Albanian - Chapter 81 - At-Takwir

Kur dielli te jete mbeshtjellur (dhe erresohet)

Dhe kur yjet te kene rene (e shkaperderdhur)

Dhe kur devete e shtrenjta te lihen pa bari ne fushe

Dhe kur egersirat te jene bashkuar (tubuar)

Dhe kur detet te vlojne si zjarr i flakeruar

Dhe kur shpirtrat te jene bashkuar

Dhe kur te pyeten ato vajza te varrosura te gjalla

Per cfare mekati ato jane mbytur

Dhe kur fletushkat te jene shpaluar

Dhe kur qielli te jete hequr

Dhe kur xhehennemi te jete ndezur fort

Dhe kur xhenneti te jete afruar

Atebote njeriu do ta dije se cka ka ofruar (te mire ose te keqe)

Betohem fuqimisht ne yjet qe terhiqen (diten, e ndricojne naten)

Qe udhetojne e fshihen (si dreri ne strofke)

Pasha naten kur ajo ia beh me erresire

Pasha agimin kur ia shkrep

S´ka dyshim se ai (Kur´ani) eshte thenie e te derguarit fisnik (qe e pranoi prej Zotit)

Qe eshte i forte dhe qe ka vend te larte te Zoti i Arshit

Qe eshte i respektuar atje (ne mesin e engjejve) dhe besnik

Nuk eshte i marre shoku juaj (Muhammedi)

Dhe se ai e pat pare ate (Xhibrilin) ne horizontin e qarte lindor

Dhe ai nuk eshte qe ne te fshehten (shpalljen) ka dyshim (ose ua le mangu)

Dhe ai (Kur´ani) nuk eshte thenie e djallit te mallkuar

Pra, ku jeni, kah shkoni

Ai (Kur´ani) s´eshte tjeter pos keshille per njerezit

Per ate nga mesi qe deshiron te gjendet ne te verteten

Po ju nuk mundeni, por vetem nese deshiron All-llahu, Zoti i boteve