Burmese - Chapter 15 - Al-Hijr

၁။ အလီ(ဖ်)၊လမ်၊ရာ၊ ဤဂါထာများသည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်၏ ဂါထာတော်များဖြစ်၏။ ပေါ်လွင်ရှင်းလင်း သောကျမ်းတော်မြတ်ဖြစ်၏။

၂။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည် မိမိတို့မူစလင်(မ်)များဖြစ်ခဲ့လေလျှင် ကောင်းလေစွဟု ထင်ကောင်းထင်မှတ်ကြလတ့ံ။

၃။ သူတို့သည် ဤမျက်မှောက်ဘဝတွင် စားသောက်ပျော်ရွှင်ကြစေရန် မတရားသောမျှော်လင့်ချက်သည် သူတို့အား လှည့်စားစေကုန်။ သူတို့သည် သိကြရလတ့ံ။

၄။ ငါအရှင်မြတ်သည် မည်သည့်မြို့ရွာကိုမှ ၎င်းအဖို့ တင်ကြိုသတ်မှတ်ထားသောအမိန့်တော်မရှိပဲ ဖျက်ဆီးတော်မူ သည်မဟုတ်ချေ။

၅။ မည်သည့်လူမျိုးမျှ မိမိတို့အတွက် တင်ကြိုသတ်မှတ်ထားသောအချိန်ကာလကို ကျော်လွန်၍ မသွားနိုင်ချေ။ နောက်ကျလည်းခံ၍ မနေနိုင်ချေ။

၆။ ထို့အပြင် သူတို့က အို-ကျမ်းတော်ချပေးခြင်းခံရသူ၊ သင်သည် ရူးသွပ်သူအမှန်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြ၏။

၇။ သင်သည် အမှန်စကားကို ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့်အကျွနု်ပ်တို့ထံသို့ ကောင်းကင်တမန်များကို ခေါ်မလာသနည်း ဟုလည်း မေးကြ၏။

၈။ ငါအရှင်မြတ်သည် ကောင်းကင်စေတမန်တော်များကို တရားသောအမှုကိစ္စမှတပါး အခြားကိစ္စအတွက် မြေပေါ်သို့ စေလွှတ်တော်မမူချေ။ ယင်းသို့စေလွှတ်တော်မမူသောအခါ မိစ္ဆာမိုက်တို့ကိုလည်း ခံတော်မူမည်မဟုတ်ချေ။

၉။ မှတ်သားကြလော့။ ငါအရှင်မြတ်သည် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို ထုတ်ပြန်ချပေးသနားတော်မူ၏။ ငါသာလျှင် ကျမ်းတော်၏ အစောင့်အထိန်းတော်မုချဖြစ်တော်မူ၏။

၁ဝ။ သင်တမန်တော်မပွင့်မီ ငါသည် ရှေးလူမျိုးအသီးသီးတို့ထံသို့ တမန်တော်များစေလွှတ်တော်မူလေ၏။

၁၁။ လူသားတို့သည် မိမိတို့ထံ၌ တမန်တော်မပွင့်လေမှ အကယ်၍ပွင့်မူ သူတို့သည် တမန်တော်ကို ကရော်ကမယ် ပြုကြ၏။

၁၂။ ငါအရှင်မြတ်သည် အပြစ်ရှိသူများ၏ စိတ်နှလုံးတွင် ယင်းသို့ဖြစ်စေတော်မူ၏။

၁၃။ ရှေးလူဟောင်းတို့၏ စံနမူနာသည် သူတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူတို့သည် ကျမ်းတော်မြတ်ကို မယုံကြည် ကြချေ။

၁၄၊၁၅။ အကယ်၍ ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့အား နိဗ္ဗာန်တံခါးတပေါက်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူ၍ သူတို့သည် ထိုတံခါးပေါက်ကို တက်ဝင်နေကြသော်လည်း သူတို့က အကျွနု်ပ်တို့သည် စုန်းပယောဂဖမ်းဆီးခံရသဖြင့် အမြင်မှောက်မှား၏ဟု ပြောကြလတ့ံ။

၁၄၊၁၅။ အကယ်၍ ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့အား နိဗ္ဗာန်တံခါးတပေါက်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူ၍ သူတို့သည် ထိုတံခါးပေါက်ကို တက်ဝင်နေကြသော်လည်း သူတို့က အကျွနု်ပ်တို့သည် စုန်းပယောဂဖမ်းဆီးခံရသဖြင့် အမြင်မှောက်မှား၏ဟု ပြောကြလတ့ံ။

၁၆။ အမှန်မှာ ငါအရှင်မြတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နက္ခတ်တာရာဗိမာန်များကို စီရင်ထားတော်မူ၏။ ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရှုမြင်ရသူအဖို့ရာ တင့်တယ်သိုက်မြိုက်စွာတန်ဆာဆင်ယင်ထားတော်မူ၏။

၁၇။ ထို့အပြင်ငါအရှင်မြတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံကို နှင်ထုတ်ခြင်းဒဏ်တော်ခံရသောရှိုင်တန်မာရ်နတ်များမှ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ထားတော်မူ၏။

၁၈။ သို့စောင့်ရှောက်လျက် ရှိုင်တန်မာရ်နတ်အချို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်၍ ချောင်းမြောင်းနားထောင်ကြလျှင် သူတို့ကို မီးတောက်မီးလျှံက လိုက်လောင်လတ့ံ။

၁၉။ ထို့အပြင်ငါအရှင်မြတ်သည် မဟာပထဝီမြေကြီးကို ဖြန့်ခင်းတော်မူ၏။ ထိုမြေပေါ်တွင် တောင်ငယ်တောင်ကြီးကို မြဲမြံစွာဖန်ဆင်းထားတော်မူ၏။ သင့်တော်သောကောက်ပဲသီးနှံအမျိုးမျိုးကို ပေါက်ရောက်စေတော်မူ၏။

၂ဝ။ ငါသည် သင်တို့အား ကမ္ဘာပေါ်၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ထို့အပြင် သင်တို့မကျွေး မွေးသောသက်ရှိသက်မဲ့တို့ကိုလည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများပေးသနားတော်မူ၏။

၂၁။ ခပ်သိမ်းကုန်သောအရာဝထ္ထုများသည် ငါ့အထံတော်မှာသာရှိ၏။ ထိုဝထ္ထုများကို သင့်လျော်ရုံမျှသာ ကမ္ဘာမြေပေါ် သို့ ချပေးသနားတော်မူ၏။

၂၂။ ထို့အပြင်ငါသည် မြေသြဇာကောင်းစေသောလေများကို တိုက်ခတ်စေတော်မူ၏။ မိုးကောင်းကင်မှ မိုးရွာသွန်းစေ တော်မူ၏။ ထိုရေကို သင်တို့သောက်ဖို့ရာ ပေးသနားတော်မူ၏။ ထိုရေကို ထိန်းသိမ်းရသူတို့မဟုတ်ချေ။

၂၃။ မှတ်သားကြလော့။ ငါသာလျှင် အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်းတို့ကို စီရင်တော်မူ၏။ ငါသည် ဝေနေယျသတ္တဝါ အပေါင်းတို့၏ အမွေစားအမွေခံဖြစ်တော်မူ၏။

၂၄။ အကယ်စင်စစ် ငါသည် သင်တို့အနက် စိတ်အားထက်သန်လျင်မြန်သူနှင့် ပျင်းရိဖင့်နွဲသောအပေါင်းတို့ကို အကုန်အစင်သိမြင်တော်မူ၏။

၂၅။ မှတ်သားလော့။ သင်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်သည် သူတို့အားလုံးကို အတူတကွစုဆောင်းတော်မူမည်။ မှတ်သား လော့၊ အရှင်မြတ်သည် လိမ္မာတော်မူ၏။ သိတော်မူ၏။

၂၆။ ငါအရှင်မြတ်သည် လူသားကို ရွှံ့မြေခဲမှ မုချဧကန်ပုံသွင်းဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၂၇။ လူသားတို့ကို မဖန်ဆင်းမီ ငါသည် ဂျင်နတ်သားတို့ကို မီးမှ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

၂၈။ မှတ်သားလော့။ သင်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်သည် ကောင်းကင်တမန်များအား ကြည့်လော့။ ငါသည် ရွှံ့မြေစေးမှ ပုံသွင်းပြီးလျှင် လူသားကို ဖန်ဆင်းတော်မူမည်။

၂၉။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၍ သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်မှ မှုတ်သွင်းတော်မူပြီး သည်နှင့်တပြိုင်နက် သင်တို့သည် သူ့အား ဝပ်တွားရှိခိုးကြလော့ဟု ဗျာဒိတ်တော်ပေးတော်မူ၏။

၃ဝ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တမန်တော်အပေါင်းတို့သည် လူသားကို ဦးခေါင်းဝပ်လျှိုးရှိခိုးပူဇော်ကြကုန်၏။

၃၁။ သို့သော်အီဗလစ်မာရ်နတ်မူကား ဦးချသူတို့ဘောင်တွင် မပါရန် ငြင်းဆိုသည်။

၃၂။ ထိုအခါအလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် အီဗလစ်၊ နင်သည် ပျပ်ဝပ်ဦးချသူတို့ဘောင်တွင် အဘယ်ကြောင့်မပါဝင် သနည်းဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။

၃၃။ အီဗလစ်က အရှင်မြတ်၊ ရွှံ့မြေစေးမှ ဖန်ဆင်းတော်မူသောလူသားကို အကျွနု်ပ်သည် အဘယ်ကြောင့်ပျပ်ဝပ် ဦးချရပါမည်နည်းဟု တင်လျှောက်၏။

၃၄။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က နင်သည် ဤနေရာမှ ထွက်သွားလော့၊ အကြောင်းမူကား နင်သည် နှင်ထုတ်ထားသော သူအမှန်ပင်ဖြစ်၏။

၃၆။ ထိုအခါအီဗလစ်က အို-အကျွန်ုပ်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၊ အကျွနု်ပ်အား ရှင်ပြန်ထမြောက်ရသောနေ့တိုင်အောင် အချိန်ပေးသနားတော်မူပါဟု လျှောက်၏။

၃၇၊၃၈။ အရှင်မြတ်က ကောင်းပြီ၊ သင်သည် သတ်မှတ်ထားတော်မူသောအချိန်ကာလတိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခွင့်ရ၏ဟု ဗျာဒိတ်ချတော်မူ၏။

၃၇၊၃၈။ အရှင်မြတ်က ကောင်းပြီ၊ သင်သည် သတ်မှတ်ထားတော်မူသောအချိန်ကာလတိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခွင့်ရ၏ဟု ဗျာဒိတ်ချတော်မူ၏။

၃၉။ ထိုအခါ အီဗလစ်က အို-အကျွနု်ပ်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၊ အရှင်သည် အကျွနု်ပ်အား မိစ္ဆာလမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်တော်မူသဖြင့်၊ အကျွနု်ပ်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လမ်းမှားကို လူသားတို့အဖို့အရာ လှပတင့်တယ် မက်လောက်ဖွယ်အောင် အမှန်ပင်ဆင်ယင်၍ လူသားတိုင်းကို လမ်းမှားသို့ ဖျားယောင်းသွေးဆောင်ပါမည်။

၄ဝ။ သို့သော် အရှင်အား ကြီးစွာသစ္စာရှိသောကျေးတော်မျိုးကျွန်တော်မျိုးအစစ်တို့ကိုမူကား အကျွနု်ပ်မလှည့်စားပါဟု တင်လျှောက်၏။

၄၁။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်က ယင်းသည် ငါ့အတွက် လမ်းမှန်ဖြစ်၏။

၄၂။ မှတ်သားလော့။ သင်၏ နောက်သို့ လိုက်သူ၊ ဆိုဆုံးမ၍ မရသူများမှတပါး၊ အခြားသောငါ၏ ကျေးကျွန်များ အပေါ်တွင် နင်သည် သြဇာတိက္ကမတစုံတရာရှိမည်မဟုတ်ချေ။

၄၃။ ထို့အပြင် မှတ်သားလော့။ နင်၏ နောက်လိုက်အားလုံးတို့အတွက် အဝီစိငရဲသည် ဂတိထားတော်မူသောဋ္ဌာန ဖြစ်၏။

၄၄။ ထိုငရဲတွင် တံခါးပေါက်ခုနစ်ပေါက်ရှိ၏။ တံခါးပေါက်တစ်ခုစီမှာ သတ်မှတ်ထားသောဝေစုရှိ၏။

၄၅။ မှတ်သားကြလော့။ ဒုစရိုက်အပြစ်များကို ရှောင်ကြဉ်သူတို့မူကာ ဥယျာဉ်များနှင့် စိမ့်စမ်းများတို့အတွင်း၌ ရှိ၏။

၄၆။ သူတို့အား သင်တို့သည် ဥယျာဉ်တော်များသို့ ဘေးရန်ကင်းမဲ့၊ အေးချမ်းစွာဝင်ကြလော့ဟု ဗျာဒိတ်တော်ချတော် မူ၏။

၄၇။ ထို့အပြင် ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ရန်ငြိုးထားခြင်စိတ်သဘောကို ဖယ်နှုတ်ပစ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ပလ္လင်များပေါ်၌ မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ခင်ခင်မင်မင်စံစားနေထိုင်ကြ၏။

၄၈။ သူတို့သည် နိဗ္ဗာန်ဥယျာဉ်တော်များ၌ အပင်ပန်းမခံရချေ။ နိဗ္ဗာန်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းလည်း မခံရချေ။

၄၉။ မိုဟမ္မဒ်၊ ငါသည် အမှန်ပင် အပြစ်လွှတ်တော်မူထသောအရှင်၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပေးသနားတော်မူထသော အရှင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သင်သည် ငါ၏ ကျေးကျွန်တို့အား ဟောကြားကြေငြာလော့။

၅ဝ။ တဖန် သူတို့အား ငါ၏ အပြစ်ဒဏ်တော်သည် အလွန်ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကိုလည်း ဟောကြား လော့။

၅၁။ တဖန် သူတို့အား တမန်တော်အေဗရာဟမ်၏ ဧည့်သည်တော်များအကြောင်းကိုလည်း မြွက်ကြားလော့။

၅၂။ ထိုဧည့်သည်တော်များသည် တမန်တော်အေဗရာဟမ်ထံ လာရောက်၍ အေးချမ်းသာယာပါစေသော်ဝ်ဟု မေတ္တာပို့ နှုတ်ဆက်ကြ၏။ တမန်တော်က အကျွနု်ပ်တို့သည် သင်တို့ကို အမှန်ပင်ကြောက်ရွံ့ပါ၏ဟု ဆို၏။

၅၃။ သူတို့က မကြောင်ပါလင့်၊ အမှန်မှာ အကျွနု်ပ်တို့သည် အသင့်ထံသို့ ပညာရှိသားကောင်းရတနာပါးရမည့်သတင်း ကောင်းကို ယူဆောင်လာပါသည်ဟု ပြန်ပြောကြ၏။

၅၄။ သူက အသက်ကြီးရင့်အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသည့်အကျွနု်ပ်အား သားရတနာရမည်ဟူသောသတင်းကောင်းကို ပေးကြပါသလော။ သင်တို့၏ သတင်းသည် အဘယ်သို့မှန်နိုင်ပါအ့ံနည်းဟု အ့ံသြခြင်းနှင့်ပြောပြ၏။

၅၅။ သူတို့က အကျွနု်ပ်တို့သည် သင့်ထံသို့ မင်္ဂလာရှိသောသတင်းမှန်ကို ယူလာခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့်သင်သည် စိတ်ပျက်အားလျှော့သူတို့ဘောင်တွင် မပါမဝင်ပါနှင့်ဟု ဆိုကြ၏။

၅၆။ သူက လမ်းမှားသွားသူမှတပါး အဘယ်သူသည် မိမိ၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတော်ကို မမျှော်လင့်ပဲ အားလျော့သနည်းဟု ပြန်ပြော၏။

၅၇။ တဖန် သူက အို-အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ စေတမန်တော်တို့၊ ထို့အပြင်သင်တို့၌ အဘယ်အမှုအခင်းရှိပါသနည်းဟု မေးမြန်း၏။

၅၈၊၅၉။ သူတို့က ပြောကြသည်၊ တမန်တော်လွတ်၏ အိမ်သူအိမ်သားများမှတပါး အပြစ်ရှိသောလူမျိုးတစုထံသို့ အကျွနု်ပ် တို့ကို စေလွှတ်လိုက်တော်မူ၏။ သူ၏ မိန်းမမှတပါး အခြားအိမ်သူအိမ်သားတို့ကို အကျွနု်ပ်တို့ကယ်နှုတ်မည်။

၅၈၊၅၉။ သူတို့က ပြောကြသည်၊ တမန်တော်လွတ်၏ အိမ်သူအိမ်သားများမှတပါး အပြစ်ရှိသောလူမျိုးတစုထံသို့ အကျွနု်ပ် တို့ကို စေလွှတ်လိုက်တော်မူ၏။ သူ၏ မိန်းမမှတပါး အခြားအိမ်သူအိမ်သားတို့ကို အကျွနု်ပ်တို့ကယ်နှုတ်မည်။

၆ဝ။ သူ၏ ဇနီးမယားမှာမူကား ကျန်ရစ်သူတို့အတွင်းတွင် ပါဝင်ရမည်ဟု ငါအမိန့်ချတော်မူပြီ။

၆၁၊၆၂။ ကောင်းကင်တမန်တော်တို့သည် တမန်တော်လွတ်၏ အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူက သင်တို့သည် အကျွနု်ပ်မသိမကျွမ်းသူတို့မုချဖြစ်ပါ၏ဟု ဆို၏။

၆၁၊၆၂။ ကောင်းကင်တမန်တော်တို့သည် တမန်တော်လွတ်၏ အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူက သင်တို့သည် အကျွနု်ပ်မသိမကျွမ်းသူတို့မုချဖြစ်ပါ၏ဟု ဆို၏။

၆၃။ သူတို့က အမှန်ကို ဆိုသော်၊ အကျွနု်ပ်တို့သည် သူတို့မယုံကြည်၊ ငြင်းခုံနေသောအရာကို သင့်ထံသို့ ယူဆောင် လာပါ၏။

၆၄။ ထို့အပြင် အကျွနု်ပ်တို့သည် သင့်ထံသို့ သစ္စာတရားတော်ကို ယူလာခဲ့ပါ၏။ အကျွနု်ပ်တို့သည် မုချဧကန်အမှန် ကို ဆိုသူများဖြစ်ကြပါ၏။။

၆၅။ ထို့ကြောင့်ညဉ့်ကာလအချိန်တွင် သင်၏ အိမ်ထောင်သူအိမ်ထောင်သားတို့နှင့်တကွ၊ ဤအရပ်ဒေသမှ ထွက်သွား ပါလော့၊ သင်သည် သူတို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကုန်လော့။ သင်တို့အနက် တစုံတယောက်မှ ပြန်လှည့်မလာပဲ အမိန့်ပေးတော်မူရာသို့ ထွက်သွားကြပါလော့ဟု ပြောဆိုကြ၏။

၆၆။ ငါအရှင်မြတ်သည် သူ့အား သူတို့အနက် ဒုစရိုက်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့ကို နံနက်စောစောတွင် ချေမှုန်းပစ်မည်ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

၆၇။ တမန်တော်လွတ်၏ မြို့သားတို့သည် ၎င်းထံတွင် ဧည့်သည်များလာသည့်သတင်းကို ကြားရသဖြင့် သူ့ထံသို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာလာကြ၏။

၆၈။ သူက ဤလူများသည် ငါ၏ ဧည့်သည်များဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ကို မပြစ်မှားကြလင့်။

၆၉။ သင်တို့သည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား ကြောက်ရွံ့ကြလော့။ ငါ့ကို အရှက်မခွဲကြလင့်ဟု ဆို၏။

၇ဝ။ သူတို့က အကျွနု်ပ်တို့သည် သင့်အား ဧည့်သည်အာဂန္တုကို လက်မခံဖို့ တားမြစ်ထားသည်မဟုတ်လောဟု မေးကြ၏။

၇၁။ သူက သင်တို့သည် မေထုန်မှီဝဲလိုပါလျှင်၊ သည်မှာ ငါ၏ သမီးတို့ရှိကြ၏ဟု ပြော၏။

၇၂။ မိုဟမ္မဒ်၊ သင်အသက်နှင့်ရှိကြောင်း မှန်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် နီးကပ်လာနေသောသေကျေပျက်စီးရာသို့ မိုက်မဲ တွေဝေ၊ မသိမမြင်အကန်းပမာ အမှန်ပင်သွားကြ၏။

၇၃။ နံနက်မိုးသောက်ကာလ၊ အလွန်ကြောက်မက်ထိတ်လန့်ဖွယ်သောအသံကြီးသည် သူတို့ကို ဖမ်းဆီး၏။

၇၄။ ထိုအခါ ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့အား ဗရုန်းဗရင်းရှုပ်ပွေသွားစေတော်မူ၏။ သူတို့အပေါ်သို့ လောင်ကျွမ်းနေသော ရွှံ့ခဲမိုးရွာသွန်းချတော်မူ၏။

၇၅။ မှတ်သားကြလော့၊ သက်သေသာဓကတော်များကို ဖတ်တတ်သူတို့ ဤအဖြစ်အပျက်များ၌ သာဓကတော်များ အမှန်ပင်ပါရှိ၏။

၇၆။ မှတ်သားကြလော့၊ သူတို့၏ နေရပ်ဒေသသည် မပျောက်ကွယ်သေးပဲ လမ်းမတော်ကြီးတစ်ခုအပေါ်၌ ရှိ၏။

၇၇။ မှတ်သားကြလော့၊ ဤအချင်းအရာများ၌ ယုံကြည်သူတို့အဖို့အရာ သာဓကတော်တစ်ပါးပါရှိ၏။

၇၈။ ထို့အပြင် တောတွင်းနေသူခေါ် မဒယမ်လူမျိုးတို့သည်လည်း ဒုစရိုက်မကောင်းမှုကို ကျူးလွန်သူများအမှန်ဖြစ် ကြ၏။

၇၉။ ထို့ကြောင့် ငါအရှင်မြတ်သည် သူတို့ကို လက်စားချေတော်မူ၏။ ထိုသူတို့နေထိုင်သောမြို့နှစ်မြို့စလုံးပင် ခရီးလမ်းမတော်၌ ရှိကြ၏။ လူမြင်ကွင်းတွင် ထင်ရှားစွာတည်ရှိ၏။

၈ဝ။ ထို့အပြင်ဟဂျာရ်နယ်မြေ၌ မှီတင်းနေထိုင်သောသူတို့သည်လည်း ငါအရှင်မြတ်၏ တမန်တော်တို့ကို မယုံကြည်၊ ငြင်းပယ်ကြ၏။

၈၁။ ထို့အပြင်ငါသည် သူတို့အား ငါနှုတ်ကပတ်တော်များကို ချပေးသနားတော်မူ၏။ သို့သော်သူတို့သည် ထိုတရား တော်များကို ချပေးသနားတော်မူ၏။ သို့သော်သူတို့သည် ထိုတရားတော်များကို မနှစ်သက်ကြချေ။

၈၂။ သူတို့သည် တောင်များကို ဖောက်ထွင်း၍ နေအိမ်ဆောက်လုပ်ပြီးလျှင် ဘေးဘယာကင်းကွာလုံခြံုစွာနေကြ၏။

၈၃။ သို့သော်မိုးသောက်အာရုဏ်တက်တွင် သူတို့ကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအသံကြီးက ဖမ်းဆီး၏။

၈၄။ ထိုအခါ သူတို့အမြတ်အစွန်းအကျိုးစီးပွားဖြစ်သည်ဟု မှတ်သောအရာတို့သည် သူတို့အား အကျိုးမပေး၊ အချည်းနှီးသာဖြစ်ကုန်၏။

၈၅။ ငါသည် မိုးမြေနှင့် မိုးမြေစပ်ကြားရှိရှိသမျှအရာဝထ္ထုအပေါင်းတို့ကို အကျိုးမဲ့အကြောင်းမဲ့ဖန်ဆင်းတော်မူသည် မဟုတ်၊ မှန်ကန်မှုထင်ရှားစေခြင်းငှာဖြစ်၏။ အချိန်တော်ကြီးသည် မုချဧကန်လာနေသည်။ ထို့ကြောင့်မိုဟမ္မဒ်၊ သင်သည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို သဘောကြည်ဖြူ၍ မေတ္တာရှေ့ထား၍ ပြုလော့။

၈၆။ မှတ်သားလော့၊ သင်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်သည် သဗ္ဗညုတဉာာဏ်တော်အရှင်၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

၈၇။ ငါသည် မကြာခဏဖတ်ရွတ်ရသောဂါထာတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်ကြီးကို သင့်အား ထုတ်ပြန် ချပေးသနားတော်မူ၏။

၈၈။ ငါက မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့အနက် စုံတွဲများအား ပေးသနားတော်မူသောလောကီစည်းစိမ်ကို သင်တမန်တော်၊ တပ်မက် မောခြင်းနှင့်မကြည့်လင့်၊ သူတို့အတွက်ကြောင့်လည်း ပူဆွေးခြင်းမရှိလင့်။ သို့သော်ယုံကြည်သူတို့ကို သနား ကြင်နာယုယလော့။

၈၉။ ထို့အပြင် သင်ဟောကြားလော့။ မုချဧကန်ငါသည် သတိပေးသူရိုးရိုးသာဖြစ်၏။

၉ဝ၊၉၁။ လူသားတို့ကို ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးခွဲသောသူတို့နှင့် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစပြုလုပ်သောသူတို့ ထံသို့ ငါအရှင်မြတ်စေလွှတ်တော်မူသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၉ဝ၊၉၁။ လူသားတို့ကို ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးခွဲသောသူတို့နှင့် ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစပြုလုပ်သောသူတို့ ထံသို့ ငါအရှင်မြတ်စေလွှတ်တော်မူသောတမန်တော်ဖြစ်၏။

၉၂၊၉၃။ သင်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ငါတို့သည် သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန်သူတို့ ပြုကျင့်လေ့ရှိသောအမှုအခင်းအကြောင်းကို စစ်ကြောတော်မူမည်။

၉၂၊၉၃။ သင်၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ငါတို့သည် သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန်သူတို့ ပြုကျင့်လေ့ရှိသောအမှုအခင်းအကြောင်းကို စစ်ကြောတော်မူမည်။

၉၄။ ထို့ကြောင့် သင့်ထံသို့ ကျရောက်လာသောဗျာဒိတ်တော်ကို ဟောကြားကြေငြာလော့။ ဆင်းတုရုပ်ပွားကိုးကွယ် သောသူတို့ထံမှ ဆုတ်ခွာလော့။

၉၅။ မှတ်သားလော့၊ ငါသည် သင့်အား သင့်ကို သရော်သူတို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။

၉၆။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားတုများကို အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်နှင့် တွဲဖက်ကြ၏။ သို့သော်သူတို့သိရလတ့ံ။

၉၇။ ထိုသူတို့ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုသည် သင်တို့အား တခါတရံစိတ်မကြည်မသာဖြစ်စေသည်ကို ငါသည် ကောင်းစွာသိတော် မူ၏။

၉၈။ သို့သော်သင်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးတော်သခင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ရင့်ကျူးလော့။ အရှင်မြတ်အား ဝပ်တွား ရှိခိုးပူဇော်သူတို့ဘောင်တွင် ပါဝင်လော့။

၉၉။ ထို့အပြင် သင်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးတော်သခင်ကို သေသည့်တိုင်အောင် ခဝပ်ကိုးကွယ်လော့။