Albanian - Chapter 51 - Adh-Dhariyat

Për erërat që ngrejnë dheun dhe e shpërndajnë

Për retë që bartin shiun e rëndë

Për anijet që lundrojnë lehtë

Për engjëjt që bëjnë ndarjen e çështjeve

S´ka dyshim se ajo që u premtohet është e vërtetë e sigurt

Dhe se shpërblimi (gjykimi për vepra) do të ndodhë patjetër

Për qiellin plot rrugë

Ju gjendeni në një thënie kontradiktore

Nga ai (besimi) zbrapset ai që ishte zbrapsur

Mallkuar qofshin gënjeshtarët

Ata të cilët janë gafilë në injorancë (në verbëri, në padituri)

E pyesin: "Kur është dita e gjykimit

Dita kur ata digjen në zjarr

Përjetojeni dënimin tuaj, ky është ai që kërkonit t´ju shpejtohet

Të devotshmit janë në kopshte e burime

Të kënaqur se kanë shtënë në dorë atë që u dha Zoti i tyre, ata edhe më parë (në Dunja) ishin mirëbërës

Ata qenë të cilët pak flinin natën

Dhe në syfyr (kah mbarimi i natës) ata kërkonin falje për mëkatet

Dhe në pasurinë e tyre kishin përcaktuar të drejtë për lypësin dhe për të ngratin (që ka nevojë por nuk lyp)

Edhe në tokë ka argumente për ata të bindurit

Po edhe në veten tuaj. A nuk jeni kah e shihni

E në qiell është furnizimi juaj dhe ajo që ju premtohet

Pasha Zotin e qiellit e të tokës, kjo është një e vërtetë, ashtu siç është e vërtetë se ju flisni

A ke arritur të dëgjosh ti për rrëfimin e musafirëve të ndershëm të Ibrahimit

Kur patën hyrë te Ai dhe thanë: "Të përshendesim me paqë!" Ai tha: "Qofshi gjithnjë të përshëndetur me paqë!" (E me vete tha): "Njerëz të panjohur

Dhe ai pa u vërejtur shkoi te familja e vet dhe solli një viç të majmë të pjekur

Atë ua afroi atyre e tha: "Përse nuk po hani

Dhe ndjeu njëfarë frike prej tyre, po ata thanë: "Mos ki frikë!" Mandej i dhanë myzhde për një djalë të dijshëm

E gruaja e tij nisi të bërtasë e i ra shuplakë fytyrës së vet e tha: "Unë jam një plakë që nuk lind

Ata (engjëjt) thanë: "Kështu ka thënë Zoti yt, e Ai është i urti, i gjithdijshmi

Ai (Ibrahimi) tha: "E ç´është puna juaj, o ju të dërguar

Ata thanë: "Ne jemi të dërguar te një popull kriminel

Që të hedhim mbi ta gurë nga balta (e pjekur)

(gurë) Të shënuar te Zoti yt, për ata që i kaluan kufijtë (në mëkate)

Dhe kush ishte aty nga besimtarët, Ne i nxorëm (i larguam)

Po nuk gjetëm aty pos një shtëpie muslimane

Dhe Ne kemi lënë aty shenjë për ata që i kanë frikë dënimit të hidhur

(Kemi lënë shenjë) Edhe në Musain kur Ne e dërguam te faraoni me fakte të forta

E ai, me tërë anën (fuqinë) e vet, ia ktheu shpinën dhe tha: "Është magjistar, ose është i çmendur

E Ne e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe e hodhëm në det, dhe ai e bëri veten të jetë i sharë

Edhe në Adin (kemi lënë shenjë) kur Ne lëshuam kundër tyre erën rrënuese

e cila nuk la send pa e shndërruar në mbeturinë

Edhe në Themudin kur atyre iu pat thënë: Kënaquni deri në një kohë

E ata nga kryelartësia nuk respektuan urdhrin e Zotit të tyre, andaj i përfshiu rrufeja me krismë, e ata e shihnin

Dhe nuk mundën as të ngrtihen e as t´i kundërvihen

Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë

Edhe tokën Ne e kemi shtruar, sa shtrues të mirë jemi

Dhe Ne krijuam prej çdo sendi dy lloje (mashkull e femër) që ju të përkujtoni (madhështinë e Zotit)

Pra, ikni e mbështetuni tek All-llahu, unë prej Tij jam një qortues i hapët

E mos i shoqëroni All-llahut edhe ndonjë zot tjetër, edhe për këtë unë jam i dërguar prej Tij që t´ju tërheq haptazi vërejtjen

Ja, ashtu pra, edhe atyre që ishin më parë nuk u erdhi i dërguar e që nuk i thanë: "Është magjistar ose është i çmendur

A mos e porositën njëri-tjetrin me këtë? Jo, por ata janë popull renegat

Andaj ti largohu prej tyre, ti nuk je i qortuar

Vazhdo me këshillë, sepse këshilla besimtarëve u bën dobi

Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit për tjetër pos që të më adhurojnë

Unë nuk kërkoj prej tyre ndonjë furnizim e as s´dëshiroj të më ushqejnë ata

All-llahu është furnizues i madh. Ai, fuqiforti

S´ka dyshim se atyre që bënë mizori u përket dënimi si pjesa e dënimit të shokëve të tyre, andaj të mos e kërkojnë shpejtimin e tij

Të mjerët ata që nuk besuan për atë ditën e tyre të premtuar