Back to Languages

Albanian - Chapter 27 - An-Naml

Translation by Unknown — Permalink

Verse 1 — Surah An-Naml 27:1

Ta, Sin. Keto jane ajete te Kur´anit dhe te librit te kuptueshem

Verse 2 — Surah An-Naml 27:2

Jane udherrefyes dhe myzhde per besimtaret

Verse 3 — Surah An-Naml 27:3

Qe e falin namazin dhe e japin zeqatin dhe mu ata jane te bindur ndaj botes tjeter

Verse 4 — Surah An-Naml 27:4

E atyre qe nuk besojne boten e ardhme, Ne ua kemi hijeshuar veprat ndaj dhe ata bredhin

Verse 5 — Surah An-Naml 27:5

Te tillet jane ata qe u takon denimi me i rende dhe mu ata do te jene me te deshperuarit ne boten tjeter

Verse 6 — Surah An-Naml 27:6

E s´ka dyshim se ti (Muhammed) e pranon Kur´anin nga i Urti, i Dijshmi

Verse 7 — Surah An-Naml 27:7

(Perkujto) Kur Musai i tha familjes se vet: "Une e pash nje zjarr,e nga ai do t´ju sjell ndonje lajm ose do t´ju sjell nje ure te ndezur qe te ngroheni

Verse 8 — Surah An-Naml 27:8

E kur arriti tek ai u thirr: "I bekuar eshte ai prane zjarrit dhe ata perreth tij. I vecuar ne madheri eshte All-llahu, Zot i boteve

Verse 9 — Surah An-Naml 27:9

O Musa, ne te vertete Une jam All-llahu, i plotfuqishmi, i urti

Verse 10 — Surah An-Naml 27:10

E ti hidhe shkopin tend! E kur e pa ate qe levizte si te ishte gjarper, ai (nga frika) ktheu prapa duke mos pasur me kujdes. (I thame) O Musa! Mos u frikeso se prane meje te derguarit nuk frikesohen

Verse 11 — Surah An-Naml 27:11

Perpos kush (nuk eshte i derguar) ben mekat (ai frikesohet) e qe te keqen pastaj e zevendeson me te miren, atehere s´ka dyshim se Une jam qe fali shume dhe jam meshirues

Verse 12 — Surah An-Naml 27:12

Fute doren tende ne xhepin tend, e ajo do te dale e bardhe pa kurrfare te keqe, e keto jane nder nente argumentet per te (vajtur) te faraoni dhe populli i tij, se me te vertete ata jane popull i prishur

Verse 13 — Surah An-Naml 27:13

E kur u erdhen argumentet Tona te qarta, ata thane: "Kjo pa dyshim eshte magji

Verse 14 — Surah An-Naml 27:14

Dhe, edhe pse bindshem te besueshem ne to (se ishin nga Zoti), i mohuan ne menyre te padrejte e me mendjemadhesi, pra shikoje se cfare ishte fundi i shkaterrimtareve

Verse 15 — Surah An-Naml 27:15

Ne i patem dhene Davudit dhe Sulejmanit dituri, e ata te dy thane: "I falenderohemi vetem All-llahut qe na dalloi (me te mira) mbi shume rober te Tij besimtare

Verse 16 — Surah An-Naml 27:16

E Sulejmani e trashegoi Davudin dhe tha: "O njerez, ne kuptojme gjuhen e shpendeve e na eshte dhuruar nga gjithcka, e vertet ky eshte shperblim i qarte

Verse 17 — Surah An-Naml 27:17

E Sulejmanit i ishte tubuar ushtria e vet qe perbehej nga exhinet, nga njerezit dhe nga shpendet dhe ata mbanin rendin

Verse 18 — Surah An-Naml 27:18

Deri atehere kur arriten mbi luginen e buburrecave, nje buburrec tha: "O ju buburreca, hyni ne vendet tuaja qe te mos u copetoje Sulejmani dhe ushtria e tij duke mos ju verejtur

Verse 19 — Surah An-Naml 27:19

E ai (Sulejmani) buzeqeshi i gezuar prej fjales se tij dhe tha: "Zoti im, me mundeso qe t´i falenderoj te mirat Tuaja qe m´i dhurove mua dhe prinderve te mi dhe qe te bej vepra te mira qe Ti i pelqen, e me meshiren Tende me fut ne mesin e roberve Tuaj te

Verse 20 — Surah An-Naml 27:20

Dhe veshtroi shpendet e tha: "C´eshte qe nuk e shoh pupezen? Jo, ajo nuk qenka ketu

Verse 21 — Surah An-Naml 27:21

Une do ta denoj ate me nje denim te ashper ose do ta there ose ka per te me sjelle ndonje argument te forte (si arsyetim)

Verse 22 — Surah An-Naml 27:22

Ajo nuk zgjati shume e tha: "Une kuptova ate qe ti nuk je i njohur dhe te erdha nga Sebei me nje lajm te sigurt

Verse 23 — Surah An-Naml 27:23

Ne te vertete une gjeta nje grua qe po i sundonte ata (popullin e Sebe-it) dhe asaj i ishte dhene cdo send, e ajo kishte nje fron te madh

Verse 24 — Surah An-Naml 27:24

Madje takova ate dhe popullin e saj se adhurojne diellin e jo All-llahun, po djalli ua kishte hijeshuar ate veprim te tyre dhe i kishte shmangur prej rruges se drejte, andaj ata nuk gjejne udhezim

Verse 25 — Surah An-Naml 27:25

(i kishte shmangur) Per te mos adhuruar All-llahun qe nxjerr ne shesh (e di) te fshehten ne qiej e ne toke, dhe qe e di ate qe fshehni dhe ate qe publikoni

Verse 26 — Surah An-Naml 27:26

All-llahu eshte nje, nuk ka zot tjeter pos Tij, Zot i Arshit te madh

Verse 27 — Surah An-Naml 27:27

Ai (Sulejmani) tha: "Do te shohim se a e thua te verteten apo je nga genjeshtaret

Verse 28 — Surah An-Naml 27:28

Shko me kete letren time e hidhjau atyre, largohu (pak) nga ata dhe pergjo se cka bisedojne

Verse 29 — Surah An-Naml 27:29

Ajo (gruaja - Belkisa) tha: "O ju pari, mua me ka arritur nje leter madheshtore

Verse 30 — Surah An-Naml 27:30

(e lexova) Kjo eshte prej Sulejmanit (mandej e hapi, kur qe, ne te) "Me emrin e All-llahut, Meshiruesit, Meshireberesit!" (Bismil-lahir-Rrahmanir-Rrahim)

Verse 31 — Surah An-Naml 27:31

(ne vazhdim shkruan) "Te mos u mbani ne te madh kunder meje, po te me vini te dorezuar (dhe besimtare)

Verse 32 — Surah An-Naml 27:32

Ajo tha: "O ju pari, me sugjeroni ne kete ceshtje timen se une nuk do te vendos asgje derisa edhe ju te jepni pelqim

Verse 33 — Surah An-Naml 27:33

Ata (paria) i thane: "Ne jemi te fuqishem dhe jemi luftetare te rrepte, por puna qendron te ti, e ti mendo se cka do te na urdherosh

Verse 34 — Surah An-Naml 27:34

Ajo tha: "Kur sunduesit e pushtojne ndonje vend, ata e rrenojne ate e parine me te zgjedhur te atij vendi e nenshtrojne. Keshtu ata veprojne

Verse 35 — Surah An-Naml 27:35

Po une do t´u dergoj atyre nje dhurate (te madhe), e do te shoh se cka do te na sjellin te derguarit (me dhurate)

Verse 36 — Surah An-Naml 27:36

E kur i erdhi ajo Sulejmanit, ai tha: "A me pasuri me ndihmoni mua? E ate qe All-llahu ma ka dhene mua eshte shume me e dobishme nga ajo qe u ka dhene juve! Por ju krenoheni me dhuratat tuaja

Verse 37 — Surah An-Naml 27:37

Kthehu te ata (i tha kryesuesit te te deleguarve), se per Zotin ne do t´u vijme atyre me nje ushtri, te ciles ata nuk do te mund t´i bejne balle dhe do t´i debojme prej aty te nenshtruar e te poshteruar

Verse 38 — Surah An-Naml 27:38

Ai (Sulejmani) tha: "O ju pari, cili prej jush do t´ma me sjell fronin e saj, para se te vijne ata te dorezuar

Verse 39 — Surah An-Naml 27:39

Njeri prej xhineve te vrazhde (Ifriti) tha: "Une do ta sjell ate ty para se te ngrihesh nga vendi yt, une per te kam fuqi dhe jam i sigurt

Verse 40 — Surah An-Naml 27:40

E ai i cili kishte dituri nga libri tha: "Une ta sjell ate ty sa cel e mshel syte (ketij i tha sille)!" E kur e pa ate (fron) te vendosur prane tij, (Sulejmani) tha: "Kjo eshte dhuntia e Zotit tim qe te me sprovoje mua se a do ta falenderoj, apo mos do ta

Verse 41 — Surah An-Naml 27:41

Ai (Sulejmani) tha: "Ndryshonia asaj fronin qe ta provojme se a po e njeh apo eshte nga ata qe nuk dine ta njohin

Verse 42 — Surah An-Naml 27:42

E kur erdhi ajo, iu tha: "A eshte i ketille froni yt?" Ajo tha: "Si te ishte vete ai?!" (Sulejmani tha:) "Neve na eshte dhene dituria perpara saj dhe ne ishim besimtare para saj

Verse 43 — Surah An-Naml 27:43

Pse ate (Belkisen) e kishte penguar (nga besimi i drejte) ajo qe adhuronte, pos All-llahut, dhe ishte nga nje popull jobesimtar

Verse 44 — Surah An-Naml 27:44

Asaj iu tha: "Hyn ne pallat", e kur e pa ate mendoi se eshte nje uje i madh dhe i pervoli kembet. Ai (Sulejmani) tha: "Ky eshte nje pallat i lemuar prej qelqi!" Ajo tha: "Zoti im, une i kam bere krim vetes e tash i dorezohem (pranoj besimin) se bashku me

Verse 45 — Surah An-Naml 27:45

Ne ia derguam Themudit vellain e tyre (nga gjaku), Salihun (t´u thote): "Adhurojeni All-llahun!" Kur qe, ata dy grupe qe kundershtoheshin

Verse 46 — Surah An-Naml 27:46

Ai (Salihu) tha: "O populli im, perse nguteni e kerkoni te keqen (denimin) para te mires, pse te mos i kerkoni falje All-llahut qe te meshiroheni

Verse 47 — Surah An-Naml 27:47

Ata thane: "Ne parandjejme fatkeqesi me ty dhe me ata qe jane me ty!" Ai tha: "Ndjella e fatit tuaj eshte te All-llahu, por vete ju jeni nje popull qe ngaterroheni

Verse 48 — Surah An-Naml 27:48

E ne qytet ishin nente veta qe benin shkaterrime ne toke, e nuk permiresonin

Verse 49 — Surah An-Naml 27:49

Ata qe thane: "Betohuni mes vete ne All-llahun, ta mbytni ate dhe familjen e tij naten, e pastaj te afermve te tij t´u thoni: Ne nuk morem pjese ne mbytjen e familjes se tij, dhe se ne jemi te drejte (te vertete)

Verse 50 — Surah An-Naml 27:50

Ata pergatiten nje kurth e Ne ua shperblyem kurthin duke mos e hetuar ata

Verse 51 — Surah An-Naml 27:51

Pra, veshtro se cfare ishte perfundimi i dredhise se tyre. Ne te vertete, Ne zhdukem te gjithe ata dhe popullin e tyre

Verse 52 — Surah An-Naml 27:52

E keto jane shtepite e tyre te mbetura shkret per shkak te mizorise se tyre. E nuk ka dyshim se ne kete (rrenim) per nje popull qe kupton ka argument

Verse 53 — Surah An-Naml 27:53

Ne i shpetuam ata qe besuan dhe qe ishin te matur (duke iu shmangur mekatit)

Verse 54 — Surah An-Naml 27:54

(Perkujto) Lutin kur ai popullit te vet i tha: "A beni ate pune te shemtuar qe edhe vete ju e kuptoni (se eshte e keqe)

Verse 55 — Surah An-Naml 27:55

A vertet, ju nga epshi kontaktoni me meshkujt, i braktisni grate tuaja? Ju jeni popull injorant (xhahil)

Verse 56 — Surah An-Naml 27:56

Pergjigjja e popullit te tij nuk qe tjeter vetem se te thone: "Debojeni familjen e Lutit nga vendi juaj, sepse ata jane njerez qe ruajne pastertine

Verse 57 — Surah An-Naml 27:57

E Ne e shpetuam ate dhe familjen e tij, pervec gruas se tij, se ciles ia caktuam te mbetet me te denuarit

Verse 58 — Surah An-Naml 27:58

E kunder atyre leshuam nje shi (me gure); i shemtuar ishte ai shi per ata te cileve iu kishte terhequr verejtja

Verse 59 — Surah An-Naml 27:59

Thuaj (o i derguar): "Falenderimi i qofte All-llahut, e shpetimi qofte ndaj roberve te Tij qe Ai i zgjodhi (pejgamberet)! A me i mire (per te besuar) eshte All-llahu, apo ata qe ia bejne shok

Verse 60 — Surah An-Naml 27:60

Ai qe krijoi qiejt e token, qe per ju leshoi shi nga qielli, e Ne me te beme te lulezojne kopshte te bukura, qe per ju ka qene e pamundshme t´i beni te mbijne bimet ne to; A mos ka ndonje zot tjeter pos All-llahut? Jo, por ata jane popull qe shtremberojne

Verse 61 — Surah An-Naml 27:61

A eshte Ai qe token e beri vendqendrim e neper te beri te rrjedhin lumenj, dhe asaj (tokes) i beri (male) perforcuese, dhe ne mes dy deteve beri ndarje. A ka pervec All-llahu zot tjeter? Jo, por shumica e tyre nuk e dine

Verse 62 — Surah An-Naml 27:62

A eshte Ai qe i pergjigjet nevojtarit (te mjerit) kur ai e therret, duke ia larguar te keqen e juve ju ben mbizoterues te tokes. A ka zot tjeter pos All-llahut? Jo, por ju shume pak perkujtoni

Verse 63 — Surah An-Naml 27:63

Ai qe ju orienton ne erresirat e tokes e te detit, dhe ai qe prane meshires se Tij (shiut), si myzhde i leshon ererat. Valle, a ka tjeter zot pos All-llahut? E larte eshte madheria e Tij nga cka ia pershkruajne shok

Verse 64 — Surah An-Naml 27:64

Ai qe e fillon krijimin (e njeriut) e pastaj e perserit ate (e ringjall pas vdekjes) dhe Ai qe ju furnizon nga qielli e toka. A mos ka zot tjeter pos All-llahut? Thuaj: "Sillni argumentet tuaja, nese jeni te sinqerte

Verse 65 — Surah An-Naml 27:65

Thuaj: "Askush vec All-llahut as ne qiejt, as ne toke nuk e di te fshehten, as nuk e dine se kur ringjallen

Verse 66 — Surah An-Naml 27:66

Por, dijenia e tyre arrihet ne boten tjeter (kur te perjetojne cka u eshte premtuar). Ja, ata dyshojne per kete (per boten tjeter), bile jane te verber ndaj saj

Verse 67 — Surah An-Naml 27:67

Ndersa ata te cilet nuk besuan thane: "A pasi te (vdesim) behemi dhe e pluhur ne edhe prinderit tane, (a thua) do te ringjallemi

Verse 68 — Surah An-Naml 27:68

Kjo na eshte premtuar neve e dhe prinderve tane me perpara, por kjo nuk eshte gje tjeter vecse legjende e te pareve

Verse 69 — Surah An-Naml 27:69

Thuaj: "Udhetoni neper toke dhe shikoni se si ishte perfundimi i kundershtareve

Verse 70 — Surah An-Naml 27:70

Po ti (Muhammed) mos u trazo per ta, e as mos e ngushto veten nga ato dredhi qe i bejne

Verse 71 — Surah An-Naml 27:71

E ata thone: "Po qe se jeni te sigurt ne ato cka flitni, kur do te realizohet ai premtim (me denim)

Verse 72 — Surah An-Naml 27:72

Ti thuaj: "Tanime u eshte ngjeshur juve nje pjese e atij premtimi per te cilin po ju ngutet juve

Verse 73 — Surah An-Naml 27:73

S´ka dyshim se Zoti yt eshte shume bamires ndaj njerezve, por shumica e tyre nuk e falenderojne

Verse 74 — Surah An-Naml 27:74

E eshte e sigurt se Zoti yt di cka fshehin zemrat e tyre dhe cka shfaqin haptazi

Verse 75 — Surah An-Naml 27:75

Nuk ka asgje te fshehur ne qiell e as ne toke, e te mos jete e shenuar ne librin e sakte (dijen e Zotit)

Verse 76 — Surah An-Naml 27:76

Vertet, ky Kur´an u rrefen beni israileve te shumten e asaj qe ata ishin te percare

Verse 77 — Surah An-Naml 27:77

Dhe pamedyshje ai eshte udherrefyes e meshire per besimtaret

Verse 78 — Surah An-Naml 27:78

E Zoti yt, vertet do te gjykoje mes tyre me drejtesine e Tij, e Ai eshte i gjithfuqishmi e i dijshmi

Verse 79 — Surah An-Naml 27:79

E ti pra mbeshtetu ne All-llahun se me te vertete ti je ne te drejten e sigurt

Verse 80 — Surah An-Naml 27:80

Ti nuk mund t´i besh te degjojne te vdekurit, e as nuk mund ta besh te shurdhetin ta degjoje thirrjen, e sidomos kur ata ta kthejne shpinen

Verse 81 — Surah An-Naml 27:81

E as qe mund t´i largosh te verberit nga humbja e tyre (zemrat e verbera), ti nuk mund ta besh te degjoje ndonje tjeter, vetem ate qe i beson argumentet Tona, e ata jane muslimane

Verse 82 — Surah An-Naml 27:82

E kur kunder tyre do te behet fjala (e denimit) realitet. Ne do t´ju nxjerrim nje shtaze nga toka qe do t´ju flase (ose do t´i lendoje), sepse njerezit nuk ishin te bindur ne argumentet Tona

Verse 83 — Surah An-Naml 27:83

E diten kur do te tubojme prej secilit popull grupe nga ata qe i kane mohuar argumentet tona, ata te vere njeri pas tjetrit, do te jene te penguar

Verse 84 — Surah An-Naml 27:84

Derisa te arrijne (ne vendin e llogarise), Ai u thote: "A ju i mohuat argumentet e Mia duke mos i menduar dhe formuar dije per to? E cka vepronit ju ashtu (ne Dunja)

Verse 85 — Surah An-Naml 27:85

Dhe kunder tyre zbatohet vendimi (i denimit) per shkak se bene krim dhe ata nuk do te flasin

Verse 86 — Surah An-Naml 27:86

A nuk shohin ata se Ne ua beme naten qe te pushojne, kurse diten te ndritshme. Ne kete ka argument per nje popull qe beson

Verse 87 — Surah An-Naml 27:87

(perkujto) Diten kur i fryhet surit, e te frikesohet kush eshte ne toke, perpos ke do All-llahu (te mos frikesohet) dhe t´i vine Atij te gjithe te perulur

Verse 88 — Surah An-Naml 27:88

E i sheh kodrat e mendon se ato jane te palevizshme, ndersa ato levizin si rete, (kjo eshte) mjeshteri e All-llahut qe persosi cdo send, e Ai eshte hollesisht i njohur se cka punoni

Verse 89 — Surah An-Naml 27:89

Kush ka bere veper te mire, atij do t´i takoje (shperblim) edhe me i mire se ajo dhe ata do te jene te siguruar prej tmerrit te asaj dite

Verse 90 — Surah An-Naml 27:90

E kush do te paraqitet me pune te keqija (me besim te gabuar), ata do te hidhen te permbysur me fytyrat e tyre ne zjarr. (U thuhet) Ju nuk shperbleheni me tjeter pos me ate qe punuat

Verse 91 — Surah An-Naml 27:91

Une jam urdheruar ta adhuroj vetem Zotin e ketij qyteti, te cilin Ai e beri te shenjte, se Atij i takon cdo send, dhe jam urdheruar te jem prej besimtareve te sinqerte

Verse 92 — Surah An-Naml 27:92

E, edhe ta lexoj Kur´anin, e kush e pranon udhezimin e tij, ai udhezohet vetem per te miren e vet, e kush ka humbur, ti thuaji: "Une vetem terheq verejtjen

Verse 93 — Surah An-Naml 27:93

Dhe thuaj: "Falenderoj All-llahun, e Ai do t´ua tregoje argumentet e veta dhe do t´i kuptoni ato atehere (kur nuk u ben dobi). Zoti yt nuk eshte indiferent ndaj asaj qe veproni ju