Bulgarian - Chapter 37 - As-Saffat

Kulna se v stroenite v reditsi

i v goneshtite s reshimost

i v chetyashtite Napomnyaneto [angeli]

vashiyat Bog e edinstveniyat

Gospodut na nebesata i na zemyata, i na vsichko mezhdu tyakh, i Gospodut na izgrevite

Ukrasikhme Nie nai-niskoto nebe s ukrasa ot zvezdi

i go opazvame ot vsichki nepokorni satani

za da ne mogat da chuyat nishto ot vurkhovnite nebesa, i sa zameryani ot vsichki strani

za propuzhdane, i za tyakh ima postoyanno muchenie

osven koito dolovi slovo [ot angelite] i togava go posledva izgaryasht plamuk

I gi popitai [nevernitsite] kakvo mislyat - te li sa po-trudni za sutvoryavane, ili drugite, koito sutvorikhme! Tyakh sutvorikhme ot lepneshta glina

Da, ti se udivi, a te se podigravat

I kogato gi pouchavat, te ne se pouchavat

I kogato vidyat znamenie, te se prismivat

I kazvat: “Tova e samo yavna magiya

Nima kato umrem i stanem prust i kosti, nima naistina shte budem vuzkreseni

A nima i drevnite ni predtsi?”

Kazhi: “Da! I shte budete unizeni.”

To shte e samo edin Vik i eto gi - proglezhdat

I shte kazhat: “O, gorko ni! Tova e Sudniyat den.”

Tova e Denyat na razgranichenieto, koito vie otrichakhte

[Allakh shte poveli na angelite:] “Suberete onezi, koito ugnetyavakha, tekhnite sputnitsi i onova, na koeto sa sluzhili

vmesto na Allakh, i gi podkaraite po putya kum Ada

I gi zadruzhte!” Te nepremenno shte budat pitani

“Kakvo vi e, ta ne si pomagate edin drugimu?”

Da, v tozi Den shte sa pokorni

Shte se obrushtat edin kum drug i vzaimno shte se obvinyavat

I shte kazhat [na sudruzhavanite ot tyakh]: “Vie ni se predstavyakhte kato pravedni.”

Shte kazhat [sudruzhavanite]: “Ne, vie ne vyarvakhte

A nie nyamakhme vlast nad vas. Da, vie byakhte prestupvashti khora

I se izpulni spryamo nas Slovoto na nashiya Gospod. I naistina shte vkusim [muchenieto]

I vi zabludikhme, i nie samite byakhme zabludeni.”

V tozi Den shte budat suuchastnitsi v muchenieto

Da, taka Nie postupvame s prestupnitsite

Kogato im se reche: “Nyama drug bog osven Allakh!”, te se vuzgordyavakha

I kazvakha: “Nima shte izostavim bogovete si zaradi edin lud poet?”

Da, toi donese istinata i potvurdi pratenitsite

Nepremenno shte vkusite boleznenoto muchenie

shte vi se vuzdade samo za onova, koeto ste vurshili

No ne i za predanite rabi na Allakh

Za tyakh shte ima znaino prepitanie

plodove. I shte sa udostoeni

v Gradinite na blazhenstvoto

na prestoli edin sreshtu drug

Shte im podnasyat chashi ot izvor

kristalen, priyaten za pieshtite

Ot nego nito boli glava, nito se opiyanyavat

Pri tyakh shte ima zheni s tselomudren pogled, s prelestni ochi

syakash sa skriti biseri

Shte se obrushtat edin kum drug i vzaimno shte se razpitvat

Shte reche edin ot tyakh: “Az imakh priyatel

koito kazvashe: “Nima naistina si ot povyarvalite

Nima kato umrem i stanem prust i kosti, nima naistina shte ima za nas vuzmezdie?”

Reche: “Shte nadzurnete li?”

I nadzurna, i go vidya v sredata na Ada

Reche: “Kulna se v Allakh, ti edva ne me pogubi

I ako ne be blagodatta na moya Gospod, shtyakh da sum doveden [s teb]

A nali nie [vyarvashtite] ne shte umrem

osven purvata ni smurt, i ne shte budem nakazani?”

Tova e velikoto spasenie

Za takova deinite da deistvat

Dali tova e po-dobro za prebivanie, ili pri durvoto Zokum

Storikhme go izpitanie za ugnetitelite

To e durvo, iznikvashto ot dunoto na Ada

Plodovete mu sa kato glavite na satanite

A te ot nego shte yadat i shte si pulnyat stomasite

Posle kum tova shte im se primesva pitie ot vryashta voda

Posle tyakhnoto zavrushtane e kum Ada

Te zavarikha bashtite si zabludeni

i vupreki tova se vpusnakha po tekhnite sledi

A predi tyakh povecheto ot drevnite byakha v zabluda

I izprashtakhme sred tyakh preduprediteli

I vizh kakuv be krayat na preduprezhdavanite

no ne i za predanite rabi na Allakh

I Nukh Ni prizova. I kak prekrasno otklikvame

I spasikhme nego i semeistvoto mu ot ogromnoto bedstvie

I storikhme negovite potomtsi da prosushtestvuvat

I ostavikhme za nego spomen sred setnite

Mir za Nukh sred narodite

Taka nagrazhdavame Nie blagodetelnite

Toi be edin ot Nashite vyarvashti rabi

Posle izdavikhme drugite

I sred negovite posledovateli be Ibrakhim

Kak se yavi pred svoya Gospod s chisto surtse

Reche toi na svoya bashta i na svoya narod: “Na kakvo sluzhite

Nima iskate luzhlivi bogove vmesto Allakh

I kakvo mislite za Gospoda na svetovete?”

I otpravi pogled kum zvezdite

I reche: “Az sum bolen.”

A te mu oburnakha grub i si otidokha

I se prokradna pri bogovete im, i reche: “Nyama li da pokhapnete

Kakvo vi e, ta ne govorite?”

I se navede nad tyakh, i gi udari s desnitsa

[I shtom vidyakha bogovete si potrosheni,] otidokha pri nego zaburzani

Reche: “Nima sluzhite na onova, koeto vie ste izdyalali

A Allakh e sutvoril i vas, i onova, koeto pravite.”

Rekokha: “Izdignete za nego klada i go khvurlete v plamutsite!”

Zamislikha kovarstvo spryamo nego, no Nie storikhme te da sa unizenite

I reche [Ibrakhim]: “Otivam pri moya Gospod. Toi shte me naputi

Gospodi moi, dari me s pravedni potomtsi!”

I go blagovestikhme za smiren sin

I kogato porasna, i zapochna da khodi s nego, toi reche: “O, sinko moi, sunuvakh, che tryabva da te zakolya. Kakvo shte kazhesh?” Reche: “O, tatko moi, pravi, kakvoto ti e poveleno! Shte otkriesh, ako Allakh e pozhelal, che sum ot turpelivite.”

I kogato dvamata se podchinikha, i toi go polozhi po litse

Nie mu izvikakhme: “O, Ibrakhim

ti izpulni sunya.” Taka nagrazhdavame Nie blagodetelnite

Tova e yavnoto izpitanie

I za nego dadokhme v zamyana golyamo zhertveno zhivotno

I ostavikhme za nego spomen sred setnite

Mir za Ibrakhim

Taka nagrazhdavame Nie blagodetelnite

Toi be ot Nashite vyarvashti rabi

I go vuzradvakhme za Iskhak - prorok ot pravednitsite

I blagoslovikhme nego i Iskhak. A sred tekhnite potomtsi imashe i blagodetelni, i yavni ugnetiteli na sebe si

I vuzdarikhme Musa i Kharun [s prorochestvoto]

I spasikhme i tyakh, i naroda im ot ogromnoto bedstvie

I im pomognakhme, i te byakha pobeditelite

I dadokhme na dvamata razyasnyavashtoto Pisanie

I gi nasochikhme po praviya put

I ostavikhme za tyakh spomen sred setnite

Mir za Musa i Kharun

Taka nagrazhdavame Nie blagodetelnite

Dvamata byakha ot Nashite vyarvashti rabi

I Ilias be ot pratenitsite

Reche toi na svoya narod: “Ne se li boite

Nima prizovavate Baal, a izostavyate Nai-prekrasniya Tvorets

Allakh, vashiya Gospod i Gospoda na drevnite vi predtsi?”

No go vzekha za luzhets i zatova te shte budat dovedeni [v Ada]

no ne i predanite rabi na Allakh

I ostavikhme za nego spomen sred setnite

Mir za roda na Ilyas

Taka nagrazhdavame Nie blagodetelnite

Toi be ot Nashite vyarvashti rabi

I Lut be ot pratenitsite

Spasikhme nego i semeistvoto mu - vsichki

osven [zhena mu -] edna staritsa, koyato be sred ostavashtite

Posle iztrebikhme drugite

A vie minavate pokrai tyakh sutrin

i vecher. Ne shte li proumeete

I Yunus be ot pratenitsite

Izbyaga toi na natovaren korab

I zhrebii khvurlikha, i toi be ot gubeshtite

I go glutna kitut, i zasluzhi poritsanie

I ako ne be ot vuzkhvalyavashtite

shteshe da prekara v korema mu do Denya, kogato shte budat te vuzkreseni

No go izkhvurlikhme iztoshten na goliya bryag

I storikhme nad nego da izraste durvo [s shiroki lista] kato tikva

I go izpratikhme pri sto khilyadi dushi, dori poveche

I povyarvakha te, i gi ostavikhme da se naslazhdavat do vreme

I gi pitai [o, Mukhammad] kakvo mislyat - nima za tvoya Gospod sa dushterite, a za tyakh - sinovete

Ili Nie v tyakhno prisustvie sutvorikhme angelite ot zhenski pol

Ala ne! Te izrichat svoya izmislitsa

“Allakh rodi.” Te naistina sa luzhtsi

Nima Toi predpochete dushterite pred sinovete

Kakvo vi e, ta taka ot·suzhdate

Ne shte li se pouchite

Ili imate yaven dovod

Togava donesete vasheto pisanie, ako govorite istinata

I izmislikha rodstvo mezhdu Nego i dzhinovete. A dzhinovete znayat, che shte budat dovedeni [za ravnosmetka]

Prechist e Allakh ot onova, koeto Mu pripisvat tezi

no ne i predanite rabi na Allakh

I vie [o, nevernitsi], i onova, na koeto sluzhite

nikogo ne mozhete da izkusite sreshtu Nego

osven onezi, koito shte goryat v Ada

[Angelite kazvat:] “Vseki ot nas ima svoe opredeleno myasto

Naistina nie sme stroenite v reditsi

i nie sme proslavyashtite.”

I [predi teb, o, Mukhammad, nevernitsite] kazvakha

“Ako imakhme i nie pisanie kato predtsite

shtyakhme da sme predani rabi na Allakh.”

[A kogato doide pri tyakh,] ne povyarvakha v nego, no shte uznayat

Oshte predi kazakhme na nashite rabi-pratenitsi

che imenno te shte sa podkrepenite

i che imenno Nasheto voinstvo shte pobedi

I se otvurni ot tyakh za opredelen srok

I gi nablyudavai, skoro i te shte vidyat

Nima za Nasheto muchenie burzat

Ala spusne li se to nad domovete im, shte e losh denyat za uveshtavanite

I se otvurni ot tyakh za opredelen srok

I gi nablyudavai, skoro i te shte vidyat

Prechist e tvoyat Gospod, Gospodut na moshtta, ot onova, koeto Mu pripisvat

Mir za pratenitsite

I slava na Allakh, Gospoda na svetovete