Albanian - Chapter 81 - At-Takwir

Kur dielli të jetë mbështjellur (dhe errësohet)

Dhe kur yjet të kenë rënë (e shkapërderdhur)

Dhe kur kodrat të kenë udhëtuar (e bërë pluhur në ajër)

Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë

Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar)

Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakëruar

Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar

Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla

Për çfarë mëkati ato janë mbytur

Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar

Dhe kur qielli të jetë hequr

Dhe kur xhehennemi të jetë ndezur fort

Dhe kur xhenneti të jetë afruar

Atëbotë njeriu do ta dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe)

Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën)

Që udhëtojnë e fshihen (si dreri në strofkë)

Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë

S´ka dyshim se ai (Kur´ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit)

Që është i fortë dhe që ka vend të lartë te Zoti i Arshit

Që është i respektuar atje (në mesin e engjëjve) dhe besnik

Nuk është i marrë shoku juaj (Muhammedi)

Dhe se ai e pat parë atë (Xhibrilin) në horizontin e qartë lindor

Dhe ai nuk është që në të fshehtën (shpalljen) ka dyshim (ose ua lë mangu)

Dhe ai (Kur´ani) nuk është thënie e djallit të mallkuar

Pra, ku jeni, kah shkoni

Ai (Kur´ani) s´është tjetër pos këshillë për njerëzit

Për atë nga mesi që dëshiron të gjendet në të vërtetën

Po ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron All-llahu, Zoti i botëve