Albanian - Chapter 69 - Al-Haqqah

Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti)

Ç´është kijameti

Çka të mësoi ty se ç´është kijameti

Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin)

Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme

Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme

Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur i shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishin trupa hurmash të zgavëruara

A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur

Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara

Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshme)

Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije

Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues

E kur të fryhet në surë një e fryme

Dhe të ngrihen toka e kodrat e t´i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur

Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti)

E qielli çahet, pse ai atë ditë është i rraskapitur

Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd

Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji

Kujt t´i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: "O ju, qe, lexojeni librin tim

Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time

Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme

Në një xhennet të lartë

Pemët e tij i ka krejt afër

(E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë

Ndërkaq, kujt i jepen librat e vet nga e majta e tij, ai thotë: "O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im

Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime

Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua

Pasuria ime nuk më bëri fare dobi

U hoq prej meje çdo kompetencë imja

U thuhet zebanive: Kapeni atë, vëndojani prangat

Pastaj atë futeni në xhehennem

Mandej lidheni atë me një zinxhirë të gjatë shtatëdhjetë kutë

Se ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar

Ai nuk nxiste për t´i ushqyer të varfërit

Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik

As ushqim tjetër përveç të të shplarave

Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve

Pra Unë betohem në atë që e shihni

Edhe në atë që nuk e shihni

Se me të vërtetë ai (Kur´ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i dërguari i ndershëm

Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni

Nuk është as fjalë e ndonjë falltori, po ju nuk përkujtoheni

Është zbritje prej Zotit të botëve

Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë

Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë

E pastaj do t´ia këputnim atij arterien e zemrës

E askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij

Ai (Kur´ani) është këshillë për të ruajturit

S´ka dyshim se Ne dimë që prej jush ka që e përgënjeshtrojnë

Ai (Kur´ani) njëmend do të jetë dëshpërim për jobesimtarët

Ai është e vërteta bindëse

Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar