Back to LanguagesPrevious ChapterNext Chapter
Tamil - Chapter 2 - Al-Baqarah
Translation by Abdulhameed Baqavi — Permalink
Verse 1 — Surah Al-Baqarah 2:1
alihp lam mim. (Allahuta'ala, vanavar jiprayil alaihis'salam - avarkal mulamaka, napi muham'matu sallallahu alaihivasallam - avarkalukku aruliya kur'anakiya)
Verse 2 — Surah Al-Baqarah 2:2
itutan vetanul. Itil cantekameyillai. Iraiyaccam utaiyavarkalukku (itu) nerana valiyaik kattum
Verse 3 — Surah Al-Baqarah 2:3
avarkal maraivanavarrai (untenru) nampikkai kolvarkal. Tolukaiyaiyum nilainiruttuvarkal (tavaratu kataipitipparkal). Nam avarkalukku valankiya (porul, celvam ponra)varriliruntu (tanamaka) celavum ceyvarkal
Verse 4 — Surah Al-Baqarah 2:4
(melum, napiye!) Avarkal umakku irakkappatta i(vvetat)taiyum, umakku mun (cenra napimarkalukku) irakkappatta (vetankal ya)varraiyum nampikkai kolvarkal. (Niyayat tirppu nalakiya) iruti nalaiyum (unmai enru) urutiyaka nampuvarkal
Verse 5 — Surah Al-Baqarah 2:5
ivarkaltan tankal iraivanin nerana valiyil irukkirarkal. Ivarkaltan niccayamaka verri perravarkal
Verse 6 — Surah Al-Baqarah 2:6
(napiye!) Evarkal (ivvetattai manamurantaka) nirakarikkirarkalo avarkalukku nir accamutti eccarikkai ceyvatum, eccarikkai ceyyatiruppatum unmaiyil camame. Avarkal nampikkai kollave mattarkal
Verse 7 — Surah Al-Baqarah 2:7
(Avarkal manamurantaka nirakarittatan karanamaka) avarkalutaiya ullankalin mitum, kelvippulan mitum allah muttiraiyittu vittan. Avarkalutaiya parvaikalin mitum tiraiyitappattu vittatu. Tavira, avarkalukku kotiya vetanaiyum untu
Verse 8 — Surah Al-Baqarah 2:8
(napiye!) Allahvaiyum iruti nalaiyum nampikkai kontirukkirom enak kurupavarkalum manitarkalil cilaruntu. Anal, (unmaiyil) avarkal nampikkai kontavarkal allar
Verse 9 — Surah Al-Baqarah 2:9
avarkal (ivvitam kuri) allahvaiyum, nampikkai kontavarkalaiyum vancik(kak karutu)kinranar. Anal, avarkal tankalaiye tavira (pirarai) vancikka mutiyatu. (Itai) avarkal unarntu kolla mattarkal
Verse 10 — Surah Al-Baqarah 2:10
(enenral) avarkalutaiya ullankalil (vancakam ennum) noy irukkiratu. Akave, avarkalukku (an)noyai allah atikappatuttiyum vittan. (Ivvitam) avarkal poy colvatanal mikka tunpuruttum vetanaiyum avarkalukku untu
Verse 11 — Surah Al-Baqarah 2:11
avarkalai nokki pumiyil visamam cey(tukontu alai)yatirkal enru kurinal, atarkavarkal “nankal camatanattai untakkupavarkaltan (visamikal allar)'' enak kurukirarkal
Verse 12 — Surah Al-Baqarah 2:12
niccayamaka avarkal visamikale! Anal, (tankaltan visamikal enpatai) avarkal unarntukolla mattarkal
Verse 13 — Surah Al-Baqarah 2:13
melum, avarkalai nokki “(marra) manitarkal nampikkai kontataip ponru ninkalum (unmaiyaka) nampikkai kollunkal'' enru kurinal, (atarku) “arivinarkal nampikkai kontatupol nankalum nampikkai kolvata?'' Enru avarkal kurukirarkal. Niccayamaka avarkaltan murrilum arivinarkal. Anal, (tankaltan arivinarkal enpatai) avarkal arintukolla mattarkal
Verse 14 — Surah Al-Baqarah 2:14
Tavira avarkal nampikkai kontavarkalaic cantittal “nankalum (unkalaippol) nampikkai kontu vittom'' enavum kurukirarkal. Anal, avarkal (nampikkaiyalarkalai vittu vilakit) tankalin (talaivarkalakiya) saittankalutan tanittu vittalo “niccayamaka nankal unkalutantan irukkirom. Anal, nankal (nampikkaiyalarkalaip) parikacam cey(yave avvitam avarkalitam kuru)kirom'' enak kurukinranar
Verse 15 — Surah Al-Baqarah 2:15
(avvaranru!) Allahtan avarkalai parikacikkiran. Melum avarkalai avarkalutaiya attuliyattil (ivvitam tattalintu) kettalaiyumpati vittu vaittullan
Verse 16 — Surah Al-Baqarah 2:16
ivarkaltan neranavalikkup patilakat tavarana valiyai vilaikku vankik kontavarkal. Enave, ivarkalutaiya (inta) viyaparam ilapam alikkavillai. Anri, ivarkal nervali perravarkalakavum irukkavillai
Verse 17 — Surah Al-Baqarah 2:17
ivarkalutaiya utaranam or utaranattai ottirukkiratu. (Atavatu apayakaramana kattil, karirulil akappattuk kontavarkalukku valiyai arivippatarkaka) oruvar tiyai mutti (atanal) avaraic cula oli erpatta camayattil (avarkalutaiya tiya ceyalkalin karanamaka) allah avarkalutaiya (parvai) oliyaip pokki parkka mutiyata karirulil avarkalai vittu vittan
Verse 18 — Surah Al-Baqarah 2:18
(attutan ivarkal) cevitarkalakavum, umaiyarkalakavum, kurutarkalakavum irukkirarkal. Atalal, ivarkal (apayakaramana innilaiyiliruntu) milave mattarkal
Verse 19 — Surah Al-Baqarah 2:19
Allatu (ivarkalutaiya utaranam:) Atarnta irulum, itiyum, minnalum konta mekam poliyum malaiyil akappattuk konta(varkalin utaranattai ottirukkiratu. Ivvaru akappattuk konta i)varkal iti mulakkankalal maranattirkup payantu tankal viralkalait tankal katukalil nulaittu (ataittu)k kolkinranar. Nirakarikkum ivarkalai allah (eppolutum) culntirukkiran
Verse 20 — Surah Al-Baqarah 2:20
(tavira) anta minnal ivarkalin parvaiyaip parikkap parkkiratu. Atu ivarkalukku veliccam tarumpotellam a(nta veliccat)til natak(ka virumpu)kirarkal. (Anal, am'minnal maraintu) avarkalai irul culntukontal (vali teriyatu tikaittu) ninru vitukirarkal. Innum allah virumpinal ivarkalutaiya kelvip pulanaiyum parvaiyaiyum pokkivituvan. Niccayamaka allah anaittin mitum (evvitamum ceyya) perarralutaiyavan avan
Verse 21 — Surah Al-Baqarah 2:21
manitarkale! Unkalaiyum unkalukku munniruntavarkalaiyum pataitta unkal iraivanaiye vanankunkal. (Atanal) ninkal irai accamutaiyavarkalaka akalam
Verse 22 — Surah Al-Baqarah 2:22
avane pumiyai ninkal vacikkum itamakavum, vanattai oru mukatakavum amaittu, mekattiliruntu malaiyaip polivittu, ataik kontu (ninkal) pucikkakkutiya kanivarkkankalaiyum unkalukku veliyakkukiran. Akave, (ivarraiyellam) ninkal telivaka arintukonte allahvukku inaikalai akkatirkal
Verse 23 — Surah Al-Baqarah 2:23
Nam (nam tutar muham'matu ennum) nam atiyarukku irakkiya i(vvetat)til ninkal cantekappattu (itu allahvinal arulappattatalla enru kurukinra) ninkal unmaiyalarkalaka iruntal allahvait tavira unkalai amotippavarkalaiyum (tiramaiyalarkalaiyum utaviyalarkalaiyum) ninkal alaittu(c certtu)kkontu itaip ponra or attiyayattai (amaittu)k kontuvarunkal
Verse 24 — Surah Al-Baqarah 2:24
ninkal avvitam (kontuvara) iyalatu ponal - unkalal niccayam avvaru ceyya mutiyatu - manitarkalum karkalum iraiyakinra (naraka) neruppukkup payantu kollunkal. Atu nirakarippavarkalukkena tayar ceyyappattullatu
Verse 25 — Surah Al-Baqarah 2:25
(napiye!) Evarkal (ivvetattai) nampikkai kontu (atil kurappattullapati) narceyalkalaic ceykirarkalo avarkalukku (corkkattil) niccayamaka colaikal untu enru nir narceyti kuruviraka. Avarril niraruvikal (totarntu) otikkonte irukkum. Avarriliruntu (avarkalukku) oru kani pucikkak kotukkappatum potellam munnar namakkuk kotukkappattatum itutane! Ena (accariyappattuk)kuruvarkal. (Enenral) parvaikku orevitamakat tonrakkutiyavarraiye kotukkap peruvarkal. (Eninum avai cuvaiyil vitavitamaka irukkum.) Paricuttamana manaivikalum anku avarkalukku kitaipparkal. Melum, avarkal atil enrenrum tankivituvarkal
Verse 26 — Surah Al-Baqarah 2:26
Kocu allatu ataivita (arpattil) melana etaiyum utaranamakak kuruvatarku allah niccayamaka vetkappatamattan. Atalal, evarkal (unmaiyaka) nampikkai kontirukkirarkalo avarkal (avvutaranam) tankal iraivanal kurappatta unmaiyana utaranamtan enru urutiyaka arintu kolvarkal. Eninum, (ivvetattai) nirakarippavarkalo itai utaranamakkuvataikkontu allah ennatan natukiran? Enak kuruvarkal. Itaikkontu palarai valiketumpatiyum ceykiran. Itaikkontu palarai nervali perumpatiyum ceykiran. (Anal, ivvetattai manamurantaka nirakarikkum) pavikalait tavira (marravarkalai) itaikkontu valiketumpati avan ceyyamattan
Verse 27 — Surah Al-Baqarah 2:27
allahvitattil (ivarkal) ceyta utanpatikkaiyai ivarkal urutippatuttiya pinnum atai murittu vitukinranar. E(nta iratta contat)taic certtu vaikkumpati allah kattalaiyittano ataip pirittum vitukinranar. Pumiyil visamam ceytukontum irukkinranar. Ivarkaltan nastamataintavarkal
Verse 28 — Surah Al-Baqarah 2:28
(manitarkale!) Ninkal allahvai eppati nirakarikkirirkal? Uyirarravarkalaka irunta unkalai avanna uyirppittan. Pinnum avanna unkalai maranikkac ceyvan. Pinnum avane unkalai uyirppippan. Atan pinnum ninkal (unkal ceyalkalukkuriya kuliyai ataivatarkaka) avanitame (vicaranaikku) tirumpa kontu varappatuvirkal
Verse 29 — Surah Al-Baqarah 2:29
avantan (pumiyaiyum) pumiyilulla anaittaiyum unkalukkakap pataittan. Piraku, avan vanattirku mel (tan takutikkut takkavaru) uyarntu atai elu vanankalaka amaittan. Melum, (avarrilum akilattilum ulla) anaittaiyum avan nankarintavan avan
Verse 30 — Surah Al-Baqarah 2:30
(Napiye!) Umatu iraivan vanavarkalai nokki “nan pumiyil (en) piratinitiyai (atamai) niccayamaka erpatuttap pokinran'' enak kuriya camayattil (atarku) avarkal “(pumiyil) visamam ceytu irattam cintakkutiya (cantatikalaip perum) avarai atil (un piratinitiyaka) akkukiraya? Nankalo un paricuttat tanmaiyaikkuri un pukalaikkontu unnaip pukalntu kontirukkirom'' enru kurinarkal. Atarku avan “ninkal ariyatavarrai ellam niccayamaka nan nankariven'' enak kurivittan
Verse 31 — Surah Al-Baqarah 2:31
pinpu (atamaip pataittu) atamukku ellap (porulkalin) peyarkalaiyum (avarrin tanmaikalaiyum) karruk kotuttu, avarrai anta vanavarkalukku munpakki “(vanavarkale! Atamukku en piratinitiyaka avatarkuriya takutiyillai enru kurinirkale! Itil) ninkal unmaiyanavarkalaka iruntal (ito unkal munnirukkum) ivarrin peyarkalai enakku ariviyunkal'' enak kurinan
Verse 32 — Surah Al-Baqarah 2:32
(avvaru arivikka mutiyamal) avarkal (iraivanai nokki) “ni mikat tuymaiyanavan. Ni enkalukku arivittavarrait tavira (veronraiyum) nankal ariyamattom. Niccayamaka nitan mika arintavan, nanam utaiyavan'' enak kurinarkal
Verse 33 — Surah Al-Baqarah 2:33
(pinnar iraivan) “atame! Avarrin peyarkalai avarkalukku arivippiraka!'' Enak kurinan. Avar avarkalukku avarrin peyarkalai arivittapolutu avan (vanavarkalai nokki) “pumiyilum vanankalilum (unkalukku) maraivanavarrai niccayamaka nan nankaripavan enru nan unkalukkuk kuravillaiya? Akave, ninkal (atamai parri) veliyittataiyum, maraittuk kontataiyum niccayamaka nan (nanku) ariven'' enran
Verse 34 — Surah Al-Baqarah 2:34
Pinnar, nam vanavarkalai (nokki) “atamukku ninkal pani(ntu sujutu cey)yunkal'' enak kuriyapotu iplisait tavira (anaivarum) sujutu ceytarkal. Avano perumaikontu vilaki (nam kattalaiyai) nirakarippavarkalil aki vittan
Verse 35 — Surah Al-Baqarah 2:35
pinnar, nam (atamukkut tunaiyaka avar manaiviyaip pataittu atamai nokki) “atame! Nir umatu manaiviyutan corkkattil vacittiruppiraka. Ninkal iruvarum itil virumpum itattil (virumpiyavarrait) taralamakap puciyunkal. Anal, inta marattai nerunkatirkal. Nerunkinal ninkal iruvarum (unkalukkut) tinkilaittuk kontavarkalavirkal'' enru kurinom
Verse 36 — Surah Al-Baqarah 2:36
eninum, (iplisakiya) saittan atai karanamaka vaittu, avviruvaraiyum tavarilaikkumpatic ceytu, (corkkattiliruntum) avviruvarum irunta (melana) nilaimaiyiliruntum avarkalai veliyerumpati ceytuvittan. Akave, (avarkalai nokki) “unkalil cilar cilarukku etiriyavar. (Corkkattiliruntu) ninkal irankivitunkal. Unkalukku pumiyiltan vacikka itamuntu. Atil ciritu kalam varai cukamum anupavikkalam'' ena nam kurinom
Verse 37 — Surah Al-Baqarah 2:37
pinnar atam cila vakkiyankalait tan iraivanitamiruntu karrukkontar. (Avvakkiyankalaikkontu avar pirarttanai ceyta vannamakave iruntar.) Atanal avarai (allah) mannittu vittan. Niccayamaka avan tan mika mannippavan, mikka karunaiyutaiyavan avan
Verse 38 — Surah Al-Baqarah 2:38
(pinnar) nam kurinom:- “Ninkal anaivarum itiliruntu irankivitunkal. Ennitamiruntu unkalukku (en tutarkal mulam) nervali niccayamaka varum. (Unkalil) evarkal en nervaliyaip pinparrukirarkalo avarkalukku oru payamumillai; avarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 39 — Surah Al-Baqarah 2:39
(Tavira) evarkal (en nervaliyai) nirakarittu en vacanankalaip poyyakkukirarkalo avarkal narakavacikaltan! Avarkal atil enrenrum tanki vituvarkal
Verse 40 — Surah Al-Baqarah 2:40
israyilin cantatikale! Unkalukku nan arul purintirunta en arutkotaiyai ninaittup parunkal. Ninkal enakkalitta vakkai niraiverrunkal, nan unkalukkalitta vakkai niraiverruven. Ennaiye (payantu) ancunkal
Verse 41 — Surah Al-Baqarah 2:41
nan irakkiya (ivvetat)tai ninkal nampunkal. Itu unkalitamulla (‘tavrat' ennum vetat)taiyum unmaiyakki vaikkiratu. Itai nirakarippavarkalil ninkale mutanmaiyanavarkalaka akivita ventam. (Ivvetattaip parri unkalitamulla ‘tavrat'til kurappattulla) en vacanankalai (marric) corpa vilaikku virruvita ventam. Ninkal (marra evarukkum payappatatu) enakke payappatunkal
Verse 42 — Surah Al-Baqarah 2:42
ninkal unmaiyai arintukonte atai maraittup poyyai unmaiyena purattivita ventam
Verse 43 — Surah Al-Baqarah 2:43
ninkal tolukaiyai nilainiruttunkal. Jakattum kotuttu varunkal. (Tolukaiyil onrucerntu kunintu) ruku'u ceypavarkalutan ninkalum (kunintu) ruku'u ceyyunkal
Verse 44 — Surah Al-Baqarah 2:44
ninkal (tavrat) vetattai otikkonte unkalai(c ceyyumpati atil evappattiruppatai) marantuvittu (marra) manitarkalai nanmai ceyyumpati ninkal evukirirkala? (Ivvalavukuta) ninkal arintukolla ventama
Verse 45 — Surah Al-Baqarah 2:45
(ettakaiya kastattilum) ninkal porumaiyaik kaikkontu, tolutu (iraivanitattil) utavi tetunkal. Anal, niccayamaka itu ullaccamutaiyavarkalukke tavira (marravarkalukku) mikappaluvakave irukkum
Verse 46 — Surah Al-Baqarah 2:46
(ullaccamutaiya) avarkalo tankal iraivanai niccayamaka cantippom enrum, avanitame niccayamaka celvom enrum urutiyaka nampuvarkal
Verse 47 — Surah Al-Baqarah 2:47
Israyilin cantatikale! (Murkalattil) nan unkalukku arul purintirunta en arutkotaiyaiyum ulakattar anaivaraiyum vita unkalai nan menmaippatutti vaittiruntataiyum ninaittup parunkal
Verse 48 — Surah Al-Baqarah 2:48
ninkal orunalaip parriyum payantu kollunkal: (Annalil) enta atmavum enta atmavukkum etaiyum (kotuttu atan kastattait) tirkka mattatu. Atarkaka (evarutaiya) parinturaiyum errukkollappata mattatu. Atarkaka oru parikarattaiyum (itakap) perruk kollappata mattatu. Melum, avarkal (evaralum evvita) utaviyum ceyyappata mattarkal
Verse 49 — Surah Al-Baqarah 2:49
melum, unkalukkut tiya novinai ceytu kontirunta hpir'avnutaiya kuttattariliruntu nam unkalai vituvittom. Avarkal unkal an pillaikalaik konruvittu unkal pen (pillai)kalai (mattum) uyirutan valavittu vantarkal. Atil unkal iraivanutaiya oru perum cotanai erpattiruntatu
Verse 50 — Surah Al-Baqarah 2:50
melum, unkalukkakak katalaip pilantu nam unkalai kapparri (unkalaip pintotarntu vanta) hpir'avnutaiya kuttattarai ninkal parttuk kontirukkumpolute mulkatittom
Verse 51 — Surah Al-Baqarah 2:51
innum (tavrat vetattaik kotukka) musavukku nam narpatu iravukalai vakkalittiruntom. (Atarkaka avar cenra) pinnar (avar tirumpi varuvatar kullakave) ninkal varampumiri oru kalaik kanrai(t teyvamaka) etuttuk kontirkal
Verse 52 — Surah Al-Baqarah 2:52
ninkal nanri celuttuvirkalenru itarkup pinnum nam unkalai mannittom
Verse 53 — Surah Al-Baqarah 2:53
ninkal nervali peruvatarkaka musavukku (tavrat ennum) vetattaiyum, pirittu arivikkakkutiya (catta tittat)taiyum nam kotuttom
Verse 54 — Surah Al-Baqarah 2:54
Innum (ninaittup parunkal:) Musa tan camukattarai nokki “en camukattare! Ninkal kalaik kanrai(t teyvamaka) etuttuk kontatanal (pakuttarivutaiya) ninkal (kevalam oru mirukattai vananki) unmaiyakave unkalukku tinkilaittuk kontirkal. Ninkal manam varunti unkalai pataittavanitam mintu un(kalilulla varampu miriyavar)kalai ninkale konru vitunkal. Itutan unkalai pataittavanitam unkalukku nanmai tarum'' enru kurinar. Akave, (avvare ninkalum ceytatanal) unkalai (allah) mannittu vittan. Niccayamaka avantan mika mannippavan, makak karunaiyalan avan
Verse 55 — Surah Al-Baqarah 2:55
melum, ninkal musavai nokki “nankal allahvaik kankutaka kanumvarai unkalai nampave mattom'' enru kuriyapolutu, ninkal parttuk kontirukkumpote unkalai (pukampam ponra) perum captam pitittuk kontatu
Verse 56 — Surah Al-Baqarah 2:56
ninkal (anta perum captattal) irantu vittatarkup pinnum ninkal nanri celuttuvirkal enpatarkaka unkalai nam uyirppittom
Verse 57 — Surah Al-Baqarah 2:57
melum, nam unkalukku mekam nilalitumpatic ceytu, unkalukku (unavaka) ‘mannu-salva' (enra iruvakai una)vaiyum irakki vaittu (avarkalai nokki) “nam unkalukku alittuvarum paricuttamana ivarraip pucittu varunkal'' enru kattalaiyittiruntom. (Eninum nam kattalaiyai miriya) avarkal namakkonrum tinkilaittu vitavillai; tankalukkuttame avarkal tinkilaittuk kontanar
Verse 58 — Surah Al-Baqarah 2:58
Melum, (unkal mutataiyarkalai nokki) “ninkal inta nakarukku cenru atil unkalukku viruppamana itattil (viruppamanavarrait) taralamakap puciyunkal; atan vayilil (nulaiyumpolutu) talai kunintu cellunkal; ‘hittatun' (enkal pavaccumai ninkuka!) Enavum kurunkal. Unkal kurrankalai nam mannittu vituvom. Nanmai ceytavarkalukku (atan kuliyai) atikappatuttiyum kotuppom'' enak kuriyiruntom
Verse 59 — Surah Al-Baqarah 2:59
anal, varampu mirikkonte vanta (a)varkal tankalukkuk kurappatta varttaiyai marrivittu kurappatata oru varttaiyai (‘hintatun' kotumai enru) kurinarkal. Avarkal ivvitam (marrik kuri) pavam ceytatanal varampu miriya (a)varkal mitu vanattiliruntu vetanaiyai irakki vaittom
Verse 60 — Surah Al-Baqarah 2:60
musa tan inattaru(tan ‘tih' ennum pakutikkuc cenra camayattil tannir kitaikkamal takattal kastappattuk kontirunta avarkaluk)kut tannir tetiyapotu (nam avarai nokki) “ninkal unkal tatiyal ikkallai atiyunkal'' enak kurinom. (Avar avvaru atittatum) utane atil iruntu pannirantu urrukal utittotina. (Avarutaiya pannirantu pirivu) makkal anaivarum tankal aruntum tannirt turaiyait telivaka arintu kontarkal. (Appolutu nam avarkalai nokki “unkalukku) allah kotutta (‘mannu marrum salva' ennum unavu patarttat)tiliruntu puciyunkal. (Kalliliruntu utittotum inniraip) parukunkal. Anal, pumiyil katumaiyaka visamam ceytukontu alaiyatirkal'' (enru kurinom)
Verse 61 — Surah Al-Baqarah 2:61
Anal, (ninkal musavai nokki)''musave! Ore (vitamana) unavai utkontirukka enkalal mutiyatu. Pumiyil vilaiyakkutiya kirai, vellarikkay, kotumai, paruppu, venkayam akiyavarrai avan velippatuttit tarumpati umatu iraivanai enkalukkaka nir ketpiraka'' ena avaritam kettirkal. Atarku (musa)''melanatarkup patilakat talntatai marrikkol(la virumpu)kirirkala? (Avvarayin) ninkal etenum oru pattanattil iranki vitunkal. Ninkal ketpatu niccayamaka (ankutan) unkalukkuk kitaikkum'' enru kurivittar. Akave, vilcciyum ilivum avarkal mitu vitikkappattuvittana. Allahvin kopattilum (avarkal) carntu vittarkal. Meyyakave avarkal allahvutaiya vacanankalai nirakarittatum, niyayaminri iraittutarkalaik kolai ceytu vantatum itarkuk karanamakum. I(vvalavu periya kurrankalai avarkal ceyyumpati nernta)tarkuk karanam: Avarkal (allahvin kattalaikalukku) maru ceytanar. Melum, varampu mirikkontiruntanar
Verse 62 — Surah Al-Baqarah 2:62
nampikkai kontavarkalayinum, yutarkalayinum, kiristavarkalayinum, sapiyinkalayinum evarkal allahvaiyum, iruti nalaiyum unmaiyakave nampikkaikontu narceyalkalaic ceykirarkalo avarkalutaiya kuli avarkalutaiya iraivanitattil avarkalukku niccayamaka untu. Melum, avarkalukku evvitap payamum illai. Avarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 63 — Surah Al-Baqarah 2:63
Tur' ennum malaiyai nam unkalukku mel uyartti unkalitam vakkuruti vankiya camayattil “nam unkalukkuk kotutta (tavrat ennum vetat)tai urutiyakak kataippitiyunkal, atilullatai (eppolutum) cintanaiyil vaiyunkal. (Atanal) ninkal iraiyaccamutaiyavarkalaka avirkal'' (enru kurinom)
Verse 64 — Surah Al-Baqarah 2:64
itarkup pinnum ninkal (vakku) marivittirkal. Anal, unkal mitu allahvin arulum avanatu anpum illatiruntal ninkal (murrilum) nastamataintavarkalil akiyiruppirkal
Verse 65 — Surah Al-Baqarah 2:65
melum, cani(kkilamai)yil (min pitikkatirkal enra tataiyai) unkalil evarkal mirivittarkal enpataiyum, atarkaka nam avarkalai nokki''ninkal cirumaippatta kurankukalaki vitunkal!'' Enak kurinom enpataiyum ninkal telivaka arinte irukkirirkal
Verse 66 — Surah Al-Baqarah 2:66
akave, itai (akkalattil) avarkalukku etiril iruntavarkalukkum, avarkalukkup pin (pirkalattil) varupavarkalukkum or eccarikkai mikunta patippinaiyakavum, iraiyaccam utaiyavarkalukku or upatecamakavum akkinom
Verse 67 — Surah Al-Baqarah 2:67
tavira, ''oru mattai ninkal arukkumpati niccayamaka allah unkalukku kattalaiyitukiran'' ena musa tan camukattarkalukkuk kuriyatarku avarkal (musave!) “Nir enkalaip parikacam ceykirira?'' Enrarkal. (Atarku)''nan (parikacam ceyyum) arivinarkalil avatai vittum allahvitattil patukapput tetukinran'' enrar
Verse 68 — Surah Al-Baqarah 2:68
A(nta mattin vaya)tu enna enru enkalukku arivikkumpati umatu iraivanaik ketpiraka!'' Enrarkal. (Atarku musa) “niccayamaka atu kilatum alla; ilankanrum alla. Mattiya paruvattilulla oru matu ena avan kurukiran'' enak kuri''unkalukku itappatta kattalaiyai ninkal niraiverrunkal'' enrar
Verse 69 — Surah Al-Baqarah 2:69
atarkavarkal “atan niram ennavenru arivikkumpati nir umatu iraivanaik ketpiraka!'' Enrarkal. (Atarku musa) “atu parppavar manataik kavarakkutiya kalapparra mancal niramana matu ena avan kurukiran'' enrar
Verse 70 — Surah Al-Baqarah 2:70
atarkavarkal niccayamaka am'matu (etu ena) enkalukkuc cantekamaka irukkiratu. Atu etu? (Velai ceytu palakiyata) ena enkalukku vivarittu arivikkumpati umatu iraivanaik ketpiraka. Allah natinal niccayamaka nankal (ivvisayattil) nervali perruvituvom'' enak kurinarkal
Verse 71 — Surah Al-Baqarah 2:71
(atarku musa) “niccayamaka atu pumiyil ulavatippatarkum, payirukkut tannir iraippatarkum payanpatuttappatata, atil arave vatuvillata kuraiyarra oru matu'' enru avan kurukiran enrar. (Atarku) avarkal''ippolututan nir cariyana vivaram kontu vantir'' enak kuriya pinnum avarkal arukka manaminriye atai aruttarkal
Verse 72 — Surah Al-Baqarah 2:72
ninkal oruvanaik kolai ceytuvittu (tappittuk kolla) ataip parri ninkal tarkkittuk kontirunta camayattil (am'mattai arukkumpatik kattalaiyittu kolai visayattil) ninkal maraittu vaittiruntatai allah veliyakkinan
Verse 73 — Surah Al-Baqarah 2:73
Akave, avarkalai nokki (ninkal atai aruttu)''atil oru pakattaik kontu (kolaiyunta) avanai atiyunkal'' ena nam kurinom. (Avvaru atittavutan irantavan uyirperreluntu kolaiyaliyai arivittan. Avan uyirperra) ivvanra irantavarkalai allah uyirppippan. Melum, ninkal arintukolvatarkaka avan tan (arralai arivikkakkutiya) attatcikalai unkalukkuk kattukiran
Verse 74 — Surah Al-Baqarah 2:74
itarkup pinnum unkal ullankal irukivittana. Avai karparaikalaip pol allatu avarraivitak katinamanavaiyaka irukkinrana. (Enenral) karparaikalilum totarntu (tanakave) urrukal utittotik kontiruppavaiyum niccayamaka untu. Pilantu atiliruntu nir purappatakkutiyavaiyum avarril untu. Allahvutaiya payattal (malai mitiruntu) uruntu vilak kutiyavaiyum avarril untu. (Anal, yutarkale! Ninkal tanakavum tiruntavillai. Napimarkalin potanaikkum cevicaykkavillai. Allahvukkum payappatavillai.) Unkal ceyalaipparri allah paramukamayillai
Verse 75 — Surah Al-Baqarah 2:75
(nampikkaiyalarkale!) Un(kal varttai)kalukkaka ivarkal nampikkai kolvarkal ena etirparkkirirkala? Allahvin vacanattaik kettu atai nanku purinta pinnarum, (atan cariyana porulai) arintukonte atai marrivitum oru pirivinarum avarkalil iruntanar
Verse 76 — Surah Al-Baqarah 2:76
Melum, avarkal nampikkai kontavarkalaic cantittal (“tavrattil unkal napiyaip parri kurappattirukkiratu. Atalal,) nankalum (avarai) nampikkai kolkirom'' enak kurukirarkal. Anal, avarkal tanittapolutu oruvar marravarai nokki “(unkal vetattil) allah unkalukkut terivittiruppatai avarkalukku ninkal arivikkirirkala? Unkal iraivan munpaka ataik kontu avarkal unkalutan tarkkippatarkakava? (Avarkalukkuc collik kotukkirirkal.) Ivvalavukuta ninkal arintukolla ventama?'' Enru kurukinranar
Verse 77 — Surah Al-Baqarah 2:77
avarkal maraippataiyum pakirankappatuttuvataiyum niccayamaka allah nankarivan enpatai avarkal ariya ventama
Verse 78 — Surah Al-Baqarah 2:78
melum, kalvi arivu illatavarkalum avarkalil untu. Vetattaip parri (kelvippattulla) vin nampikkaikalait tavira (unmaiyai) avarkal ariyave mattarkal. Avarkal vin cantekattil (alntu) kitappavarkalait tavira (veru) illai
Verse 79 — Surah Al-Baqarah 2:79
evarkal tankal kaikalaik kontu (karpanaiyaka) elutiya puttakattai oru corpakkirayattai ataivatarkaka “itu allahvitamiruntu vantatutan'' enru kurukirarkalo avarkalukkuk ketutan! (Atai) avarkalutaiya kaikal elutiyatanalum avarkalukkuk ketutan! Avarkal (ataikkontu porul) campatippatalum avarkalukkuk ketutan
Verse 80 — Surah Al-Baqarah 2:80
‘‘oru cila nalkalukket tavira naraka neruppu enkalait tintave ceyyatu'' ena avarkal kurukirarkal. (Atarku napiye! Avarkalai) ketpiraka: Allahvitam etenum (avvaru) or urutimoliyai ninkal perrirukkirirkala? Avvarayin niccayamaka allah tan vakku maramattan. Allatu ninkal ariyatatai allahvin mitu (poy) colkirirkala
Verse 81 — Surah Al-Baqarah 2:81
Avvaranru! Evarkal pavattaiye campatittuk kontiruntu, avarkalutaiya pavam avarkalai culntu kontato avarkal (yaraka iruppinum) narakavacikale! Atiltan avarkal enrenrum tankivituvarkal
Verse 82 — Surah Al-Baqarah 2:82
anal, evarkal (ivvetattai) unmaiyakave nampikkaikontu narkariyankalaic ceykirarkalo avarkal corkkavacikale! Atil avarkal enrenrum tankivituvarkal
Verse 83 — Surah Al-Baqarah 2:83
melum, (ninaittup parunkal:) Israyilin cantatikalitam ‘‘ninkal allahvait tavira (veronraiyum) vanankatirkal; tay, tantaikkum, uravinarkalukkum, anataikalukkum, elaikalukkum nanmai ceyyunkal; anaittu manitarkalitamum alakakap pecunkal (nalla peccukalai pecunkal); tolukaiyai nilainiruttunkal; jakattu kotuttu varunkal'' enru nam vakkuruti vankiyapolutu, unkalil cilarait tavira marra anaivarum purakkanittu (mari) vittirkal. (Eppolutum, ivvare) ninkal purakkanitte vantirukkirirkal
Verse 84 — Surah Al-Baqarah 2:84
melum, unkal (cakotararkalutaiya) irattankalai ottatirkal enrum, unkal illankalai vittu unka(l cakotararka)lai veliyerratirkal enrum, un(kal mutatai)kalitam nam urutimoli vankiyatai ninkalum (manam virumpi cam'matittu) atai urutippatutti irukkirirkal enpatai ninaittup parunkal
Verse 85 — Surah Al-Baqarah 2:85
Ivvaru urutippatuttiya pinnarum ninkal un(kal manitar)kalaik kolai ceytu vitukirirkal. Unkalil palarai avarkalin illankalil iruntum veliyerri vitukirirkal. Avarkalukku etiraka pavamakavum aniyayamakavum (avarkalutaiya etirikalukku) ninkal utaviyum ceykirirkal. (Anal, ninkal veliyerriya) avarkal (etirikalin kaiyil cikkik) kaitikalaka unkalitam (utaviteti) vantuvittalo avarkalukkaka ninkal (porulai) itukotuttu (avarkalai mittu) vitukirirkal. Anal, avarkalai avarkal illankaliliruntu veliyerruvatum unkalukkut tatai ceyyappattullatu. (Ivvaru ceyyum) ninkal vetattil (ulla) cila kattalaikalai nampikkaikontu, cila kattalaikalai nirakarikkirirkala? Unkalil evarkal ivvaru ceykirarkalo avarkalukku ivvulakattil ilivait tavira (veronrum) kitaikkatu. Marumaiyilo, (avarkal) katumaiyana vetanaiyin pakkam virattappatuvarkal. Unkal icceyalaip parri allah paramukamayillai
Verse 86 — Surah Al-Baqarah 2:86
ivarkaltan marumai (valkkai)kkup patilaka ivvulaka valkkaiyai vilai kotuttu vankik kontavarkal. Atalal, avarkalukku (kotukkappatum) vetanai oru ciritum ilecakkappata mattatu. Avarkal (oru) utavi(yum) ceyyappata mattarkal
Verse 87 — Surah Al-Baqarah 2:87
Tavira, (yutarkale!) Niccayamaka nam musavukku (oru) vetattaik kotuttom. Avarukkup pin totarcciyakap pala tutarkalaiyum anuppivaittom. Maryamutaiya makan isavukkut telivana attatcikalaik kotuttu avarai (jipril ennum) paricutta atmavaik kontum palappatutti vaittom. (Anal,) unkal manam virumpata etaiyum (namatu) tutar oruvar unkalitam kontu vantapotilum ninkal karvam (kontu vilakik) kollavillaiya? Melum, (tutarkalil) cilarai ninkal poyyakki, cilarai kolai ceytum vittirkal
Verse 88 — Surah Al-Baqarah 2:88
‘‘enkal ullankal tiraiyitappattirukkinrana'' enru avarkal (parikacamakak) kurukinranar. Avvaranru, avarkalin nirakarippin karanattal allah avarkalai capittu vittan. Atalal, avarkal nampikkai kolvatu veku corpame
Verse 89 — Surah Al-Baqarah 2:89
allahvitamiruntu avarkalukku oru vetam vantatu. Atu avarkalitamulla vetattai unmaiyakkiyum vaikkiratu. Itarku munpu avarkal nirakarip pavarkalukku etiraka tankalukku verriyai alikkumpati (inta vetattin poruttal iraivanitam) pirarttanai ceytu kontiruntarkal. Anal, avarkal nankarin(tu, varumena etirpart)tirunta ivvetam avarkalitam vanta camayattil itai avarkal nirakarikkirarkal. Akave, (anta) nirakarippavarkalin mitu allahvin capamuntakuka
Verse 90 — Surah Al-Baqarah 2:90
(Inta kur'anai tankal mitu irakkamal) allah tan atiyarkalil, tan virumpiyavarkal mitu tan arulai irakki vaittataipparri poramaikontu, allah irakkivaitta (i)taiye nirakarippatan mulamaka avarkal tankalukkaka etai vankik kontarkalo atu (mikak) kettatu. (Kur'anait tankal mitu irakkavillaiyenra) kopattinal (atai nirakarittu allahvin) kopattil avarkal carntu vittarkal. Atalal, (an)nirakarippavarkalukku ilivu tarum vetanaiyuntu
Verse 91 — Surah Al-Baqarah 2:91
‘‘allah irakkivaitta (i)tai ninkal nampikkai kollunkal'' ena avarkalukkuk kurappattal ‘‘enkal (napimarkal) mitu irakkappattavarrai (mattume) nampikkai kolvom'' enak kuri avarrait tavira ulla i(n)ta(k kur'a)nai nirakarittu vitukirarkal. Anal, ituvo avarkalitamulla (tavrat)tai meyyakki vaikkinra unmaiya(na vetama)ka irukkiratu. (Napiye! Avarkalai nokkik) ketpiraka: ‘‘(Unkal vetattai) unmaiyakave ninkal nampikkai kontavarkalayiruntal (unkalil tonriya) allahvutaiya napimarkalai itarku mun ninkal en kolai ceytirkal
Verse 92 — Surah Al-Baqarah 2:92
(israyilin cantatikale!) Niccayamaka musa unkalitam telivana attatcikalaiye kontu vantiruntar. Anal, ninkalo atarkup pinnum oru kalaik kanrai(t teyvamaka) etuttuk kontirkal. (Ivvare ovvoru visayattilum) ninkal (varampu katanta) aniyayakkararkalakave irukkirirkal
Verse 93 — Surah Al-Baqarah 2:93
Unka(l mutatai)kalitam nam vakkuruti vankiya nerattil avarkalukkumel (‘tur') malaiyai uyartti ‘‘unkalukku nam kotutta (tavrat)tai urutiyakak kataippitiyunkal. (Atarkuc) cevicayunkal'' enru kuriyatarku (avarkal ‘‘ninkal kuriyataic) ceviyurrom. (Anal atarku) maru ceyvom'' enru kurinarkal. Akave, avarkal (nam kattalaiyai) nirakarit(tu maru cey)tatan karanamaka avarkalutaiya ullankalil oru kalaik kanru(taiya piriyam) uttappattarkal. ‘‘(Innilaiyilum) ninkal (tavrattai) nampikkai kontavarkal en(ru unkalaik kuruvaten)ral ivvaru ceyyumpati unkalait tuntum anta nampikkai (mikak) kettatu'' enru (napiye!) Kuruviraka
Verse 94 — Surah Al-Baqarah 2:94
‘‘(yutarkale!) Allahvitamirukkum marumai(yin corkka) vitu (marra) manitarkalukku illamal unkalukke contamena (kurukinra) ninkal unmai kurupavarkalaka iruntal (unkalukkuc contamana avvittirkuc celvatarku) ninkal maranattai virumpunkal'' ena (napiye!) Kuruviraka
Verse 95 — Surah Al-Baqarah 2:95
(anal,) avarkal karankal (ceytu) anuppiyirukkum (pavankalin) karanattal atai avarkal arave virumpave mattarkal. (Inta) aniyayakkararkalai allah nankarivan
Verse 96 — Surah Al-Baqarah 2:96
melum, (napiye! Anta yutarkal) marra manitarkalai vitavum (kurippaka) inaivaippavarkalai vitavum (ninta nal) uyirvala mikavum peracai utaiyavarkalaka iruppatai niccayam kanpir! Avarkalil ovvoruvanum ‘‘tan ayiram antukal uyir vala ventume?'' Enru virumpuvan. (Avvaru ninta nal) uyirutan irukka avanai vittuvaittalum atu vetanaiyiliruntu oru ciritum avanait tappikka vaittuvitatu. Allah avarkal ceyvatai urru nokkupavan avan
Verse 97 — Surah Al-Baqarah 2:97
‘‘(Unkalil) evar jiprilukku etiri'' ena (napiye! Yutarkalai)k ketpiraka. Niccayamaka avar itai allahvin kattalaippatiye umatu ullattil irakki vaittar. Itu tanakku munnulla (vetat)tai unmaippatuttuvatakavum, nerana valiyai arivikkakkutiyatakavum, nampikkai utaiyavarkalukku narceytiyakavum irukkiratu
Verse 98 — Surah Al-Baqarah 2:98
(unkalil) evarenum allahvukkum, avanutaiya vanavarkalukkum, avanutaiya tutarkalukkum, jiprilukkum, mikkayilukkum etiriyaki (avarkalai nirakarittu) vittal (an)nirakarippavarkalukku niccayamaka allahvum etiri avan
Verse 99 — Surah Al-Baqarah 2:99
(napiye!) Niccayamaka mikat telivana vacanankalaiye umakku irakki irukkirom. Pavikalait tavira (marrevarum) avarrai nirakarikka mattarkal
Verse 100 — Surah Al-Baqarah 2:100
avarkal (tankal napiyitam) or utanpatikkaiyaic ceytapotellam avarkalil oru pirivinar atai (niraiverratu) etutterintu vitavillaiya? Maraka, avarkalil perumpalor (itai) nampikkai kollamattarkal
Verse 101 — Surah Al-Baqarah 2:101
allahvitamiruntu tutar oruvar avarkalitam vantu avarkalitamulla (vetat)tai unmaippatuttiyapotilum, (muntiya) vetam valankappatta (a)varkalil palar allahvutaiya (inta) vetattaiye tankal ariyatatu pol tankal mutukukkup pinol tukkippottu vitukinranar
Verse 102 — Surah Al-Baqarah 2:102
Melum, (anta yutarkal) sulaimanutaiya atciyaip parri (avarkalukku) saittan otik (karruk) kotuttirunta (cuniyam, maya mantiram akiya)varraip pinparrinarkal. Anal, sulaimano ‘nirakarippavaraka' irukkavillai; anta saittankaltan unmaiyakave nirakarippavarkalaka iruntarkal. Enenral, avarkal manitarkalukku cuniyattaiyum ‘papilun' (ennum uril) ‘harut' ‘marut' ennum iru vanavarkalukku irakkappattavarraiyum karrukkotuttu vantarkal. Avviru vanavarkalo (avarkalitam cuniyattaik karkaccenra manitarkalai nokki) ‘‘nankal cotanaiyaka irukkirom. (Itaik karral ninkal nirakarippavarkalaki vituvirkal. Atalal, itaik karru) ninkal nirakarippavarkalakivita ventam enru kurumvarai avarkal atai oruvarukkum karruk kotuppateyillai, (ivvitam kuriya pinnum itaik karka virumpiyavarkal) kanavanukkum manaivikkum itaiyil pirivinai untu pannakkutiya valiyai avarkalitamiruntu karruk kolvarkal. Allahvin kattalaiyinri atan mulam avarkal oruvarukkume tinkilaittita mutiyatu. Avarkalukku oru palanumalikkamal tinkilaikkakkutiyatu etuvo ataittan avarkal karruk kolkirarkal. (Irai nampikkaikkup patilaka) a(c cuniyat)tai evan vilaikku vankik kontano avanukku marumaiyil oru pakkiyamum illai enpatait telivaka cantekamara avarkalum arintirukkirarkal. Tankalaiye virru avarkal etai vankik kontarkalo atu niccayamaka (mikak) kettatu. (Itai) avarkal arintukolla ventume
Verse 103 — Surah Al-Baqarah 2:103
Akave, avarkal (ivvetattai) nampikkai kontu, (accuniyankalai vittu) vilakikkontal (avarkalukku) allahvitam kitaikkum canmanam niccayamaka mika melanatayirukkum. (Itai) avarkal arintukolla ventume
Verse 104 — Surah Al-Baqarah 2:104
nampikkaiyalarkale! Ninkal (napiyai nokki) ‘rayina' enak kuratirkal. (Atarkup patilaka ‘‘enkalaip parunkal!' Enra porulait tarum) ‘‘unlurna'' enak kurunkal. (Melum, napi kuruvatai mulumaiyaka) cevimatunkal. (Itarku marakak kurum) nirakarippavarkalukku mikat tunpuruttum vetanai untu
Verse 105 — Surah Al-Baqarah 2:105
(nampikkaiyalarkale!) Vetattaiyutaiyavarkalilum, inaivaittu vananku pavarkalilum ulla (ivvetattai) nirakarippavarkal (tankalitam ullataivita) ciranta onru unkal iraivanal unkal mitu arulappatuvatai virumpave mattarkal. Anal, allah, tan virumpiyavarkalukkut tan karunaiyai contamakki vitukiran. Allah makattana arulutaiyavan avan
Verse 106 — Surah Al-Baqarah 2:106
(napiye!) Oru vacanattai nam marrinalum allatu atai marakkatittalum atarku oppanatai allatu ataivitac cirantatai nam kontu varuvom. Allah ellavarrirkum niccayamaka perarralutaiyavan enpatai nir ariyavillaiya
Verse 107 — Surah Al-Baqarah 2:107
vanankal marrum pumiyin atci allahvukke uriyatu enpatai nir ariyavillaiya? (Nampikkaiyalarkale!) Allahvait tavira unkalukkup patukavalanum illai; utavi ceypavanum illai
Verse 108 — Surah Al-Baqarah 2:108
(nampikkaiyalarkale!) Itarku munnar musavitam (avarutaiya makkal vinana kelvikalaik) kettataip pol ninkalum unkalukku anuppappatta tutaritam ketka virumpukirirkala? Evar (ittakaiya kelvikalaik kettu) tan nampikkaiyai nirakarippaik kontu marrik kolkiraro avar nerana valiyaivittu meyyakave tavarivittar
Verse 109 — Surah Al-Baqarah 2:109
Vetattaiyutaiyavarkalil perumpalanavarkal nampikkaiyalarkalakiya unkalai nirakarippavarkalaka marrivita ventume! Enru virumpukirarkal. Avarkalukku unmai (innatenat) telivakat terinta pinnum ivvaru avarkal virumpuvatan karanamellam avarkalukku (unkal mitu)lla poramaitan. Akave, allahvutaiya (marroru) kattalai varumvarai (avarkalai) ninkal mannittum purakkanittum varunkal. Niccayamaka allah anaittin mitum mikavum perarralutaiyavan avan
Verse 110 — Surah Al-Baqarah 2:110
melum, ninkal tolukaiyaik kataippitittum, ‘‘jakat' kotuttum varunkal. Enenral (maranattirku) munnataka unkalukkaka ninkal enna nanmaiyai munkutti anuppivaippirkalo ataiye allahvitam (marumaiyil) perrukkolvirkal. (Atalal, irappatarku munnare iyanra alavu nanmai ceytukollunkal.) Niccayamaka allah ninkal ceypavarrai urrunokkupavan avan
Verse 111 — Surah Al-Baqarah 2:111
(napiye!) Kiristavarakavo yutarakavo iruppavarait tavira (marra evarum) corkkam nulaiyave mattarkal ena ava(rava)rkal kurukirarkal. Itu avarkalutaiya vin nampikkaiye (tavira unmai alla. Atalal, avarkalai nokki napiye!) Kuruviraka: ‘‘Ninkal unmai colpavarkalaka iruntal unkal (ikkurrukkuriya) atarattaik kontu varunkal
Verse 112 — Surah Al-Baqarah 2:112
(unmai) avvaralla! Evar (allahvukkaka) nanmai ceytu tannai (murrilum) allahvukku arppanam ceytu vitukiraro avarukke avar ceyyum nanmaiyin kuli avarutaiya iraivanitam untu. Melum, ivarkalukku ettakaiya payamumillai; ivarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 113 — Surah Al-Baqarah 2:113
Innum, ‘‘kiristavarkal e(nta markkat)tilumillai'' ena yutarkal kurukinranar. (Avvanra) ‘‘yutarkal e(nta markkat)tilumillai'' enak kiristavarkalum kurukinranar. Anal, ivviruvarume (tankalin kurrukku ataramaka paipilin ‘palaiya erpatakiya' tavrat ennum ore) vetattai(ttan) otukirarkal. Ivarkal kurikkolvatu polave (vetattai) ariyata (inaivaittu vanankupa)varkal (‘‘yutarkalum kiristavarkalum em'markkattaiyum cerntavarkal alla'' enak) kurukirarkal. Anal, ivarkal ceytu kontirukkum inta tarkkattaip parri marumaiyil allah ivarkalukkut tirppalippan
Verse 114 — Surah Al-Baqarah 2:114
allahvutaiya masjitukalil avanutaiya peyar kurappatuvatait tatuttu, avarraip palakka muyarcippavanaivita periya aniyayakkaran yar? Anciyavarkalakave tavira avarril nulaiya avarkalukku urimaiye illai. (Avvarirukka atarku maraka natakkum) avarkalukku ivvulakil ilivutan. Marumaiyilo kotiya vetanai untu
Verse 115 — Surah Al-Baqarah 2:115
kilakku ticaiyum merku ticaiyum allahvukke (uriyana). Atalal, ninkal etticaiyai nokkinum anku allahvin mukam irukkiratu. Niccayamaka allah vicalamanavan; mika arintavan
Verse 116 — Surah Al-Baqarah 2:116
‘‘allah (tanakku) cantati erpatuttik kontan'' enrum kurukinranar. Avvaralla; avano mikka paricuttamanavan. Vanankalilum pumiyilum ullavai anaittum avanukkuriyanave! Ivai anaittum avanukkuk kilppatintu natakkinrana(ve tavira cantatiyaka akakkutiya takutiyil enta onrume illai)
Verse 117 — Surah Al-Baqarah 2:117
avane vanankalaiyum pumiyaiyum munmatiriyinriye pataittavan. Avan oru kariyattai mutivu ceytuvittal atai ‘akuka!' Enak kuriya mattirattil utane atu akivitum
Verse 118 — Surah Al-Baqarah 2:118
Melum, kalvi (arivu) illator ‘‘allah nam'mutan (neratiyakap) peca ventama? Allatu (elutappatta) oru vacanam (neraka) namakku varaventama?'' Enak ketkinranar. Ivarkal kettatu ponre ivarkalukku munniruntavarkalum (musavitam) kettarkal. (Avarkalutaiya ullankalai) ivarkalutaiya ullankal ottirukkiren. (Unmaiyai) nampikkai kollum makkalukku nam attatcikalai niccayamaka nam telivakki irukkirom
Verse 119 — Surah Al-Baqarah 2:119
(napiye! Nanmai ceypavarkalukku) ivvetattin mulam nir narceyti kurupavarakavum, (pavikalukku) accamutti eccarikkai ceypavarakavum (mattume) niccayamaka nam um'mai anuppi vaittirukkirom. Akave, (avarkal umatu collai nirakarittu narakam cenral, an)narakavacikalaip parri nir ketkappatamattir
Verse 120 — Surah Al-Baqarah 2:120
(napiye!) Yuta marrum kiristavarkalutaiya markkattai nir pinparrum varai um'maik kurittu avarkal tiruptiyataiyave mattarkal. (Akave, avarkalai nokki) ‘‘allahvin nervali(yakiya islam)tan nerana vali. (Ataiye pinparruven)'' enak kurivituviraka. Melum, umakku (meyyana) nanam vanta pinnum avarkalutaiya viruppankalai pinparrinal allahvitattil (atarkaka vicaranai ceyyappatum nalil) um'mai kappavanum illai; umakku utavi ceypavanum illai
Verse 121 — Surah Al-Baqarah 2:121
(napiye!) Evarkal nam kotutta (‘tavrat') vetattai atan muraippati (arintu) otukirarkalo avarkal, (kur'anakiya) itaiyum (avaciyam) nampikkai kolvarkal. (Akave, avarkalil) evarenum itai nirakarittal avarkal niccayamaka nastamataintavarkale
Verse 122 — Surah Al-Baqarah 2:122
Israyilin cantatikale! Unkalukku valankiyirunta en arutkotaiyaiyum, niccayamaka unkalai ulaka makkal anaivaraiyumvita menmaiyakki vaittirunta taiyum ninaittup parunkal
Verse 123 — Surah Al-Baqarah 2:123
innum, oru nalaip parriyum payantu kollunkal. Annalil or atma marror atmavukku evvita payanumalikkatu. Atanitamiruntu oru parikaramum erkappata mattatu; evvita parinturaiyum atarkup payantaratu. Melum, avarkal (yaralum evvita) utaviyum ceyyappata mattarkal
Verse 124 — Surah Al-Baqarah 2:124
iprahimai avarutaiya iraivan (perum cotanaiyana) pala kattalaikalaiyittu cotitta camayattil avar avarrai niraivu ceytar. (Atalal, iraivan) ‘‘niccayamaka nan um'mai manitarkalukku (nervali kattakkutiya) talaivaraka akkinan'' enak kurinan. Atarku (iprahim) ‘‘en cantatikalaiyuma (talaivarkalaka akkuvay?)'' Enak kettar. (Atarku ‘‘umatu cantatiyilulla) aniyayakkararkalai en (inta) urutimoli caratu'' enak kurinan
Verse 125 — Surah Al-Baqarah 2:125
(makkavil iprahim kattiya ‘ka'apa' ennum) vittai manitarkal otunkum itamakavum, (avarkalukku) patukappu alikkakkutiyatakavum nam akkiyirukkirom. (Atil) iprahim ninra itattai (nampikkaiyalarkale!) Ninkal tolum itamaka vaittuk kollunkal. ‘‘(Hajju ceyya anku vantu) atai currupavarkalukkum, tiyanam puriya (atil) tankupavarkalukkum, kunintu ciram pani(ntu atil tolu)pavarkalukkum enatu anta vittai cuttamanataka akki vaiyunkal'' enru iprahimitattilum ismayilitattilum nam vakkuruti vankiyirukkirom
Verse 126 — Surah Al-Baqarah 2:126
Iprahim (iraivanitam) ‘‘en iraivane! (Makkavakiya) itai patukappu alikkum oru pattanamaka akki, itil vacippavarkalil evar allahvaiyum iruti nalaiyum nampikkaik kolkiraro avarukku unavakap palavakaik kanivarkkankalaiyum alittuva!'' Enak kuriyatarku (iraivan ‘‘ennai nampikkai kolpavarukku nan unavalippatupola ennai) nirakarippa(vanukkum unavalittu a)vanaiyum ciritu kalam (anku) cukamanupavikka vittuvaippen. Pinnar naraka vetanaiyin pakkam (cellumpati) avanai nirppantippen. Avan cellum (anta) itam (mikak) kettatu'' enru kurinan
Verse 127 — Surah Al-Baqarah 2:127
iprahimum, ismayilum avvittin astivarattai uyarttiyapolutu ‘‘enkal iraivane! (Unakkaka nankal ceyta ippaniyai) enkalitamiruntu errukkolvayaka! Niccayamaka nitan (enkal pirarttanaiyai) nanku ceviyurupavan, nanku arintavan
Verse 128 — Surah Al-Baqarah 2:128
enkal iraivane! Enkaliruvaraiyum unakku (murrilum) valippatum muslimkalakavum, enkal cantatiyiliruntum oru kuttattinarai unakku (murrilum) valippatum muslimkalakavum akkivaippayaka! (‘Hajju' kalattil) nankal puriyaventiya vanakkankalai enkalukku arivippayaka! (Nankal tavarilaittu vittalum) enkalai ni mannippayaka! Niccayamaka nitan mika mannippavan, mikka karunaiyutaiyavan
Verse 129 — Surah Al-Baqarah 2:129
enkal iraivane! (En cantatikalakiya) avarkalil iruntu un vacanankalai avarkalukku otikkanpittu, vetattaiyum alnta nanankalaiyum avarkalukkuk karrukkotuttu avarkalaip paricuttamakki vaikkum oru tutarai avarkalukku anuppuvayaka! Niccayamaka nitan mikka vallavan, nanamutaiyavan'' (enru pirarttittanar)
Verse 130 — Surah Al-Baqarah 2:130
Evan, tane mutanaki vittano avanait tavira iprahimutaiya (islam) markkattaip purakkanippavan yar? Niccayamaka nam avarai inta ulakil terntetuttom, marumaiyilum niccayamaka avar nallatiyarkaliltan iruppar
Verse 131 — Surah Al-Baqarah 2:131
iprahimai (nokki) avarutaiya iraivan ‘‘ni (enakku) panintu valippatu!'' Enak kuriya camayattil avar (evvita tayakkamuminri) ‘‘akilattarin iraivanukku (ito) nan panintu valippatten'' enak kurinar
Verse 132 — Surah Al-Baqarah 2:132
ataiye iprahim tan cantatikalukkum upatecittar. Ya'akupum (tan cantatikalai nokki) ‘‘en cantatikale! Unkalukkaka allah i(sla)m markkattaiye terntetuttirukkiran. Atalal, ninkal unmaiyana muslimkalakave tavira irantuvita ventam'' (enre kurinar)
Verse 133 — Surah Al-Baqarah 2:133
(yutarkale!) Ya'akupukku maranam vanta camayattil (avarukku) arukamaiyil iruntirkala? Avar tan cantatikalai nokki ‘‘enakkup pinnar etai vanankuvirkal?'' Enak kettatarku ‘‘umatu iraivanum, umatu mutataikalana iprahim, ismayil, is'hak akiyavarkalin iraivanumana ore or iraivanaiye vanankuvom. Avanukku murrilum panintu valippatta muslimkalakave iruppom'' enre kurinarkal
Verse 134 — Surah Al-Baqarah 2:134
(merkuriya napimarkalakiya) antak kuttattinar cenru vittanar. Avarkal ceyta (nar)ceyalkal avarkalukke (palanalikkum), ninkal ceyta (nar)ceyalkaltan unkalukku(p palanalikkum). Avarkal enna ceytu kontiruntarkal enru ninkal ketkappatamattirkal
Verse 135 — Surah Al-Baqarah 2:135
(Nampikkaiyalarkalai nokki) ‘‘ninkal yutarkalaka allatu kiristavarkalaka akivitunkal. Neranavaliyai ataintu vituvirkal'' ena avarkal kurukirarkal. Atarku, ‘‘illai! Nerana valiyaic carnta iprahimin markkattaiye (pinparruvom). Avar (unkalaippol) inaivaittu vanankiyavarkalil'' illai enru (napiye!) Kuruviraka
Verse 136 — Surah Al-Baqarah 2:136
(nampikkaiyalarkale!) Ninkalum kurunkal: ‘‘Allahvaiyum enkalukku arulappatta (ivvetat)taiyum, iprahim, ismayil, is'hak, ya'akup akiyavarkalukkum, avarkalutaiya cantatikalukkum arulappatta anaittaiyum, musavukkum, isavukkum kotukkappattiruntataiyum, (marraiya) napimarkalukku tankal iraivanitamiruntu kotukkappattiruntavarraiyum nankal nampikkai kolkirom. Avarkaliliruntu evaraiyum (napiyalla enru) pirittuvita mattom. Melum, avanukke nankal murrilum panintu valippatuvom
Verse 137 — Surah Al-Baqarah 2:137
(nampikkaiyalarkale!) Ninkal nampikkai kontavare avarkalum nampikkai kontal niccayamaka avarkal nerana valiyai ataintu vituvarkal. Avarkal purakkanittu vittal niccayamaka vin pitivatattiltan avarkal irukkinranar. (Napiye!) Avarkalaip parri umakku(p payam ventam) allah potumanavan. Melum, avan (anaittaiyum) ceviyurupavan, nankaripavan avan
Verse 138 — Surah Al-Baqarah 2:138
‘‘allahvutaiya markkattaiye nankal pinparruvom. Allahvai vita markkattal mika alakanavan yar? (Yarumillai) nam avanaiye vanankuvom'' (enrum kuruvirkalaka)
Verse 139 — Surah Al-Baqarah 2:139
‘‘Ninkal allahvaip parri nam'mitam tarkkikkirirkala? Enkal iraivanum unkal iraivanum avane! Enkal ceyalkal (utaiya palan) enkalukke; unkal ceyalkal (utaiya palan) unkalukke. Nankal avanukku inaivaikkatu, vanakkankalai murrilum avanukke kalapparrataka akkuvom'' enrum kuruviraka
Verse 140 — Surah Al-Baqarah 2:140
‘‘niccayamaka iprahim, ismayil, is'hak, ya'akup ivarkalum, ivarkalutaiya cantatikalum yutarkalaka allatu kiristavarkalaka iruntarkal ena kuruvirkala? (Itai) nankarintiruppatu ninkala? Allahva? Enru (napiye!) Ketpiraka. Melum, (itaipparri) tannitamirukkum allahvin catciyattai maraippavanaivitap periya aniyayakkaran yar? Unkal icceyalaip parri allah paramukamaka illai'' (enrum kuruviraka)
Verse 141 — Surah Al-Baqarah 2:141
(merkurappatta napimarkalakiya) avarkal cenrupona oru (nalla) camutayattinar. Avarkal ceytavai avarkalukke; ninkal ceytavai unkalukke. Avarkal enna ceytu kontiruntarkal enru ninkal ketkappatamattirkal
Verse 142 — Surah Al-Baqarah 2:142
(napiye! ‘‘Muslimkal) munnokki vanta kiplaviliruntu avarkalait tiruppi vittatu etu?'' Ena manitarkalil cila arivinarkal ketka arampipparkal. (Atarku) nir kuruviraka: ‘‘Kilakkut ticaiyum merkut ticaiyum allahvukkuriyate! Avan virumpukiravarkalai nerana valiyil celuttuvan
Verse 143 — Surah Al-Baqarah 2:143
(Nampikkaiyalarkale!) Avvare (errattalvarra) natunilaiyana vakuppinarakavum nam unkalai akkinom. Akave, ninkal (marra) manitarkalukku (valikattakkutiya) catcikalaka irunkal. (Nam) tutar unkalukku (vali kattak kutiya) catciyaka iruppar. (Napiye!) Nir (ituvarai munnokkit tolutukontu) irunta (paittul mukattasin) ticaiyai (marramal nir ataiye nokkit tolutu varumpati ituvarai) nam vittu vaittiruntatellam (atai marriya pin nam) tutaraip pinparrupavar yar? Pinparramal tan kutinkal puramakave (puramutukittu) tirumpi(c cenru) vitukiravar yar? Enpatai nam ari(vittu vitu) vatarkakattan. Anal, evarkalai allah nervaliyil natattukirano avarkalait tavira marravarkalukku a(vvaru kiplavai marruva)tu niccayamaka mikappaluvaka irukkum. (Nampikkaiyalarkale! Itarku munnar ninkal paittul mukattasai nokkit tolutu vanta) unkal nampikkaiyaiyum allah vinakkivita mattan. Niccayamaka allah manitarkal mitu mika irakkamullavan, mikak karunaiyalan avan
Verse 144 — Surah Al-Baqarah 2:144
(Napiye!) Umatu mukam (pirarttanai ceytu) atikkati vanattai nokkuvatai nam kankirom. Atalal, nir virumpum kipla(vakiya makka)vin pakkame nam um'mai niccayamakat tiruppukirom. Enave, nir (tolumpotu makkavilulla) ‘masjitul haramin' pakkame umatu mukattait tiruppuviraka. (Nampikkaiyalarkale!) Ninkalum enkirunta potilum (tolukaiyil) atan pakkame unkal mukankalait tiruppunkal. Vetam kotukkappatta (yutarkalum, kiristavarkalum (ninkal makkavin ticaiyalavil tirumpiya) ‘‘itu tankal iraivanitamirun(tu van)ta unmai(yana uttaravu)tan'' ena niccayamaka arivarkal. (Enenral, avvanra avarkalutaiya vetattil irukkiratu. Enave, unmaiyai maraikkum) avarkal ceyalaipparri allah paramukamayillai
Verse 145 — Surah Al-Baqarah 2:145
akave, (napiye!) Vetam kotukkappatta (a)varkalitam (avarkalai tiruptipatuttakkutiya) attatcikal anaittaiyum nir kontuvanta potilum avarkal umatu kiplavaip pinparrap povatillai. Nirum avarkalutaiya kiplavaip pinparrap povatillai. (Vetam kotukkappatta) avarkalilum oruvar marroruvarin kiplavaip pinparrap povatumillai. (Atalal, makkavai nokkit tolumpati) umatu vahyi(n mulam uttaravu) vantatan pinnarum avarkalutaiya viruppankalai nir pinparrinal niccayamaka nirum aniyayakkararkalil ullavartan (enru karutappatuvir)
Verse 146 — Surah Al-Baqarah 2:146
evarkalukku nam vetam kotuttirukkiromo avarkal tankal pillai kalai(c cantekamara) arivataip pol a(nta makkavin ticaiyalavil ninkal tirumpit toluvirkal enpa)tai arivarkal. Anal, niccayamaka avarkalil oru pirivinar nankarintu konte (inta) unmaiyai maraikkinranar
Verse 147 — Surah Al-Baqarah 2:147
(Napiye! Kiplavaip parri) umatu iraivanitamiruntu vanta itutan unmai(yana kattalai)yakum. Atalal, nir cantekippavarkalil oruvaraka oru ciritum akivita ventam
Verse 148 — Surah Al-Baqarah 2:148
(nampikkaiyalarkale!) Ovvoru (kuttatta)varukkum oru ticaiyuntu. Ava(rava)r atan pakkam munnokkuvar. (Ticai mattum nokkamalla) nanmaiyanavarrai ceyvatil ninkal oruvarai oruvar muntic cellunkal. Ninkal enkiruntapotilum unkal anaivaraiyum allah onru cerppan. Niccayamaka allah anaittin mitum perarralutaiyavan avan
Verse 149 — Surah Al-Baqarah 2:149
akave, (napiye!) Nir enkiruntu purappattalum (tolumpotu makkavilulla) ‘masjitul haramin' pakkame umatu mukattait tiruppuviraka. Niccayamaka itutan umatu iraivanutaiya unmai(yana kattalai)yakum. (Akave, itaip parri vin tarkkam ceypavarkale!) Ninkal ceyvataipparri allah paramukamayillai
Verse 150 — Surah Al-Baqarah 2:150
(napiye!) Nir enku cenralum (tolumpotu) ‘masjitul haramin' pakkame umatu mukattait tiruppuviraka. (Nampikkaiyalarkale!) Avarkalil varampu miriyavarkalait tavira marra manitarkal unkalutan (vin) vivatam ceyya enta ataramum irukkakkutatu enpatarkaka ninkalum enkiruntapotilum ‘masjitul haramin' pakkame unkal mukankalait tiruppunkal. Akave, avarkalukku ninkal payappata ventam. Enakke ninkal payappatunkal. (Kiplavaip parriya ikkattalaiyin mulam) en arutkotaiyai nan unkal mitu mulumaiyakki vaippen. (Atanal) niccayamaka ninkal nerana valiyai ataivirkal
Verse 151 — Surah Al-Baqarah 2:151
Avvanra, unkalukku nam vacanankalai otik kanpittu unkalaip paricuttamakki vaikkavum, unkalukku vetattaiyum nanattaiyum karpittu, ninkal ariyatavarraiyum unkalukkuk karruk kotukkakkutiya oru tutarai unkalilirunte nam anuppivaittom
Verse 152 — Surah Al-Baqarah 2:152
akave, ninkal ennai ninaittuk konteyirunkal. Nanum unkalai ninaittu (arul purintu) varuven. Ninkal enakku nanri celutti varunkal; enakku maru ceyyatirkal
Verse 153 — Surah Al-Baqarah 2:153
nampikkaiyalarkale! (Ninkal unkal muyarcikalil verri ataivatarkaka) porumaiyaik kontum tolukaiyaik kontum utavi tetunkal. Niccayamaka allah porumaiyalarkalutan irukkiran
Verse 154 — Surah Al-Baqarah 2:154
allahvutaiya pataiyil por purintu (etirikalal) vettappattavarkalai irantavarkal enak kuratirkal. Maraka, (avarkal) uyirotu irukkirarkal. Anal, (atai) ninkal unarntukolla mattirkal
Verse 155 — Surah Al-Baqarah 2:155
(nampikkaiyalarkale!) Payam, paci melum, porulkal, uyirkal, kanivarkkankal akiyavarril nastattaik kontu niccayamaka nam unkalaic cotippom. (Napiye! Iccotanaikalal erpatum kastankalaic) cakittuk kontiruppavarkalukku narceyti kuruviraka
Verse 156 — Surah Al-Baqarah 2:156
(cotanaikkullakum) avarkal tankalukku ettakaiya tunpam erpatta potilum ‘‘niccayamaka nam allahvukkakave irukkirom. Niccayamaka nam avanitame miluvom'' enak kuruvarkal
Verse 157 — Surah Al-Baqarah 2:157
avarkal mitutan avarkalutaiya iraivanitamiruntu (mannippum) pukaluraikalum karunaiyum erpatukinrana. Melum, avarkaltan nerana valiyaiyum ataintavarkal
Verse 158 — Surah Al-Baqarah 2:158
Niccayamaka ‘sahpa' (malaiyum) ‘marva' (malaiyum, vanakkattirkaka erpatuttappatta) allahvin ataiyalankalil ullavaiyaka irukkinrana. Akaiyal evarkal (‘ka'apa' ennum) avvittai ‘hajju' allatu ‘umra' ceytarkalo avarkal, avvirantaiyum curri varuvatu kurramillai. Akave, evarenum nanmaiyai nati (avvaru) ceytal niccayamaka allah (atarku) nanri parattuvan, avarutaiya (ennankalai) nankarivan
Verse 159 — Surah Al-Baqarah 2:159
nervaliyaiyum telivana attatcikalaiyum nam irakki, avarrai manitarkalukkaka vetattil telivupatutti(k kuri)ya pinnar evarkal avarrai maraikkirarkalo avarkalai niccayamaka allahvum capikkiran. (Marrum) capippavarkalum avarkalaic capikkinranar
Verse 160 — Surah Al-Baqarah 2:160
ayinum, avarkalil evarkal varunti vetanaippattu, (vetankalil tam maraittavarrai) cirtirutti, avarrai (manitarkalukkut) telivaka etutturaikkinranaro avarkalai nan mannittu vituven. Nano mikka mannippalan; mikak karunaiyalan
Verse 161 — Surah Al-Baqarah 2:161
evarkal (tankal vetattilulla unmaikalai maraittu) nirakarittu vittu (atai cirtiruttamal) nirakarittavarkalakave irantu vitukirarkalo avarkalmitu allah, vanavarkal, manitarkal akiya anaivarin capamum niccayamaka untakattum
Verse 162 — Surah Al-Baqarah 2:162
(melum, avarkal) a(ccapat)til enrenrum tankivituvarkal. (Marumaiyil) avarkalutaiya vetanai ilecakkappatavum mattatu. Avarkal (oyvu etuppatarku) avakacam kotukkappatavum mattarkal
Verse 163 — Surah Al-Baqarah 2:163
(manitarkale!) Unkal vanakkattirkut takutiyanavan ore or iraivane avan. Alavarra arulalanum nikararra anputaiyavanumakiya avanait tavira vanakkattirkuriyavan veru evanumillai
Verse 164 — Surah Al-Baqarah 2:164
(Avan) vanankalaiyum pumiyaiyum pataittiruppatilum, iravu, pakal mari mari varuvatilum, manitarkalukkup payan tarupavarrai (erri)k kontu katalil celkinra kappalkalilum, vanattiliruntu malaiyai irakki ataikkontu (varantu) irantuvitta pumiyai allah uyirppi(ttuc celippakki vai)ppatilum, kalnataikal anaittaiyum pumiyil paravavittiruppatilum, karrai(p pala konankalil tiruppi)t tiruppi vituvatilum, vanattirkum pumikkum itaiyil amarttappattirukkum mekattilum, (manitarkalukkulla payankalai arayntu) cintikkum makkalukku (avanutaiya arulaiyum, anpaiyum arralaiyum arivikkakkutiya) pala attatcikal niccayamaka irukkinrana
Verse 165 — Surah Al-Baqarah 2:165
melum, allah allatavarrai avanukku inaikalaka etuttuk kontu, allahvai necippatu pola avarrai necippavarkalum manitarkalil palar irukkinranar. Eninum, irai nampikkaiyalarkal (ivarkalaivita) atikamaka allahvai necipparkal. (Tavira) inta aniyayakkararkal (ciritu) cintikka ventama? Ivarkal vetanaiyait (tankal kannal) kanumpotu vetanai ceyvatil allah mikavum katumaiyanavanaka iruppatutan, ella vallamaiyum niccayamaka allahvukke irukkinrana. (Tankal necittavarrukku illai enru arintu kolvarkal)
Verse 166 — Surah Al-Baqarah 2:166
(ivarkalukkut tavarana) ivvaliyaik kattiyavarkalum (marumaiyil) vetanaiyaik (kannal) kantavutan (tankalaip) pinparriya ivarkalai (murrilum kaivittu) vittu vilakik kolvarkal. Avarkalukku(m, avarkalaip pinparriya ivarkalukku)mitaiyil irunta totarpukal anaittum arupattuvitum
Verse 167 — Surah Al-Baqarah 2:167
Tavira, (avarkalaip) pinparriya ivarkal marroru murai nam (ulakattukku) tirumpa cellak kutumayin (enkalukku vali kattiya) avarkal, (ippolutu murrilum) enkalaik kaivittu vilakik kontapatiye nankalum avarkalai vittu niccayamaka vilakik kolvom enru kuruvarkal. (Avarkalutaiya utalkal narakil vetanaippatum.) Ivvare (avarkalutaiya ullankalum vetanaiyataivatarkaka) avarkalutaiya (tiya) ceyalkalai allah avarkalukku kaicetamaka etuttuk kanpippan. Melum, avarkal (naraka) neruppiliruntu milave mattarkal
Verse 168 — Surah Al-Baqarah 2:168
manitarkale! Pumiyilullavarril (pucikka unkalukku) anumatikkappatta nallavarraiye puciyunkal. (Itarku maruceyyumpati unkalait tuntum) saittanin aticcuvatukalaip pinparratirkal. Niccayamaka avan unkalukkup pakirankamana etiriyavan
Verse 169 — Surah Al-Baqarah 2:169
timaikal marrum manakketanavarrai ninkal ceyvatarkum, ninkal ariyatavarrai allahvin mitu (poyyaka) kuruvatarkum saittan unkalait tuntukiran
Verse 170 — Surah Al-Baqarah 2:170
melum, allah irakkivaitta (ivvetat)taip pinparrunkal ena avarkalukkuk kurappattal (avarkal) “illai, evarrin mitu enkal mutataikal (iruntu, avarkal evarraic ceytu kontu) irukka nankal kantomo avarraiye nankal pinparruvom'' enak kurukinranar. Avarkalutaiya mutataikal onraiyume ariyatavarkalakavum nervali peratavarkalakavum iruntaluma? (Avarkalaip pinparruvarkal)
Verse 171 — Surah Al-Baqarah 2:171
(Ariyamaiyil tankal mutataikalaip pinparrum) anta nirakarippalarkalin utaranam, (arttattai unaratu) kuccalaiyum ocaiyaiyum mattum ketkakkutiyatin (atavatu kalnataikalin) utaranattai ottirukkiratu. (Melum, avarkal) cevitarkalakavum, umaiyarkalakavum, kurutarkalakavum irukkinranar. Atalal, avarkal (etaiyum) arintu kollave mattarkal
Verse 172 — Surah Al-Baqarah 2:172
nampikkaiyalarkale! Nam unkalukku valankiya nallavarril irunte puciyunkal. Melum, ninkal allahvaiye vanankupavarkalaka iruntal avanukku nanriyum celuttivarunkal
Verse 173 — Surah Al-Baqarah 2:173
(nampikkaiyalarkale!) Tamaka cettatu, irattam, panriyin mamicam, allah allata (veru) peyar kurappattavai akiyavarraittan allah unkalukkut tatai ceytullan. Atalal, evarenum varampu miramalum, pavam ceyyum nokkamillamalum iruntu (ivarraip pucikka) nirppantikkappattu vittal (atu) avar mitu kurramakatu. Niccayamaka allah mikavum mannippavan, mikka karunaiyutaiyavan
Verse 174 — Surah Al-Baqarah 2:174
evarkal vetattil allah irakkiyavarrai maraittuvittu atarku vilaiyakac corpat tokaiyaip perrukkolkinranaro avarkal niccayamakat tankal vayirril neruppaiye nirappik kolkirarkal. Marumaiyil allah avarkalutan (virumpip) pecavum mattan. Avarkalai (mannittu)p paricuttamakki vaikkavum mattan. Avarkalukku mikka tunpuruttum vetanaitan untu
Verse 175 — Surah Al-Baqarah 2:175
ivarkaltan nervalikkup patilaka valikettaiyum, mannippukkup patilakat tantanaiyaiyum vilaikku vankik kontavarkalavar. (Naraka) neruppai (ivvitam) avarkal (cuvaittu) cakikkumpatic ceytatu etuvo
Verse 176 — Surah Al-Baqarah 2:176
Itan karanam: Niccayamaka allah (murrilum) unmaiyakave vetattai irakkiyiru(kka, corpat tokaiyaip peruvatarkaka atan vacanankalai marai)p patutan. Melum, vetattaip purattukiravarkal niccayamaka (nervaliyai vittup) pirintu vekuturattil irukkirarkal
Verse 177 — Surah Al-Baqarah 2:177
merkilo kilakkilo unkal mukankalai ninkal tiruppi vituvatanal mattum nanmai ceytavarkalaka akivitamattirkal. (Unkalil) evar allahvaiyum, iruti nalaiyum (marumai nalaiyum), vanavarkalaiyum, vetankalaiyum, napimarkalaiyum, niccayamaka nampikkai kontu tanakku viruppamulla porulai allahvukkaka uravinarkalukkum, anataikalukkum, elaikalukkum, valip pokkarkalukkum, yacakarkalukkum, vitutalaiyai virumpiya (atimaikal, katankararkal akiya)varkalukkum kotuttu (utavi ceytu,) tolukaiyaiyum kataippitittu tolutu, jakattum kotuttu varukiraro avarum; vakkuruti ceyta camayattil tankal vakkurutiyai(c carivara) niraiverrupavarkalum; katinamana varumaiyilum, noy notikalilum, katumaiyana por nerattilum porumaiyaik kaikkontavarkalum akiya (ivarkaltan nallorkal.) Ivarkaltan (allahvai nampikkai kolvatil) unmaiyanavarkal. Ivarkaltan iraiyaccamutaiyavarkal
Verse 178 — Surah Al-Baqarah 2:178
Nampikkaiyalarkale! Kolai ceyyappattavarkalukkaka palivankuvatu unkalmitu katamaiyakkappattullatu. (Akave, kolaiceyyappattavan) cutantiramanavanayin (avanai kolai ceyta) cutantiramanavanaiye, (kolai ceyyappattavan)atimaiyayin (avanai kolai ceyta anta) atimaiyaiye, (kolai ceyyappattaval) pennayin (kolai ceyta antap) pennaiye ninkal kolai ceytuvitunkal. (Ayinum, palivankum visayattil) oru ciritenum a(kkolaiyunta)vanutaiya cakotararal mannikkappattuvittal, mikka kanniyamana muraiyaip pinparri (avanaik kolai ceyyatu vittu) vitaventum. (Palivankuvatarkup patilakak kolaiyali oru tokaiyait taruvataka oppuk kontiruntal, anta nasta'ittait) tayakkaminri nanriyotu avan celuttivita ventum. I(vvaru nasta'ittai anumatittiruppa)tu unkal iraivanutaiya calukaiyum, arulumakum. I(vvaru nasta ittaip perruk konta)tarkup pin evarenum varampu miri (nasta'itu kotutta kolaiyaliyait tunpurutti)nal avanukku (marumaiyil) mikka tunpuruttum vetanaiyuntu
Verse 179 — Surah Al-Baqarah 2:179
arivalikale! (Kolaikkup) palivankuvatil unkalukku valkkai untu. (Enenral, palivanki vituvarkal enra payattal kolai ceyyak karutupavanum, avanal kolai ceyyak karutappattavanum tappittuk kollalam.) Ninkal (allah tatuttavarriliruntu vilaki avanai) ancik kollunkal
Verse 180 — Surah Al-Baqarah 2:180
(nampikkaiyalarkale!) Unkalil evarukkum maranam camipittu avar porulai vittuvittu irappavarakavum iruntal, (avar tan) tay tantaikkum, uravinarkalukkum, niyayamana muraippati (porul cervatarkaka) marana cacanam (kura) vitikkappattirukkiratu. (Itu) iraiyaccamutaiyavarkal mitu katamaiyakum
Verse 181 — Surah Al-Baqarah 2:181
(Marana cacanamakiya) ataik kettatarkup pinnar, evarenum atai marri vittal atan pavamellam marriyavarin mite (carum). Niccayamaka allah (maranippavar kurum cacanattai) nanku ceviyurupavan, (atai marrum pavikalin ceyalai) nankarintavan
Verse 182 — Surah Al-Baqarah 2:182
anal, maranacacanam kuriyavari(n cacanatti)l anitam allatu tavaru iruppatai evarenum parttu payantu, a(nta cacanap porulai ataiyakkutiya)varkalukkitaiye camatanam ceytu atai marrivittal avar mitu kurramillai. Niccayamaka allah mika mannippavan, mikka karunaiyalan avan
Verse 183 — Surah Al-Baqarah 2:183
nampikkaiyalarkale! Unkalukku munnullavarkal mitu katamaiyakkappattiruntatu pol unkal mitum nonpu norpatu katamaiyakkappattullatu. (Atanal) ninkal iraiyaccamutaiyavarkalaka akalam
Verse 184 — Surah Al-Baqarah 2:184
kurippitta nalkaliltan (nonpu norpatu katamaiyakum.) Ayinum (annalkalil) unkalil yarakilum noyaliyakavo allatu pirayanattilo iruntal (avar nonpu norka ventiyatillai. Atai ramalan allata) marra nalkalil kanakki(ttu norru vi)tavum. Tavira, (etavatu oru karanattinal) nonpu norka ciramappatupavarkal atarkup parikaramaka or elaikku unavalippatu katamaiyakum. Evarenum nanmaiyai nati (parikarattirkuriya alavaivita atikamakat) tanam ceytal atu avarukke nanmai. Ayinum, (parikaramakat tanam kotuppatai vita nonpin nanmaiyai) ninkal arintavarkalaka iruntal nonpu norpate unkalukku cirantatu (enpatai terintu kolvirkal)
Verse 185 — Surah Al-Baqarah 2:185
Ramalan matam ettakaiya (makattuvamutaiya)tu enral atiltan manitarkalukku nervali kattum tirukur'an (ennum vetam) irakkappattatu. Atu (nanmai, timaiyaip) pirittarivittu nerana valiyait telivakkakkutiya vacanankalai utaiyatakavum irukkiratu. Akave, unkalil evar am'matattai ataikiraro avar atil nonpu norkavum. Anal, (akkalattil unkalil) yaravatu noyaliyakavo allatu pirayanattilo iruntal (ramalan allata) marra nalkalil (vittuppona nalkalin nonpaik) kanakkittu (norru) vitavum. Allah unkalukku ilakuva(na kattalaiyaik kotu)kka virumpukiranna tavira ciramattai(k kotukka) virumpavillai. Melum, (tavariya nalkalaik kanakkitumpati kattalaiyittatellam, unkalmitu katamaiyaka ulla oru mata nonpin) ennikkaiyai ninkal mulumai ceyvatarkakavum; (avvanra) allah unkalai nerana pataiyil natattiyatarkaka avanai ninkal perumaippatuttuvatarkakavum; (noy, pirayanam ponra cantarppankalil nonpu norkatirukka unkalukku anumati valankiyatarkaka) ninkal (allahvukku) nanri celuttuvatarkakavume akum
Verse 186 — Surah Al-Baqarah 2:186
(napiye!) Um'mitam en atiyarkal ennaip parrik kettal (atarku nir kuruviraka:) ‘‘Niccayamaka nan unkalukku camipamanavan. (Evarum) ennai alaittal anta alaippalarin alaippukku vitaiyalippen.'' Atalal, avarkal ennitame pirarttanai ceyyavum; ennaiye nampikkai kollavum. (Atanal) avarkal nervali ataivarkal
Verse 187 — Surah Al-Baqarah 2:187
(Nampikkaiyalarkale!) Nonpu (nalkalin) iravukalil ninkal unkal manaivikalutan vitu kutuvatu unkalukku anumatikkappattirukkiratu. Avarkal unkalukku ataiyakavum, ninkal avarkalukku ataiyakavum irukkirirkal. (Nonputaiya kalattil isavukkup pinnar unkal manaivikalutan kutamalum, oru porulai pucikkamalum iruntu) niccayamaka ninkal unkalait tunpattirkullakkik kontirkal enpatai allah arintu unkal mitu irakkamurru unkal ciramattai nikkivittan. Akave, ini irul ninki vitiyarkalai (hpajr) akivittatu enru unlukkut telivakumvarai (nonpin iravu kalankalil unkal) manaivikalutan cerntu allah unkalukku(c cantatiyaka) vitittiruppatait tetik kollunkal. Innum (annerankalil) puciyunkal, parukunkal. (Kilakku velutta) pinpu iravu (arampamakum) varai (mele kuriyavarrait tavirttu) nonpukalai (norru) mulumaiyakkunkal. Ayinum, ninkal (vanankuvatarkaka) masjitukalil tanki (ihtikahp) irukkumpotu (unkal) manaivikalutan kutatirkal. Ivai allahvutaiya tittamana catta varampukalakum. Atalal, avvarampukalai (mira) nerunkatirkal. Manitarkal iraiyaccamutaiyavarkalaka avatarkaka allah tan vacanankalai avarkalukku ivvaru telivaka vivarikkiran
Verse 188 — Surah Al-Baqarah 2:188
(melum,) unkalukkitaiyil oruvar marravarin porulkalait tavarana muraiyil unnatirkal. (Unkal vatam poyyanatena) ninkal arintiruntum (itara) manitarkalin porulkalil etaiyum pavamana valiyil (aniyayamaka lancam kotuttu) apakarittukkolla atikarikalitam cellatirkal
Verse 189 — Surah Al-Baqarah 2:189
(Napiye! Matantorum pirantu, valarntu, teyum) piraikalaipparri um'mitam ketkirarkal. (Atarku) nir kuruviraka: ‘‘Avai manitarkalukku ovvoru matattaiyum hajjutaiya kalankalaiyum arivikkakkutiyavai.'' Melum, (nampikkaiyalarkale! Ihram kattiya) ninkal (unkal) vitukalukku avarrin pinpuramaka vantu vituvatanal nallavarkalaka akivita mattirkal. Eninum, evar allahvukkup payantu natakkiraro avare nallavar. Atalal, ninkal (unkal) vitukalukku avarrin talai vacalkalin valiyaka varunkal. Allahvukkup payantum natantukollunkal. Itanal ninkal verriyataivirkal
Verse 190 — Surah Al-Baqarah 2:190
unkalai etirttu por puriya murpattorai allahvutaiya pataiyil ninkalum etirttu por puriyunkal. Anal, ninkal attumiratirkal. Enenral, niccayamaka allah attumirupavarkalai necippatillai
Verse 191 — Surah Al-Baqarah 2:191
akave, (unkalai etirttu porpuriya murpatta) avarkalai kantavitamellam vettunkal. Unkalai (unkal uriliruntu) avarkal veliyerriyavare ninkalum avarkalai veliyerri vitunkal. (Avarkal ceyyum) kalakam kolaiyaivita mikak kotiyatu. Anal, (avarkalil) evarenum apayam teti masjitul haramil iruntal, anku avarkal unkalai etirttu porpuriya murpatumvarai ninkal avarkalai vettatirkal. (Avvitattilum) avarkal unkalai etirttu por purintal ninkalum avarkalai vettunkal. (Anta) nirakarippavarkalukku (uriya) kuli ippatittan
Verse 192 — Surah Al-Baqarah 2:192
(itan) pinnar avarkal (unkalai etirttu por puriyatu) vilakikkontal (ninkal avarkalai vettatirkal.) Niccayamaka allah mika mannippavan, mikka karunaiyutaiyavan avan
Verse 193 — Surah Al-Baqarah 2:193
(Islamirku etiraka ceyyappatum) kalakam (murrilum) ninki, allahvutaiya markkam urutiyaka nilaiperum varai avarkalai etirttu por puriyunkal. Anal, avarkal (kalakam ceyyatu) vilakik kontal (avarkalukku mannippu untu). Aniyayam ceypavarkalait tavira (marravarkal mitu) arave attumirakkutatu
Verse 194 — Surah Al-Baqarah 2:194
(por ceyvatu tatukkappattulla rajap, tulka'ata, tul'haj, muharram akiya) cirappurra matankalukku cirappurra matankale itakum. Akave, cirappukalukku(c camamana) itu untu. Atalal, evarenum unkal mitu varampu miri (am'matankalil porukku) vantal, avar varampu miriya vitame ninkalum avar mitu varampumiri (porukku)c cellunkal. Anal, ninkal allahvukku payantu (am'matankalil porai arampam ceyyatu iruntu) kollunkal. Allah iraiyaccamutaiyavarkalutan irukkiran enpataiyum urutiyaka arintu kollunkal
Verse 195 — Surah Al-Baqarah 2:195
ninkal allahvutaiya pataiyil (taralamakac) celavu ceyyunkal; allahvutaiya pataiyil celavu ceyyatu) unkalai ninkale apattirkullakkik kollatirkal; (pirarukku utaviyum) nanmaiyum ceyyunkal. Niccayamaka allah (pirarukku) nanmai ceypavarkalai necikkiran
Verse 196 — Surah Al-Baqarah 2:196
Allahvukkaka (arampam ceyta) hajjaiyum umravaiyum ninkal mulumaiyakkunkal. Anal, (makka cella mutiyatavaru) ninkal tatukkappattu (hajjai mulumaiyakka mutiya)vittal ‘hatyu' (ennum atu, matu, ottakam akiyavai)kalil (unkalukkuc) cattiyamanavai parikaramakum. Tavira, anta hatyukkal tam cella ventiya (makkavilulla haram ennum) itattai ataiyumvarai ninkal unkal talaimutiyaic ciraittuk kollatirkal. Ayinum, (ihram kattiya) unkalil evarenum noyaliyakavo allatu talaiyil (pen, pun, vali akiyavarral) itaiyuru ullavarakavo iruntu (mutiyirakkik kontu) vittal, atarkup parikaramaka (avar munru) nonpukal norkavum. Allatu, (aru elaikalukku unavu) tanam ceyyavum. Allatu, (or atu) kurpani kotukkavum. Melum, (ihram aninta) ninkal evvitat tataiyumillatu (hajju ceyya) vacati perravarkalaka iruntu (makka cenra pin unkalil) evarenum umravai (mattum) ceytuvittu hajjukku munnatakave (hajjutaiya kalattil tatukkappattirunta) cukattai anupavittu vittal (atarkup) parikaramaka hatyukkalil* iyanrataik kotukkavum. Anal, (hatyukkalil etaiyume) perruk kollatavar, hajjutaiya kalattil munrum (tan iruppitam) tirumpiyapin elum, aka mulumaiyakap pattu natkal nonpu norkavum. (Tatukkappatta cukattai anupavikkum) i(vvurimaiyana)tu evarutaiya kutumpam masjitul haramil (makkavil) kutiyirukkavillaiyo avarukkuttan. Akave, ninkal allahvukkup payantu kollunkal. Niccayamaka allah (kurravalikalai) vetanai ceyvatil mikak katumaiyanavan enpataiyum urutiyaka arintu kollunkal
Verse 197 — Surah Al-Baqarah 2:197
Hajju (atarkenak) kurippitta (savval, tulka'ata, tul'hajju akiya) matankaliltan. Akave, avarril evarenum (ihram anintu) hajjai tanmitu katamaiyakkik kontal hajju (matattin pattam teti) varai vitu kututal, ticcol pecutal, caccaravu ceytal kutatu. Ninkal enna nanmai ceytapotilum niccayamaka allah atai ari(ntu atarkuriya kuli taru)van. Tavira, (hajjutaiya payanattirku ventiya) unavukalai (munnatakave) tayarpatuttik kollunkal. Anal, niccayamaka (ninkal) tayarpatuttikkolla ventiyavarril ellam mika melanatu iraiyaccamtan. Atalal, arivalikale! Ninkal (kurippaka hajjutaiya kalattil) enakkup payantu natantu kollunkal
Verse 198 — Surah Al-Baqarah 2:198
(hajju payanattinpotu) ninkal (tolil ceytu) unkal iraivanutaiya arulai(k kontu kitaikkum lapattai)t tetik kolvatu unkal mitu kurramakatu. (Hajjukkuc cenra) ninkal arahpaviliruntu tirumpinal ‘masarul haram' ennum itattil allahvai ninaivu kurunkal. Ninkal itarku mun vali tavariyavarkalaka iruntapolutu unkalukku avan nerana valiyai arivittatarkaka melum, avanai ‘tikru' ceyyunkal
Verse 199 — Surah Al-Baqarah 2:199
pinnar manitarkal tirumpukinra (‘mustalipa' ennum) itattiliruntu ninkalum (‘mina'vukkut) tirumpi vitunkal. Melum, allahvitam mannippuk korunkal. Niccayamaka allah mikka mannippavan, maka karunaiyalan avan
Verse 200 — Surah Al-Baqarah 2:200
(Hajjukkuc cenra) ninkal unkal (hajjin) katamaikalai niraiverri vittal, ninkal (islamirku mun) unkal mutatai(kalin peyar)kalai (capta mittu perumaiyaka) ninaivu kurntu kurivantataippol allatu ataivita atikamaka allahvai ‘tikru' (ceytu unkalukku ventiyavarraiyum avanitam kettup pirarttanai) ceyyunkal. (Pirarttanaiyil) ‘‘enkal iraivane! Enkalukku (ventiyavarrai ellam) im'maiyileye kotuttu vituvayaka!'' Enru korupavarum manitarkalil untu. Anal, ivarukku marumaiyil oru pakkiyamum illai
Verse 201 — Surah Al-Baqarah 2:201
melum, ‘‘enkal iraivane! Enkalukku ni im'maiyilum nanmai taruvayaka! Marumaiyilum nanmai taruvayaka! (Naraka) neruppin vetanaiyiliruntum enkalai ni patukappayaka!'' Enak korupavarkalum manitarkalil untu
Verse 202 — Surah Al-Baqarah 2:202
tankal ceyta (nar)ceyalkalin (payanai im'maiyilum marumaiyilum ataiyum) pakkiyam ivarkalukkuttan untu. Tavira, (ciramamerpatata vannam ivarkalin ceyalaip parri marumaiyil) allah veku viraivakak (kelvi) kanakketuppan. (Avanukku atu ciramamalla)
Verse 203 — Surah Al-Baqarah 2:203
(Nampikkaiyalarkale! Tul'hajju matattil) kurippitappatta (munru) nalkalvarai (‘mina' ennum itattil tamatittiruntu) allahvai ‘tikru' ceyyunkal. Anal, evarenum irantam nalil avacarappattu(p purappattu) vittal avar mitu kurramillai. Evarenum (munru nalkalukkup) pirpat(tup purappat)tal avar mitum kurramillai. Avar iraiyaccamutaiyavaraka (iruntu hajjutaiya kalattil tatukkappattavarriliruntu vilaki) iruntal (mattum) potumanatu. Akave, (nampikkaiyalarkale!) Niccayamaka ninkal allahvitame (niyayat tirppukku eluppik) kontu varappatuvirkal enpatai urutiyaka arintu kollunkal! Allahvukkup payantu (natantu) kollunkal
Verse 204 — Surah Al-Baqarah 2:204
(napiye! Um'mitam) ivvulaka valkkaiyaip parri(p pecum polutu) tan (caturiyamana) varttaiyaik kontu um'mai accariyattirkullakkakkutiya oruvan am'manitarkalil untu. Avan (um mitu anpu kontiruppatakak kuri) tan manatil ullavarrirku (cattiyam ceytu) allahvai catci akkuvan. (Unmaiyil) avantan (umakkuk) kotiya etiriyavan
Verse 205 — Surah Al-Baqarah 2:205
avan (um'mitamiruntu) vilakinalo, pumiyil visamam ceytu (unkal) vivacayattaiyum kalnataikalaiyum alittuvita muyarci ceykiran. Visamattai allah virumpuvatillai
Verse 206 — Surah Al-Baqarah 2:206
tavira, ‘‘ni allahvukkup payantukol. (Visamam ceyyate)'' ena avanukkuk kurappattal (avanutaiya) perumai avanai (visamam ceytu) pavattaic ceyyumpatiye (iluttup) pitittukkolkiratu. Akave, avanukku narakame takutiyakum. Niccayamaka (atu) tankumitankalil mikak kettatu
Verse 207 — Surah Al-Baqarah 2:207
Allahvin (tirup)poruttattaip peruvatarkakat tan uyiraiye tiyakam ceyyakkutiyavarkalum manitarkalil untu. Allah (ittakaiya) atiyarkalmitu mikavum irakkamutaiyavan
Verse 208 — Surah Al-Baqarah 2:208
nampikkaiyalarkale! Ninkal (tayankik kontirukka ventam.) Islamil murrilum nulaintu vitunkal. (Itait tatai ceyyum) saittanin aticcuvatukalaip pinparratirkal. Niccayamaka avan unkalukkup pakirankamana etiriyavan
Verse 209 — Surah Al-Baqarah 2:209
(manitarkale! Cantekattirkitamillata) telivana attatcikal unkalitam vanta pinnarum ninkal (islamil urutiyaka illamal) naluvi vituvirkalanal (unkalait tantippatil) niccayamaka allah mikaittavanum (unkalai evvitam natatta ventum enpatai nankarinta) nunnarivutaiyavanum avan enpatai ninkal urutiyaka arintu kollunkal
Verse 210 — Surah Al-Baqarah 2:210
(napiye! Ivvalavu telivana vacanankalai nirakarikkinra avarkal) allahvum vanavarkalum (ven) mekattin nilalil avarkalitam vantu (avarkalai alittu) avarkalin velaiyai mutippatait tavira (veru etaiyum) avarkal etirparkkinranaro? (Avarkalutaiya) ella visayankalum (marumaiyil) allahvitame (vicaranaikkuk) kontuvarappatum
Verse 211 — Surah Al-Baqarah 2:211
(napiye!) Israyilin cantatikalaik ketpiraka: ‘‘Ettanai telivana attatcikalai nam avarkalukkuk kotuttirukkirom.'' (Avvarirukka) evarenum avai tannitam vantatan pin allahvin (attatcikalana) arutkotaiyai marrivituvaranal (avarai) vetanai ceyvatil niccayamaka allah mikak katumaiyanavan avan
Verse 212 — Surah Al-Baqarah 2:212
Nirakarippavarkalukku ivvulaka valkkaiye alankaramaka(t tonrumpati) ceyyappattirukkiratu. Atalal, avarkal (elaikalaka irukkum) nampikkaiyalarkalaip parikacikkirarkal. Anal, (nampikkaiyalarkalana) iraiyaccam ullavarkalo marumaiyil avarkalaivita (evvalavo) melaka irupparkal. Melum, allah virumpukinra (i)varkalukkuk kanakkinriye valankuvan
Verse 213 — Surah Al-Baqarah 2:213
(arampattil) manitarkal (anaivarum) ore inattavarakave iruntanar. (Avarkal nerana valiyil celvatarkaka nanmai ceypavarkalukku) narceyti kurumpatiyum, (timai ceypavarkalukku) accamutti eccarikkai ceyyumpatiyum allah napimarkalai anuppivaittan. Melum, am'manitarkalukkul erpatum karuttu verrumaikalait tirttu vaippatarkaka (cattiya) vetattaiyum arulinan. Ivvaru telivana attatcikal (ulla vetam) vantatan pinnar ataip perrukkonta avarkal tankalukkul erpatta poramaiyin karanamakave (anta cattiya vetattirku) maru (ceyya mur)pattanar. Ayinum, avarkal marupattu(p purakkanittu)vitta anta cattiyattin pakkam cellumpati nampikkaiyalarkalukku allah tan arulaikkontu nervali kattinan. Innum (ivvanra) tan virumpiyavarkalai allah nerana valiyil celuttukiran
Verse 214 — Surah Al-Baqarah 2:214
(Nampikkaiyalarkale!) Unkalukku mun cenravarkalukku erpattatu ponra (kastamana) nilaimai unkalukku varamale ninkal corkkattil nulaintu vitalam enru ninaittuk kontirkalo? (Unkalaip pola) nampikkai konta avarkalaiyum avarkalutaiya tutaraiyum, vattum varumaiyilum, noyilum pitittu (avarkal varuntit tankal kastankalai nikki vaikka) ‘‘allahvutaiya utavi eppolutu (varum? Eppolutu varum?)'' Enru kettatarku ‘‘allahvutaiya utavi niccayamaka (ito) camipattilirukkiratu'' enru (nam arutal) kurum varai avarkal attivaikkappattarkal
Verse 215 — Surah Al-Baqarah 2:215
(napiye! Porulkalil) ‘‘etaic celavu ceyvatu? (Yarukkuk kotuppatu?)'' Enru um'mitam ketkinranar. (Atarku) nir kuruviraka: (Nanmaiyaik karuti) ‘‘ninkal ettakaiya porulaic celavu ceytapotilum (atait) tay, tantai, currattar, anataikal, elaikal, valippokkarkal akiyorukkuk kotunkal. Innum, ninkal (veru) enna nanmaiyaic ceytapotilum ataiyum niccayamaka allah ari(ntu atarkuriya kuliyum taru)van
Verse 216 — Surah Al-Baqarah 2:216
(nampikkaiyalarkale!) Por ceyvatu unkalukku veruppay iruntum (unkalaiyum unkal markkattaiyum kappatarkaka) atu unkalmitu katamaiyakkappattirukkiratu. Onru unkalukku mika nanmaiyaka iruntum atai ninkal verukkakkutum. Onru unkalukkut tinkaka iruntum atai ninkal virumpakkutum. (Avai unkalukku nanmai alikkuma timaiyalikkuma enpatai) allahtan arivan; ninkal ariyamattirkal
Verse 217 — Surah Al-Baqarah 2:217
(Napiye! Tulka'ata, tul'haj, muharram, rajap akiya ic)cirappurra matankalil por ceyvataip parri unkalitam a(nnirakarippavarkal ketkinranar. (Atarku) nir kuruviraka: ‘‘Avarril por purivatu perum pavam(tan). Anal, allahvutaiya markkat(til ceruva)tai vittu makkalai (ninkal) tatuppatum, allahvai ninkal nirakarippatum, (hajjukku varupavarkalai) masjitul haramukku varavitatu tatuppatum, atil vacippo(ril nampikkai konto)rai atiliruntu veliyerruvatum allahvitattil (ataivita) mikap perum pavankalaka irukkinrana. Tavira, (nampikkaiyalarkalukku ninkal ceytuvarum) visamam kolaiyaivita mikak kotiyatu. Melum, (nampikkaiyalarkale! Nirakarippalarkalakiya) avarkalukkuc cattiyappattal unkalai unkal markkattiliruntu tiruppi vitumvarai unkalai etirttu oyatu por ceytu konte irupparkal. Akave, unkalil evarenum tan markkattai (nirakarittu)vittu mari, (atai avvaru) nirakarit(tataip parri varuttappattu mila)tavarakave irantuvittal avarutaiya (nar)ceyalkal ellam im'maiyilum marumaiyilum alintuvitum. Innum, avarkal narakavacikalaki, enrenrume atil tanki vituvarkal
Verse 218 — Surah Al-Baqarah 2:218
evarkal meyyakave nampikkai kontirukkirarkalo avarkalum; evarkal (nirakarippalarkalin tunpattal ‘makka'vakiya) tam uraivittum veliyerinarkalo avarkalum; evarkal allahvutaiya pataiyil por purikirarkalo avarkalumtan allahvin karunaiyai niccayamaka etirparkkinranar. Melum, allah mikka mannippavan, maka karunaiyutaiyavan avan
Verse 219 — Surah Al-Baqarah 2:219
(Napiye!) Matuvaip parriyum cutattattaip parriyum um'mitam ketkinranar. (Atarku) nir kuruviraka! ‘‘Avvirantilum perum pavankalum irukkinrana; manitarkalukkuc cila payankalum irukkinrana. Anal, avarril ulla pavam avarrilulla payanaivita mikap peritu. Melum, (napiye! Tarmattirkaka) evvalavu celavu ceyvatena um'mitam ketkinranar. (Atarku ‘‘avaciyattirku ventiyatu poka) mitamullatai(c celavu ceyyunkal)'' enak kuruviraka. (Nampikkaiyalarkale!) Ninkal im'mai, marumai(yin nanmai)kalai kavanattil vaittuk kolvatarkaka unkalukku allah tan vacanankalai ivvaru vivarikkiran
Verse 220 — Surah Al-Baqarah 2:220
(napiye!) Anataikalai (valarppatai)p parriyum um'mitam ketkirarkal. (Atarku) nir kuruviraka: Avarkalaic cirtiruttuvatu mikavum nanre! Melum, ninkal avarkalutan kalan(tu vacit)tirukka nerittal (avarkal) unkal cakotararkale! (Atalal, avarkalutaiya cottil iruntu avaciyamana alavu unkalukkakavum celavu ceytu kollalam.) Anal, ‘‘nanmai ceyvom'' enru (kurik kontu) timai ceypavarkalai allah nankarivan. Allah natinal unkalai (mila mutiyata) ciramattirkullakki vituvan. Niccayamaka allah (evvitamum ceyya) vallavan, nunnarivutaiyavan avan. (Akave, anataikal visayattil mocam ceyyatu mikka anutapattutanum nitamakavum natantu kollunkal)
Verse 221 — Surah Al-Baqarah 2:221
(Nampikkaiyalarkale!) Inaivaittu vanankum penkalai avarkal nampikkai kollum varai ninkal manantu kollatirkal. (Enenral,) inaivaittu vanankum oru pen unkalaik kavarakkutiyavalaka iruppinum, nampikkai konta or atimaip pen avalaivita niccayamaka melanaval. (Avvare) inai vaittu vanankum ankal nampikkai kollumvarai avarkalukku (nampikkaiyalarkalana penkalai) ninkal manamutittuk kotukkatirkal. Inaivaittu vanankum or an unkalaik kavarakkutiyavanaka iruppinum, nampikkai konta or atimai avanaivita niccayamaka melanavan. (Inaivaikkum) ivarkal ellam narakattirku alaipparkal. Anal, allahvo tan arulal corkkattirkum (tan) mannippukkum (unkalai) alaikkiran. Manitarkal kavanittu upatecam peruvatarkaka tan vacanankalai (melum) vivarikkiran
Verse 222 — Surah Al-Baqarah 2:222
(napiye!) Matavitayaip parriyum um'mitam ketkirarkal. Nir kuruviraka: ‘‘Atu (acuttamana) or itaiyuru. Enave, matavitayk kalattil penkalai vittu vilaki, avarkal cuttamakum varai avarkalai anukatirkal. (Uravu kollatirkal) appenkal cuttamakivittal allah unkalai eviya muraippati avarkalitam cellunkal. Niccayamaka allah (pavattai vittu) varuttappattu milukiravarkalaiyum, tuymaiyanavarkalaiyum virumpukiran
Verse 223 — Surah Al-Baqarah 2:223
unkal manaivikal unkal vilainilankal avar. Akave, unkal vilainilankalukku ninkal virumpiyavaru cenru unkal pirkalattirku (ventiya cantatikalai)t tetik kollunkal. Niccayamaka, ninkal allahvaic cantippirkal enpataiyum urutiyaka arintu allahvukkup payantu kollunkal. (Napiye! Nermaiyulla) nampikkaiyalarkalukku narceyti kuruviraka
Verse 224 — Surah Al-Baqarah 2:224
Ninkal nanmai ceyvatarko allatu iraivanai ancik kolvatarko allatu manitarkalukkitaiyil camatanam ceytu vaippatarko tataiyaka erpatakkutiya vitattil ninkal ceyyum cattiyankalukku allahvai ilakkakkatirkal. Allah (cattiyattai) nanku ceviyurupavan, (manatil ullatai) nankaripavan avan
Verse 225 — Surah Al-Baqarah 2:225
(manatil nattaminri, poy illamal atikkati ninkal ceyyum) vinana cattiyankalukkaka allah unkalai kurram pitippatillai. Anal, unkal ullankal (urutiyutan) ceyyum cattiyankalukkaka, (atai ninkal niraiverravillaiyayin) avan unkalai kurram pitippan. Allah (kurrankalai) mikka mannippavan, atikam porumai utaiyavan avan
Verse 226 — Surah Al-Baqarah 2:226
tankal manaivikalutan ceruvatillai enru cattiyam ceytu kontavarkalukku nanku matankal tamatikka anumatiyuntu. Akave, (atarkul) avarkal mintu(m cerntu) kontal (allah avarkalai mannittituvan. Enenil) niccayamaka allah mikka mannippavan, mikka karunaiyutaiyavan avan
Verse 227 — Surah Al-Baqarah 2:227
anal, avarkal (tavanaikkul ceramal) tirumana murivai urutippatuttik kontal, (attavanaikkup pin ‘talak' vivakarattu erpattuvitum.) Niccayamaka allah (avarkalutaiya cattiyattai) ceviyurupavan, (avarkal karutiya ‘talak'kai) nankaripavan avan
Verse 228 — Surah Al-Baqarah 2:228
‘Talak' kurappatta penkal, tankalukku munru matavitaykal varum varai etirparttirukkavum. Avarkal allahvaiyum iruti nalaiyum nampikkai kontavarkalaka iruntal allah avarkalutaiya karppappaiyil (cicuvai) pataittiruntal atai maraippatu avarkalukku akumanatu alla. Tavira (‘rajayi'yana talakkuk kurappatta) appenkalin kanavarkal (cerntu valak karuti, tavanaikkul) camatanattai virumpinal avarkalai (manaivikalaka)t tiruppikkolla (akkanavarkal) mikavum urimaiyutaiyavarkal. (Akave, maruvivakaminriye manaiviyakkik kollalam. Ankalukku) muraippati penkalin mitulla urimaikal ponrate (ankal mitu) penkalukkum untu. Ayinum, ankalukkup penkal mitu (or) uyar patavi untu. Allah mikaittavan, nunnarivu utaiyavan avan
Verse 229 — Surah Al-Baqarah 2:229
(Rajayiyakiya) intat talak(kai) irumuraitan (kuralam). Akave, (tavanaikkul) muraippati tatuttu (manaivikalaka) vaittuk kollalam. Allatu (avarkal mitu oru kurramum cumattamal) nanriyutan vittuvitalam. Tavira, ninkal avarkalukku (vekumatiyakavo, maharakavo) kotuttavarriliruntu etaiyum etuttuk kolvatu unkalukku akumanatalla. (Anal, iruvarum cerntu valkkai natatta murpattapotilum) allah erpatuttiya varampukkul nilaittirukka mutiyatenru iruvarume payappatum camayattil (itarkup pancayattaka irukkum) ninkalum avvaru meyyaka payantal aval (kanavanitamiruntu) perruk kontatil etaiyum (vivakarattu nikala) piratiyakak kotuppatilum (avan ataip perruk kolvatilum) avviruvar mitum kurramillai. Ivai allah erpatuttiya varampukalakum. Atalal, ninkal ivarrai miratirkal. Evarenum allahvutaiya varampukalai mirinal niccayamaka avarkaltan aniyayakkararkal
Verse 230 — Surah Al-Baqarah 2:230
(irantu talakkuc colliya) pinnar (munravatakavum) avalai avan talakkuc collivittal avanallata (veru) kanavanai aval manantu kollum varai aval avanukku akumanavalalla. (Anal, avanallata veroruvan avalai tirumanam ceytu) avanum avalait talakkuk kurivittal, atanpin (avalum mutal kanavanum akiya) iruvarum (cerntu) allah erpatuttiya varampai nilai niruttivitalam enru enninal avarkal iruvarum (tirumpavum tirumanam ceytu kontu manavalvil) mintu kolvatil avarkal mitu kurramillai. Ivai allah erpatuttiya catta varampukalakum. Arintukollum makkalukkaka ivarrai avan vivarikkiran
Verse 231 — Surah Al-Baqarah 2:231
(Unkal) manaivikalai ninkal (rajayiyana) talakkuk kuri, avarkal tankal (ittavin) tavanaiyiliruntal (attavanai mutivatarkul) avarkalai muraippati (manaivikalakave) nirutti vaittuk kollunkal. Allatu (ittavin tavanaiyai mutittuk kontu) muraippati vittuvitunkal. Anal, ninkal aniyayamakat tunpuruttuvatarkaka avarkalait tatuttu vaittuk kollatirkal. Ivvitam evarenum ceytal niccayamaka avar tanakkuttanna tinkilaittuk kontavaravar. Akave, allahvutaiya vacanan(kalil kurappattulla visayan)kalaip parikacamaka etuttuk kollatirkal. Unkal mitu allah purintirukkum arutkotaiyaiyum, unkal mitu avan irakkiya vetattaiyum, nanattaiyum cintittu (arayntu) parunkal. Avan itaik kontu unkalukku upatecikkiran. Allahvukkup payantu kollunkal. Niccayamaka allah anaittaiyum nankarivan enpataiyum urutiyaka arintu kollunkal
Verse 232 — Surah Al-Baqarah 2:232
ninkal ‘talak' kuriya penkal, tankal (ittavin) tavanaiyai mulumaippatuttivitta pinnar, avarkal tankal (muntiya) kanavanmarkalai (allatu tankal virumpukinra veru ankalai) olunkana muraiyil tirumanam ceyvatai tatukkatirkal (tirumanam ceytu kolla virumpum) avarkal tankalukkul oruvar marravarai tirupti kontal. Unkalil evar allahvaiyum iruti nalaiyum nampikkai kontirukkiraro avar itaik kontu upatecikkappatukirar. Itu unkalai mika tuymaippatuttuvatakavum, mika paricuttamakkuvatakavum irukkiratu. (Itilulla nanmaikalai) allahve arivan; ninkal ariyamattirkal
Verse 233 — Surah Al-Baqarah 2:233
Evarenum (‘talak' kurappatta manaivikalitam tankalukkup piranta kulantaikalukkut talakkuk kurappatta manaivikalaik konte) paluttuvatai mulumaiyakka virumpinal, taymarkal tankal kulantaikalukku (avai pirantatiliruntu) irantu antukalvarai mulumaiyakap paluttuvarkal. Tavira (attaymarkal paluttum varai) avarkalukku ataiyum, unavum muraippatik kotuttu varuvatu kulantaiyin urimaiyalarana tantai mitu katamaiyakum. Or atma atan caktikku mel (ceyyumpatiyaka) nirpantikkappata mattatu. (Akave,) kulantaikkaka (tanakku ventiya unavinriye paluttumpati) atan tayaiyo allatu (caktikku atikamakak kotukkumpati) tantaiyaiyo tunpuruttappata mattatu. Tavira, ivvare (kulantaiyin tantai irantuvittal atai paramarippatu) varicukal mitu katamaiyakum. (Kulantaiyin tay, tantai) iruvarum alocanai ceytu (kulantaiyin) palkutiyai (irantu antukalukkul) marakkatikka(vo allatu tayai vittuk kulantaiyaip pirittuvitavo) natinal (avvaru ceyvatu) avarkal mitu kurramalla. Melum, ninkal unkal kulantaikalukku cevilit tayaikkontu paluttak karuti (atuvarai palutti vanta perrataykku) ninkal kotukka ventiyatai muraippatik kotuttuvittal (avvaru cevilit tayaikkontu paluttuvatu) unkal mitu kurramakatu. (Ivarril) ninkal allahvukkup payantu kollunkal. Niccayamaka allah ninkal ceypavarrai urru nokkukiran enpataiyum urutiyaka arintu kollunkal
Verse 234 — Surah Al-Baqarah 2:234
Unkalil evarenum manaivikalai vittu irantal, (am)manaivikal nanku matam pattu natkal (itta mutivatai) etirparttirukkavum. (Itarku ‘marana itta' enru peyar.) Atalal, avarkal tankal (ittavin) tavanaiyai mutittu vittal (avarkalil marumanam ceyya viruppamullavarkal) tankalai olunkana muraiyil (alankaram) etum ceytu kolvataip parri kurramillai. Ninkal ceyvatai allah nankarivan
Verse 235 — Surah Al-Baqarah 2:235
(itta irukkum oru pennai ninkal tirumanam ceyyak karutinal unkal) tirumana viruppattai ninkal jataiyaka arivippatinalo allatu unkal manatil maraivaka vaittuk kolvatinalo unkal mitu kurramillai. (Enenil) ninkal (unkal ennattai itta mutinta pin) avarkalitam niccayamakak kuruvirkal enpatai allah nankarivan. Atalal, ninkal kanniyamana muraiyil (jataiyakak) kuruvatait tavira (ittavutaiya kalattil, tirumanattaip parri) avarkalutan irakaciyamakavum vakkuruti ceytukolla ventam. Melum, ittavin tavanai mutivatarkul (avarkalai) tirumanam ceytu kollavum natatirkal. Unkal manatilullavarrai niccayamaka allah arivan enpatai ninkal urutiyaka arintu avanukkup payantu kollunkal. (Ittakaiya ennattait tavirttuk kontal) niccayamaka allah mikka mannippavan, porumaiyutaiyavan enpatai arintukollunkal
Verse 236 — Surah Al-Baqarah 2:236
Penkalin maharaik kurippitamal (tirumanam ceytu) avarkalutan ninkal vitu kutamal talakkuk kurivittalum unkal mitu kurramillai. Ayinum avarkalukku etum kotuttup payanataiyac ceyyavum. Panakkaran tan takutikkerpavum, elai tan caktikkerpavum kanniyattotu (avarkalukkuk kotuttu) payanataiyac ceyyaventiyatu nallor mitu katamaiyakum
Verse 237 — Surah Al-Baqarah 2:237
anal, avarkalutaiya maharai ninkal kurippittiruntu, avarkalait totuvatarku munnatakave talakkuk kurivittal ninkal (maharakak) kurippittiruntatil pati appenkalukku untu. Eninum, yarutaiya kaiyil tirumana totarpu irukkirato avan (kanavan) allatu aval (manaivi) vittuk kotuttale tavira (atavatu kanavan mulu maharaiyum kotuttitalam allatu manaivi pati maharaiyum vankamal vittu vitalam.) Ayinum, ninkal (ankal) vittuk kotuppatu iraiyaccattirku mika nerukkamanatakum. Atalal, unkalukkul upakaram ceytu kolvatai marantu vitatirkal. Niccayamaka allah ninkal ceypavarrai urru nokkukiran
Verse 238 — Surah Al-Baqarah 2:238
(nampikkaiyalarkale!) Anaittu tolukaikalaiyum (kurippaka natut tolukaiyaiyum (neram tavaramal) peni(t tolutu) kollunkal. Melum, (tolukaiyil) allahvukkup payantu mikka ullaccattotu nillunkal
Verse 239 — Surah Al-Baqarah 2:239
anal, (tolukaiyin neram vantu, etiri ponra etenum oru karanattal oritattil ninru tola) ninkal payantal, natantavarkalaka allatu vakanattin mitu iruntavarkalaka (tolunkal). Tavira (unkal payam ninki) ninkal accamarru vittal ninkal (tolukaiyai) ariyamalirunta camayattil allah unkalukku(t tolukaiyai)k karruk kotuttapati (tolutu) allahvai tikru ceyyunkal
Verse 240 — Surah Al-Baqarah 2:240
Unkalil manaivikalai vittuvittu irappavarkal ‘tankal manaivikalai (vittaivittu) appurappatutti vitatu, or antuvarai unavu utai ponra celavukalai valankumaru' (varicukalukku) marana cacanam kuravum. Anal, avarkal (tamakave) veliyil cenru tankalukku muraippati (tirumanam) etum ceytu konta(l, a)tanal unkal mitu kurramillai. Allah mikaittavan, nunnarivutaiyavan avan
Verse 241 — Surah Al-Baqarah 2:241
innum, talakkuk kurappatta penkalukku, (avarkalutaiya ittavin tavanai varaiyilum) muraippati (kanavanutaiya cottilirunte) paramarippu perat takutiyuntu. (Avvaru avarkalai paramarippatu) iraiyaccamutaiyavarkal mitu katamaiyakum
Verse 242 — Surah Al-Baqarah 2:242
ninkal arintu kolvatarkaka tan vacanankalai allah unkalukku ivvaru telivaka vivarikkiran
Verse 243 — Surah Al-Baqarah 2:243
(napiye!) Maranattirkup payantu tankal vitukalai vittu ayirakkanakkil veliyeriyavarkalai nir kavanittira? Allah avarkalai irakkumpatik kuri (irakkac ceytu) pinnar avarkalai uyirppittan. Niccayamaka allah manitarkalmitu karunaiyullavan avan. Eninum, manitarkalil perumpalanavarkal nanri celuttuvatu illai
Verse 244 — Surah Al-Baqarah 2:244
(nampikkaiyalarkale!) Ninkal allahvutaiya pataiyil por puriyunkal. Niccayamaka allah (unkal pirarttanaiyai) ceviyurupavan, (unkal kastattai) aripavan enpataiyum urutiyaka arintu kollunkal
Verse 245 — Surah Al-Baqarah 2:245
(ciramattil iruppavarkalukku tarmam kotuppatan mulam) alakana muraiyil allahvirku katan kotuppavar yar? Atai avan avarkalukku panmatanku atikarikkumpatic ceyvan. Allah (porulai cilarukkuc) curukkiyum kotuppan. (Cilarukkup) perukkiyum kotuppan. Innum, avanitame ninkal mintum kontu varappatuvirkal
Verse 246 — Surah Al-Baqarah 2:246
(Napiye!) Israyilin cantatikalil musavukkup pin irunta talaivarkalai nir kavanikkavillaiya? (Avarkal) ‘‘allahvutaiya pataiyil nankal por puriya enkalukku(t talaimai vakikkinra) or aracanai anuppivaippiraka!'' Enru tankal napiyitam kuriyapotu, (avar) ‘‘por ceyvatu unkal mitu vitikkappattal ninkal por ceyyamal (vilaki) iruntu vituvirkala?'' Enru kettar. (Atarku) avarkal ‘‘enkal makkalaiyum, enkal vitukalaiyum vittu nankal veliyerrappattirukka, (enkalai veliyerriya) avarkalitam allahvutaiya pataiyil nankal por ceyyatirukka enkalukkenna nerntatu?'' Enru kurinarkal. Anal, por ceyyumpati kattalaiyitappatta poluto avarkalil cilarait tavira (marravarkal por ceyyatu) pin cenruvittarkal. (Ittakaiya) aniyayakkararkalai allah nankarivan
Verse 247 — Surah Al-Baqarah 2:247
melum, avarkalutaiya napi avarkalai nokki ‘‘niccayamaka allah taluttai unkalukku aracaraka anuppiyirukkiran'' enru kuriyatarku (avarkal) ‘‘enkal mitu aracalum urimai avarukku evvaru erpatum. Avarai vita nankaltan aracatci puriya mikat takutiyutaiyavarkal, (aracatci purivatarku avaciyamana) tiralana celvattaiyum avar ataiyavillai'' enru kurinarkal. (Atarku avarkalutaiya napi) ‘‘niccayamaka allah, unkal mitu (atci puriya) avarait terntetuttirukkiran. Anri (pork) kalviyilum, uta(l arra)lilililum unkalaivita avarai atikappatuttiyum irukkiran. Allah tan virumpiyavarkalukke tan atciyai valankuvan. Allah (valankuvatil) atika vicalamanavan, (aracatci puriyat takutiyutaiyavarkalai) nankarintavan'' enru kurinar
Verse 248 — Surah Al-Baqarah 2:248
Innum, avarkalutaiya napi avarkalai nokki ‘‘avarutaiya aracurimaikku arikuriyavatu:- Unkal iraivanitamiruntu vanavarkal cumanta vannamaka oru pelai tinnamaka unkalitam varum. Atil unkalukku arutal alikkakkutiyatum, musavin cantatikal marrum harunutaiya cantatikal vittuc cenratil mitamullatum irukkum. Ninkal unmai nampikkaiyalarkalaka iruntal niccayamaka unkalukku atil or attatci untu'' enru kurinar
Verse 249 — Surah Al-Baqarah 2:249
pinnar, talut pataikalait tirattikkontu purappattapolutu avar (tan iranuvattai nokki) ‘‘niccayamaka (ninkal cellum valiyil) allah or arraik kontu unkalaic cotippan. (Unkalil) evar atiliruntu tanatu kaikkontu oru ullankai alavu niraivita atikamakak kutikkavillaiyo avartan ennaic carntavar. Evar atiliruntu (atarkatikamakak) kutikkiraro avar ennaic carntavar alla'' enak kurinar. Anal, (arraik katakkave) avarkalil cilarait tavira (perumpalor) atiliruntu (atikamakak) kutittu vittarkal. Pinnar, avar (tam'mutan irunta) nampikkaiyalarkalutan ataik katantu cenra polutu, (atikamakak kutitta avarkal) jaluttutanum avanutaiya iranuvattutanum ‘‘inru (por puriya) enkalukkuc caktiyillai'' enru kuri (vilaki) vittarkal. (Anal, avarkalil) evarkal niccayamaka allahvaic cantippom ena uruti kontiruntarkalo avarkal marravarkalai nokki ‘‘(evvalavo) perum kuttattinarai ettanaiyo ciru kuttattinar allahvin utaviyaik kontu verri perru irukkirarkal, allah porumaiyalarkalutan irukkiran'' enru kurinarkal
Verse 250 — Surah Al-Baqarah 2:250
Melum, avarkal jaluttaiyum avanutaiya pataikalaiyum (porkkalattil) etirttapolutu ‘‘enkal iraivane! Ni enkal mitu porumaiyaic corivayaka! Enkal patankalai urutippatutti vaippayaka! Melum, nirakarikkum inta makkal mitu (verri pera) enkalukku ni utavi purivayaka!'' Enrum pirarttanai ceytarkal
Verse 251 — Surah Al-Baqarah 2:251
atalal, avarkal allahvin utaviyaik kontu avarkalai muriyatittu vittarkal. Itil (etirikalin aracanakiya) jaluttai (taluttutaiya pataiyilirunta) tavut vettinar. Pinnar, avarukku allah nanattaiyum, aracankattaiyum alittu (porkkavacam ceyvatu ponra) tan virumpiyavarrai ellam avarukkuk karpittuk kotuttan. (Ivvaru) manitarkalil (tinku ceyyum) cilarai manitarkalil (nallavarkal) cilaraik kontu allah tatukkavittal ippumi alinteyirukkum. Ayinum niccayamaka allah ulakattar mitu karunaiyutaiyavan avan
Verse 252 — Surah Al-Baqarah 2:252
(napiye!) Ivai allahvutaiya vacanankalakum. Nam avarrai umakku unmaiyil otikkanpikkirom. Tavira, niccayamaka nir (nam'mal) anuppappatta tutarkalil oruvartan
Verse 253 — Surah Al-Baqarah 2:253
(Nam'mal anuppappatta) attutarkal (anaivarum ore patavi utaiyavarkal allar.) Avarkalil cilarai, cilaraivita nam menmaiyakki irukkirom. Avarkalil cilarutan allah (neratiyakap) peciyirukkiran. Avarkalil cilarai (cilaraivita) pataviyil uyarttiyum irukkiran. Tavira, maryamutaiya makan isavukku nam telivana attatcikalaik kotuttu (jiprayil ennum) ‘paricutta atma'vaik kontu avarukku utavi ceytom. (Oruvarukkoruvar cantaiyitak kutatenru) allah natiyiruntal (avan anuppiya tutarkalana) avarkalukkup pin vantavarkal, tankalitam telivana attatcikal vanta pinnarum tankalukkul cantaiyittuk kontirukka mattarkal. Anal, avarkalo tankalukkul verupatu kontu (pirintu) vittanar. Avarkalil (nam'maiyum, nam vacanankalaiyum) nampikkai kontavarkalum untu. Avarkalil (atai) nirakarippavarkalum untu. Akave, allah natiyiruntal (ivvaru) avarkal cantaiyittirukka mattarkal. Anal, allah tan natiyavarraiye ceyvan
Verse 254 — Surah Al-Baqarah 2:254
nampikkaiyalarkale! Peramum, natpum, parinturaiyum illata (niyayat tirppin) nal varuvatarku munnar nam unkalukku valankiyiruppatiliruntu (nanmaiyana valiyil) ninkal celavu ceyyunkal. (Itai) nirakarippavarkaltan (tankalukkut tame tinkilaittuk kollum) aniyayakkararkal
Verse 255 — Surah Al-Baqarah 2:255
Allah (evvita makattuvamutaiyavanenral) avanait tavira vanakkattirkut takutiyana iraivan veruyarum illave illai. Avan (maranamilla) uyirullavan; enrum nilaiyanavan; avanai ciru urakkamum pitikkatu; perum nittiraiyum pitikkatu. Vanankal, pumiyil ullavai anaittum avanutaiyate. Avanutaiya anumatiyinri avanitattil (evarukkakilum) yartan parintu pecakkutum? Avarkalukku mun iruppavarraiyum avarkalukkup pin iruppavarraiyum avan nankarivan. Avanutaiya viruppaminri avanukkut terintavarriliruntu etaiyum (marrevarum tankal arival) arintukolla mutiyatu. Avanutaiya ‘‘kursi' vanankal, pumiyaivita vicalamay irukkiratu. Avvirantaiyum patukappatu avanukkuc ciramam illai. Melum, avantan mika uyarntavan; mika makattanavan
Verse 256 — Surah Al-Baqarah 2:256
(islam) markkattil nirppantameyillai. Enenral valikettiliruntu (vilaki) nervali (ataivatu eppatiyena) telivaki vittatu. Akave, evar saittanai nirakarittuvittu allahvai nampikkai kolkiraro, avar niccayamaka arupatata palamanatoru kayirraip pitittuk kontar. Allah, (anaittaiyum) nanku ceviyurupavan, mika arintavan avan
Verse 257 — Surah Al-Baqarah 2:257
allah nampikkaiyalarkalin patukavalan avan. Avan avarkalai irulkaliliruntu veliyerri oliyin pakkam celuttukiran. Anal, nirakarippavarkalukko avarkalin patukavalarkal saittankaltan. Avai avarkalai oliyiliruntu nikki irulkalin pal celuttukinrana. Avarkal narakavacikal. Melum, avarkal atil nirantaramaka tanki vituvarkal
Verse 258 — Surah Al-Baqarah 2:258
(Napiye!) Nir oruvanai kavanittira? Avanukku allah aracatci kotuttatarkaka avan (karvam kontu) iprahimitam avarutaiya iraivanaip parrit tarkkam ceytan. Iprahim ‘‘evan uyirppikkavum maranikkavum ceykirano avantan en iraivan'' enru kuriyatarku, avan ‘‘nanum uyirppippen, maranikkavum ceyven'' enru kurinan. (Atarku) iprahim ‘‘(avvarayin) niccayamaka allah curiyanai kilakkutticaiyil utayamakkukiran. Ni atai merkutticaiyil utayamakku'' enak kurinar. Akave, (allahvai) nirakaritta avan (evvita vitaiyumalikka mutiyamal tikaittu) vayataippattan. Allah aniyayakkara kuttattirku nervali kattuvatillai
Verse 259 — Surah Al-Baqarah 2:259
(Napiye!) Allatu oru kiramattai katantu cenravaraippol (nir parttirukkinrira? Avar) a(kkiramat)tilulla (vitukalin) mukatukalellam itintu (palayk) kitakka(k kantu) ‘‘ivvur (makkal ivvaru alintu) iranta pin allah itai eppati uyirppippan?'' Enru kurinar. Akave, (avarutaiya cantekattai nivartti ceyvatarkaka) allah avarai nuru antukal varai maranittirukkacceytu pinnar avarai uyirppittu (avarai nokki ‘‘innilaiyil) nir evvalavu kalam iruntir'' enakketka ‘‘orunal allatu oru nalin ciritu pakam irunten'' enak kurinar. (Atarku avan) ‘‘alla! Nir nuru antukal (innilaiyil) iruntir. (Ito!) Umatu unavaiyum, umatu panattaiyum parppiraka!. (Avai ituvarai) kettuppokavillai. (Anal) umatu kalutaiyaip parppiraka. (Atu cettu makki elumpakak kitakkiratu.) Innum um'mai(p pol cantekikkum) manitarkalukku or attatciyaka akkuvatarkaka (kalutaiyin) elumpukalaiyum nir parppiraka. Eppati avarraik kutakac certtu atan mitu mamicattai amaikkirom enru kuri (avvare uyirppittuk katti)nan. (Ivai anaittum) avar mun telivaka nataiperrapotu “niccayamaka allah anaittin mitum mika perarralutaiyavan enpatai nan urutiyaka arintu konten'' enru avar kurinar
Verse 260 — Surah Al-Baqarah 2:260
Iprahim (iraivanai nokki), “en iraivane! Irantavarkalai ni eppati uyirppikkiray. (Atai) ni enakkuk kanpi'' enak kuriyapotu, avan (itai) ‘‘nir nampavillaiya?'' Enru kettan. (Atarku) avar ‘‘nan nampiye irukkinran. Ayinum, (atai en kannal kantu) en ullam tiruptiyataivatarkaka (ataik kanpi)'' enak kurinar. (Atarkavan) ‘‘nanku paravaikalaip pitittu nir avarraip palakki, pinnar (avarrait tuntu tuntaka akki) avarril ovvoru pakattai ovvoru malaiyin mitum vaittuvittu (natuvil iruntukontu) avarrai nir kuppituviraka. Avai um'mitam parantu vantu cerum (enak kuri, avvaru ceytu kanpittu) ‘‘niccayamaka allah mikaittavan, mikka nunnarivutaiyavan enpataiyum nir urutiyaka arintu kolviraka'' enran
Verse 261 — Surah Al-Baqarah 2:261
(napiye!) Allahvutaiya pataiyil tankal porulkalaic celavu ceykiravarkalutaiya (porulkalin) utaranam, oru vittin utaranattai ottirukkiratu. A(nta vit)tu elu katirkalait tantatu. Ovvoru katirilum nuru vittukkal (aka, elunuru vittukkal anta oru vittiliruntu) urpattiyayina. Allah, tan virumpiyavarkalukku (itai melum,) irattippakkukiran. Enenil, allah (valankuvatil) mika vicalamanavan, nankarintavan
Verse 262 — Surah Al-Baqarah 2:262
evarkal tankal porulkalai allahvutaiya pataiyil celavu ceytu (apporulai vankiyavanukkut) tankal ataik kotuttatarkaka ikalcciyaiyum, tunpattaiyum (atanotu) cerkkavillaiyo avarkalukkuriya kuli avarkalin iraivanitam avarkalukkuntu. Melum, avarkalukku oru payamumillai; avarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 263 — Surah Al-Baqarah 2:263
(Tarmam ceytu atai vankiyavanukkut) tunpam totarum(patiyakac ceyyum) tarmattaivita (anputan kurum) incollum, mannippum mika melakum. Allah ettevaiyumarravan, mikka porumaiyalan avan
Verse 264 — Surah Al-Baqarah 2:264
nampikkaiyalarkale! Allahvaiyum marumai nalaiyum nampamal makkal kanpatarkaka tan porulai celavu cey(tu vinakku)pavanaip pola (ninkal manamuvantu valankum) unkal tarmankalai(p perravanukku munnum pinnum) colli kanpippatalum tunpuruttuvatalum (atan palanai) palakki vitatirkal. Ivanin utaranam, oru valukkaip paraiyai ottirukkiratu. Atan mitu manpatintatu. Eninum, oru perum malai polintu, atai(k kaluvi) verum paraiyakki vittatu. (Ivvare avan ceyta tanattai avanutaiya perumai alittuvitum.) Akave, avarkal (tanam) ceytatil iruntu oru palanaiyum (marumaiyil) ataiyamattarkal. Melum, allah (tannai) nirakarikkum kuttattai (avarkalin tiyac ceyalkalin karanamaka) nerana valiyil celuttamattan
Verse 265 — Surah Al-Baqarah 2:265
evarkal tankal porulkalai allahvutaiya tirupporuttattai natiyum tankal ullankalil (irainampikkaiyai) urutippatuttuvatarkakavum celavu ceykirarkalo avarkalutaiya (tarmattirku) utaranam, uyarnta pumi(yakiya malai) mitulla oru tottattai ottirukkiratu. Atil oru perum malai peytal iru matanku palanait tarukiratu. Perum malai peyyavittalum ciru turale atarkup potumanatu. Melum, allah ninkal ceypavarrai urru nokkupavan avan
Verse 266 — Surah Al-Baqarah 2:266
Unkalil yartan (itai) virumpuvar: Oruttarukku periccai marrum tiratcaikalin oru toppu irukkiratu. Atil niraruvikal totarntu otik kontirukkinrana. Atiliruntu ella vakai kanivarkkankalum avarukkuk kitaikkinrana. Mutumai avarai ataintatu. (Campatikka) iyalata pala ciru kulantaikalum avarukku irukkinranar. (Inta nilaimaiyil) nerupputan kutiya puyal karru atittu atai erittuvittatu. (Ittakaiya nilaimaiyai yartan virumpuvar?) Ninkal arayntu nallunarcci peruvatarkaka, allah tan vacanankalai unkalukku (utaranankalaik kontu) ippati telivupatuttukiran
Verse 267 — Surah Al-Baqarah 2:267
nampikkaiyalarkale! (Tarmam ceyyak karutinal) ninkal campatittavarriliruntum, nam unkalukkup pumiyiliruntu veliyakkiya (taniyam, kanivarkkam akiya)varriliruntum nallavarraiye (tarmamaka) celavu ceyyunkal. Avarril kettavarraik kotukka virumpatirkal. (Enenral, kettuppona porulkalai unkalukku oruvar kotuttal) avarrai ninkal (verupputan) kan mutiyavarkalakave tavira vankikkolla mattirkale! (Akave, ninkal virumpata porulkalai pirarukku tarmamakak kotukkatirkal.) Niccayamaka allah ettevaiyumarravan, mikka pukalutaiyavan enpataiyum ninkal urutiyaka arintukollunkal
Verse 268 — Surah Al-Baqarah 2:268
(ninkal tarmam ceytal) saittan unkalukku varumaiyaik kontu payankatti manakketana (kancattanat)taic ceyyumpati unkalait tuntuvan. Anal, allahvo (ninkal tarmam ceytal) tan mannippaiyum, celvattaiyum (unkalukkut taruvataka) vakkalikkiran. Melum, allah (valankuvatil) mikka vicalamanavan, nankarintavan avan
Verse 269 — Surah Al-Baqarah 2:269
(Allah) tan virumpiyavarkalukke ‘hikma' (nanam, nunnari)vai kotukkiran. Atalal, evar hikmavaik kotukkap perukiraro avar niccayamaka pala nanmaikalaip perruvituvar. Ayinum (inta nunnarivu, nanattaikkontu) arivalikalait tavira (marrevarum) unarvu pera mattarkal
Verse 270 — Surah Al-Baqarah 2:270
(nanmaikkaka unkal) poruliliruntu ninkal enna celavu ceytapotilum allatu ninkal enna nerccai ceyta potilum niccayamaka allah atai nankarikiran. Melum, (nerccai ceytapin atai niraiverrata) aniyayakkararkalukku utavi ceypavarkal (oruvarume) illai
Verse 271 — Surah Al-Baqarah 2:271
(ninkal ceyyum) tarmankalai ninkal velippataiyaka ceytal atuvum nanre. (Enenil, atu piraraiyum tarmam ceyyumpati tuntum.) Ayinum, atai ninkal maraitte kotuppatu, atuvum atai elaikalukkuk kotuppatu unkalukku mikavum nanmai (payakkum). Melum, atu (atavatu iruvakai tarmamum) unkal pavankalukkup parikaramakavum akum. Ninkal ceyyum (velippataiyana marrum) maraivana anaittaiyum allah nankarivan
Verse 272 — Surah Al-Baqarah 2:272
(napiye! Manitarkalukku nerana valiyai arivippatutan unkal katamai.) Nerana valiyil avarkalaic celuttuvatu unkal katamaiyalla. Ayinum, allah, tan natiyavarkalaiye nerana valiyil celuttukiran. (Nampikkaiyalarkale!) Nallatiliruntu ninkal etai celavu ceytapotilum atu unkalukke (nanmaiyaka amaiyum). Allahvin mukattait tetuvatarke tavira, (perumaikkaka) ninkal (etaiyum) celavu ceyyatirkal. (Perumaiyai natamal) nanmaikkaka etaic celavu ceytapotilum atan kuliyai ninkal mulumaiyaka ataivirkal, (atil) unkalukku aniti ilaikkappatamattatu
Verse 273 — Surah Al-Baqarah 2:273
(Nampikkaiyalarkale!) Cila elaikal irukkinranar. Avarkal allahvutaiya markkattirkakave tankalai (murrilum arppanam ceytu) otukkik kontatal (tankal conta valvirkut tetakkuta) pumiyil natamata cattiyappatatavarkalaka irukkinranar. (Melum, avarkal) yacikkatatal (avarkalin varumai nilaiyai) ariyatavarkal avarkalai celvantarkalena ennik kolkinranar. Avarkalutaiya (varumaiyin) ataiyalan(kalakiya atai, iruppitam akiyavai)kalaik kontu ninkal avarkalai arintu kollalam. Avarkal manitarkalitattil varuntiyum ketka mattarkal. (Ittakaiya elaikalukku) ninkal nallatil iruntu etaic celavu ceytapotilum niccayamaka allah atai nankari(ntu atarkuriya kuliyai unkalukkut taru)van
Verse 274 — Surah Al-Baqarah 2:274
(nampikkaiyalarkale!) Evarkal tankal porulkalai (pirarukku utavitum nokkil) iravilum, pakalilum, irakaciyamakavum, velippataiyakavum celavu ceykirarkalo avarkalukkuriya kuli avarkalin iraivanitam avarkalukku untu. Tavira, avarkalukku (marumaiyil) evvita payamum illai. Avarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 275 — Surah Al-Baqarah 2:275
Vatti (vankit) tinpavarkal saittan pitittup pittam kontavarkal elumpuvatu polanri (veru vitamaka marumaiyil) elumpamattarkal. Karanamavatu: ‘‘Vattiyaip polave niccayamaka vanikamum irukka, allah vanikattai akumakki vaittu vattiyai (en) tatuttuvittan?'' Enru avarkal (parikacamakak) kuriyatutan. (Vatti vankakkutatu enru) iraivanitamiruntu vanta arivuraippati yaravatu (unkalil atai vittu) vilakik kontal (atarku) mun (avar vankic) cenruponatu avarukkuriyate. (Itarku mun vatti vankiya) avarutaiya visayam allahvitamirukkiratu. (Allahvin uttaravu vantapin vattiyai vittu vittatinal allah avarai mannittu vitalam.) Tavira, (inta uttaravu kitaitta pin) evarenum pirakum (vattiyin pakkam) tirumpinal avarkal narakavacikale! Atil avarkal enrenrum tanki vituvarkal
Verse 276 — Surah Al-Baqarah 2:276
allah vattiyai alittu tarmankalai valarkkiran. Melum, (tan kattalaiyai) nirakarittukkonte irukkum pavikal anaivaraiyum allah necippatillai
Verse 277 — Surah Al-Baqarah 2:277
evarkal nampikkai kontu, narceyalkalaic ceytu, tolukaiyaik kataip pitittu, markka variyaiyum (sakattu) kotuttu varukirarkalo avarkalukkuriya kuli avarkalin iraivanitam avarkalukku untu. Avarkalukku (marumaiyil) evvita payamum illai; avarkal tukkappatavum mattarkal
Verse 278 — Surah Al-Baqarah 2:278
nampikkaiyalarkale! Ninkal (unmaiyakave) nampikkaiyalarkalaka iruntal allahvukkup payantu vattiyil (ituvarai vankiyatu poka) mitamiruppatai (vankamal) vittuvitunkal
Verse 279 — Surah Al-Baqarah 2:279
Ippati ninkal natakkavittal allahvutanum avanutaiya tutarutanum por ceyyat tayaraki vitunkal. Ayinum, ninkal (vatti vankiyatu parri manam varunti tirunti) pavamannippu korinal, unkal porulkalin acal tokaikal unkalukku untu. (Evarum atai etuttukkontu) unkalukku aniyayam ceytuvita mutiyatu. (Avvare) ninkalum (vatti vanki) aniyayam ceytavarkalaka mattirkal
Verse 280 — Surah Al-Baqarah 2:280
melum, (katan vankiyavan atait tavanaippati tirkka mutiyamal) avan ciramattiliruntal (avanukku) vacati erpatum varai etirparttirunkal. Melum, (itilulla nanmaikalai) ninkal arintavarkalaka iruntal (atai avanukke) ninkal tanam ceytu vituvatu (pirarukku tanam ceyvataivita) unkalukku mikavum nanmaiyakum
Verse 281 — Surah Al-Baqarah 2:281
melum, oru nalaip parrip payappatunkal. Annalil (katan vankiyavarkal, kotuttavarkal aka) ninkal (anaivarum) allahvitam kontu varappatuvirkal. Ovvoru atmavukkum avai ceyta ceyalkalukku mulumaiyakak (kuli) kotukkappatum. Melum, avarkal aniyayam ceyyappata mattarkal
Verse 282 — Surah Al-Baqarah 2:282
Verse 283 — Surah Al-Baqarah 2:283
Melum, ninkal pirayanattiliruntu (atu camayam kotukkal vankal ceyya avaciyam erpattu) eluttalaraiyum ninkal peravittal (katan pattirattirkup patilaka) atamanamaka (etenum oru porulaip) perruk kollunkal. (Itil) unkalil oruvar (itinrik katan kotukkavo vilai uyarnta porulai corpat tokaikkaka atamanam vaikkavo) oruvarai nampinal, nampappattavar tannitam irukkum atamanattai (olunkaka)k kotuttu vitavum. Melum, tan iraivanakiya allahvukku (mikavum) payantu (nitamaka natantu) kollavum. Tavira, (atamanattai evarenum mocam ceyyak karutinal unkal) catciyattai ninkal maraikkaventam. Evarenum atai maraittal, avarutaiya ullam niccayamaka pavattirkullaki vitukiratu. (Manitarkale!) Ninkal ceyyum anaittaiyum allah nankarivan
Verse 284 — Surah Al-Baqarah 2:284
(enenral) vanankalilum, pumiyilum ullavai (anaittum) allahvukku uriyanave! Unkal manatil ullavarrai ninkal veliyittalum allatu maraittuk kontalum avarraip parriyum allah unkalaik kelvi ketpan. Avan virumpiyavarkalai mannippan; virumpiyavarkalai vetanai ceyvan. Melum, allah anaittin mitum mika perarralutaiyavan avan
Verse 285 — Surah Al-Baqarah 2:285
(Manitarkale! Nam) tutar, tam iraivanitamiruntu tamakku arulappatta (vetat)tai meyyakave nampikkai kolkirar. (Avvare marra) nampikkaiyalarkalum (nampikkai kolkinranar. Ivarkal) anaivarum allahvaiyum, avanutaiya vanavarkalaiyum, avanutaiya vetankalaiyum, avanutaiya tutarkalaiyum nampikkai kolkinranar. Tavira, ‘‘avanutaiya tutarkalil evaraiyum (tutar alla enru) nankal pirittu (nirakarittu)vita mattom'' enrum, ‘‘(iraivane! Un veta vacanankalai) nankal ceviyurrom. (Un kattalaikku) nankal kilppatintom. Enkal iraivane! Nankal unatu mannippaik korukirom. Unnitamtan nankal cera ventiyatirukkiratu'' enrum kurukirarkal
Verse 286 — Surah Al-Baqarah 2:286
allah or atmavai atan caktikku mel nirppantippatillai. Avai tetik konta nanmai avarrukke (payanalikkum). Avai tetikkonta timai avarrukke (ketu vilaivikkum). ‘‘Enkal iraivane! Nankal (enkal katamaikalaic ceyya) marantu vittalum allatu atil tavarilaittuvittalum ataip parri ni enkalai (kurram) pitikkate! Enkal iraivane! Ni enkal mitu (katinamana kattalaikalai vitittu) paluvana cumaiyai cumattivitate. Enkalukku munniruntavarkal mitu (katinamana kattalaikalai) ni cumattiyavaru (cumattate!). Enkal iraivane! Nankal tanka mutiyata ciramankalai enkal mitu cumattivitate! Enkal (kurrankalai) alippayaka! Enkalai mannippayaka! Enkal mitu karunai purivayaka! Nitan enkal patukavalan! Akave, (unnai) nirakarikkum kuttankal mitu (verripera) ni enkalukku utavi purivayaka