Back to Languages

Turkish - Chapter 12 - Yusuf

Translation by Celal Y Ld R M — Permalink

Verse 1 — Surah Yusuf 12:1

Elif - Lam - Ra. Bunlar cok acık ve acıklayıcı Kitab´ın ayetleridir

Verse 2 — Surah Yusuf 12:2

Akıl yoluyla rahat anlayasınız diye biz onu Arapca bir Kur´an olarak indirdik

Verse 3 — Surah Yusuf 12:3

Sana bu Kur´an´ı vahyetmemizle, kıssaların en guzelini anlatıyoruz. Halbuki daha once bundan haberin yoktu

Verse 4 — Surah Yusuf 12:4

Hani bir vakitler Yusuf, babasına : «Babacıgım, dogrusu ben ruyamda onbir Yıldız, Gunes ve Ay´ı gordum, gordum ki bunlar bana secde ediyorlar,» demisti

Verse 5 — Surah Yusuf 12:5

(Yakub ona): «Oguicagızım, dedi, ruyanı kardeslerine anlatma, yoksa sana bir tuzak kurarlar; cunku seytan insana gercekten acık bir dusmandır

Verse 6 — Surah Yusuf 12:6

Iste bunun gibi Rabbin seni sececek; sana ruyaları yorumlamayı ogretecek ; hem sana, hem de Yakub hanedanına nimetini tamamlayacak, nasıl ki daha once ataların Ibrahim ve Ishak uzerine nimetini tamamlamıstı. Suphesiz ki Rabbin (her seyi geregi gibi) bilendir, yegane hikmet sahibidir.»

Verse 7 — Surah Yusuf 12:7

And olsun ki, Yusuf ve kardesleri (arasında gecen olay)da soranlara, (hem duzenli bir hayat yasamaları, hem de Hz. Muhammed´in parlak gelecegi hakkında) belgeler ve ibretler vardır

Verse 8 — Surah Yusuf 12:8

Hani kardesleri: «And olsun ki Yusuf ve kardesi babamıza bizden daha sevgilidirler; halbuki biz guclu bir topluluguz. Dogrusu babamız (bu hususta) acık bir yanılgı icindedir,» demislerdi

Verse 9 — Surah Yusuf 12:9

Onlardan biri dedi ki: «Yusuf´u oldurunuz veya onu bos bir araziye atınız ki, babanızın yuzu size donup ilgi kursun ve ondan sonra da kendini duzelten iyi kisiler olursunuz.»

Verse 10 — Surah Yusuf 12:10

Onlardan bir sozcu de dedi ki: «Yusuf´u oldurmeyin, onu kuyunun derinligine atın da gelip gecen kafilelerden biri onu orada raslayıp alır; eger (ona elbette) bir sey yapmak istiyorsanız, boyle yapın.»

Verse 11 — Surah Yusuf 12:11

(Bunun uzerine toplanıp babalarına gelerek) dediler ki: «Ey babamız ! Yusuf´u neden bize guvenip vermiyorsun ? Oysa biz ondan yana elbette iyilik dusunenleriz.»

Verse 12 — Surah Yusuf 12:12

yarın bizimle gonder de gezip oynasın ; suphesiz ki onu koruyup gozetiriz.»

Verse 13 — Surah Yusuf 12:13

(Babaları:) «Dogrusu onu alıp goturmeniz beni cok uzer ve sizin haberiniz yokken onu kurt yer diye korkuyorum,» dedi

Verse 14 — Surah Yusuf 12:14

Onlar: «Eger biz boyle guclu bir toplulukken kurt onu yerse, o takdirde biz husrana ugramıs oluruz,» dediler

Verse 15 — Surah Yusuf 12:15

Ne vakit ki Yusuf´u alıp goturduler ve toplanıp onu kuyunun dibine bırakmayı kararlastırdılar; biz de ona, «And olsun ki, sen (bir gun) onların bu yaptıklarını kendilerine, farkına varmadıkları bir halde haber vereceksin!» diye vahyettik

Verse 16 — Surah Yusuf 12:16

Onlar yatsı vakti aglayarak babalarına geldiler ve: «Ey babamız ! Dediler, biz yarısmak uzere gittik; Yusuf´u da esyamızın yanına bıraktık, derken onu kurt yemis; biz dogru (sozlu)ler de olsak sen bize inanacak degilsin.»

Verse 17 — Surah Yusuf 12:17

Onlar yatsı vakti aglayarak babalarına geldiler ve: «Ey babamız ! Dediler, biz yarısmak uzere gittik; Yusuf´u da esyamızın yanına bıraktık, derken onu kurt yemis; biz dogru (sozlu)ler de olsak sen bize inanacak degilsin.»

Verse 18 — Surah Yusuf 12:18

Uzerine uydurma bir kan bulastırıp gomlegini de getirmislerdi. O da, «nefsiniz sizi aldatıp boylesine (cirkin bir ise) itmistir. Artık (bana gereken) guzel bir sabır.. Anlattıklarınıza karsılık ancak, Allah´ın yardımı beklenir» dedi

Verse 19 — Surah Yusuf 12:19

Ve bir kervan geldi, sucularını gonderdiler, o da kovasını (kuyudaki) suya saldı; «Ey mujde, iste bir oglan !» dedi. Onu ticari bir mal olarak sakladılar. Allah, onların ne yaptıklarını bilendir

Verse 20 — Surah Yusuf 12:20

Onlar (boylece) Yusuf´u pek az bir fiatla, birkac dirheme sattılar; onun hakkında isteksizlerden idiler

Verse 21 — Surah Yusuf 12:21

Onu satın alan Mısırlı adam, karısına: «Buna iyi bakıp ikramda bulun. Umulur ki bize yararı dokunur veya ogul ediniriz.» Iste Yusuf´u boylece (Mısır) topragına yerlestirdik ve ona ruyaların yorumunu ogrettik. Allah kendi emrinde (mutlak) ustundur. Ne var ki, insanların cogu bilmezler

Verse 22 — Surah Yusuf 12:22

Olgunluk cagına erisince ona hikmetle hukmetme becerisi ve ilim verdik. Ve iste iyiligi, yardımseverligi huy edinenleri boyle mukafatlandırırız

Verse 23 — Surah Yusuf 12:23

Bulundugu evin hanımı onu kendisiyle iliski kurmaya cagırdı; kapıları da iyice kapadı ve «haydi yaklassana !» dedi. Yusuf, «Allah´a sıgınırım ; cunku o (senin kocan) benim efendimdir; bana cok baktı. Suphesiz ki haksızlık edenler kurtulusa eremezler» dedi

Verse 24 — Surah Yusuf 12:24

And olsun ki kadın niyetini bozup onu kasdetmisti; eger Rabbinden bir burhan (acık bir kanıt ve belge) gormemis olsaydı, o da kadına (yonelmeye ya da ona hakaret etmeye) niyetlenmisti, iste biz boylece ondan kotulugu ve hayasızlıgı ceviririz; cunku o bizim gosteristen uzak ciddiyet ve samimiyete ermis kullarımızdandı

Verse 25 — Surah Yusuf 12:25

(O sebeple ikisi birden) kapıya dogru kostular; kadın onun gomlegini arkadan yırttı, derken kapının yanında kadının efendisiyle karsılastılar. Kadın, «senin ailene kotuluk yapmak isteyenin cezası ya zindandır, ya da elem verici bir azab» dedi. (Ve Yusuf´u mutecaviz olarak tanıtmaya calıstı)

Verse 26 — Surah Yusuf 12:26

Yusuf, «O beni kendine cagırdı» dedi. Kadının ailesinden biri sahidlik ederek dedi ki: «Eger Yusuf´un gomlegi onden yırtılmıssa, kadın dogru soylemistir, o ise yalancılardandır. Yok eger gomlegi arkadan yırtılmıssa, kadın yalan soylemistir, o ise dogru sozlulerdendir.»

Verse 27 — Surah Yusuf 12:27

Yusuf, «O beni kendine cagırdı» dedi. Kadının ailesinden biri sahidlik ederek dedi ki: «Eger Yusuf´un gomlegi onden yırtılmıssa, kadın dogru soylemistir, o ise yalancılardandır. Yok eger gomlegi arkadan yırtılmıssa, kadın yalan soylemistir, o ise dogru sozlulerdendir.»

Verse 28 — Surah Yusuf 12:28

Evin efendisi, Yusuf´un gomleginin arkadan yırtıldıgını gorunce, dedi ki: «Dogrusu bu, siz (kadınlar)ın hilesindendir; cunku sizin hileniz pek buyuktur!»

Verse 29 — Surah Yusuf 12:29

«Ey Yusuf! Sen bu (konuyu acmak)dan vazgec; ey kadın, sen de gunahından dolayı bagıslanma dile. Gunku elbette sen gunah isleyenlerden oldun.»

Verse 30 — Surah Yusuf 12:30

Sehirde (olayı duyan soylu) kadınlar, «Aziz (vezir)in karısı delikanlısıyla iliski kurmak icin onu kendine davet ediyormus; ona olan askı yureginin derinligine islemis. Dogrusu biz onu acık bir sapıklık icinde goruyoruz» diye (dedikodu yapmıslardı)

Verse 31 — Surah Yusuf 12:31

Kadınların dedikodu mahiyetindeki fısıldasmalarını isitince onları davet edip kendileri icin dayalıdoseli yer hazırladı. Sonra da (gelen) kadınlardan herbirinin (eline) bir bıcak verdi ve (Yusuf´a seslenerek) «cık karsılarına !» dedi. Onlar Yusuf´u gorunce, onu kendi gozlerinde iyice buyuttuler de (saskınlıktan) ellerini kestiler ve «hasa, Allah´ı tenzih ederiz, bu bir insan degil, ancak guzel-cekici bir melektir» dediler

Verse 32 — Surah Yusuf 12:32

Azizin karısı onlara : «Iste beni hakkında kınadıgınız delikanlı bu ! Yemin ederim ki, ben iliski kurmak icin bunu kendime cagırdım, fakat o iffet gosterip cekindi. Ama benim kendisine emrettigimi yapmıyacak olursa, elbette zindana atılacak, asagılanıp perisanlıga suruklenenlerden olacak» dedi

Verse 33 — Surah Yusuf 12:33

(Bunun uzerine Yusuf) dedi ki: «Rabbim ! Zindan bana bunların davet ettigi seyden daha sevimlidir ve eger sen, bu kadınların hile ve fendini benden cevirmezsen, olur da onlara meyleder de cahillerden olabilirim.»

Verse 34 — Surah Yusuf 12:34

Rabbisi onun dua ve istegini kabul buyurdu da kadınların hile ve fendini ondan cevirdi. Suphesiz ki O isitendir, bilendir

Verse 35 — Surah Yusuf 12:35

Kadının ailesi (Yusuf´un iffet ve nezahetine delalet eden) bircok delil ve belgeleri gordukten sonra, yine de onu bir sure zindana atmayı uygun buldular

Verse 36 — Surah Yusuf 12:36

Yusuf´la beraber zindana iki genc daha girmisti. Onlardan biri, «Ruyamda sarap (icin uzum) sıktıgımı gordum» dedi. Digeri ise, «Ben de kendimi, basımın ustunde ekmek tasıyorum, kuslar ondan yiyor, seklinde gordum» dedi. «Bize bunun yorumunu haber ver; cunku biz seni iyi kisilerden biri olarak goruyoruz» (dediler)

Verse 37 — Surah Yusuf 12:37

(Yusuf onlara) dedi ki: «Sizin yiyeceginiz yemek size henuz gelmeden ruyanızın yorumunu yapıp size bildirecegim. Bu, Rabbimin bana ogrettigi hususlardandır. Suphesiz ki ben, Allah´a iman etmeyen ve Ahiret´i inkar edip duran bir toplulugun dinini bıraktım.»

Verse 38 — Surah Yusuf 12:38

Atalarım Ibrahim, Ishak ve Yakub´un dinine uydum. Allah´a herhangi bir seyi ortak kosmak bize yakısmaz. Bu da Allah´ın bize ve insanlara olan iyilik ve ihsanıdır. Ne var ki insanların cogu sukretmezler

Verse 39 — Surah Yusuf 12:39

Ey zindan arkadaslarım i (Ayrı ayrı isimler altında bir suru) dagınık, tutarsız tanrılar mı hayırlıdır, yoksa Bir ve Kahhar olan Allah mı ? Allah´ı bırakıp taptıgınız seyler, sizin ve atalarınızın isimler uydurdukları birtakım (putlardır) ki, Allah onların (haklılıgı) hakkında hicbir belge ve kanıt indirmemistir. Hukum Allah´a aittir; O, ancak kendisine tapmanızı emretmistir. Iste en saglam ve dogru din de budur ! Ama ne var ki insanların cogu (bu gercegi) bilmezler

Verse 40 — Surah Yusuf 12:40

Ey zindan arkadaslarım i (Ayrı ayrı isimler altında bir suru) dagınık, tutarsız tanrılar mı hayırlıdır, yoksa Bir ve Kahhar olan Allah mı ? Allah´ı bırakıp taptıgınız seyler, sizin ve atalarınızın isimler uydurdukları birtakım (putlardır) ki, Allah onların (haklılıgı) hakkında hicbir belge ve kanıt indirmemistir. Hukum Allah´a aittir; O, ancak kendisine tapmanızı emretmistir. Iste en saglam ve dogru din de budur ! Ama ne var ki insanların cogu (bu gercegi) bilmezler

Verse 41 — Surah Yusuf 12:41

Ey zindan arkadaslarım ! Size gelince, biriniz efendisine sarap sunacak. Digeriniz ise asılacak da kuslar basının etini yiyecek. Iste hakkında fetva (yorum) istediginiz sey olup bitmistir; (ilahi kaza ve hukum yerini mutlaka bulacaktır)

Verse 42 — Surah Yusuf 12:42

Yusuf, ikisinden kurtulacagını sandıgı (ya da kesinlikle bildigi) kisiye : «Efendinin yanında beni an !» dedi. Ama seytan ona efendisine anmayı unutturdu da Yusuf bu sebeple birkac yıl daha zindanda kaldı

Verse 43 — Surah Yusuf 12:43

(Mısır) kralı dedi ki: «Ben ruyamda yedi semiz inegi yedi arık inegin yedigini ve yedi yesil basak ve diger yedi kuru basak goruyorum. Ey ileri gelenler; eger ruya yorumlamayı biliyorsanız, ruyamı yorumlayıp bana bilgi verin.»

Verse 44 — Surah Yusuf 12:44

Onlar, «bunlar birbirine karısmıs neyin nesi oldugu bilinmiyen karmasık ruyalardır. Biz boyle karısık ruyaların yorumunu bilen kimseler degiliz» dediler

Verse 45 — Surah Yusuf 12:45

Zindandaki o ikisinden kurtulan adam, hayli zaman sonra Yusuf´u hatırladı da, «ben size bunun yorumunu haber vereyim, beni hemen (zindana) gonderin !» dedi

Verse 46 — Surah Yusuf 12:46

(Adam zindana gonderilince), «Ey Yusuf, ey dogru sozlu arkadas, bize yedi semiz inegi yedi arık inek yiyor ve yedi yesil basak, digeri de bir o kadar kuru basak... seklindeki bir ruyanın yorumunu yap ki, insanlara doneyim de olur ki (senin degerini) bilip anlarlar» dedi

Verse 47 — Surah Yusuf 12:47

(Yusuf ona) dedi ki: «Yedi yıl adetiniz uzere devamlı ekersiniz; yiyeceginiz icin az bir sey ayırmanız dısında bictiklerinizi basagında bırakınız

Verse 48 — Surah Yusuf 12:48

Sonra onun ardından yedi yıl sıkıntı ve kuraklık meydana gelecek, (tohumluk icin) sakladıgınız az seyin dısında, once biriktirdiginizi yiyip goturecek

Verse 49 — Surah Yusuf 12:49

Sonra onun ardından bir yıl gelecek ki, halk yagmura kavusacak ve o yıl icinde sıkıp sagacaklar.»

Verse 50 — Surah Yusuf 12:50

Kral, «onu bana getirin !» dedi. Elci Yusuf´a gelince, Yusuf ona, «Efendine don de o kadınlara ne oldu da ellerini kestiler ? diye sor. Suphesiz ki Rabbim onların hile ve fendini bilendir.»

Verse 51 — Surah Yusuf 12:51

Kral o kadınlara : «Yusuf´u kendinize cekmek istediginizdeki durum ne idi ?» diye sordu. Kadınlar da «Hasa, Allah icin biz onun aleyhine fenalıktan hicbir sey bilmiyoruz» diye cevap verdiler. Aziz (vezir)in esi, «Simdi hak ortaya cıktı. Onunla iliski kurmak isteyen ben idim ve suphesiz Yusuf dogrulardandır» diyerek gercegi anlattı

Verse 52 — Surah Yusuf 12:52

Yusuf, «Iste amacım, gıyabında ihanet etmedigimi ve Allah´ın hainlerin hilesini basarıya eristirmiyecegini efendimin bilmesini ortaya koymaktı» dedi

Verse 53 — Surah Yusuf 12:53

Nefsimi de temize cıkarmıyorum ; cunku n e f s kotulugu cokca emredendir; ancak Rabbimin merhamet ettigi sey (nefsler) mustesna. Suphesiz ki Rabbim cok bagıslayandır, cok merhamet edendir

Verse 54 — Surah Yusuf 12:54

Kral, «Yusuf´u bana getirin, onu kendime ozel bir musavir edineyim» dedi. Ne vakit ki, onunla konustu, dedi ki: «Bugun senin bizim yanımızda onemli bir yerin ve guvenilir bir makamın vardır!»

Verse 55 — Surah Yusuf 12:55

Yusuf ona: «Beni Mısır hazineleri uzerine gorevlendir; cunku ben hem cok iyi bir koruyucuyum, hem de (yerli yerince harcamasını) iyi bilenim» dedi

Verse 56 — Surah Yusuf 12:56

Iste boylece biz Yusuf´u (Mısır) ulkesine yerlestirip, onu serefli, itibarlı kıldık; (o kadar ki) orada diledigi yerde oturabiliyordu. (Boylece) rahmetimizi diledigimiz kimselere nasib ederiz ve iyilerin mukafatını zayi´ etmeyiz

Verse 57 — Surah Yusuf 12:57

Ahiret mukafatı ise, iman edip takva uzere bulunan (Allah´tan saygı ile korkup fenalıklardan sakınanlar icin daha hayırlıdır)

Verse 58 — Surah Yusuf 12:58

Yusuf´un kardesleri gelip yanına girdiler; Yusuf onları tanıdı, onlar ise onu tanıyamadılar

Verse 59 — Surah Yusuf 12:59

Yusuf onların yuklerini hazırlatıp iyice techiz etti ve, «Bana babanızdan olan bir kardesinizi de getirin,» dedi; «goruyorsunuz ya, ben olcegi tastamam olcuyorum ve ben konukseverlerin hayırlısıyım!»

Verse 60 — Surah Yusuf 12:60

«Eger onu bana getirmezseniz, artık benim yanımda size tek olcek (zahire) yok ve bir daha bana yaklasmayın.»

Verse 61 — Surah Yusuf 12:61

Dediler ki: «Onu babasından almaya calısacagız ve biz elbette (bu isteginizi) yaparız.»

Verse 62 — Surah Yusuf 12:62

Yusuf, usaklarına, «zahire bedellerini yuklerinin icine yerlestirin, belki ailelerine donduklerinde anlarlar da yine (bize) donup gelirler» dedi

Verse 63 — Surah Yusuf 12:63

Onlar babalarına donduklerinde, «Ey babamız! Dediler, bize olcek(ile ilgili maddeler) yasaklandı. Bizimle beraber kardesimizi gonder ki, olcek(le Ilgili maddeleri) alabilelim. Suphesiz ki biz onu koruyucularız.»

Verse 64 — Surah Yusuf 12:64

Babaları, onlara: «Daha once kardesini size emanet ettigim gibi, bunu da mı emanet edeyim ? Ama Allah en hayırlı koruyucudur ve O, merhamet edenlerin en cok merhamet edenidir,» dedi

Verse 65 — Surah Yusuf 12:65

Onlar yuklerini acınca, zahire bedellerinin kendilerine geri verirdigini gorduler, «ey babamız, daha ne isteriz ? Iste sermayemiz bize geri verilmis, yine (bununla) ailemize gıda maddesi satın alıp getiririz; hem kardesimizi koruruz, hem de onun adına bir deve yuku artırmıs oluruz. Bu getirdigimiz gıda maddesi pek az bir olcek»

Verse 66 — Surah Yusuf 12:66

Yakub, «Onu bana (geri) getireceginize dair Allah adına saglam ve kesin soz vermedikce, onu elbette sizinle gondermiyecegim. Meger ki kusatılıp olumle burun buruna gelmis olsanız» dedi. Saglam ve guvenilir soz verdiklerinde Yakub, «Allah bu dediklerimize karsı vekildir» diyerek (razı oldu)

Verse 67 — Surah Yusuf 12:67

Yakub, «ey ogullarım! (Mısır´a) bir kapıdan girmeyin, ayrı ayrı kapılardan girin. Bununla beraber sizden Allah´ın takdirini cevirecek de degilim. Hukum ancak Allah´ındır. Ben O´na guvenip dayandım ; guvenip dayanmak isteyenler de ancak O´na guvenip dayansınlar» dedi

Verse 68 — Surah Yusuf 12:68

Babalarının emrettigi gibi (sehre) girdiler. Bu durum Allah´ın takdirinden bir seyi geri cevirecek degildi; sadece Yakub´un icindeki arzuya uyularak yerine getirilmisti. Suphesiz ki Yakub bizim kendisine ogrettigimiz olcude ilim sahibi idi. Fakat insanların cogu (bu gercegi) bilmezler

Verse 69 — Surah Yusuf 12:69

Onlar Yusuf´un huzuruna girince ; kardesini yanına aldı ve «suphen olmasın ki, ben senin kardesinim ; onların yaptıklarına artık uzulme !» dedi

Verse 70 — Surah Yusuf 12:70

Yusuf, onların yuklerini donatıp hazırlarken, su kabını oz kardesinin yukune koydurdu. Sonra da bir cagrıcı soyle seslendi: «Ey kafile ! Sizler elbette hırsızlarsınızdır.»

Verse 71 — Surah Yusuf 12:71

(Bunun uzerine) kafile onlara geri donerek, «ne kaybettiniz ?i diye sordular

Verse 72 — Surah Yusuf 12:72

Onlar da, «kralın su kabını kaybettik. Onu getirene bir deve yuku (odul) vardır, ben buna kefilim,» dediler

Verse 73 — Surah Yusuf 12:73

Allah´a yemin ederiz ki, sizin de bildiginiz gibi biz (Mısır) topragında fesad cıkarmaya gelmedik ve hırsız da degilizdir, dediler

Verse 74 — Surah Yusuf 12:74

Eger yalan soyluyorsanız, hırsızlıgın cezası nedir diye sordular

Verse 75 — Surah Yusuf 12:75

Onlar da hırsızlıgın cezası, su kabı kimin yukunde bulunursa, o onun cezasıdır. Nitekim biz zalimleri boyle cezalandırırız, dediler

Verse 76 — Surah Yusuf 12:76

Yusuf, kardesinin kabından once onların kaplarını (aramaya) basladı ve sonunda onu kardesinin kapları arasında bulup cıkardı. Iste biz Yusuf´a boyle bir plan ogrettik; cunku hukumdarın «ceza kanununa» gore kardesini alıkoyamazdı. Meger ki Allah dilemis olsun. Biz diledigimiz kisilerin derecelerini yukseltiriz. Her ilim sahibinin ustunde bir bilen vardır

Verse 77 — Surah Yusuf 12:77

O hırsızlık etmisse, daha once onun kardesi de hırsızlık etmisti, diye mırıldandılar. Yusuf bu sozu icinde tuttu, onlara (bir sey) acmadı ve icinden, «siz kotu bir tutum icindesiniz. Allah bu anlattıklarınızı cok daha iyi bilir» diye gecirdi

Verse 78 — Surah Yusuf 12:78

Kardesleri, «ey aziz, dogrusu onun iyice yaslı bir babası var; bizden birimizi onun yerine alıkoy; seni iyilik sevenlerden goruyoruz» dediler

Verse 79 — Surah Yusuf 12:79

Yusuf, «Allah´a sıgınırım, malımızı kimde bulduysak ancak onu alıkoruz; aksi halde zalimlerden oluruz» dedi

Verse 80 — Surah Yusuf 12:80

Ondan umitlerini kesince, kendi aralarında gorusmek icin bir kenara cekildiler. Buyukleri dedi ki: «Bilmez misiniz ki, babanız sizden Allah adına kesin soz ve guven aldı. Daha once Yusuf hakkında da cok ileri gitmistiniz. Artık babam bana izin vermedikce veya Allah lehimde hukmetmedikce —ki O hukmedenlerin en hayırlısıdır— yerimden mumkun degil ayrılmıyacagım!»

Verse 81 — Surah Yusuf 12:81

Siz babanıza donunuz ve ona deyiniz ki: «Ey babamız, suphen olmasın ki, senin oglun hırsızlık etti. Biz ancak bildigimize gore sahit olduk ; gaybı bilen gozculer degiliz.»

Verse 82 — Surah Yusuf 12:82

«Bulundugumuz kasaba halkından ve bir de icinde bulundugumuz kafileye sor. Biz herhalde dogru soyleyenleriz»

Verse 83 — Surah Yusuf 12:83

Yakub onlara : «Hayır, nefsiniz size bir isi susleyip hayal gucunuzu artırmıstır. Artık guzel bir sabır gerekir. Allah´ın, her ikisini de birden bana getirecegini umit ederim. Suphesiz ki O, (her seyi hakkıyle) bilendir, yegane hikmet sahibidir.»

Verse 84 — Surah Yusuf 12:84

Ve onlardan yuzunu cevirip ofkesini yutarak icin icin (agladı) da vah Yusuf´a ! Diyerek uzuntusunu dile getirdi ve uzuntusunden gozlerine ak indi

Verse 85 — Surah Yusuf 12:85

Ogulları ona, «Allah´a yemin olsun ki, sen durmadan Yusuf´u ana ana, ya uzuntuden bitkin duseceksin, ya da yok olup gidenlerden olacaksın,» dediler

Verse 86 — Surah Yusuf 12:86

O da, «Ben keder ve uzuntumu ancak Allah´a sikayet ederim. Ben, Allah´tan sizin bilmediginiz (cok) seyleri bilmekteyim» dedi

Verse 87 — Surah Yusuf 12:87

Yakub, «Ey ogullarım! dedi, (Mısır´a) gidin de Yusuf ile kardesini arastırıp (bulmaya calısın). Ve Allah´ in lutf-u rahmetinden (estirecegi ferah ve umut havasından) umidinizi kesmeyin. Cunku O´nun lutf-u kereminden ancak kafir bir millet umidini keser.»

Verse 88 — Surah Yusuf 12:88

Kardesleri (Mısır´a donup) Yusuf´un yanına girince, «Ey aziz (vezir), bize ve ailemize darlık ve sıkıntı dokundu ; az bir sermaye ile geldik. Artık bize yine de olcegi tam tut, tasaddukta bulun. Suphesiz ki Allah sadaka verenleri mukafatlandırır,» dediler

Verse 89 — Surah Yusuf 12:89

Yusuf onlara: «Cahillik (gunlerin)de Yusuf´a ve kardesine neler yaptıgınızı bilir misiniz ?» diye sordu

Verse 90 — Surah Yusuf 12:90

(Onlar bu sorudan onun Yusuf oldugunu anlayarak) «Yoksa sen Yusuf musun ?» dediler. O da «Evet. ben Yusuf´um, bu da kardesimdir. Allah bize iyilik ve yardımda bulundu. Cunku dogrusu kim korkup sakınır ve sabrederse, elbette Allah iyilerin mukafatını zayi´ etmez» dedi

Verse 91 — Surah Yusuf 12:91

Allah hakkı icin, Allah seni secip bize ustun kılmıstır. Dogrusu bizler suclu kimseler idik, dediler

Verse 92 — Surah Yusuf 12:92

Yusuf onlara: «Size bugun azarlama ve basakakma yok. Allah sizi bagıslasın, affetsin. O merhamet edenlerin en cok merhamet edenidir.»

Verse 93 — Surah Yusuf 12:93

«Simdi su gomlegimi alıp goturun de babamın yuzune atıverin, gozu acılıp gormege baslar. (Sonra da) butun aile halkınızla birlikte bana geliniz!» dedi

Verse 94 — Surah Yusuf 12:94

Kafile (Mısır´dan) ayrılıp hareket edince, babaları, «Supheniz olmasın ki, ben Yusuf´un kokusunu alıyorum ; bana «bunadı» demeseniz (iyi olur),» dedi

Verse 95 — Surah Yusuf 12:95

Oradakiler, «Allah´a and olsun ki, sen elbette o eski saskınlıgın icinde bulunuyorsundur» dediler

Verse 96 — Surah Yusuf 12:96

Ne var ki mujdeci gelip, gomlegi Yakub´un yuzune surunce, gozu acılıverdi. «Ben size, Allah´tan bilmediginizi suphesiz ben bilirim dememis miydim?» dedi

Verse 97 — Surah Yusuf 12:97

Ogullan, «Ey babamız I Gunahlarımızın bizim icin bagıslanmasını dile ; dogrusu bizler gunahkar olarak bulunuyorduk» dediler

Verse 98 — Surah Yusuf 12:98

Yakub, «sizin icin ileride Rabbimden bagıslanma dileyecegim. Suphesiz ki O, cok bagıslayandır, cok merhamet edendir.»

Verse 99 — Surah Yusuf 12:99

(Yakub ailesi Mısır´a gelip) Yusuf´un yanına girdiklerinde, Yusuf ana-babasını kucaklayıp yanına aldı ve «Mısır´a —insaallah— guven duyguları icinde girin!» dedi

Verse 100 — Surah Yusuf 12:100

Ve ana-babasını tutup taht, uzerine cıkardı. Onlar da egilip Yusuf´a saygı (Allah´a sukur secdesinde bulunarak teslimiyet) gosterdiler. Yusuf, «Babacıgım,» dedi, «iste daha once gordugum ruyanın yorumudur bu ! Rabbim onu gerceklestirdi; cidden bana buyuk iyiliklerde bulundu : Beni zindandan cıkardı; seytan benimle kardeslerimin arasını bozduktan sonra size colden (veya Beda adlı yerden buraya) getirdi. Suphesiz ki Rabbim, diledigi hususlarda cok lutuf sahibidir. Hem dogrusu Rabbim bilendir, hikmet sahibidir

Verse 101 — Surah Yusuf 12:101

Rabbim ! Gercekten bana mulk verdin, ruyaları yorumlamayı ogrettin. Ey gokleri ve yeri yaratan ! Dunya´da da Ahiret´te de islerimi duzene koyan, bana sahip cıkan Sensin. Ruhumu musluman oldugum (Hakk´a teslimiyet gosterdigim) halde al ve beni iyi kisilere kat.»

Verse 102 — Surah Yusuf 12:102

(Ey Muhammed!) iste bu gayb haberlerindendir ki, onu sana vahiy yoluyla bildiriyoruz. Onlar hile ve duzen kurarak islerini kararlastırmak icin toplandıklarında sen onların yanında bulunmuyordun

Verse 103 — Surah Yusuf 12:103

Sen ne kadar icten arzu edip cırpınsan da insanların cogu iman edecek degillerdir

Verse 104 — Surah Yusuf 12:104

Ve sen buna karsılık onlardan bir ucret de istemiyorsun. Bu (Kur´an) alemler icin ancak bir ogut, bir hatırlatmadır

Verse 105 — Surah Yusuf 12:105

Goklerde ve yerde nice ayetler (acık belgeler, yol gosterici kanıtlar) vardır ki, onlardan yuzlerini cevirerek gecerler (de bir sey anlamazlar)

Verse 106 — Surah Yusuf 12:106

Onların cogu ancak ortak kosarak Allah´a inanırlar

Verse 107 — Surah Yusuf 12:107

Allah´ın azabının birdenbire kendilerini kaplayıp kusatacak sekilde geleceginden veya farkına varmazlarken, Kıyametin ansızın gelmesinden guvende midirler

Verse 108 — Surah Yusuf 12:108

De ki, iste benim yolum budur! Ben de, bana uyanlar da bilerek idrak ederek Allah´a davet ediyorum, (ediyoruz). Allah´ı tenzih ederim ve ben ortak kosanlardan degilim

Verse 109 — Surah Yusuf 12:109

Senden once kasabalar halkından kendilerine vahyedip peygamber olarak gonderdigimiz kimseler de ancak birtakım adamlardı. Yeryuzunde dolasıp kendilerinden oncekilerin akıbetinin ne olduguna bakmıyorlar mı ? Ahiret yurdu, elbette (Allah´tan korkup kufur ve sirkten) sakınanlar icin cok daha hayırlıdır. Artık aklınızı kullanmaz mısınız

Verse 110 — Surah Yusuf 12:110

O kadar ki, peygamberler umitlerini kaybedecek duruma gelip (inkarcıların onları) yalana cıkaracaklarını sandıkları zaman yardımımız onlara gelip yetisti; diledigimiz kimseler kurtarıldı. Suclu gunahkar milletten ise azab ve siddetimiz geri cevrilmez

Verse 111 — Surah Yusuf 12:111

Sanıma and olsun ki, peygamberlerin kıssalarında sagduyu sahipleri icin ibret (ve ogut)ler vardır. Bu (Kur´an) uydurulmus bir soz degildir. Onundeki (kitapları) dogrulayan ; iman eden bir millet icin her seyi acıklayan, dogru yolu gosteren hidayet ve rahmettir