Back to Languages

Tajik - Chapter 36 - Ya-Sin

Translation by Abdolmohammad Ayati — Permalink

Verse 1 — Surah Ya-Sin 36:1

Verse 2 — Surah Ya-Sin 36:2

Савганд ба Қуръони ҳикматомез

Verse 3 — Surah Ya-Sin 36:3

ки ту аз паёмбарон ҳастӣ

Verse 4 — Surah Ya-Sin 36:4

бар роҳе рост

Verse 5 — Surah Ya-Sin 36:5

Қуръон аз ҷониби он ғолиби меҳрубон нозил шуда

Verse 6 — Surah Ya-Sin 36:6

то мардумеро бим диҳӣ, ки падаронашон бим дода нашуданд ва дар бехабарӣ буданд

Verse 7 — Surah Ya-Sin 36:7

Азоби Худо барои бештаринашон воҷиб шудааст ва имон намеоваранд

Verse 8 — Surah Ya-Sin 36:8

Ва мо бар гарданҳояшон то манаҳҳо тавқҳо (занҷирҳо) ниҳодем, чунон ки сарҳояшон ба болост ва поин оварда натавонанд

Verse 9 — Surah Ya-Sin 36:9

Дар баробарашон деворе кашидем ва дар пушти сарашон деворе. Ва бар чашмонашон низ пардае афкандем, то натавонанд дид

Verse 10 — Surah Ya-Sin 36:10

Фарқашон накунад, чӣ онҳоро битарсонӣ ва чӣ натарсонӣ, имон намеоваранд

Verse 11 — Surah Ya-Sin 36:11

Танҳо ту касеро метарсонӣ, ки ба Қуръон пайравӣ кунад ва аз Худои раҳмон дар ниҳон битарсад. Чунин касро ба бахшоиш ва музди некӯ хушхабар бидеҳ

Verse 12 — Surah Ya-Sin 36:12

Мо мурдагонро зинда мекунем. Ва ҳар кореро, ки пеш аз ин кардаанд ва ҳар асареро, ки падид овардаанд, менависем ва ҳар чизро дар китоби мубин шумор кардаем

Verse 13 — Surah Ya-Sin 36:13

Достони мардуми он деҳаро бар онҳо биёвар, он гоҳ ки расулон ба он ҷо омаданд

Verse 14 — Surah Ya-Sin 36:14

Нахуст ду танро ба наздашон фиристодем ва дурӯғ бароварданд, пас бо саввуми қувваташон додем ва гуфтанд: «Мо ба сӯи шумо фиристода шудаем»

Verse 15 — Surah Ya-Sin 36:15

Гуфтанд: «Шумо инсонҳое монанди мо ҳастед ва Худои раҳмон ҳеҷ чиз нафиристодааст ва шумо дурӯғ мегӯед»

Verse 16 — Surah Ya-Sin 36:16

Гуфтанд: «Парвардигори мо медонад, ки мо ба сӯи шумо фиристода шудаем

Verse 17 — Surah Ya-Sin 36:17

Ва бар ӯҳдаи мо ғайри паём расонидани ошкоро ҳеҷ чизи дигар нест»

Verse 18 — Surah Ya-Sin 36:18

Гуфтанд: Мо шуморо ба фоли бад гирифтаем. Агар бас накунед, сангсоратон хоҳем кард ва шуморо аз мо шиканҷае сахт хоҳад расид»

Verse 19 — Surah Ya-Sin 36:19

Гуфтанд: «Фоли бади шумо бо худи шумост. Оё агар пандатон диҳанд чунин мегӯед? На, мардуме аз ҳад гузашта ҳастед!»

Verse 20 — Surah Ya-Sin 36:20

Марде аз дурдасти шаҳр давон-давон омаду гуфт: «Эй қавми ман, ба ин расулон пайравӣ кунед

Verse 21 — Surah Ya-Sin 36:21

Ба касоне, ки аз шумо ҳеҷ музде наметалабанд ва худ мардуме ҳидоятёфтаанд, пайравӣ кунед

Verse 22 — Surah Ya-Sin 36:22

Чаро Худоеро, ки маро офаридааст ва ба назди Ӯ бозгардонда мешавед, напарастам

Verse 23 — Surah Ya-Sin 36:23

Оё ғайри Ӯ худоёяеро ихтиёр кунам, ки агар Худои раҳмон бихоҳад ба ман зиёне бирасонад, шафоъаташон маро ҳеҷ суд накунад ва маро халосӣ набахшанд

Verse 24 — Surah Ya-Sin 36:24

Ва дар ин ҳолат ман дар гумроҳии ошкор бошам

Verse 25 — Surah Ya-Sin 36:25

Ман ба Парвардигоратон имон овардам. Сухани маро бишнавед»

Verse 26 — Surah Ya-Sin 36:26

Гуфта шуд: «Ба биҳишт дарой!» Гуфт: «Эй кош, қавми ман медонистанд

Verse 27 — Surah Ya-Sin 36:27

ки Парвардигори ман маро бибахшоид ва дар гурӯҳи гиромишудагон даровард»

Verse 28 — Surah Ya-Sin 36:28

Ва аз он пас бар сари қавми ӯ ҳеҷ лашкаре аз осмон фурӯ нафиристодем. Ва Мо фурӯфиристанда набудем

Verse 29 — Surah Ya-Sin 36:29

Як бонги сахте буд, ки ногоҳ ҳама бар ҷой сард шуданд

Verse 30 — Surah Ya-Sin 36:30

Эй дареғ бар ин бандагон! Ҳеҷ паёмбаре бар онҳо фиристода нашуд, ки масхарааш накарда бошанд

Verse 31 — Surah Ya-Sin 36:31

Оё надидаанд, ки чӣ мардумеро пеш аз онҳо ҳалок кардаем, ки дигар ба наздашон бознамегарданд

Verse 32 — Surah Ya-Sin 36:32

Ва касе немопад, ки назди Мо ҳозираш наоранд

Verse 33 — Surah Ya-Sin 36:33

Нишонаи ибратест бар онҳо замини мурда, ки зиндааш сохтем ва аз он донае, ки аз он мехӯранд, берун овардем

Verse 34 — Surah Ya-Sin 36:34

Ва дар он боғҳое аз дарахтони хурмову токҳо падид овардем ва чашмаҳои равон сохтем

Verse 35 — Surah Ya-Sin 36:35

то аз меваҳои он ва дастранҷи худ бихӯранд. Чаро шукр намегӯянд

Verse 36 — Surah Ya-Sin 36:36

Пок аст он Худое, ки ҳамаи ҷуфтҳоро биёфарид, чӣ аз он чӣ замин мерӯёнад ва чӣ аз худашон ва чӣ он чизҳое, ки намешиносанд

Verse 37 — Surah Ya-Sin 36:37

Шаб низ барояшон ибрате дигар аст, ки рӯзро аз он бармекашем ва ҳама дар торикӣ фурӯ мераванд

Verse 38 — Surah Ya-Sin 36:38

Ва офтоб ба сӯи қароргоҳи худ равон аст. Ин фармони Худои пирӯзманду доност

Verse 39 — Surah Ya-Sin 36:39

Ва барои моҳ манзилҳое андоза кардем, то монанди шохаи хушки хурмо борик шавад

Verse 40 — Surah Ya-Sin 36:40

Офтобро сазовортар нест, ки ба моҳ расад ва шабро сазовор нест, ки бар рӯз пешӣ гирад ва ҳама дар фалаке шиноваранд

Verse 41 — Surah Ya-Sin 36:41

Ибрате дигар барои онҳо, ки падаронашонро дар он киштии пуркардашуда савор кардем

Verse 42 — Surah Ya-Sin 36:42

Ва барояшон монанди киштӣ чизе офаридем, ки бар он савор шаванд

Verse 43 — Surah Ya-Sin 36:43

Ва агар бихоҳем, ҳамаро ғарк, месозем ва онҳоро ҳеҷ фарёдрасе набошад ва халосӣ наёбанд

Verse 44 — Surah Ya-Sin 36:44

ғайри раҳмати Мо ва бархурдорӣ то ҳангоми марг

Verse 45 — Surah Ya-Sin 36:45

Ва он гоҳ ки ба онҳо гуфта шавад, ки аз он чӣ дар пеши рӯй доред ё пушти сар мегузоред, битарсед, шояд бар шумо раҳмат оранд, рӯй бигардонанд

Verse 46 — Surah Ya-Sin 36:46

Ва кадом ояте аз оёти Парвардигорашон бар онҳо нозил шавад, албатта аз он рӯй гардонанд

Verse 47 — Surah Ya-Sin 36:47

Ва чун гуфта шавад, ки аз он чӣ Худо рӯзиятон кардааст, садақа кунед, кофирон ба мӯъминон гуянд: «Оё касонеро таъом диҳем, ки агар Худо мехост, худ онҳоро таъом медод? Шумо дар гумроҳии ошкор ҳастед»

Verse 48 — Surah Ya-Sin 36:48

Ва мегӯянд: «Агар рост мегӯед, ин ваъда кай хоҳад буд?»

Verse 49 — Surah Ya-Sin 36:49

Инҳо интизори як бонги сахтро мебаранд, то ба он ҳангом ки саргарми хусумат ҳастанд, фурӯ гирадашон

Verse 50 — Surah Ya-Sin 36:50

ончунон ки тавони васияте надошта бошанд ва натавонанд назди касони худ бозгарданд

Verse 51 — Surah Ya-Sin 36:51

Ва дар сур дамида шавад ва онон аз қабрҳо берун оянд ва шитобон ба сӯи Парвардигорашон раванд

Verse 52 — Surah Ya-Sin 36:52

Мегӯянд: «Вой бар мо, чӣ касе моро аз хобгоҳҳоямон бархезонд? Ин ҳамон ваъдаи Худои раҳмон аст ва паёмбарон рост гуфта буданд!»

Verse 53 — Surah Ya-Sin 36:53

Фақат як бонги сахт хоҳад буд, ки ҳама назди Мо ҳозир меоянд

Verse 54 — Surah Ya-Sin 36:54

Он рӯз ба кас ситам намешавад. Ва ҷуз монанди коре, кн кардаед, мукофот намебинед

Verse 55 — Surah Ya-Sin 36:55

Биҳиштиён он рӯз ба шодмонӣ машғул бошанд

Verse 56 — Surah Ya-Sin 36:56

Онҳо ва ҳамсаронашон дар сояҳо бар тахтҳо такя задаанд

Verse 57 — Surah Ya-Sin 36:57

Дар он ҷо ҳар мева ва ҳар чизи дигар, ки бихоҳанд, фароҳам аст

Verse 58 — Surah Ya-Sin 36:58

Ва саломе, ки сухани Парвардигори меҳрубон аст

Verse 59 — Surah Ya-Sin 36:59

Эй гуноҳкорон, имрӯз ҷудо шавед (аз мӯъминон)

Verse 60 — Surah Ya-Sin 36:60

Эй фарзандони Одам, оё бо шумо паймон набастам, ки шайтонро напарастед, зеро душмани ошкори шумост

Verse 61 — Surah Ya-Sin 36:61

Ва Маро бипарастед, ки роҳи рост ин аст

Verse 62 — Surah Ya-Sin 36:62

Бисёре аз шуморо гумроҳ кард. Магар ба ақл дарнамеёфтед

Verse 63 — Surah Ya-Sin 36:63

Ин аст он ҷаҳаннаме, ки ба шумо ваъда дода шуда буд

Verse 64 — Surah Ya-Sin 36:64

Ба ҷазои куфратон инак дар он дохил шавед!»

Verse 65 — Surah Ya-Sin 36:65

Имрӯз бар даҳонҳояшон мӯҳр мениҳем. Ва дастҳояшон бо Мо сухан хоҳанд гуфт ва поҳояшон шоҳидӣ хоҳанд дод, ки чӣ мекардаанд

Verse 66 — Surah Ya-Sin 36:66

Агар бихоҳем чашмонашонро маҳв мекунем. Пас шитобон оҳанги роҳ кунанд. Аммо куҷоро тавонанд дид

Verse 67 — Surah Ya-Sin 36:67

Ва агар бихоҳем,, онҳоро бар ҷояшон масх (тағйир) кунем, ки на тавони он дошта бошанд, ки ба пеш қадам бардоранд ва на бозпас гарданд

Verse 68 — Surah Ya-Sin 36:68

Ҳар киро умри дароз диҳем, дар офариниш дигаргунаш кунем. Чаро ақл намекунанд

Verse 69 — Surah Ya-Sin 36:69

Ба ӯ шеър наёмӯхтаем ва шеър лоиқи ӯ нест. Он чӣ ба ӯ омухтаем, панду Қуръоне равшангар аст

Verse 70 — Surah Ya-Sin 36:70

то мӯъминонро бим диҳад ва сухани ҳақ бар азоби кофирон воҷиб шавад

Verse 71 — Surah Ya-Sin 36:71

Оё надидаанд, ки ба яди (дасти) қудрати худ бар онҳо чорпоёнро офаридем ва акнун моликашон ҳастанд

Verse 72 — Surah Ya-Sin 36:72

Ва онҳоро ромашон кардем. Бар баъзе савор мешаванд ва аз гӯшти баъзе мехӯранд

Verse 73 — Surah Ya-Sin 36:73

Ва онҳоро дар онҷо фоидаҳост ва ошомиданиҳо. Чаро шукр намегӯянд

Verse 74 — Surah Ya-Sin 36:74

Ва ба ҷои Оллоҳ худоёне ихтиёр карданд, ба он умед, ки ёрияшон кунанд

Verse 75 — Surah Ya-Sin 36:75

Онҳоро қудрати он нест, ки ба ёриашон бархезанд, вале инҳо (кофирон) монанди лашкаре ба хидмати онҳо омодаанд

Verse 76 — Surah Ya-Sin 36:76

Суханашон туро андӯҳгин насозад. Мо ҳар чиро пинҳон медоранд, ё ошкор месозанд, медонем

Verse 77 — Surah Ya-Sin 36:77

Оё одами, ки акнун хасме ошкор аст, намедонад, ки ӯро аз нутфае офаридаем

Verse 78 — Surah Ya-Sin 36:78

Дар ҳоле, ки офариниши худро аз ёд бурдааст, барои мо мисол меорад, ки чӣ касе ин устухонҳои пусидаро зинда мекунад

Verse 79 — Surah Ya-Sin 36:79

Бигӯ: «Касе онҳоро зинда мекунад, ки аввалин бор офаридааст ва Ӯ ба ҳар офаринише доност

Verse 80 — Surah Ya-Sin 36:80

Он Худое, ки аз дарахти сабз бароятон оташ падид овард ва шумо аз он оташ меафрӯзед»

Verse 81 — Surah Ya-Sin 36:81

Оё касе, ки осмонҳову заминро офаридааст, наметавонад монандашонро биёфаринад? Оре, метавонад, ки Ӯ офаринандае доност

Verse 82 — Surah Ya-Sin 36:82

Чун бихоҳад чизеро биёфаринад, фармонаш ин аст, ки мегӯяд: «Мавҷуд шав!» Пас мавҷуд мешавад

Verse 83 — Surah Ya-Sin 36:83

Пок аст он Худое, ки малакути (қудрати) ҳар чизе ба дасти Ӯст ва ҳама ба сӯи Ӯ бозгардонда мешавед