Bulgarian - Chapter 38 - Sad

Sad. Kulna se v Korana, nosesht napomnyane

Ala nevernitsite tunat v nadmennost i protivene

Kolko pokoleniya pogubikhme predi tyakh! I stenekha te, no veche ne be vreme za spasenie

I se udivikha, che im e doshul predupreditel izmezhdu tyakh. I rekokha nevernitsite: “Tozi e mag’osnik-izmamnik

Nima prevurna toi bogovete v edin bog? Tova naistina e neshto izumitelno.”

I si trugnakha znatnite ot tyakh: “Vurvete i ot·stoyavaite vashite bogove! Imenno tova se vuznameryava

Ne sme chuvali za tova v poslednata religiya. To e samo izmislitsa

Nima na nego izmezhdu nas e nizposlano Napomnyaneto?” Da, sumnyavat se v Moeto Napomnyane. No te vse oshte ne sa vkusili Moeto muchenie

I nima pri tyakh sa sukrovishtnitsite s milostta na tvoya Gospod - Vsemogushtiya, Daryavashtiya

Ili e tyakhno vladenieto na nebesata i na zemyata, i na vsichko mezhdu tyakh? Togava da se vuzkachat po putishtata kum nebesata

Te sa nyakakvo tam razgromeno voinstvo ot suyuznitsi

Predi tyakh otrichakha i narodut na Nukh, i aditite, i Faraonut - vladetelyat na voiskite

i narodut na Lut, i samudyanite, i obitatelite na Gorichkata. Te byakha suyuzeni

Vseki otrichashe pratenitsite i zatova se izpulni Moeto nakazanie

I tezi gi ochakva samo edin Vik, za koito nyama ot·srochka

I kazvat: “Gospodi, uskori nashiya dyal predi Denya na ravnosmetkata!”

[O, Mukhammad] turpi onova, koeto izrichat! I si spomni za nashiya rab Daud - pritezhatelya na silata! Toi vinagi se obrushtashe kum Nas

Nakarakhme Nie planinite da proslavyat s nego vecher i v zori

I ptitsite nasubrani - vsichki mu se podchinikha

I ukrepikhme negovoto tsarstvo, i mu dadokhme mudrostta, i tochnoto ot·suzhdane

A stigna li do teb vestta za sporeshtite, kogato se pokaterikha v svetilishteto

Te vlyazokha pri Daud i toi se uplashi ot tyakh. Rekokha: “Ne se strakhuvai! Nie sme dvama sporeshti, ediniyat ot koito oshteti drugiya. Ot·sudi mezhdu nas s istinata i ne budi ugnetitel, i ni nasochi po praviya put!”

[Ediniyat reche:] “Tova e moyat brat. Toi ima devetdeset i devet ovtsi, a puk az imam samo edna ovtsa. I reche: “Poveri mi ya!” I me nadvi v spora.”

Reche [Daud]: “Ugnetil te e, kato e dobavil tvoyata ovtsa kum svoite ovtsi. Mnozina ot sudruzhnitsite se potiskat edin drug, osven onezi, koito vyarvat i vurshat pravedni dela, ala maltsina sa te.” I razbra Daud, che Nie samo go izpitvakhme, i pomoli svoya Gospod za

I mu oprostikhme tova. Pri Nas toi e priblizhen i ima prekrasna obitel

O, Daud, Nie naistina te storikhme namestnik na zemyata, zatova ot·suzhdai mezhdu khorata s istinata i ne sledvai strastta, ta da ne te otkloni ot putya na Allakh! Za onezi, koito se otklonyavat ot putya na Allakh, ima surovo muchenie, zashtoto sa zabravili Denya na rav

I ne sutvorikhme Nie nebeto i zemyata, i vsichko mezhdu tyakh naprazno, kakto si mislyat nevernitsite. Gorko na nevernitsite ot Ogunya

Nima shte storim onezi, koito vyarvat i vurshat pravedni dela, da sa kato seeshtite razvala po zemyata? I nima shte storim bogoboyazlivite da sa kato razputnite

Tova e Kniga, koyato nizposlakhme na teb [o, Mukhammad] - blagoslovena, za da razmishlyavat nad neinite znameniya i za da se pouchavat razumnite khora

I na Daud darikhme Sulaiman. Prekrasen rab! Toi vinagi se obrushtashe kum Nas

Edin sledobed mu byakha pokazani burzonogi kone, chatkashti s kopita

I reche: “Zaradi lyubovta kum blagata prenebregnakh spomenavaneto na moya Gospod, dokato [sluntseto] se skri zad pokrivaloto [na noshtta]

Vurnete gi pri men!” I zapochna da seche krakata i shiite im

Veche izpitakhme Sulaiman. I na negoviya prestol slozhikhme [chuzhdo] tyalo. Posle toi se razkaya

Reche: “Gospodi moi, oprosti me i mi dai vlast, s koyato da ne bude udostoen nikoi sled men! Naistina Ti si Daryavashtiya.”

I mu podchinikhme vyatura leko da dukha spored negovata povelya, kudeto poiska

I satanite - edni da stroyat, drugi da se gmurkat

a treti - vurzani v okovi

Tova e Nashiyat dar [za teb, o, Sulaiman], oblagodetelstvai, ili se vuzdurzhai bezmerno

I toi pri Nas e ot priblizhenite, i ima prekrasna obitel

I spomni si Nashiya rab Aiyub. Toi pozova svoya Gospod: “Satanata mi prichini beda i muchenie.”

[Allakh reche:] “Tropni s krak! I shte imash [voda] za miene, studena za piene.”

I mu darikhme [otnovo] negovoto semeistvo, i oshte tolkova zaedno s tyakh - milost ot Nas i pouka za razumnite khora

“I vzemi v dlan snopche slamki, i udari s nego, i ne narushavai kletvata si!” I naistina go namerikhme turpeliv. Prekrasen rab! Toi vinagi se obrushtashe kum Nas

I spomni si Nashite rabi Ibrakhim i Iskhak, i Yakub - pritezhateli na sila i prozorlivost

I gi prechistikhme, za da si spomnyat vinagi Doma [na otvudnoto]

I te sa pri Nas sred dobrite izbranitsi

I spomni si Ismail i al-Yasaa, i Zu-l-Kifl! I te sa sred dobrite

Tova e napomnyane. Za bogoboyazlivite ima prekrasna obitel

gradinite na Adn s raztvoreni za tyakh vrati

Oblegnati tam, pozhelavat razni plodove i pitieta

I shte ima pri tyakh vrustnichki s tselomudren pogled

“Tova vi e obeshtano za Denya na ravnosmetkata

Tova e Nashata nagrada. Nyama tya izcherpvane.”

Taka e! A za prestupilite ima zloshtastno zavrushtane

Adut, v koito shte goryat. I kolko losh e za postelya toi

Taka e! I neka vkusyat tova - vryashta voda i gnoi

I drugi [mucheniya] ot sushtiya vid

“Tova e tulpa, nakhultala zaedno s vas. Nyama pozdrav za tyakh. Te shte goryat v Ogunya.”

Shte otvurnat: “Ne, za vas nyama pozdrav. Vie ni navlyakokhte tova. I kolko losho e to za obitalishte!”

Shte rekat: “Gospodi nash, za onzi, koito ni navleche tova, nadbavi dvoino muchenie v Ogunya!”

I shte rekat [za vyarvashtite]: “Zashto ne vizhdame [sred nas] khora, koito smyatakhme za zlostornitsi

Togava im se podigravakhme ili ne gi zabelyazvakhme.”

Takava e istinata za svadata mezhdu obitatelite na Ogunya

Kazhi [o, Mukhammad]: “Az sum samo predupreditel. Nyama drug bog osven Allakh, Edinosushtiya, Pokoryavashtiya

Gospoda na nebesata i na zemyata, i na vsichko mezhdu tyakh, Vsemogushtiya, Mnogooproshtavashtiya!”

Kazhi: “[Koranut -] tova e veliko izvestie

ot koeto vie se otvrushtate

Nyamakh znanie za nai-vurkhovnite na nebesata [angeli] kak sporyat

Razkriva mi se samo, che sum yaven predupreditel.”

Tvoyat Gospod reche na angelite: “Shte sutvorya Az chovek ot glina

I kogato go zavursha, i mu vdukhna ot Svoya dukh, svedete chela do zemyata pred nego!”

I se poklonikha angelite vsichki vkupom

osven Iblis. Toi se vuzgordya i stana ot nevernitsite

Reche [Allakh]: “O, Iblis, kakvo ti poprechi da se poklonish na onova, koeto sutvorikh sus Svoite Rutse? Vuzgordya li se, ili si visokopostaven?”

Reche: “Az sum po-dobur ot nego. Men Ti sutvori ot ogun, a nego sutvori ot glina.”

Reche: “Togava izlez ot Raya! Ti si prokuden

I nad teb shte tegne Moeto proklyatie do Sudniya den.”

Reche: “Gospodi, dai mi ot·srochka do Denya, kogato shte budat vuzkreseni!”

Reche: “Shte si sred ot·srochenite

do opredeleniya Den.”

Reche [Iblis]: “Kulna se v Tvoyata mosht, az nepremenno shte gi izkushavam vsichki

osven Tvoite predani rabi sred tyakh.”

Reche [Allakh]: “Istina e, samo istinata kazvam

nepremenno shte napulnya Ada s teb i vsichki ot tyakh, koito te posledvat.”

Kazhi [o, Mukhammad]: “Ne molya ot vas otplata za tova i ne sum ot onezi, koito dobavyat ot sebe si.”

Tova e samo Napomnyane za svetovete

Sled vreme shte uznaete vestite v nego