminun 23:73

Ç´është e vërteta, ti i fton ata në rrugë të drejtë

Verse 74 — Surah Al-Muminun 23:74

Po ata që nuk e besojnë botën tjetër, i shmangen rrugës së drejtë

Verse 75 — Surah Al-Muminun 23:75

Edhe sikur t´i mëshironim ata (idhujtarët) dhe t´ua kishim larguar fatkeqësitë, ata do të vazhdonin të zhyteshin në zhgënjimin e tyre

Verse 76 — Surah Al-Muminun 23:76

Ne i sprovuam ata me dënim, po ata nuk iu përulën Zotit të tyre e as nuk iu drejtuan me lutje

Verse 77 — Surah Al-Muminun 23:77

Derisa t´ua hapim një derë dënimin e ashpër, atëherë ata do të mbesin aty me shpresa të humbura

Verse 78 — Surah Al-Muminun 23:78

Ai është që ua krijoi të dëgjuarit, të pamurit dhe të kuptuarit e juaj; sa pak jeni mirënjohës

Verse 79 — Surah Al-Muminun 23:79

Dhe Ai është që ju krijoi në tokë dhe vetëm te Ai do të tuboheni

Verse 80 — Surah Al-Muminun 23:80

Dhe Ai është që jep jetë dhe vdekje dhe vetëm Ai bën ndryshimin e natës e të ditës; si nuk e kuptoni

Verse 81 — Surah Al-Muminun 23:81

Por ja, ata flasin, ashtu si flisnin ata para tyre

Verse 82 — Surah Al-Muminun 23:82

Ata thanë: "Pasi të vdesim e të bëhemi dhé e eshtra të kalbur, a do të ringjallemi

Verse 83 — Surah Al-Muminun 23:83

Kjo na është premtuar ne edhe prindërve tanë më parë, po kjo nuk është gjë tjetër pos një mit i lashtë

Verse 84 — Surah Al-Muminun 23:84

Thuaj: "E kujt është toka dhe çdo gjë që ka në të, nëse jeni që e dini

Verse 85 — Surah Al-Muminun 23:85

Ata do të thonë: "E All-llahut". Atëherë thuaju: "Përse pra nuk mendoni

Verse 86 — Surah Al-Muminun 23:86

Thuaj: "Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zot i Arshit të madh

Verse 87 — Surah Al-Muminun 23:87

Ata do të thonë: "All-llahu!". Thuaju: "E pse nuk frikësoheni pra

Verse 88 — Surah Al-Muminun 23:88

Thuaj: "Në dorën e kujt është i tërë pushteti i çdo sendi, dhe Ai është që mbron (kë të do), e që prej Atij nuk mund të ketë të mbrojtur; nëse jeni që e dini

Verse 89 — Surah Al-Muminun 23:89

Ata do të thonë: "Në dorë të All-llahut!" Thuaj: "E si mashtroheni pra

Verse 90 — Surah Al-Muminun 23:90

Por jo, Ne ua sollëm atyre të vërtetën, e megjithatë, ata jetojnë me gënjeshtra (duke adhuruar idhuj)

Verse 91 — Surah Al-Muminun 23:91

All-llahu nuk ka marrë për Vete kurrfarë fëmijë (as nga engjëjt, e as nga njerëzit), nuk ka me Të ndonjë zot tjetër, pse (sikur të kishte zot tjetër), atëherë secili zot do të veçohej me atë që ka krijuar, dhe do të dominonin njëri mbi tjetrin! I lartë, i

Verse 92 — Surah Al-Muminun 23:92

Ai e di të fshehtën e të dukshmen, Ai është larg atyre që ata ia shoqërojnë

Verse 93 — Surah Al-Muminun 23:93

Thuaj: "Zoti im, po qe se patjetër do të më tregosh atë (dënim) që ua premtove atyre

Verse 94 — Surah Al-Muminun 23:94

Zoti im, mos më fut pra, mua tek ai popull zullumqar

Verse 95 — Surah Al-Muminun 23:95

Në të vërtetë, Ne kemi fuqi të ta tregojmë ty atë që ua kemi premtuar atyre

Verse 96 — Surah Al-Muminun 23:96

Ti të keqen kthe me më të mirën. Ne e dimë më së miri atë që shpifin ata

Verse 97 — Surah Al-Muminun 23:97

Dhe thuaj: "O Zot i im, unë mbrohem me Ty prej cytjeve të djajve

Verse 98 — Surah Al-Muminun 23:98

Dhe mbështetem te Ti që ata të mos më afrohen

Verse 99 — Surah Al-Muminun 23:99

E kur ndonjërit prej tyre i vjen vdekja, ai thotë: "O Zoti im, më kthe

Verse 100 — Surah Al-Muminun 23:100

që të bëj vepra të mira e ta kompensoj atë që lëshova!" Kurrsesi, (kthim nuk ka) e kjo është vetëm fjalë që e thotë ai, e ata kanë para tyre një perde (distancë periodike) deri në ditën kur ringjallen

Verse 101 — Surah Al-Muminun 23:101

E kur i fryhet surit (herën e dytë), atëherë, në atë ditë nuk do të ketë lidhje familjare mes tyre e as që do të pyesë kush për njëri-tjetrin

Verse 102 — Surah Al-Muminun 23:102

E kujt i peshojnë më rëndë peshojat (veprat e mira), ata janë të shpëtuarit

Verse 103 — Surah Al-Muminun 23:103

Ndërsa, atyre që u peshojnë lehtë peshojat (veprat e mira), ata janë që humbën vetveten dhe janë në xhehennem përgjithmonë

Verse 104 — Surah Al-Muminun 23:104

Zjarri do t´ua djegë atyre fytyrat dhe do të duken shumë të shëmtuar brenda tij

Verse 105 — Surah Al-Muminun 23:105

(atyre u thuhet): A nuk u janë lexuar juve ajetet e Mia; e ju nuk i besuat ato

Verse 106 — Surah Al-Muminun 23:106

Ata thonë: "O Zoti ynë, ne na patën mundur të këqijat (u dhamë pas epsheve të Dunjasë) dhe si të tillë ishim popull i humbur

Verse 107 — Surah Al-Muminun 23:107

Zoti ynë, na nxjerr prej tij, e nëse gabojmë përsëri, atëherë vërtet jemi mizorë

Verse 108 — Surah Al-Muminun 23:108

Ai thotë: "Heshtni aty e mos më folni

Verse 109 — Surah Al-Muminun 23:109

Pse një grup prej robërve të Mi thanë: "O Zoti ynë, ne besuam, prandaj na falë dhe na mëshiro, se Ti je më i miri i mëshiruesve

Verse 110 — Surah Al-Muminun 23:110

E ju i patët tallur ata, saqë ajo tallje bëri që të harronin përkujtimin ndaj Meje, madje edhe qeshnit me ta

Verse 111 — Surah Al-Muminun 23:111

E Unë sot i shpërbleva ata, për atë që ishin të durueshëm ata janë fitimtarët

Verse 112 — Surah Al-Muminun 23:112

Ai thotë: "E sa vjet keni kaluar në tokë

Verse 113 — Surah Al-Muminun 23:113

Ata thonë: "Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës, pyeti ata që dinë numërimin

Verse 114 — Surah Al-Muminun 23:114

Ai thotë: "Mirë e keni, sikur ta dishit, njëmend pak keni qëndruar

Verse 115 — Surah Al-Muminun 23:115

A menduat se Ne ju krijuam kot dhe se ju nuk do ktheheni te Ne

Verse 116 — Surah Al-Muminun 23:116

I lartë është All-llahu, Sunduesi i vërtetë, nuk ka zot tjetër pos Tij, Zot i Arshit bujar

Verse 117 — Surah Al-Muminun 23:117

E kush adhuron me All-llahun edhe ndonjë zot tjetër, për të cilin nuk ka kurrfarë fakti, përgjegjësia e tij është para Zotit të vet, e mohuesit nuk do të shpëtojnë

Verse 118 — Surah Al-Muminun 23:118

E ti thuaj: "O Zoti im, më fal e më mëshiro, se Ti je më mëshiruesi i mëshiruesve